Εφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος θεατράνθρωπος Γιώργος Βούρος

Απε­βί­ωσε ο σπου­δαίος θεα­τράν­θρω­πος, ηθο­ποιός, σκη­νο­θέ­της και μετα­φρα­στής Γιώργος Βούρος.

Νικη­μέ­νος από τον καρκίνο, άφησε την τελευ­ταία του πνοή χθες το βράδυ, στο νοσο­κο­μείο Ευαγ­γε­λι­σμός, όπου νοση­λευό­ταν.

Ο Γιώργος Βούρος γεν­νή­θηκε στην Αθήνα το 1956. Είναι εγγονός των παλιών πρω­τα­γω­νι­στών του Εθνικού Θεάτρου Νίκου και Μερόπης Ροζάν.

Φοίτησε στο Κολέγιο Αθηνών (1965-1973) και στο Λύκειο Σχολής Μωραΐτη (Τάξη Τάσου Λιγνάδη). Σπού­δασε Φιλο­σο­φία και Αρχαία Ελλη­νικά και Αρχαία Τρα­γω­δία στο Πανε­πι­στή­μιο του Λον­δί­νου (King’s College), Υπο­κρι­τική και Σκη­νο­θε­σία Θεάτρου στο Drama Centre του Λον­δί­νου. Παρα­κο­λού­θησε θεα­τρικά σεμι­νά­ρια στην Αθήνα με τον Δημήτρη Ροντήρη και σεμι­νά­ρια Ορθό­δο­ξης Θεο­λο­γίας στο Πανε­πι­στή­μιο του Cambridge.

Σαν ηθο­ποιός πρω­το­εμ­φα­νί­στηκε το 1976 στο θέατρο ερμη­νεύ­ο­ντας σημα­ντι­κούς ρόλους στην Ελλάδα, στην Αγγλία και στην Αμερική.  Μεταξύ άλλων, έχει ερμη­νεύ­σει τους ρόλους του Ιάσονα, του Προ­μη­θέα, του Μαλ­βό­λιο, του Φάλσταφ.

Σαν σκη­νο­θέ­της, μετά από τετρα­ε­τείς σπουδές στο Λονδίνο, ξεκί­νησε από το Εθνικό Θέατρο το 1979, εργα­ζό­με­νος σαν ειση­γη­τής δρα­μα­το­λο­γίου και βοηθός σκη­νο­θέ­της επί διευ­θύν­σεως Αλέξη Μινωτή και Αλέξη Σολομού. Στο Εθνικό Θέατρο συνερ­γά­στηκε, μεταξύ άλλων, με τον Δημήτρη Ροντήρη, τον Αλέξη Μινωτή, τον Αλέξη Σολομό, τον Σπύρο Ευαγ­γε­λάτο, τον Μίνωα Βολα­νάκη, τον Μιχάλη Κακο­γιάννη, τον Κώστα Μπάκα και τον Γιώργο Μιχαη­λίδη.

Μαθή­τευσε κοντά στον Μίνωα Βολα­νάκη για μια δεκα­πε­ντα­ε­τία, πρώτα σαν βοηθός σκη­νο­θέ­της και ηθο­ποιός και αργό­τερα σαν σκη­νο­θέ­της. Υπήρξε στενός του συνερ­γά­της του από το 1979 έως το 1991 και σκη­νο­θέ­τησε μαζί του παρα­στά­σεις σε κρατικά και ιδιω­τικά θέατρα.

Το 1987, μαζί με τον Μ. Βολα­νάκη δημιούρ­γησε την πρώτη επαγ­γελ­μα­τική απόδοση αρχαίας τρα­γω­δίας στην αγγλική γλώσσα (υπό την αιγίδα του ΕΟΤ). Το 1984 είχε συμ­με­τά­σχει σαν company manager και βοηθός σκη­νο­θέ­της του Μ. Βολα­νάκη στο κλι­μά­κιο του Εθνικού Θεάτρου που αντι­προ­σώ­πευσε την Ελλάδα με τον Οιδί­ποδα Τύραννο στο Φεστι­βάλ Τεχνών των Ολυ­μπια­κών Αγώνων του Λος Άντζε­λες.

Το 1991 εγκα­τα­στά­θηκε στο Λος Άντζε­λες όπου συνερ­γά­σθηκε με ηθο­ποιούς όπως η Γκλέντα Τζάκσον και η Έρθα Κιτ. Εκτός από κρατικά, δημο­τικά και ιδιω­τικά θέατρα έχει δου­λέ­ψει ως σκη­νο­θέ­της στο ραδιό­φωνο και στην κρατική τηλε­ό­ραση.

Ασχο­λή­θηκε με την μετά­φραση θεα­τρι­κών έργων από τα γαλλικά, τα αγγλικά και τα ρώσικα. Μεταξύ των έργων που έχει μετα­φρά­σει είναι:  Το“Dinner Party” του Νιλ Σάιμον, το “Art” της Για­σμίνα Ρεζά, το “Hilda” της Marie N’Diaye, το “The Play’s the Thing” του Φέρεντς Μόλναρ, το ‘Έξυπνο Πουλί” του Οστρόφ­σκι, το “Shop around the Corner” του Μίκλος Λάζλο.  Επίσης μετέ­φρασε (2007) το έργο της Για­σμίνα Ρεζά “Une Piece Espagnole”, μετά από απευ­θείας ανάθεση της συγ­γρα­φέως, καθώς και έργο της “Le Dieu du Carnage”. Επίσης το έργο της Theresa Rebeck “The Scene”.

Το 2003-2004 παρα­κο­λού­θησε ένα μετα­πτυ­χιακό Master στο Πανε­πι­στή­μιο του Λον­δί­νου με θέμα την Διδα­σκα­λία Θεάτρου σε ενή­λι­κες. Σαν καθη­γη­τής Υπο­κρι­τι­κής, δίδαξε Υπο­κρι­τική Αρχαίου Δρά­μα­τος στο Πανε­πι­στή­μιο του Λον­δί­νου, όπου οργά­νωσε πολλά masterclasses πάνω στην Αρχαία Τρα­γω­δία.

Το 2006 επέ­στρεψε στην Αθήνα και δίδαξε υπο­κρι­τική στην Σχολή Βεάκη.

Το 2006 σκη­νο­θέ­τησε το “Art” της Για­σμίνα Ρεζά που παί­χθηκε στο θέατρο “Ακά­δη­μος” με τον Σοφοκλή Πέππα, ο οποίος βρα­βεύ­τηκε με το Βραβείο Βεάκη για τον ρόλο του Μαρκ, και στο θέατρο Σοφούλη στη Θεσ­σα­λο­νίκη την θεα­τρική περίοδο 2007-2008, όπου, εκτός από την σκη­νο­θε­σία, ερμή­νευσε και τον έναν από τους τρεις πρω­τα­γω­νι­στι­κούς ρόλους (Μαρκ).

Το 2010 σκη­νο­θε­τεί το “Lovely Sunday for Creve Coeur” του Τεννεσή Γουίλ­λιαμς και ξανά-σκηνοθετεί το “Art”, παί­ζο­ντας αυτή τη φορά τον Σερζ στο θέατρο ‘Βαφείο-Λάκης Καραλής’ στην Αθήνα.

Το 2011 σκη­νο­θε­τεί τον “Πατέρα” του Στρίντ­μπεργκ και ερμη­νεύει τον πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο του Ίλαρχου στο θέατρο ‘Βαφείο-Λάκης Καραλής’.

Το 2012 κυκλο­φο­ρεί από τις εκδό­σεις ΕΣΤΙΑ η μετά­φρασή του στον “Θεό της Σφαγής” της Για­σμίνα Ρεζά από τα Γαλλικά.

Το 2014 σκη­νο­θε­τεί και ερμη­νεύει τον ρόλο του “Βασιλιά Ληρ” στο ομώνυμο έργο του Σαίξπηρ στο θέατρο ‘Βαφείο-Λάκης Καραλής’, μετα­φρα­ζό­μενο από τον ίδιο επίσης από την πρώτη έκδοση του 1608 (Quarto) και η οποία παρου­σιά­ζε­ται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, καθώς ως τώρα το έργο έχει μετα­φρα­σθεί και παρου­σια­σθεί μόνο στην έκδοση Folio που κυκλο­φό­ρησε στην Αγγλία το 1623, δηλ. επτά χρόνια μετά τον θάνατο του Σαίξπηρ (1617). Η παρά­σταση παί­ζε­ται και για δεύτερη χρονιά το 2015.

Το 2016 μετα­φρά­ζει, σκη­νο­θε­τεί και πρω­τα­γω­νι­στεί στην πολι­τική κωμωδία του Ντάριο Φο “Κλάξον, Γιούχα και Παληά­τσοι”. To 2017-2018 επα­να­λαμ­βά­νει την παρά­σταση “Πατέρας” του Στρίντ­μπεργκ στην Αθήνα, Λάρισα, Βόλο και σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Το 2018 ανε­βά­ζει τον “Ευτυ­χι­σμένο Πρί­γκηπα” του Όσκαρ Ουάϊλντ στη Λάρισα. Το 2018 σκη­νο­θε­τεί και ερμη­νεύει τον Ρόλο του Φώντα στο “Τάβλι” του Δημήτρη Κεχαϊδη, και σκη­νο­θε­τεί και ερμη­νεύει τον ρόλο του στρα­τη­γού Δεκα­βάλλα στο “Ένας Ήρως με παντού­φλες” των Σακελλάριου-Γιαννακόπουλου.

Διε­τέ­λεσε μέλος της Εται­ρείας Ελλήνων Σκη­νο­θε­τών, του Σωμα­τείου Ελλήνων Ηθο­ποιών και της Εται­ρείας Ελλήνων Θεα­τρι­κών Συγ­γρα­φέων.

Οι φίλοι του τον απο­κα­λού­σαν “Ευτυ­χι­σμένο Πρί­γκηπα”.