Κ. Καϊσερλης: Ομόρφυναν οι πέργολες και γυάλισαν τα ταξί μας

Κ. Καϊ­σερ­λης:” Ομόρ­φυ­ναν οι πέρ­γο­λες και γυά­λι­σαν τα ταξί μας

”Ομιλία του Δημάρ­χου Κω και επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξης «ΟΡΑΜΑ» Κίνημα Πολιτών Κω, Κώστα Καΐ­σερλη στην πολι­τική συγκέ­ντρωση των υπο­ψη­φίων, των στε­λε­χών και των φίλων της παρά­τα­ξης στο ξενο­δο­χείο Κοντι­νέ­νταλ

Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλος άνθρω­πος σε αυτό το νησί που να ένοιωσε τόσες πολλές φορές για τόσο μεγάλο χρονικό διά­στημα το βάρος της υπο­χρέ­ω­σης και της ευθύνης που προ­έρ­χε­ται από την αγάπη και την εκτί­μηση που του προ­σφέ­ρει μια ολό­κληρη κοι­νω­νία. Γι’ αυτό και σας ευχα­ρι­στώ Γι’ αυτό και δεν πρό­κει­ται ποτέ να σας προδώσω.

Συν­δη­μό­τες και συν­δη­μό­τισ­σες μου, Νέοι και νέες,

Έχουμε, εγώ και οι συνά­δελ­φοι μου, την ψυχική δύναμη και το πολι­τικό θάρρος, να βρι­σκό­μα­στε μαζί σας, να απο­λο­γού­μα­στε για τις πράξεις μας και να ζητάμε την συμ­με­τοχή και την στήριξη σας.

Μπο­ρούμε να απευ­θυ­νό­μα­στε σε σας, γιατί του­λά­χι­στον δεν σας υπο­τι­μή­σαμε, δεν σας ειρω­νευ­τή­καμε και πάνω απ’ όλα δεν σας πει­ρά­ξαμε, κατα­νο­ώ­ντας απόλυτα τα βάρη της λαί­λα­πας που καθη­με­ρινά υφί­στα­σθε εξ αιτίας της οικο­νο­μι­κής κρίσης.

Σ’ αυτή την πρω­το­φανή οικο­νο­μική δυσπρα­γία που τα πάντα, ακόμα και οι κατα­κτή­σεις καταρ­ρέ­ουν, εμείς στα­θή­καμε όρθιοι και κρα­τή­σαμε τον Δήμο, το νησί και την κοι­νω­νία του ψηλά.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τι είχαμε πει πριν από τρία χρόνια, σε ανύ­πο­πτο χρόνο, όταν η κρίση ήτανε ακόμα μακριά, και για ποιους λόγους επι­λέ­ξαμε τους στόχους τις τριε­τίας που πέρασε.

Είχαμε πει τότε ότι η νέα ευη­με­ρία που επαγ­γέ­λο­νταν οι άλλοι δεν έρχεται με ένα ποδη­λα­τό­δρομο, αλλά αντί­θετα θα πρέπει να προ­ε­τοι­μα­στούμε για την αντι­με­τώ­πιση μιας μακράς οικο­νο­μι­κής κρίσης.

Είχαμε πει τότε ότι η μόνη ελπίδα μας για το αύριο είναι η νέοι μας. Αυτοί ανα­νε­ώ­νουν και ανα­ζω­ο­γο­νούν τις κοι­νω­νίες.

Είχαμε πει τότε ότι το του­ρι­στικό μας προϊόν έχει γεράσει, γι’ αυτό απαι­τού­νται ριζικές αλλαγές στις υπο­δο­μές, στο περι­βάλ­λον και στα αστικά κέντρα.

Είχαμε πει τότε ότι στις περιό­δους κρίσεων και στην άνοδο της παγκο­σμιο­ποι­η­μέ­νης αγοράς οι πρώτοι που συν­θλί­βο­νται είναι οι οικο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις και άρα απαι­τού­νται δράσεις προ­στα­σίας..

Είχαμε πει τότε ότι η μόνη δύναμη που μας έχει απο­μεί­νει δεν είναι το χρήμα αλλά οι πολίτες του νησιού μας και η αλλη­λεγ­γύη τους και γι’ αυτό η μόνη απά­ντηση στην μεγάλη κρίση είναι οι δράσεις για την ενότητα του λαού μας και όχι η διχό­νοια,

Είχαμε πει τότε ότι το πραγ­μα­τικό απο­κού­μπι ενός κατα­πιε­ζό­με­νου λαού είναι ο ισχυρός Δήμος του. Η δική του τοπική αρχή. Οι δικοί του άνθρω­ποι που τους εξέλεξε για να τον σέβο­νται και να τον βοηθάνε στις δύσκο­λες στιγμές και στον αγώνα του για την επι­βί­ωση του.

Γι αυτούς τους λόγους που προσ­διο­ρί­σαμε και που θα έπρεπε να αντι­με­τω­πί­σουμε στα­θή­καμε όρθιοι και γι’ αυτούς τους λόγους και όχι για τους ποδη­λα­τό­δρο­μους δημιουρ­γή­σαμε τον ισχυρό ενιαίο Δήμο και προ­τά­ξαμε έργα και δράσεις που απα­ντούν σ’ αυτές τις ανάγκες της κοι­νω­νίας και στις απαι­τή­σεις της σύγ­χρο­νης εποχής.

Στα τρία χρόνια που πέρασαν,

Ενώσαμε ανόμοια πράγ­ματα. Τρεις δια­φο­ρε­τι­κούς Δήμους, τριών δια­φο­ρε­τι­κών ταχυ­τή­των, δια­φο­ρε­τι­κής οργά­νω­σης και διοί­κη­σης.

Καταρ­γή­σαμε δεκάδες επι­χει­ρή­σεις και οργα­νι­σμούς και φτιά­ξαμε από το μηδέν νέες οργα­νι­κές δομές όπως τις επέβαλε ο Καλ­λι­κρά­της.

Ανα­τά­ξαμε και απο­κα­τα­στή­σαμε την οικο­νο­μική οντό­τητα και αυτάρ­κεια του Δήμου και των επι­χει­ρή­σεων του που βρί­σκο­νταν στα πρόθυρα της κατάρ­ρευ­σης.

Οργα­νω­θή­καμε για να αντι­με­τω­πί­σουμε και καθη­με­ρινά συγκρουό­μα­στε για να ξεπε­ρά­σουμε τις επι­τα­γές και τους ελεγ­κτι­κούς γρα­φειο­κρα­τι­κούς μηχα­νι­σμούς μιας σκληρής και στείρας κρα­τι­κής εξου­σίας.

Ιεραρ­χή­σαμε τις δράσεις μας με μονα­δικό στόχο την εξά­λειψη των ανι­σο­τή­των και την κάλυψη των τερά­στιων ελλειμ­μά­των στις υπο­δο­μές των γεω­γρα­φι­κών περιο­χών μας.

Η Κως σήμερα είναι από τα ελά­χι­στα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου που ο Καλ­λι­κρά­της και η συνέ­νωση των Δήμων πέτυχε αφού ούτε ένας πολίτης, ούτε ένας πολι­τι­κός δεν αμφι­σβη­τεί την ωφε­λι­μό­τητα του ενιαίου πλέον Δήμου.

Στα τρία χρόνια που πέρασαν,

Συμ­φι­λιώ­σαμε κοι­νω­νίες και ομάδες πολιτών που δεν μιλού­σαν μεταξύ τους και υπο­δαύ­λι­ζαν την προ­ο­πτική θωρά­κι­σης και ανα­βάθ­μι­σης του κοι­νω­νι­κού και οικο­νο­μι­κού ιστού του νησιού μας.

Αντι­με­τω­πί­σαμε τους πολίτες χωρίς καμιά εξαί­ρεση ως ίσους με μας και όχι ως υπο­τε­λείς γνω­ρί­ζο­ντας ότι μόνο με την συμ­με­τοχή και την δική τους δύναμη θα ξεπε­ρά­σουμε την περίοδο της κρίσης.

Είδαμε τον πόνο και την αγωνία των συμπα­τριω­τών μας για να αντι­με­τω­πί­σουν την λαίλαπα της οικο­νο­μι­κής κρίσης και προ­σπα­θή­σαμε να μην τον επι­βα­ρύ­νουμε και εμείς, να μην του δώσουμε και εμείς μία για να πάει ακόμα πιο κάτω.

Η Κως σήμερα έχει την απαι­τού­μενη ηρεμία που σ’ αυτές τις δύσκο­λες εποχές είναι απα­ραί­τητη στους πολίτες για να ανα­συ­ντά­ξουν τις δυνά­μεις τους και να προ­σαρ­μο­στούν στα νέα δεδο­μένα.

Στα τρία χρόνια που πέρασαν,

Αντι­με­τω­πί­σαμε τα προ­βλή­ματα που δημιούρ­γησε η κρίση και αφο­ρού­σαν την επι­βί­ωση των ασθε­νέ­στε­ρων οικο­νο­μικά ομάδων και την υπο­στή­ριξη των ενδεών.

Οργα­νώ­σαμε για πρώτη φορά την υπη­ρε­σία της κοι­νω­νι­κής μέρι­μνας και της πρό­νοιας ώστε να βρί­σκουν οι συν­δη­μό­τες μας ένα απο­κού­μπι στή­ρι­ξης και

Ανα­δεί­ξαμε, εμείς μόνοι, με τι απο­φά­σεις μας στο δημο­τικό συμ­βού­λιο το έργο της ιεράς Μητρό­πο­λης που σε χρόνους χαλε­πούς απαιτεί την υπο­στή­ριξη αφού παίζει καθο­ρι­στικό ρόλο στην ψυχική και πνευ­μα­τική ανάταση των πολιτών.

Η Κως σήμερα έχει τους ανα­γκαί­ους και απαι­τού­με­νους μηχα­νι­σμούς στή­ρι­ξης των ασθενών ομάδων του πλη­θυ­σμού ως παρά­δειγμα μιας δίκαιης κοι­νω­νίας που ο οικο­νο­μικά αυτάρ­κης μεριμνά για τον αδύνατο.

Στα τρία χρόνια που πέρασαν,

Επι­διώ­ξαμε να αμβλύ­νουμε και να κατα­σβή­σουμε τις συγκρού­σεις και τις έριδες μεταξύ ομάδων και επαγ­γελ­μα­τιών του νησιού μας.

Σε μια κλειστή κοι­νω­νία οι εσω­τε­ρι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις είναι ότι χει­ρό­τερο όταν οι εχθροί βρί­σκο­νται προ των πυλών ή ακόμα και μέσα στο σπίτι μας.

Παρε­ξη­γη­θή­καμε από πολλούς για την στάση μας στη λει­τουρ­γία κυρίως της πόλης επειδή αγνοούν ότι η όξυνση και η κατα­να­γκα­στική ή αστυ­νο­μική επιβολή μέτρων σε περιό­δους κρίσης επι­φέ­ρει τα αντί­θετα από το επι­διω­κό­μενο απο­τε­λέ­σματα.

Στα τρία χρόνια που πέρασαν,

Σε αντί­θεση με τα σκληρά οικο­νο­μικά μέτρα της Κυβέρ­νη­σης με σύνεση και σωφρο­σύνη απα­λύ­ναμε στο μέτρο του εφικτού τα οικο­νο­μικά βάρη που επω­μί­ζο­νται οι συμπα­τριώ­τες μας από τα τέλη και τους φόρους του Δήμου.

Μειώ­σαμε τα τέλη Καθα­ριό­τη­τας και φωτι­σμού στο 50% στις επι­χει­ρή­σεις του κατα­σκευα­στι­κού κλάδου που πλήτ­το­νται όσο κανένας άλλος από την μεγάλη κρίση.

Μειώ­σαμε τα ενοίκια των κατα­στη­μά­των του Δήμου μας.

Δώσαμε την δυνα­τό­τητα να ελα­φρυν­θούν τα κατα­στή­ματα που χρη­σι­μο­ποιούν κοι­νό­χρη­στους χώρους μέχρι και 40% κάθε χρόνο.

Μειώ­σαμε τα αντα­πο­δο­τικά τέλη των Δημο­τι­κών βρε­φο­νη­πια­κών σταθμών ανα­κου­φί­ζο­ντας έτσι οικο­νο­μικά το οικο­γε­νειακό εισό­δημα που εξα­νε­μί­ζε­ται καθη­με­ρινά.

Απαλ­λάσ­σουμε τους περισ­σό­τε­ρους ενοι­κια­στές των δημο­τι­κών κατα­στη­μά­των από την ομηρία του νόμου και τον κίνδυνο των εξώσεων.

Η Κως σήμερα έχει πολίτες που ξέρουν ότι υπάρχει μια εξουσία που μεριμνά και φρο­ντί­ζει γι’ αυτούς.

Στα τρία χρόνια που πέρασαν,

Ανα­λω­θή­καμε στην κυριο­λε­ξία για να επι­λύ­σουμε τρία χρο­νί­ζο­ντα για δεκα­ε­τίες προ­βλή­ματα που ταλαι­πω­ρούν τους συν­δη­μό­τες μας, υπο­βαθ­μί­σουν την ποιό­τητα της ζωής μας και δυνα­μι­τί­ζουν την οικο­νο­μική και κοι­νω­νική θέση των πολιτών.

Την υδρο­δό­τηση του τρι­γώ­νου με επαρκές και καθαρό νερό, Την τακτο­ποί­ηση στο κτη­μα­το­λό­γιο των οικο­πέ­δων της επέ­κτα­σης των σχεδίων πόλης και την παροχή σωστών υπη­ρε­σιών υγείας στους πολίτες.

Και για τα τρία δεχθή­καμε την χλεύη, την αντί­δραση και τον πόλεμο.

Και όμως μέσα σε τρία χρόνια επι­λύ­ο­νται τα δύο που μας ταλαι­πω­ρούν πάνω από 30 και 40 χρόνια και για το τρίτο την δημόσια υγεία τολ­μή­σαμε, ο μόνος Δήμος σε όλη τη χώρα, και θα απο­δεί­ξουμε είτε το θέλουν κάποιοι είτε δεν τον θέλουν ότι η υγεία στην Κω την πατρίδα του Ιππο­κράτη δεν μπορεί να εμπο­ρευ­μα­το­ποι­η­θεί.

Αυτό είναι μια προει­δο­ποί­ηση όχι δική μας αλλά του λαού μας που θα την δουν να υλο­ποιεί­ται την προσεχή πεντα­ε­τία.

Στα τρία χρόνια που πέρασαν,

Ήμασταν οι μόνοι που ανα­δεί­ξαμε και θέσαμε στο επί­κε­ντρο των συζη­τή­σεων, των προ­βλη­μα­τι­σμών και των δράσεων τα τερά­στια προ­βλή­ματα της σύν­θλι­ψης των οικο­γε­νεια­κών επι­χει­ρή­σεων και της ανερ­γίας των νέων και ιδίως των επι­στη­μό­νων μας.

Σπάνιες φορές η Αυτο­διοί­κηση στην χώρα μας έθετε ως πρω­ταρ­χικό μέλημα την ανάληψη των ευθυνών που έχει η κεντρική εξουσία και εμείς δεν ανοί­ξαμε απλά τον διάλογο και δεν θέσαμε απλά τους προ­βλη­μα­τι­σμούς μας και τις διεκ­δι­κή­σεις μας από την Κυβέρ­νηση αλλά δείξαμε νέους δρόμους και ανοί­ξαμε νέους ορί­ζο­ντες στην απα­σχό­ληση και στην και­νο­το­μία.

Με καθαρό τρόπο είπαμε ότι οι οικο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις δεν έχουν καμιά τύχη επι­βί­ω­σης εάν δεν συνερ­γα­στούν εάν δεν ενώσουν τις δυνά­μεις τους εάν δεν προ­χω­ρή­σουν στην ποιό­τητα και την και­νο­το­μία.

Κατευ­θύ­νουμε και στη­ρί­ζουμε κάθε προ­σπά­θεια επαγ­γελ­μα­τι­κών συνερ­γα­σιών.

Οι κοι­νο­πρα­ξίες στους ομπρε­λά­δες, η εται­ρική σχέση στους επαγ­γελ­μα­τίες των ταξί μας, η συνερ­γα­σία στα δημόσια μέσα μετα­φο­ράς, οι κοι­νο­πρα­ξίες των πλοιο­κτη­τών, η συνερ­γα­σία των εθε­λο­ντι­κών οργα­νώ­σεων είναι δείγ­ματα τα οποία ο Δήμος στη­ρί­ζει με όλες του τις δυνά­μεις μέχρι παρε­ξή­γη­σης και με σεβασμό στους συμ­με­τέ­χο­ντες.

Στα τρία χρόνια που πέρασαν,

Διεκ­δι­κή­σαμε με κόπο και τερά­στιες προ­σπά­θειες μερίδιο από τα χρήματα των Ευρω­παϊ­κών ταμείων που ήταν προς το τέλος τους.

Επι­λέ­ξαμε τους τέσ­σε­ρις ιδιαί­τερα σοβα­ρούς στόχους για την ανά­πτυξη και την προ­ο­πτική του νησιού μας.

Στις υπο­δο­μές για την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος, στις νέες τεχνο­λο­γίες και την πλη­ρο­φο­ρική, στην ανα­βάθ­μιση και ανα­ζω­ο­γό­νηση των του­ρι­στι­κών περιο­χών μας και στην κοι­νω­νική αλλη­λεγ­γύη και την μέριμνα.

Είμαστε ο μόνος Δήμος σε όλη τη χώρα που διεκ­δί­κησε, πήρε και υλο­ποιεί έργα αξίας πάνω από 80 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Και είμαστε από τους λίγους Δήμους σε όλη την Ελλάδα που εντά­χθηκε στα πιλο­τικά προ­γράμ­ματα της νέας χρη­μα­το­δο­τι­κής περιό­δου και του συμ­φώ­νου της εται­ρι­κής σχέσης του 2020 επε­κτεί­νο­ντας τους ορί­ζο­ντες του, έξω και από γεω­γρα­φικά του όρια, στα νησιά του βορείου συγκρο­τή­μα­τος Δωδε­κα­νή­σου

Και τέλος στα τρία χρόνια που πέρασαν,

Ήμασταν οι μόνοι σε όλοι την Ελλάδα που μιλή­σαμε για έναν και­νούρ­γιο δρόμο της οικο­νο­μίας, αυτόν της κοι­νω­νι­κής οικο­νο­μίας και της κοι­νω­νι­κής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας.

Ήμασταν οι μόνοι που μέσα στην ερημία του κέρδους και της ανθρω­πο­φα­γίας μιλή­σαμε για αλλη­λεγ­γύη, για συνε­ται­ρι­σμό, για κοι­νω­νική προ­σφορά των επι­χει­ρή­σεων και όχι για το κέρδος.

Αντί­θε­τοι στο ρέμα του ατο­μι­κι­σμού, των συνη­θειών και του προ­στα­τευ­τι­σμού, μιλή­σαμε και προ­κρί­ναμε δράσεις ανά­τα­σης της κοι­νω­νίας και ιδίως των νέων ανθρώ­πων με στα­θε­ρές αρχές και αξίες παγκό­σμιες και παναν­θρώ­πι­νες που διαιω­νί­ζουν το ανθρώ­πινο είδος και το δια­φο­ρο­ποιούν από τα ζωώδη ένστι­κτα.

Μας χλεύ­α­σαν, μας κατη­γό­ρη­σαν, μας πολέ­μη­σαν. Όχι για λόγους παρα­τα­ξια­κού αντα­γω­νι­σμού αλλά γιατί ποτέ αυτή οι κύριοι δεν πίστε­ψαν στον άνθρωπο και στη δύναμη του, ποτέ δεν έμαθαν για την αλλη­λεγ­γύη και την κοι­νω­νική προ­σφορά, ποτέ δεν κατα­νό­η­σαν την αγωνία των νέων ανθρώ­πων για την επι­βί­ωση τους.

Σήμερα οι ίδιοι άνθρω­ποι που κατέ­θε­σαν 56 ενστά­σεις και καταγ­γε­λίες ενα­ντίον των συνε­ται­ρι­στι­κών οργα­νώ­σεων κυρίως νέων ανθρώ­πων και ακύ­ρω­σαν την προ­ο­πτική ανά­πτυξη τους χύνουν κρο­κο­δεί­λια δάκρυα για την απο­τυ­χία κάποιων από τις κοι­νω­νι­κές επι­χει­ρή­σεις.

Φίλες και φίλοι,

Το να απα­ριθ­μείς έργα και μάλιστα σε μια περίοδο που η ανθρώ­πινη αξιο­πρέ­πεια καταρ­ρα­κώ­νε­ται και η ελευ­θε­ρία της έκφρα­σης και της λήψης των απο­φά­σεων σε εθνικό επίπεδο υπο­δου­λώ­νε­ται είναι μια άχαρη υπόθεση.

Στις δίκαιες απα­τή­σεις των συν­δη­μο­τών μας για την υλο­ποί­ηση έργων υπο­δο­μής που καλυ­τε­ρεύ­ουν την ποιό­τητα της ζωής τους και στις οποίες δεν αντα­πο­κρι­θή­καμε οφεί­λουμε να απα­ντή­σουμε ότι στα τρία χρόνια της θητείας μας οι ανάγκες αφο­ρού­σαν την οργά­νωση, την ανα­σύ­νταξη των δυνά­μεων, την απορ­ρό­φηση ευρω­παϊ­κών πόρων και την διευ­θέ­τηση εκκρε­μο­τή­των του παρελ­θό­ντος.

Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι για πρώτη φορά στο ιστο­ρικά δεδο­μένα ενός Δήμου, έξη κτι­ριακά συγκρο­τή­ματα ιδιο­κτη­σίας του Δήμου μας συντη­ρού­νται.

Το Ακταίον, η Φιλαρ­μο­νική, το 7ο Δημο­τικό σχολείο, το σχολείο της Ευαγ­γε­λί­στριας, το πολι­τι­στικό κέντρο της Κεφάλου και η αγροι­κία στη Γρη­γο­ρίου Ε.΄ Και όλα αυτά με πόρους της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι έργα υψηλής τεχνο­λο­γίας προ­τά­χθη­καν και υλο­ποιού­νται όπως το παρα­τη­ρη­τή­ριο του του­ρι­σμού, το πόρταλ του Δήμου μας, οι ηλε­κτρο­νι­κές πωλή­σεις προ­ϊ­ό­ντων και υπη­ρε­σιών, το τοπικό σήμα ποιό­τη­τας, οι ηλε­κτρο­νι­κές πλη­ρο­φο­ρίες, η ηλε­κτρο­νική δια­χεί­ριση των υδάτων και η ηλε­κτρο­νική δια­κυ­βέρ­νηση του Δήμου.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα πρω­το­φανή σε έκταση και σε όγκο έργο των απο­χε­τευ­τι­κών δικτύων, των βιο­λο­γι­κών εγκα­τα­στά­σεων και της ύδρευ­σης

Δεν πρέπει να ξεχνάμε την τερά­στια προ­σπά­θεια με τα λιγοστά σε ανθρώ­πινο δυνα­μικό μέσα που δια­θέ­τουμε για την καθα­ριό­τητα του νησιού και την ανά­δειξη του πρα­σί­νου. Την έναρξη ενός ευρύ­τα­του προ­γράμ­μα­τος εφαρ­μο­γής σε όλο το νησί της εναλ­λα­κτι­κής δια­χεί­ρι­σης των στερεών απο­βλή­των και της ανα­κύ­κλω­σης των υλικών συσκευα­σίας, της εφαρ­μο­γής του σήματος ποιό­τη­τας προ­στα­σίας του περι­βάλ­λο­ντος στα στερεά και υγρά από­βλητα Και την δωρεάν παρα­χώ­ρηση τριών και­νούρ­γιων απορ­ριμ­μα­το­φό­ρων και 600 κάδων ανα­κύ­κλω­σης που θα υπο­στη­ρί­ξουν τις του­ρι­στι­κές μας επι­χει­ρή­σεις.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα πρω­το­φανή σε εμβέ­λεια έργα των ανα­πλά­σεων στην πόλη και στα χωριά προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού άνω των 10 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ που με την ολο­κλή­ρωση τους θα αλλά­ξουν το πρόσωπο και την λει­τουρ­γία της πόλης και των χωριών μας.

Η ανά­δειξη της πόλης ως μονα­δι­κού στην Ελλάδα ανοι­κτού αρχαιο­λο­γι­κού πάρκου είναι από τους μεγα­λύ­τε­ρους και σημα­ντι­κό­τε­ρους στόχους των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών που θα οδη­γή­σει στην ανα­ζω­ο­γό­νηση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και στην ανα­θέρ­μανση της οικο­νο­μίας του νησιού μας.

Τα έργα του Αθλη­τι­σμού, του πολι­τι­σμού, της κοι­νω­νι­κής μέρι­μνας και των σχο­λι­κών συντη­ρή­σεων που ξεπερ­νούν σε προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό ετήσια, τα τρία εκα­τομ­μύ­ρια από ίδια έσοδα αφού η Πολι­τεία έχει στα­μα­τή­σει αυτές τις χρη­μα­το­δο­τή­σεις είναι το δείγμα της ευαι­σθη­σίας αλλά και του ορθο­λο­γι­σμού της εξεύ­ρε­σης και της διά­θε­σης των πόρων.

Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι παρα­λά­βαμε έναν Δήμο με χρέη 8 εκα­τομ­μύ­ρια 630 χιλιά­δες ευρώ και σήμερα τα χρέη μας είναι ένα εκα­τομ­μύ­ριο 150 χιλιά­δες.

Ότι παρα­λά­βαμε την ΔΕΥΑΚ με ταμείο 31 χιλιά­δες ευρώ και χρέη ένα εκατό και σήμερα το ταμείο της είναι ένα εκα­τομ­μύ­ριο οκτα­κό­σιες χιλιά­δες ευρώ και χρέη τρια­κό­σιες χιλιά­δες.

Ότι οι αστικές συγκοι­νω­νίες είχαν ταμείο εικο­σι­τρεις χιλιά­δες ευρώ και σήμερα το ταμείο της είναι ένα εκα­τομ­μύ­ριο εβδο­μή­ντα χιλιά­δες

Ότι παρα­λά­βαμε την Μαρίνα με ταμείο 253 χιλιά­δες ευρώ και σήμερα το ταμείο είναι ένα εκα­τομ­μύ­ριο εκατόν τριάντα ευρώ.

Ότι παρα­λά­βαμε το Λιμε­νικό Ταμείο με ταμείο ένα εκα­τομ­μύ­ριο οκτα­κό­σιες χιλιά­δες ευρώ και σήμερα το ταμείο είναι δύο εκα­τομ­μύ­ρια εννια­κό­σιες χιλιά­δες.

Και όλα αυτά για να φτά­σουμε σήμερα στο ανώτερο σημείο ετοι­μό­τη­τας της δημο­τι­κής αρχής ενόψει της νέας δημο­τι­κής περιό­δου αλλά και της νέας προ­γραμ­μα­τι­κής περιό­δου 2014-2020.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ξεκι­νή­σαμε ως παρά­ταξη. Το μόνο που την χαρα­κτή­ριζε ήταν η εντι­μό­τητα των μελών της, η αγωνία τους για το μέλλον και η αγάπη τους για το νησί και τον άνθρωπο. Όλα τα υπό­λοιπα στοι­χεία που χαρα­κτη­ρί­ζουν μια παρά­ταξη ήταν ανο­μοιο­γενή ως προς τις ιδέες και τους στόχους του καθενός μας. Ακόμα και οι γνω­ρι­μίες αλλά και το συνα­δελ­φικό δέσιμο των μελών μεταξύ τους ήταν ασθενή.

Σήμερα μετά από τρία χρόνια η παρά­ταξη είναι ώριμη, έχει ενο­ποι­η­θεί, έχει απο­σα­φη­νί­σει τους πολι­τι­κούς και τους ανα­πτυ­ξια­κούς της στόχους και τα 82 μέλη της από τους 93 υπο­ψή­φιους των προη­γού­με­νων εκλογών παρα­μέ­νουν στρα­τευ­μέ­νοι με κοινές πλέον αρχές, στόχους και αξίες.

Αυτοί οι άντρες και οι γυναί­κες με τους 31 νέους υπο­ψη­φί­ους θα απο­τε­λέ­σουν πλέον μια ετοι­μο­πό­λεμη ομάδα που θα προ­ω­θή­σει με συνέ­πεια και γνώση το ανα­πτυ­ξιακό πρό­γραμμα της επό­με­νης πεντα­ε­τίας.

Είμαστε πανέ­τοι­μοι να προ­χω­ρή­σουμε στην υλο­ποί­ηση ενός μεγα­λό­πνοου προ­γράμ­μα­τος που στο­χεύει: Στην ανα­ζω­ο­γό­νηση του του­ρι­στι­κού μας προ­ϊ­ό­ντος. Στην ανα­βάθ­μιση των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών. Στην εκμε­τάλ­λευση των πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κών πηγών μας. Και στην προ­ώ­θηση και­νο­τό­μων και σύγ­χρο­νων τεχνο­λο­γιών.

Βασικός μας στόχος παρα­μέ­νει η μετε­ξέ­λιξη της Κω ως διοι­κη­τι­κού, κοι­νω­νι­κού και οικο­νο­μι­κού κέντρου του βορείου συγκρο­τή­μα­τος Δωδε­κα­νή­σου. Ήδη η συμ­φω­νία της εται­ρι­κής σχέσης με τους Δήμους της Νισύρου και της Αστυ­πα­λαίας προ­οιω­νί­ζουν την εξέλιξη και θέτουν τις βάσεις ένταξης του προ­γράμ­μα­τος στο νέο χρη­μα­το­δο­τικό πρω­τό­κολλο του 2020.

Οι συγκοι­νω­νίες, χερ­σαίες και θαλάσ­σιες με τις λιμε­νι­κές και οδικές αρτη­ρίες, τα λιμάνια, και τις μαρίνες και τα συγκοι­νω­νιακά μέσα σε συν­δυα­σμό με τα έργα προ­στα­σίας του περι­βάλ­λο­ντος και των ήπιων μορφών ενέρ­γειας, απο­τε­λούν τον σκληρό πυρήνα του επεν­δυ­τι­κού προ­γράμ­μα­τος μας με στόχο την ανα­βάθ­μιση των υπη­ρε­σιών και την δημιουρ­γία νέων πηγών αύξησης του εισο­δή­μα­τος.

Η ολο­κλή­ρωση των βασικών έργων υπο­δο­μής και των αντί­στοι­χων υπη­ρε­σιών στην απο­χέ­τευση, την ύδρευση, την καθα­ριό­τητα και τον οδικό φωτισμό σε όλη την έκταση του νησιού απο­τε­λούν πρω­ταρ­χικό μέλημα μας που ήδη υλο­ποιεί­ται.

Η πλήρης ένταξη του Δήμου και των υπη­ρε­σιών του του­ρι­σμού στην κοι­νω­νία της πλη­ρο­φο­ρίας και η ανά­πτυξη των πλη­ρο­φο­ρια­κών συστη­μά­των επι­κοι­νω­νίας και προ­βο­λής που σε δύο μήνες θα απευ­θύ­νο­νται σε δέκα ξένες γλώσσες, είναι απα­ραί­τητα στοι­χεία της εισα­γω­γής των νέων τεχνο­λο­γιών στη ζωής μας.

Οι ανα­πλά­σεις και οι ανα­βαθ­μί­σεις των αστικών υπο­δο­μών και εξο­πλι­σμών της πόλης και των Δημο­τι­κών Κοι­νο­τή­των και η μονα­δι­κό­τητα στην επω­νυ­μία τους, ως ανοικτό αρχαιο­λο­γικό πάρκο, ως Κέντρο λαο­γρα­φίας και παρά­δο­σης, ως διοι­κη­τικό και οικο­νο­μικό κέντρο του νησιω­τι­κού συμπλέγ­μα­τος, ως κέντρο γεωρ­γι­κής και κτη­νο­τρο­φι­κής παρα­γω­γής, και ως κέντρο φυσικού περι­βάλ­λο­ντος και παρα­δο­σια­κών οικι­σμών απο­τε­λούν τον στόχο της οικο­νο­μίας και του σύγ­χρο­νου ανα­πτυ­ξια­κού ορά­μα­τος της νέας περιό­δου.

Η θωρά­κιση της κοι­νω­νίας μας από την λαίλαπα των ισχυρών και του σκληρού και πολλές φορές αθέ­μι­του αντα­γω­νι­σμού απαιτεί πέραν όλων αυτών δύο τομείς δράσεων που είναι ανα­γκαίοι και απα­ραί­τη­τοι.

Ο ένας τομέας σχε­τί­ζε­ται με τις δράσεις και τα έργα που αφορούν την εκπαί­δευση, την κατάρ­τιση και την επι­μόρ­φωση. Με τις δράσεις και τα έργα του κοι­νω­νι­κού εξο­πλι­σμού στον πολι­τι­σμό, στον Αθλη­τι­σμό και στην κοι­νω­νική αλλη­λεγ­γύη.

Η κοι­νω­νική συνοχή σε αυτές τις περιό­δους της βαθειάς οικο­νο­μι­κής κρίσης απο­τε­λεί πρω­τεύ­ουσα ανα­γκαιό­τητα που μετριέ­ται καθη­με­ρινά με τα έργα και τις δρα­στη­ριό­τη­τες των τομέων αυτών που δεν πρέπει να λείπουν κυρίως από τις ασθε­νέ­στε­ρες ομάδες του πλη­θυ­σμού μας.

Η μέριμνα με έργα στον αθλη­τι­σμό, στον πολι­τι­σμό, στην εκπαί­δευση και στην κοι­νω­νική αλλη­λεγ­γύη ώστε να καλύ­πτο­νται κυρίως οι ασθε­νέ­στε­ρες ομάδες που σήμερα υφί­στα­νται τις συνέ­πειες τις κρίσης βρί­σκο­νται στην προ­με­τω­πίδα του ενδια­φέ­ρο­ντος μας.

Αυτή την περίοδο δημο­πρα­τή­θη­καν τρία αθλη­τικά κέντρα και δύο πολι­τι­στικά κέντρα και ανα­πτύσ­σο­νται δράσεις για την πρόνοια, την δια βίου εκπαί­δευση και τις δομές στή­ρι­ξης των ασθενών αμάδων του πλη­θυ­σμού μας.

Όμως ο σπου­δαιό­τε­ρος τομέας μέρι­μνας της δημο­τι­κής αρχής είναι αυτός που σχε­τί­ζε­ται με τον άνθρωπο, τον πολίτη, τον συν­δη­μότη μας, τον φίλο, τον συγγενή.

Στις εποχές που η τρόικα, οι δανει­στές και η Κυβέρ­νηση υπο­χρε­ω­μένη, μετρά τα επι­τεύγ­ματα και τις οδηγίες ανά­καμ­ψης με αριθ­μούς, αγνο­ώ­ντας εντελώς τον άνθρωπο, τον πόνο, την θλίψη, την απελ­πι­σία, τον αγώνα, την επι­βί­ωση, Η κοι­νω­νία η δική μας κοι­νω­νία πρέπει να δείξει το δικό της πρόσωπο, την δική της μεγα­λο­ψυ­χία, τις δικές της αρετές της αλλη­λεγ­γύης και του σεβα­σμού στον αδύνατο και στον αγω­νι­στή της ζωής.

Στην λαίλαπα των μέτρων που καταρ­ρα­κώ­νουν την ανθρώ­πινη αξιο­πρέ­πεια και ευτε­λί­ζουν τον αδύνατο που αγω­νί­ζε­ται να επι­βιώ­σει την οικο­γέ­νεια του με κάθε μέσο και κάθε τρόπο.

Που ψάχνει για δουλειά και για πενιχρό μισθό.

Που χρη­σι­μο­ποιεί παντί­ους τρόπους για ένα κομμάτι ψωμί ή για να σπου­δά­σει το παιδί του.

Η δημο­τική αρχή δεν μπορεί να είναι άτεγκτη. Δεν μπορεί να τιμωρεί. Δεν μπορεί να εχθρεύ­ε­ται και να εκδι­κεί­ται. Δεν μπορεί να μην συγ­χω­ρεί.

Αυτό το πρόσωπο που γνω­ρί­σαμε τα προη­γού­μενα χρόνια είναι ξένο με τον ήρεμο χαρα­κτήρα και την μεγα­λο­θυ­μία του λαού μας.

Ο λαός μας, Οι πολίτες του νησιού μας έχουν το χάρισμα και το φιλό­τιμο να προ­σαρ­μό­ζο­νται και να απο­δέ­χο­νται τους γενι­κούς κανόνες του αλλη­λο­σε­βα­σμού.

Η πόλη μας και τα χωριά μας δεν έπαθαν τίποτα με το στα­μά­τημα του κυνη­γιού των μαγισ­σών, των αντι­πά­λων, των εχθρών. Αντί­θετα ομόρ­φυ­ναν οι πέρ­γο­λες γιατί ομόρ­φυ­ναν και ηρέ­μη­σαν οι καρδιές και οι ψυχές των επαγ­γελ­μα­τιών μας.

Φίλες και φίλοι,

Είμαστε οι μόνοι που τολ­μούμε. Είμαστε οι μόνοι που αρνού­μα­στε τον δια­χει­ρι­στικό ρόλο και διεκ­δι­κούμε και­νο­τό­μες δράσεις, ανοί­γο­ντας νέους ορί­ζο­ντες στην οντό­τητα της Αυτο­διοί­κη­σης και στην αυτο­τέ­λεια της κοι­νω­νίας μας. Είμαστε οι μόνοι που πιστεύ­ουμε στην δύναμη του λαού μας και στην αυτο­τέ­λεια των τοπικών κοι­νω­νιών σε αντί­θεση με τους εκφρα­στές και εκπρο­σώ­πους της συγκε­ντρω­τι­κής κρα­τι­κής εξου­σίας

Ζητή­σαμε την αλλαγή της νομο­θε­σίας και την μετα­φορά της λει­τουρ­γίας των ΧΥΤΑ στην ΔΕΥΑΚ.

Ζητή­σαμε την αλλαγή του τρόπου χρέωσης των τελών καθα­ριό­τη­τας από τα τετρα­γω­νικά των οικο­δο­μών στον όγκο και την ποιό­τητα τους.

Ζητή­σαμε την αλλαγή του τρόπου είσπρα­ξης των τελών από την ΔΕΗ στην ΔΕΥΑΚ.

Ζητή­σαμε την μετα­βί­βαση νευ­ραλ­γι­κών αρμο­διο­τή­των χωρίς την μετα­φορά πόρων αφού έμμεσα με την ανάληψη της ευθύνης ωφε­λού­νται τα μέγιστα οι επι­χει­ρή­σεις μας που πλήτ­το­νται από τις μακρι­νές αρμό­διες σήμερα περι­φε­ρεια­κές και κρα­τι­κές υπη­ρε­σίες.

Προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­στε για την μετα­τροπή της ΔΕΥΑΚ σε πολυ­με­το­χική ανώνυμη εται­ρεία,

Προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­στε για την ανάληψη της ευθύνης παροχής υπη­ρε­σιών υγείας.

Διεκ­δι­κή­σαμε και πήραμε την αρμο­διό­τητα προ­στα­σίας των δασών μας.

Μπήκαμε στα σχολεία και ανα­λά­βαμε την δια βίου εκπαί­δευση και κατάρ­τιση.

Διεκ­δι­κή­σαμε και εντά­ξαμε την κοι­νω­νική οικο­νο­μία στις ευθύνες της Αυτο­διοί­κη­σης.

Διεκ­δι­κή­σαμε την νομο­θε­τική ρύθμιση για την μετα­τροπή της ΚΕΑΣ σε ανώνυμη εται­ρεία.

Τολ­μούμε να δημιουρ­γή­σουμε κοι­νο­πρα­ξίες με επι­χει­ρη­μα­τίες μας για την ενί­σχυση των δρα­στη­ριο­τή­των τους.

Αντι­στε­κό­μα­στε με έργα στην ισο­πε­δω­τική πολι­τική της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης της δημο­τι­κής και της δημό­σιας περιου­σίας.

Σ’ αυτό το σημείο και προς το τέλος της ομιλίας μου θα ήθελα να μου επι­τρέ­ψετε να ανα­φερθώ προ­σω­πικά σε συγκε­κρι­μένα γεγο­νότα που σημα­δεύ­ουν αυτή την προ­ε­κλο­γική περίοδο αλλά και την πορεία του Δημάρ­χου σας τα τρια­ντα­πέ­ντε χρόνια της πολι­τι­κής του στα­διο­δρο­μίας.

Το ένα αφορά την δημο­κρα­τική στάση, που χαρα­κτη­ρί­ζει τον άνδρα, τον Αλκι­βιάδη Χατζη­νι­κο­λάου, που απε­λευ­θέ­ρωσε και δεν ποδη­γέ­τησε τους συνερ­γά­τες του στις επι­λο­γές τους αυτής της προ­ε­κλο­γι­κής περιό­δου ώστε να επι­λέ­ξουν τον κατά την κρίση τους καλύ­τερο.

Το δεύτερο αφορά τον πλούτο αυτής της κοι­νω­νίας και την δύναμη που κρύβει στην φυσική μετε­ξέ­λιξη της και στην ανάγκη ανα­ζω­ο­γό­νη­σης και αει­φο­ρίας.

Το ότι τέσ­σε­ρις συνά­δελ­φοι και στενοί συνερ­γά­τες μου για δεκάδες χρόνια αφο­σιω­μέ­νοι στα κοινά παρα­δί­δουν την σκυτάλη της προ­σφο­ράς στα παιδιά τους με εμένα και πάλι υπεύ­θυνο, και δεκάδες άλλοι σύμ­βου­λοι και στελέχη της διοί­κη­σης, παρα­χω­ρούν την θέση τους στη νεότερη γενιά είναι το ελπι­δο­φόρο μήνυμα της κοι­νω­νίας που ξέρει να αγω­νί­ζε­ται και να επι­βιώ­νει.

Και το τρίτο που αφορά προ­σω­πικά εμένα, αν και ποτέ δεν μίλησα για τον εαυτό μου, αλλά που μου το επι­τρέ­πει αυτή η τελευ­ταία προ­ε­κλο­γική μάχη της ζωής μου, είναι η ικα­νο­ποί­ηση μου, η δική μου και της συζύγου μου, να κλη­ρο­δο­τήσω στους γιούς μας μετά από 35 χρόνια εξου­σίας που συνήθως ο κατέχων βου­λιά­ζει στον βούρκο και στην υπε­ρο­ψία τους περισ­σό­τε­ρους, να κλη­ρο­δο­τήσω εξ αιτίας του σεβα­σμού σας, αλώβητο αυτό που μου άφησαν παρα­κα­τα­θήκη οι γονείς μου.

Τον σεβασμό στο δημόσιο χρήμα που προ­έρ­χε­ται από τον ιδρώτα του λαού και τον απο­τρο­πια­σμό του φθόνου και της ζήλειας για τις επι­τυ­χίες των συναν­θρώ­πων μου, ακόμα και των αντι­πά­λων.

Συμπα­τριώ­τες και συμπα­τριώ­τισ­σες μου,

Θα μου επι­τρέ­ψετε να σας ανα­κοι­νώσω τους πρώτους δέκα νέους συνυ­πο­ψή­φιους μας που στα­διακά θα συμπλη­ρώ­σουν τον μαγικό αριθμό των 31 νέων συνα­δέλ­φων και που μαζί με τους 62 παλαιούς υπο­ψη­φί­ους μας που έχουν στρα­τευ­θεί και σ’ αυτές τις εκλογές θα φθάσουν την ημέρα της Ανά­στα­σης στον ανώτερο αριθμό υπο­ψη­φίων που προ­βλέ­πει ο νόμος τους 93.

Χει­ρο­κρο­τή­στε τους και δώστε τους δύναμη και κου­ρά­γιο να εκπλη­ρώ­σουν με επι­τυ­χία την δύσκολη απο­στολή τους.

Κάννη Πόπη – Κυρια­κού Απο­στό­λης – Παπα­δη­μη­τρίου Ειρήνη – Τσα­γκά­ρης Μανόλης – Φάκκος Μάκης – Φρα­γκού­λης Γιάννης – Χαραπάς Σπύρος – Χατζη­δια­μα­ντής Νίκος – Χατζη­ζα­χα­ρίας Γιώργος – Χατζη­μάρ­κος Θανάσης.

Κίνημα Πολιτών Κω «ΟΡΑΜΑ»

Πηγή: kosnews24.gr