Ηλιοβασιλέματα και άλλα…

Δεν έχουν άδικο οι Ροδίτες να δια­μαρ­τύ­ρο­νται πως το νησί τους  μοιάζει σαν να είναι αόρατο. Δεν είναι μόνο γιατί κοντά μια βδομάδα όλοι ασχο­λού­νται με την Σαντο­ρίνη, με αφορμή την παρου­σία του Πρω­θυ­πουρ­γού. Καιρό τώρα, μετά την άρση των περιο­ρι­στι­κών μέτρων, ΜΜΕ προ­βάλ­λουν και κάνουν αφιε­ρώ­ματα είτε για τις ομορ­φιές, είτε για τα προ­βλή­ματα λόγω της υγιει­νο­μι­κής κρίσης νησιά μεγάλα ή μικρά, πλην της Ρόδου. Η «ναυαρ­χίδα του Του­ρι­σμού» απέ­πλευσε από το Μαν­δράκι κι έπιασε … λιμάνι στη Σαντορίνη- άγνωστο ποιος παρέ­δωσε τα σκήπτρα- και η Ρόδος ακού­γε­ται αυτό τον καιρό μόνον γιατί έτυχε να την επι­σκε­φθεί κάποιος αξιω­μα­τού­χος κόμ­μα­τος. Όχι δεν είναι ούτε κακός εννο­ού­με­νος τοπι­κι­σμός, ούτε φθόνος το «έλεος με την Σαντο­ρίνη» που γρά­φε­ται από Ροδίτες, κάτω από δημο­σιεύ­ματα για το όντως πανέ­μορφο κυκλα­δί­τικο νησί. Είναι η αδια­φο­ρία που βγάζει μάτι. Μια αδια­φο­ρία που ξεκί­νησε από την επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ λόγω υγιει­νο­μι­κής κρίσης αλλά θάφτηκε και συνε­χί­στηκε με τις εξω­φρε­νι­κές ζώνες επι­κιν­δυ­νό­τη­τας του υπουρ­γείου Του­ρι­σμού. Είναι γιατί ανα­δεί­χθηκε λόγω της παν­δη­μίας, η υγειο­νο­μική γύμνια των κατά τα λοιπά ακριτών. Είναι για προ­βλη­μα­τι­σμό τοπικών παρα­γό­ντων, φορέων, αλλά και πολιτών. Κάτι γίνεται λάθος. Ένα λάθος που όλοι έχουν μερίδιο ευθύνης. Υ.Γ. Παρε­πι­πτό­ντως, μιας και λέμε για ηλιο­βα­σι­λέ­ματα να κατα­θέσω πως κι εγώ πίστευα πως δεν υπάρχει άλλο ηλιο­βα­σί­λεμα απ’ αυτό στη Οία. Μέχρι που είδα τον ήλιο να βασι­λεύει από την Κυμι­σάλα  πίσω από την Αλιμιά και την Χάλκη, από τον Μονό­λιθο να βουτάει στη θάλασσα και να βάφει με όλα τα χρώματα του ουρά­νιου τόξου τον ορί­ζο­ντα και τα νερά. Πίστευα ακόμη πως το Vinsanto της Σαντο­ρί­νης είναι νέκταρ των Θεών, μέχρι που δοκί­μασα το Amandia της Καϊρ που δεν είχε τίποτε να ζηλέψει. Πίστευα πως κάπαρη έχει μόνο η Σαντο­ρίνη, μέχρι που βρήκα στη Ρόδο, τα πολύ ιδιαί­τερα φύλλα της κάπαρης. Ταπεινό συμπέ­ρα­σμα: Είναι και θέμα πως τα «πουλάς» αυτά. Από ηλιο­βα­σί­λεμα μέχρι κάπαρη. Ακόμη και το πλατώνι της Ρόδου, που μια χαρά το «πουλάει» η Λήμνος,  αυτο­χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται ως το νησί με τα ιδιαί­τερα ελάφια, («έχουμε το πλατώνι» έλεγε μόλις προχθές ο Δήμαρ­χος του νησιού σε τηλε­ο­πτικό κανάλι, δια­φη­μί­ζο­ντας τα ελάφια που δωρί­στη­καν στο νησί του από τη Ρόδο ) ενώ εμείς εδώ κάνουμε συσκέ­ψεις για τη δια­χεί­ρισή τους ενώ τα απο­δε­κα­τί­ζουν οι λαθρο­κυ­νη­γοί.