«Τα νησιά έχουν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη»-Ξεκάθαρη ευρωπαϊκή απάντηση-κόλαφος στην τουρκική προκλητικότητα

«Η κλι­μά­κωση των επι­θε­τι­κών ενερ­γειών της Τουρ­κίας αντι­βαί­νει στα συμ­φέ­ρο­ντα της ΕΕ».

–          «Η Τουρκία να σεβα­στεί την κυριαρ­χία όλων των κρατών μελών της ΕΕ στα χωρικά τους ύδατα και τα κυριαρ­χικά τους δικαιώ­ματα».

Ο Μανώλης Κ. Κεφα­λο­γιάν­νης με δύο ερω­τή­σεις που είχε απευ­θύ­νει προς την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή είχε ζητήσει να πλη­ρο­φο­ρη­θεί τη θέση της Επι­τρο­πής ανα­φο­ρικά με τις πρό­σφα­τες συνε­χείς προ­κλη­τι­κές και επι­θε­τι­κές ενέρ­γειες της Τουρκία εντός της ελλη­νι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας που κλι­μά­κω­σαν επι­κίν­δυνα την ένταση στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Η κατα­λυ­τική απά­ντηση της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής δια του Αντι­προ­έ­δρου και Ύπατου Εκπρο­σώ­που για την Εξω­τε­ρική Πολι­τική Γιοσέπ Μπορέλ δεν είναι απλά κατα­δι­κα­στική για τις προ­κλη­τι­κές και μονο­με­ρείς ενέρ­γειες της Τουρ­κίας που πρέπει άμεσα να τερ­μα­τι­στούν αλλά απο­τε­λεί ένα ισχυρό ράπισμα στην επε­κτα­τική τουρ­κική πολι­τική. Που αντι­βαί­νει στα συμ­φέ­ρο­ντα, όχι της Ελλάδας, αλλά της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Στην απά­ντησή του ο Ύπατος Εκπρό­σω­πος μεταξύ άλλων ανα­φέ­ρει ότι:

–          Απο­τε­λεί κυρί­αρχη επιλογή της ΕΕ η προ­σχώ­ρηση στις Διε­θνείς Συν­θή­κες όπως η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασ­σας που η Τουρκία δεν έχει ούτε υπο­γρά­ψει ούτε κυρώσει.

–          Η Τουρκία θα πρέπει να σέβεται το Δίκαιο της Θάλασ­σας και ιδίως την κυριαρ­χία όλων των κρατών μελών της ΕΕ στα χωρικά τους ύδατα και τα κυριαρ­χικά τους δικαιώ­ματα στις θαλάσ­σιες ζώνες τους.

Και τονίζει συγκε­κρι­μένα: ΄

–          «Τα κυριαρ­χικά τους δικαιώ­ματα, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων εκείνων που δημιουρ­γού­νται από τα νησιά.

Ενώ όσον αφορά το μνη­μό­νιο συνεν­νό­η­σης Τουρκίας-Λιβύης για την οριο­θέ­τηση περιο­χών θαλάσ­σιας δικαιο­δο­σίας δηλώνει ότι παρα­βιά­ζει τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα τρίτων κρατών, δεν συμ­μορ­φώ­νε­ται με το Δίκαιο της Θάλασ­σας και δεν μπορεί να παράγει έννομες συνέ­πειες  για τρίτα κράτη.

Ανα­λυ­τικά οι απα­ντή­σεις του Ύπατου Εκπρο­σώ­που

EL

E-003577/2020

Απά­ντηση του ύπατου εκπρο­σώ­που/αντι­προ­έ­δρου κ. Borrell

εξ ονό­μα­τος της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής

(24.9.2020)

Ενώ η προ­σχώ­ρηση στις διε­θνείς συν­θή­κες απο­τε­λεί κυρί­αρχη επιλογή, η ΕΕ έχει επα­νει­λημ­μένα τονίσει ότι η Τουρκία θα πρέπει να σέβεται το δίκαιο της θάλασ­σας, και ιδίως την κυριαρ­χία όλων των κρατών μελών της ΕΕ στα χωρικά τους ύδατα και τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματά τους στις θαλάσ­σιες ζώνες τους, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων εκείνων που δημιουρ­γού­νται από τα νησιά.

Δυστυ­χώς, οι κλι­μα­κού­με­νες μονο­με­ρείς ενέρ­γειες της Τουρ­κίας, ιδίως στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, κινού­νται προς την αντί­θετη κατεύ­θυνση, έρχο­νται σε αντί­θεση με τα συμ­φέ­ρο­ντα της ΕΕ, τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα κρατών μελών της ΕΕ και το διεθνές δίκαιο και πρέπει να τερ­μα­τι­στούν.

Ζητή­ματα που σχε­τί­ζο­νται με την οριο­θέ­τηση των απο­κλει­στι­κών οικο­νο­μι­κών ζωνών και της υφα­λο­κρη­πί­δας θα πρέπει να εξε­τά­ζο­νται μέσω δια­λό­γου και δια­πραγ­μα­τεύ­σεων καλή τη πίστει. Δυστυ­χώς, η κλι­μά­κωση των μονο­με­ρών ενερ­γειών της Τουρ­κίας, ιδίως στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, κινεί­ται προς την αντί­θετη κατεύ­θυνση, αντι­βαί­νει στα συμ­φέ­ρο­ντα της ΕΕ, στα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα των κρατών μελών της ΕΕ και στο διεθνές δίκαιο και πρέπει να τερ­μα­τι­στεί.

Όσον αφορά το μνη­μό­νιο συνεν­νό­η­σης Τουρκίας-Λιβύης για την οριο­θέ­τηση περιο­χών θαλάσ­σιας δικαιο­δο­σίας στη Μεσό­γειο θάλασσα, στις 12 Δεκεμ­βρίου 2019, το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο[1] υπο­γράμ­μισε ότι παρα­βιά­ζει τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα τρίτων κρατών, δεν συμ­μορ­φώ­νε­ται με το Δίκαιο της Θάλασ­σας και δεν μπορεί να επι­φέ­ρει νομικές συνέ­πειες για τρίτα κράτη.

Σε συνέ­χεια του Συμ­βου­λίου Εξω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων της 13ης Ιουλίου 2020, ο ύπατος εκπρό­σω­πος/αντι­πρό­ε­δρος διε­ρευνά περαι­τέρω τρόπους που θα μπο­ρού­σαν να συμ­βά­λουν στη μείωση των εντά­σεων και στην επί­τευξη συμ­φω­νιών σε θέματα που δημιουρ­γούν ολοένα μεγα­λύ­τερη ένταση στις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας, ενώ επίσης επε­ξερ­γά­ζε­ται επι­λο­γές για περαι­τέρω κατάλ­ληλα μέτρα που θα μπο­ρού­σαν να ληφθούν ως απά­ντηση στις προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζει η ΕΕ ως απο­τέ­λε­σμα των τουρ­κι­κών ενερ­γειών, μεταξύ άλλων στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο[2].

EL

E-003344/2020

Απά­ντηση του ύπατου εκπρο­σώ­που/αντι­προ­έ­δρου κ. Borrell

εξ ονό­μα­τος της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής

(23.9.2020)

 

 

Η Επι­τροπή είναι ενήμερη για τις ενέρ­γειες στις οποίες ανα­φέ­ρε­ται ο κ. βου­λευ­τής.

 

Η ΕΕ έχει επα­νει­λημ­μένα τονίσει ότι ζητή­ματα που σχε­τί­ζο­νται με την οριο­θέ­τηση των απο­κλει­στι­κών οικο­νο­μι­κών ζωνών και της υφα­λο­κρη­πί­δας θα πρέπει να εξε­τά­ζο­νται μέσω δια­λό­γου και δια­πραγ­μα­τεύ­σεων καλή τη πίστει.

 

Δυστυ­χώς, οι κλι­μα­κού­με­νες μονο­με­ρείς ενέρ­γειες της Τουρ­κίας, ιδίως στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, κινού­νται προς την αντί­θετη κατεύ­θυνση, έρχο­νται σε αντί­θεση με τα συμ­φέ­ρο­ντα της ΕΕ, τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα κρατών μελών της ΕΕ και το διεθνές δίκαιο και πρέπει να τερ­μα­τι­στούν. Η Τουρκία θα πρέπει, αντι­θέ­τως, να σέβεται το δίκαιο της θάλασ­σας, και ιδίως την κυριαρ­χία όλων των κρατών μελών της ΕΕ στα χωρικά τους ύδατα και τα κυριαρ­χικά τους δικαιώ­ματα στις θαλάσ­σιες ζώνες τους, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων εκείνων που δημιουρ­γού­νται από τα νησιά.

 

Όσον αφορά το μνη­μό­νιο συνεν­νό­η­σης Τουρκίας-Λιβύης για την οριο­θέ­τηση περιο­χών θαλάσ­σιας δικαιο­δο­σίας, στις 12 Δεκεμ­βρίου 2019 το Ευρω­παϊκό Συμ­βού­λιο υπο­γράμ­μισε ότι παρα­βιά­ζει τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα τρίτων κρατών, δεν συμ­μορ­φώ­νε­ται με το δίκαιο της θάλασ­σας και δεν μπορεί να παράγει έννομες συνέ­πειες  για τρίτα κράτη.

 

Σε συνέ­χεια του Συμ­βου­λίου Εξω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων της 13ης Ιουλίου 2020, ο ύπατος εκπρό­σω­πος/αντι­πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής διε­ρευνά περαι­τέρω τρόπους που θα μπο­ρού­σαν να συμ­βά­λουν στη μείωση των εντά­σεων και στην επί­τευξη συμ­φω­νιών σε θέματα τα οποία δημιουρ­γούν ολοένα μεγα­λύ­τερη ένταση στις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας, ενώ επίσης επε­ξερ­γά­ζε­ται επι­λο­γές για περαι­τέρω κατάλ­ληλα μέτρα που θα μπο­ρού­σαν να ληφθούν ως απά­ντηση στις προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζει η ΕΕ ως απο­τέ­λε­σμα των τουρ­κι­κών ενερ­γειών, μεταξύ άλλων στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο