Βαγγέλης Πίτκας: «Να φτάσει ο Α.Σ. Ρόδος εκεί που αξίζει»

Ο Α.Σ. Ρόδος στην σεζόν που ολο­κλη­ρώ­θηκε πρόωρα λόγω κορω­νοϊού, κατά­φερε όχι μόνο να κατα­κτή­σει το πρω­τά­θλημα στον 6ο όμιλο του πρω­τα­θλή­μα­τος της Γ’ Εθνικής Κατη­γο­ρίας αλλά και να έχει την καλύ­τερη άμυνα, έχοντας δεχθεί μόλις εννέα τέρματα!

Ο πολύ­πει­ρος τερ­μα­το­φύ­λα­κας των «ελαφιών» Βαγ­γέ­λης Πίτκας, μίλησε στην mikriliga.com για την χρονιά που πέρασε, αλλά για την συμβολή του προ­έ­δρου κ. Τώνη Μαρτίνη τόσο καθ’ όλη την διάρ­κεια της χρονιάς, όσο και στο να παρα­μεί­νει κάτω από τα δοκάρια των «πρα­σί­νων».

Ανα­λυ­τικά:

«Είχαμε ένα πολύ δεμένο σύνολο, με καλή ποιό­τητα παικτών. Μέσα από την δουλειά, έβγαι­ναν αυτά που θέλαμε στο γήπεδο. Ο στόχος ήταν από την αρχή η άνοδος, η διοί­κηση ήταν δίπλα μας σε ό,τι χρεια­ζό­μα­σταν. Όλα ξεκι­νάνε από εκεί άλλωστε. Ο στόχος έγινε έτσι πιο εύκολος, ήμασταν αφο­σιω­μέ­νοι καθαρά στο αγω­νι­στικό κομμάτι καθώς διοί­κηση και προ­πο­νη­τικό επι­τε­λείο ήταν παντα­χού παρό­ντες».

Ο πρό­ε­δρος του Α.Σ. Ρόδος Τώνης Μαρ­τί­νης, δεν έλειψε στιγμή από το πλευρό των παικτών του και ήταν ξεκά­θα­ρος πώς ο σύλ­λο­γος επι­θυ­μεί την άνοδο. Μάλιστα, όπως τονίζει ο Βαγ­γέ­λης Πίτκας, είναι ένας άνθρω­πος με όραμα:

«Είναι ένας άνθρω­πος που έχει όραμα για την ομάδα. Ο στόχος ήταν κοινός από την αρχή και δεν ήταν άλλος από την άνοδο, κάτι το οποίο ταί­ριαξε και με τα δικά μου ‘’θέλω’’, να είμαι σε ομάδα που κάνει πρω­τα­θλη­τι­σμό.

Πρό­κει­ται για έναν πολύ φερέγ­γυο άνθρωπο, είναι καλός κι αυτό σπα­νί­ζει στο ποδό­σφαιρο. Ευελ­πι­στούμε να βοη­θή­σουμε να φτάσει η ομάδα εκεί που αξίζει, καθώς έχει μεγάλο όνομα και ιστορία».

Στην συνέ­χεια, τόνισε πως την χρονιά που πέρασε ο πιο δύσκο­λος αντί­πα­λος της Ρόδου ήταν ο κακός της εαυτός:

«Όταν κάνεις πρω­τα­θλη­τι­σμό, έχεις να αντι­με­τω­πί­σεις την πίεση και το άγχος. Όταν επι­λέ­γεις μια ομάδα που κάνει πρω­τα­θλη­τι­σμό πρέπει να είσαι και έτοιμος να αντε­πε­ξέλ­θεις. Δεν υπήρχε κάτι άλλο δύσκολο, φυσικά είχαμε αξιό­λο­γους αντι­πά­λους αλλά ο χει­ρό­τε­ρός μας αντί­πα­λος ήταν ο κακός μας εαυτός».