ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μητσοτάκης προς Ερντογάν μέσω ΟΗΕ : Ας συναντηθούμε – Αν διαφωνούμε ας πάμε στη Χάγη

news room 10 λεπτά ανάγνωση
743

Μήνυμα στον Ταγίπ Ερντο­γάν να επι­χει­ρή­σει την επίλυση των προ­βλη­μά­των μέσω του δια­λό­γου και να εμπι­στευ­τεί το Διεθνές Δικα­στή­ριο της Χάγης, απηύ­θυνε ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης στην ομιλία του στην 75η Σύνοδο της Γενικής Συνέ­λευ­σης του ΟΗΕ.

«Οι ενέρ­γειες της Τουρ­κίας υπο­νο­μεύ­ουν το Διεθνές Δίκαιο και απει­λούν την ασφά­λεια και τη στα­θε­ρό­τητα της ευρύ­τε­ρης περιο­χής της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου, αλλά και όλων των κρατών μελών της ΕΕ» τόνισε ο κ. Μητσο­τά­κης.

Ωστόσο υπο­γράμ­μισε ότι παρα­μέ­νει αισιό­δο­ξος καθώς «όλοι αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι αυτή η συνεχής κλι­μά­κωση της έντασης δεν μπορεί να συνε­χι­στεί. Και αρνού­μαι να πιστέψω ότι η συνερ­γα­σία μεταξύ κοντι­νών γει­τό­νων δεν είναι εφικτή».

Ο πρω­θυ­πουρ­γός φέρ­νο­ντας το παρά­δειγμα της πρό­σφα­της συμ­φω­νίας μεταξύ του Ισραήλ και ΗΑΕ τόνισε με νόημα απευ­θυ­νό­με­νος προς τον Ταγίπ Ερντο­γάν:

«Ας συνα­ντη­θούμε λοιπόν, ας μιλή­σουμε και ας ανα­ζη­τή­σουμε μια αμοι­βαία απο­δε­κτή λύση. Ας δώσουμε μια ευκαι­ρία στη διπλω­μα­τία. Εάν, τελικά, εξα­κο­λου­θούμε να μην μπο­ρούμε να συμ­φω­νή­σουμε, τότε θα πρέπει να εμπι­στευ­τούμε τη σοφία του Διε­θνούς Δικα­στη­ρίου της Χάγης.

Η έναρξη διε­ρευ­νη­τι­κών επαφών μεταξύ των δύο χωρών μας, η οποία ανα­κοι­νώ­θηκε πριν από δύο ημέρες, απο­τε­λεί βήμα προς τη σωστή κατεύ­θυνση. Εάν ο Πρό­ε­δρος Erdogan πιστεύει πραγ­μα­τικά ότι τα Ηνωμένα Έθνη απο­τε­λούν φάρο ελπίδας και προ­πύρ­γιο παγκό­σμιας συνερ­γα­σίας, τότε θα τον παρό­τρυνα να ενερ­γή­σει σύμφωνα με τις αξίες τους».

Ανα­λυ­τικά η ομιλία Μητσο­τάκη

Ανα­λυ­τικά η ομιλία του Πρω­θυ­πουρ­γού Κυριά­κου Μητσο­τάκη στην 75η Σύνοδο της Γενικής Συνέ­λευ­σης του ΟΗΕ έχει ως εξής:

Κύριε Γενικέ Γραμ­μα­τέα Antonio Guterres, αγα­πη­τοί αντι­πρό­σω­ποι, κυρίες και κύριοι.

Με λυπεί ιδιαί­τερα το γεγονός ότι οι περι­στά­σεις δεν μας επι­τρέ­πουν να βρι­σκό­μα­στε όλοι στον ίδιο χώρο για τον εορ­τα­σμό της 75ης επε­τείου από την ίδρυση των Ηνω­μέ­νων Εθνών.

Από την τελευ­ταία φορά που συνα­ντη­θή­καμε, ο κόσμος μας έχει αλλάξει δρα­μα­τικά.

Η παν­δη­μία Covid-19 έχει εγείρει ερω­τή­ματα ανα­φο­ρικά με την παγκο­σμιο­ποί­ηση, τα οποία έως τώρα απο­τε­λού­σαν μόνο αντι­κεί­μενο μελετών δια­χεί­ρι­σης κιν­δύ­νου. Ερω­τή­ματα τα οποία δεν φαντα­ζό­μα­σταν ποτέ ότι θα χρεια­ζό­ταν να αντι­με­τω­πί­σουμε, πόσο μάλλον να απα­ντή­σουμε. Πώς ζούμε. Πώς εργα­ζό­μα­στε. Πώς αλλη­λε­πι­δρούμε ο ένας με τον άλλον.

Το κόστος κινεί­ται σε πρω­τό­γνωρα επίπεδα στη σύγ­χρονη εποχή. Ζωές χάθηκαν λόγω της ασθέ­νειας. Ζωές κατα­στρά­φη­καν λόγω των οικο­νο­μι­κών συνε­πειών. Ζωές ανα­τρά­πη­καν από τον αντί­κτυπο των αλλαγών στην κοι­νω­νία.

Η παν­δη­μία έχει μάλιστα οδη­γή­σει σε μια νέα κανο­νι­κό­τητα, όπου πλέον δεν αγκα­λια­ζό­μα­στε και δεν κάνουμε χει­ρα­ψίες. Όπου ο χαι­ρε­τι­σμός με τον αγκώνα απο­τε­λεί το όριο της σωμα­τι­κής μας επαφής. Τα πρόσωπά μας μπορεί να είναι κρυμ­μένα, η ανθρω­πιά μας όμως παρα­μέ­νει ανέπαφη.

Αρνού­μαι, ωστόσο, να πιστέψω ότι αυτή η νέα κανο­νι­κό­τητα θα ορίσει έναν νέο κόσμο. Προτιμώ να κοιτάζω με σεβασμό και δέος τον τρόπο με τον οποίο οι γιατροί και οι νοση­λευ­τές, οι επι­στή­μο­νες και οι ειδικοί αντέ­δρα­σαν στην κατά­σταση, καθώς θεωρώ ότι οι πράξεις τους δεί­χνουν ότι κανένα πρό­βλημα δεν είναι άλυτο, όσο πολύ­πλοκο κι αν είναι.

Μπορεί να μας κρατά σε από­σταση μια νέα αόρατη απειλή για την υγεία, την ευη­με­ρία και την ελευ­θε­ρία μας, αλλά, όπως απο­δει­κνύει αυτή η ψηφιακή μετά­δοση, εξα­κο­λου­θούμε να είμαστε πολύ συν­δε­δε­μέ­νοι.  Και είμαστε, πιστεύω, όλο και πιο ενω­μέ­νοι. Συν­δε­δε­μέ­νοι με τη δύναμη της και­νο­το­μίας. Ενω­μέ­νοι, με μια πρω­τό­γνωρη απο­φα­σι­στι­κό­τητα να συνερ­γα­στούμε για τη βελ­τί­ωση της παγκό­σμιας οικο­γέ­νειας των εθνών μας.

Εάν, όπως πλέον φαί­νε­ται εφικτό, μπο­ρούμε να ανα­πτύ­ξουμε σύνθετα εμβόλια σε μόλις ένα έτος, ή ίσως σε δεκα­ο­κτώ μήνες, γιατί να μην μπο­ρούμε να συνερ­γα­στούμε για να επι­λύ­σουμε μερικές από τις άλλες μεγάλες παγκό­σμιες προ­κλή­σεις της εποχής μας;

Ο Αρι­στο­τέ­λης έγραψε ότι «Η φύση δεν κάνει ποτέ τίποτα άσκοπα». Με άλλα λόγια, η φύση μας ανα­γκά­ζει να και­νο­το­μούμε. Δεν έχουμε επιλογή.

Ο Αρι­στο­τέ­λης έζησε σε μια εποχή όπου η ανθρώ­πινη δρα­στη­ριό­τητα δεν είχε την ικα­νό­τητα να επη­ρε­ά­σει έντονα το φυσικό μας περι­βάλ­λον. Τα λόγια του όμως παρα­μέ­νουν προ­φη­τικά.

Διότι αν η Covid μάς έχει διδάξει κάτι, είναι ότι δεν έχουμε την πολυ­τέ­λεια να περι­μέ­νουμε την επόμενη κρίση για να ανα­λά­βουμε προ­λη­πτική δράση.

Για την κλι­μα­τική αλλαγή. Για τη βιο­ποι­κι­λό­τητα. Για την παγκό­σμια υγεία. Για την αντι­με­τώ­πιση των γενε­σιουρ­γών αιτίων της μετα­νά­στευ­σης. Για την ανά­πτυξη. Σε τελική ανάλυση, για τη βιω­σι­μό­τητα της ανθρω­πό­τη­τας.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι αξίες και οι αρχές στην καρδιά των Ηνω­μέ­νων Εθνών έχουν τόσο μεγάλη σημασία σήμερα, όσο και όταν η Ελλάδα υπέ­γραψε τον Χάρτη των Ηνω­μέ­νων Εθνών το 1945. Αυτές οι αξίες – της ειρήνης και της ασφά­λειας, της ισό­τη­τας, των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των και της αυτο­διά­θε­σης – και αυτές οι αρχές – της δικαιο­σύ­νης και του κράτους δικαίου – βρί­σκο­νται στη καρδιά αυτού που σημαί­νει να είσαι Έλληνας.

Άλλωστε, φέτος δεν είναι μόνο η 75η επέ­τειος από την ίδρυση του ΟΗΕ, αλλά και η 2500ή επέ­τειος από τη νίκη της Ελλάδας στη ναυ­μα­χία της Σαλα­μί­νας. Μια νίκη που βοήθησε να ανοίξει ο δρόμος για την ίδρυση της Κλα­σι­κής Ελλάδας και τη γέννηση της Δημο­κρα­τίας και του Κράτους Δικαίου. Και σήμερα, οι αξίες και οι αρχές που βρί­σκο­νται στον πυρήνα των Ηνω­μέ­νων Εθνών στη­ρί­ζο­νται ακριβώς στη Δημο­κρα­τία και το Κράτος Δικαίου.

Οι προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζουμε το 2020 μπορεί να είναι δια­φο­ρε­τι­κές από εκείνες των μετα­πο­λε­μι­κών ετών, αλλά από πολλές απόψεις είναι εξίσου σημα­ντι­κές, εξίσου μνη­μειώ­δεις.

Αντι­με­τω­πί­ζουμε μια άνευ προη­γου­μέ­νου και πραγ­μα­τικά παγκό­σμια κρίση δημό­σιας υγείας – την πρώτη της σύγ­χρο­νης εποχής. Οι μεγα­λύ­τε­ρες οικο­νο­μίες του κόσμου συρ­ρι­κνώ­νο­νται. Η ζωτικής σημα­σίας βιο­ποι­κι­λό­τητα του πλανήτη δείχνει να βρί­σκε­ται στα πρόθυρα της κατάρ­ρευ­σης, με ένα εκα­τομ­μύ­ριο είδη να βρί­σκο­νται στο χείλος της εξα­φά­νι­σης.

Τα δια­κρα­τικά προ­βλή­ματα απει­λούν την ατομική, περι­φε­ρειακή και συλ­λο­γική μας ασφά­λεια. Και οι κακό­βου­λοι παρά­γο­ντες απο­τε­λούν μια ύπουλη και αυξα­νό­μενη απειλή για τον τρόπο ζωής μας, την πολυ­μερή συνερ­γα­σία και την ορθή λει­τουρ­γία του Διε­θνούς Δικαίου.

Και όμως, στους δώδεκα μήνες από την τελευ­ταία φορά που συνα­ντη­θή­καμε, ο τρόπος με τον οποίο η Ελλάδα και ο ελλη­νι­κός λαός αντα­πο­κρί­θη­καν σε αυτές τις προ­κλή­σεις συνιστά για μένα από­δειξη ότι υπάρχει τρόπος να ξεπε­ρα­στεί αυτή η αβε­βαιό­τητα.

Επι­τρέψτε μου να είμαι απο­λύ­τως σαφής. Χρόνια λιτό­τη­τας είχαν αφήσει την Ελλάδα ευάλωτη σε μια παν­δη­μία. Ο κορο­νο­ϊός απεί­λησε να εξα­ντλή­σει τις δυνα­τό­τη­τες του συστή­μα­τος υγείας της χώρας μας. Και όμως, απο­δεί­ξαμε ότι η ευε­λι­ξία, η προ­σαρ­μο­στι­κό­τητα και η νέα τεχνο­λο­γία μπορούν να ενδυ­να­μώ­σουν τους ανθρώ­πους και να επι­τύ­χουν απο­τε­λέ­σματα που κάποτε φαί­νο­νταν αδύνατα.

Δώσαμε προ­τε­ραιό­τητα στην γνώση, στους ειδι­κούς, αξιο­ποιώ­ντας γεγο­νότα και δεδο­μένα αντί να βασι­ζό­μα­στε στην ιδε­ο­λο­γία, εκμε­ταλ­λευό­με­νοι ό,τι καλύ­τερο είχε να προ­σφέ­ρει η και­νο­το­μία και η τεχνο­λο­γία, και θέτο­ντας αξιό­πι­στους εμπει­ρο­γνώ­μο­νες στο επί­κε­ντρο της λήψης απο­φά­σεων και της επι­κοι­νω­νίας μας. Και δούλεψε. Ενάντια σε κάθε πρό­βλεψη, η Ελλάδα ήταν εξαι­ρε­τικά επι­τυ­χη­μένη στην αντι­με­τώ­πιση του πρώτου κύματος της παν­δη­μίας.

Ωστόσο, το δεύτερο κύμα της επι­δη­μίας Covid είναι πλέον προ των πυλών. Πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τον ιό, έως ότου απο­κτή­σουμε τα επι­στη­μο­νικά εργα­λεία για να τον εξα­λεί­ψουμε. Για την επι­τυ­χία απαι­τεί­ται επιμονή, ευέ­λι­κτες πολι­τι­κές που προ­στα­τεύ­ουν τους πιο ευά­λω­τους, συνεχής εμπι­στο­σύνη στους ειδι­κούς και ατομική ευθύνη. Αλλά είμαι πεπει­σμέ­νος ότι μπο­ρούμε να τα κατα­φέ­ρουμε.

Η άλλη μεγάλη γεω­πο­λι­τική πρό­κληση που αντι­με­τω­πί­ζουμε έχει να κάνει με την Τουρκία.

Στη Γενική Συνέ­λευση πέρυσι, είχα επι­ση­μά­νει την πρόθεσή μου να τείνω χείρα φιλίας και συνερ­γα­σίας στον Πρόεδρο Erdogan. Μίλησα ακόμη και για την προ­θυ­μία μου να ενερ­γή­σει η Ελλάδα ως γέφυρα που θα βοη­θή­σει την Τουρκία να προ­σεγ­γί­σει την Ευρώπη.

Δυστυ­χώς, παρά το ότι η Ελλάδα έθεσε την εμπι­στο­σύνη, τον διάλογο και την κατα­νό­ηση στο επί­κε­ντρο μιας εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής βασι­σμέ­νης σε αξίες, η Τουρκία απά­ντησε με κλι­μά­κωση, προ­κλή­σεις, παρα­πλη­ρο­φό­ρηση και επι­θε­τι­κό­τητα. Ενώ η Ελλάδα επέλεξε τον δρόμο του δια­λό­γου με καλή πίστη, η Τουρκία επέλεξε τον δρόμο της αδιαλ­λα­ξίας.

Χωρίς αμφι­βο­λία οι ενέρ­γειες της Τουρ­κίας υπο­νο­μεύ­ουν το Διεθνές Δίκαιο και απει­λούν την ασφά­λεια και τη στα­θε­ρό­τητα της ευρύ­τε­ρης περιο­χής της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου, αλλά και όλων των κρατών μελών της ΕΕ. Η Ευρω­παϊκή Ένωση κατέ­στησε απο­λύ­τως σαφές ότι οι μονο­με­ρείς ενέρ­γειες δεν θα μένουν ανα­πά­ντη­τες, όταν απει­λούν κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα των κρατών-μελών.

Ωστόσο, παρά τα πρό­σφατα γεγο­νότα, παρα­μένω αισιό­δο­ξος. Όλοι αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι αυτή η συνεχής κλι­μά­κωση της έντασης δεν μπορεί να συνε­χι­στεί. Και αρνού­μαι να πιστέψω ότι η συνερ­γα­σία μεταξύ κοντι­νών γει­τό­νων δεν είναι εφικτή. Δείτε την πρό­σφατη συμ­φω­νία μεταξύ του Ισραήλ και των ΗΑΕ. Και οι δύο χώρες είναι φίλοι της Ελλάδας, τώρα είναι φίλοι και μεταξύ τους. Χρόνια καχυ­πο­ψίας και έχθρας έχουν αντι­κα­τα­στα­θεί από ένα πνεύμα συνερ­γα­σίας και αμοι­βαίας κατα­νό­η­σης.

Ας συνα­ντη­θούμε λοιπόν, ας μιλή­σουμε και ας ανα­ζη­τή­σουμε μια αμοι­βαία απο­δε­κτή λύση. Ας δώσουμε μια ευκαι­ρία στη διπλω­μα­τία. Εάν, τελικά, εξα­κο­λου­θούμε να μην μπο­ρούμε να συμ­φω­νή­σουμε, τότε θα πρέπει να εμπι­στευ­τούμε τη σοφία του Διε­θνούς Δικα­στη­ρίου της Χάγης.

Η έναρξη διε­ρευ­νη­τι­κών επαφών μεταξύ των δύο χωρών μας, η οποία ανα­κοι­νώ­θηκε πριν από δύο ημέρες, απο­τε­λεί βήμα προς τη σωστή κατεύ­θυνση. Εάν ο Πρό­ε­δρος Erdogan πιστεύει πραγ­μα­τικά ότι τα Ηνωμένα Έθνη απο­τε­λούν φάρο ελπίδας και προ­πύρ­γιο παγκό­σμιας συνερ­γα­σίας, τότε θα τον παρό­τρυνα να ενερ­γή­σει σύμφωνα με τις αξίες τους.

Κυρίες και κύριοι,

Θα ήθελα να ανα­φερθώ στις προ­κλή­σεις που επε­σή­μανα στην αρχή του μηνύ­μα­τός μου. Προ­κλή­σεις όπως η κλι­μα­τική αλλαγή, η βιο­ποι­κι­λό­τητα, η βιώσιμη ανά­πτυξη και η μετα­νά­στευση. Προ­κλή­σεις που απαι­τούν δράση σήμερα, όχι συζή­τηση αύριο.

Δράση που ήδη έχει στρέψει την Ελλάδα προς τη χρήση ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας. Στα­διακά καταρ­γούμε τη χρήση λιγνίτη στους σταθ­μούς παρα­γω­γής ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας της χώρας μας. Έως το 2028 ο λιγνί­της θα απο­τε­λεί παρελ­θόν. Έως την επόμενη Γενική Συνέ­λευση, του χρόνου στη Νέα Υόρκη, πολλά από τα πλα­στικά μίας χρήσης θα έχουν απα­γο­ρευ­τεί στην Ελλάδα.

Η τρομερή πυρ­κα­γιά στον καταυ­λι­σμό της Μόριας, στη Λέσβο, νωρί­τερα αυτόν τον μήνα, ανέ­δειξε την τερά­στια πρό­κληση που δημιουρ­γεί η μαζική μετα­νά­στευση, ιδίως στα νότια σύνορα της Ευρώπης.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να δια­χει­ρι­στεί μόνη της αυτό το ζήτημα. Λάβαμε ανε­κτί­μητη υπο­στή­ριξη από την Ύπατη Αρμο­στεία του ΟΗΕ για τους Πρό­σφυ­γες και τον Διεθνή Οργα­νι­σμό Μετα­νά­στευ­σης, αλλά πρέπει να είμαστε ειλι­κρι­νείς. Ενώ οι αριθμοί των μετα­να­στών στη χώρα μας μειώ­νο­νται, το Λιμε­νικό Σώμα μας εξα­κο­λου­θεί να σώζει χιλιά­δες απελ­πι­σμέ­νους άνδρες, γυναί­κες και παιδιά στα νερά της Μεσο­γείου κάθε χρόνο.

Πρό­κει­ται για μια συλ­λο­γική απο­τυ­χία της διε­θνούς κοι­νό­τη­τας και πρέπει όλοι να ανα­λά­βουμε από κοινού την ευθύνη για την απο­τυ­χία αυτή. Γι’ αυτό πρέπει να κάνουμε περισ­σό­τερα από κοινού, ώστε να αντι­με­τω­πί­σουμε τα γενε­σιουργά αίτια της μετα­νά­στευ­σης, δηλαδή τη φτώχεια, τη στέρηση, την οικο­νο­μική αβε­βαιό­τητα, την εκμε­τάλ­λευση, τη βία και τον πόλεμο. Αν δεν αντι­με­τω­πί­σουμε αυτές τις ανι­σό­τη­τες, το πρό­βλημα δεν θα επι­λυ­θεί ποτέ πλήρως.

Κυρίες και κύριοι,

Αυτό που απέ­δειξε ο τελευ­ταίος χρόνος, κατά την άποψή μου, είναι ότι η επι­στη­μο­νική γνώση και οι αξίες πρέπει υπο­χρε­ω­τικά να αξιο­ποιού­νται από κοινού. Η επι­τυ­χία δεν μετριέ­ται όταν επι­δει­κνύ­ο­νται οι πρώτες σε βάρος των δεύ­τε­ρων, αλλά όταν αξιο­ποιού­νται και οι δύο: Επι­στη­μο­νική γνώση και όλα όσα συνο­δεύ­ουν την αξιό­πι­στη επί­τευξη απο­τε­λε­σμά­των, αλλά και αξίες, δηλαδή το πλαίσιο στο οποίο ενερ­γούμε μεταξύ μας, επι­δει­κνύ­ο­ντας ανοχή και συμπό­νια.

Ως απο­τέ­λε­σμα των παρα­πάνω, δια­πι­στώ­σαμε ότι ανα­δύ­θηκε ένα νέο πνεύμα εθνικής αυτο­πε­ποί­θη­σης και μια ανα­νε­ω­μένη αίσθηση υπε­ρη­φά­νειας στην Ελλάδα. Δεν μας βλέπουν πλέον υπό το πρίσμα των προ­γραμ­μά­των διά­σω­σης και της λιτό­τη­τας. Οι Έλληνες απέρ­ρι­ψαν τις κενές υπο­σχέ­σεις, την εκμε­τάλ­λευση και τον διχασμό που προωθεί ο λαϊ­κι­σμός.

Σε άλλα 75 χρόνια, όταν τα παιδιά των παιδιών μας θα μιλούν εδώ στα Ηνωμένα Έθνη, πιστεύω ότι θα περι­γρά­φουν έναν καλύ­τερο κόσμο. Έναν κόσμο όπου η κβα­ντική τεχνο­λο­γία θα έχει φέρει επα­νά­σταση στη φρο­ντίδα της υγείας και στην ανθρώ­πινη βιο­λο­γία. Έναν κόσμο όπου τα ορυκτά καύσιμα θα απο­τε­λούν απλώς ανά­μνηση του παρελ­θό­ντος. Έναν κόσμο όπου η ισότητα, οι ευκαι­ρίες και η ηθική καθο­δη­γούν τους ηγέτες μας.

Έχουμε την πρώτη ύλη στη διάθεσή μας σήμερα. Αξιο­ποιούμε περισ­σό­τερη συλ­λο­γική νοη­μο­σύνη και γνώση από οπο­τε­δή­ποτε άλλοτε στην ανθρώ­πινη ιστορία. Πρέπει όμως να ανα­δεί­ξουμε τις αξίες και τις ικα­νό­τη­τες που θα μας επι­τρέ­ψουν να αξιο­ποι­ή­σουμε σωστά αυτόν τον πλούτο, για να κάνουμε τον κόσμο μας καλύ­τερο. Εξάλλου, έχουμε μόνο έναν!

Έχω την πεποί­θηση ότι μπο­ρούμε να το πετύ­χουμε αυτό.

Σας ευχα­ρι­στώ για την προσοχή σας.

Πηγή: in.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.