Ιδιώτες γιατροί: Ερωτήματα και κενά στα υγειονομικά πρωτόκολλα του τουρισμού

Παράλ­ληλα κάνουν λόγο για κενά στο όλο σχέδιο δια­χεί­ρι­σης με βάση τα πρω­τό­κολλα. Χθες, μάλιστα, η Ομάδα έστειλε επι­στολή προς τους υπουρ­γούς Υγείας και Του­ρι­σμού, στην οποία επι­ση­μαί­νει ότι ο ρόλος της πρω­το­βάθ­μιας φρο­ντί­δας υγείας στη δια­χεί­ριση κρου­σμά­των COVID-19 είναι ακόμη πιο σημα­ντι­κός σε του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, καθώς συχνά στις περιο­χές αυτές είναι ισχνή ή και απούσα η δευ­τε­ρο­βάθ­μια περί­θαλψη.

Σημειώ­νε­ται ότι επι­κε­φα­λής της Ομάδας είναι ο Δρ. Ανάρ­γυ­ρος Μαριό­λης, διευ­θυ­ντής του κέντρου υγείας Αρε­ό­πο­λης στη Μάνη και υπο­ψή­φιος με τη ΝΔ στο ψηφο­δέλ­τιο Επι­κρα­τείας. Μάλιστα, το 2019 είχε ανα­κη­ρυ­χτεί καλύ­τε­ρος οικο­γε­νεια­κός γιατρός της Ευρώπης από το διεθνή οργα­νι­σμό WONCA Europe Excellence in Health Care.

Όπως ανα­φέ­ρει η Ομάδα για να επι­τε­λέ­σει τον ρόλο που απαι­τεί­ται λόγω περι­στά­σεων η ΠΦΥ, απαι­τού­νται:

• Η οργά­νωση τοπικών δικτύων ΠΦΥ με συμ­με­τοχή των ιδιωτών ιατρών, των Κέντρων Υγείας, Περι­φε­ρεια­κών Ιατρείων και των ΤΟΜΥ, καθώς και η λει­τουρ­γική δια­σύν­δεση των δικτύων με τα Νοσο­κο­μεία και το ΕΚΑΒ.
• Τα υγειο­νο­μικά πρω­τό­κολλα και οι οδηγίες του ΕΟΔΥ πρέπει να ορίζουν σαφώς τις ροές των ασθενών – ποιοι εξε­τά­ζο­νται, ποιοι και πού υπο­βάλ­λο­νται σε εργα­στη­ριακό έλεγχο, σε ποιους επι­βάλ­λε­ται καρα­ντίνα και σε ποιο χώρο αυτοί απο­μο­νώ­νο­νται, ποιοι και πού νοση­λεύ­ο­νται, ποιοι, πού και πώς δια­κο­μί­ζο­νται κλπ,

Στην επι­στολή, μάλιστα, σημειώ­νε­ται ότι η συμ­με­τοχή των ιδιωτών ιατρών στο εγχεί­ρημα είναι καίρια, καθώς το δημόσιο σύστημα υγείας σε του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς συχνά ανε­παρ­κεί σημα­ντικά, αδυ­να­τώ­ντας να καλύψει ακόμα και τις ανάγκες του μόνιμου πλη­θυ­σμού, πόσω μάλλον και του πολ­λα­πλά­σιου αριθμού του­ρι­στών. Για να αγκα­λιά­σουν οι ιδιώτες ιατροί το εγχεί­ρημα, θα πρέπει να δοθούν τα κατάλ­ληλα κίνητρα σε αυτούς.

Ανα­πά­ντητα ερω­τή­ματα

Η Ομάδα επι­ση­μαί­νει ότι η προ­σφά­τως εκδο­θείσα Κοινή Υπουρ­γική Απόφαση 1881/30.5.2020 βάζει πολλά πράγ­ματα στη θέση τους, παράλ­ληλα όμως αφήνει αρκετά ανα­πά­ντητα ερω­τή­ματα για τον ακριβή τρόπο εμπλο­κής των συνερ­γα­ζό­με­νων ιδιωτών ιατρών στα ξενο­δο­χεία και συγκε­κρι­μένα:

• ορισμός συνερ­γα­ζό­με­νου ιατρού από τα κατα­λύ­ματα άνω των 50 δωμα­τίων θα προ­ϋ­πο­θέ­τει τη σύναψη σύμ­βα­σης με το ξενο­δο­χείο; Ποιος θα καθο­ρί­σει τους όρους, τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις και τις υπο­χρε­ώ­σεις από τη σύμβαση;
• Πώς και από ποιον θα απο­ζη­μιώ­νε­ται ο συνερ­γα­ζό­με­νος ιατρός; Το σημα­ντι­κό­τερο ίσως ερώτημα, με πολλά επι­μέ­ρους ερω­τή­ματα, που η σωστή απά­ντηση τους είναι αυτή που θα δια­σφα­λί­σει την επιτυχή συνερ­γα­σία ξενοδοχείων- ιδιωτών ιατρών και τα επι­θυ­μητά από αυτή απο­τε­λέ­σματα.
• Θα ανα­λαμ­βά­νουν το κόστος της περί­θαλ­ψής τους οι ίδιοι οι πελάτες των ξενο­δο­χείων, όπως ισχύει μέχρι σήμερα (κύρια μέσω της ταξι­διω­τι­κής τους ασφά­λι­σης) και επι­θυ­μούν να συνε­χί­σει να ισχύει, τόσο οι ξενο­δό­χοι, όσο και οι γιατροί;
• Αν το κόστος της φρο­ντί­δας επι­βα­ρύ­νει τον πελάτη και αυτός δεν επι­θυ­μεί ή αδυ­να­τεί να πλη­ρώ­σει για την ιατρική φρο­ντίδα, τι θα συμ­βαί­νει; Θα πλη­ρώ­νει το ξενο­δο­χείο τον ιδιώτη γιατρό ή θα μετα­φέ­ρε­ται ο ασθενής στην πλη­σιέ­στερη δημόσια δομή;
• Αν το κόστος της φρο­ντί­δας επι­βα­ρύ­νει τον πελάτη, πώς θα δια­σφα­λί­σουμε ότι αυτό δεν θα λει­τουρ­γεί ως αντι­κί­νη­τρο για να ανα­φέ­ρει κάποιος έγκαιρα, ακόμα και αμβλη­χρά ύποπτα συμ­πτώ­ματα, καθυ­στε­ρώ­ντας την διε­ρεύ­νηση και τελικά την απο­μό­νωση κρου­σμά­των, προ­ά­γο­ντας τη δια­σπορά; Μήπως με το να προ­σφέ­ρε­ται σε αυτόν η εναλ­λα­κτική της δωρεάν εξέ­τα­σης στην πλη­σιέ­στερη δημόσια δομή;
• Η ταξι­διω­τική ασφά­λιση θα καλύ­πτει την σχε­τι­ζό­μενη με COVID-19 ιατρική φρο­ντίδα; Αν ναι, μήπως θα πρέπει να είναι υπο­χρε­ω­τική;
• Μήπως το κόστος για τις υπη­ρε­σίες του συνερ­γα­ζό­με­νου ιατρού θα πρέπει να επι­βα­ρύ­νει, έστω μερικά, το ξενο­δο­χείο;
• Ποια θα ήταν η καταλ­λη­λό­τερη φόρ­μουλα απο­ζη­μί­ω­σης στην περί­πτωση αυτή – πάγιο πόσο για την ευθύνη και τη δια­θε­σι­μό­τητα και κατά πράξη στοι­χείο ανά περι­στα­τικό και με δια­βάθ­μιση ανάλογα με τον όγκο των περι­στα­τι­κών;
• Ποιο το ύψος απο­ζη­μί­ω­σης που θα κινη­το­ποιούσε τους ιδιώτες για­τρούς να συνερ­γα­στούν;
• Μήπως το κόστος που προ­κύ­πτει είναι πολύ υψηλό για να το επω­μι­στεί εξο­λο­κλή­ρου το ξενο­δο­χείο και θα έπρεπε να υπάρχει συμ­με­τοχή των ασθενών ή, και του κράτους;
• Αν το κόστος επι­βα­ρύ­νει απο­κλει­στικά το ξενο­δο­χείο, μήπως κατα­λή­ξουμε σε πολύ χαμηλό ύψος απο­ζη­μί­ω­σης των ιατρών και συνερ­γα­σίες ιατρών- ξενο­δο­χείων τυπικές και όχι ουσια­στι­κές, που θα οδη­γή­σουν σε μαζικές παρα­πο­μπές πελατών προς τις δημό­σιες δομές ΠΦΥ και το σύστημα σε βρα­χυ­κύ­κλωμα;
• Θα δίνεται η δυνα­τό­τητα ελεύ­θε­ρης επι­λο­γής γιατρού στον ασθενή (π.χ. συνήθης πρα­κτική αυτό να γίνεται μέσω του ταξι­διω­τι­κού του γρα­φείου ή της ασφα­λι­στι­κής του εται­ρείας) σε περί­πτωση που το κατά­λυμα έχει ορίσει δια­φο­ρε­τικό συνερ­γα­ζό­μενο ιατρό; Τι θα γίνεται αν ο ασθενής δεν επι­θυ­μεί να εξε­τα­στεί από τον συνερ­γα­ζό­μενο ιατρό του ξενο­δο­χείου;
• Τι θα γίνεται στις περι­πτώ­σεις που ένας ασθενής, παρότι παρου­σιά­ζει συμ­πτώ­ματα συμβατά με νόσο COVID-19, δεν επι­θυ­μεί (για οποιον­δή­ποτε λόγο) να εξε­τα­στεί από γιατρό γενι­κό­τερα;
• Ο συνερ­γα­ζό­με­νος ιατρός θα πρέπει να είναι δια­θέ­σι­μος επί 24ώρου βάσεως; Τι θα προ­βλέ­πε­ται, σε περι­πτώ­σεις που δεν θα μπορεί σε εύλογο χρονικό διά­στημα να δει τον άρρωστο (πχ λόγω άλλων περι­στα­τι­κών ή για λόγους υγείας);
• Ποιος και πώς θα μετα­φέ­ρει τα δείγ­ματα από τα πιθανά κρού­σματα στο νοσο­κο­μείο;
• Θα υπάρχει επάρ­κεια στα νοσο­κο­μεία για διε­νέρ­γεια μεγάλου αριθμού τεστ, αφού προ­βλέ­πε­ται λήψη ακόμα και σε ήπια περι­στα­τικά;
• Το κόστος των COVID-test των ύποπτων κρου­σμά­των θα το ανα­λαμ­βά­νει το κράτος;
• Οι δημό­σιες δομές ΠΦΥ (ΚΥ, ΠΙ, ΤΟΜΥ) θα είναι σε θέση (εξο­πλι­σμός, υπη­ρε­σία καθα­ριό­τη­τας, ξεχω­ρι­στός απο­μο­νω­μέ­νος χώρος εξέ­τα­σης, κλπ) να λαμ­βά­νουν δείγ­ματα προς εξέταση από πιθανά κρού­σματα από κατα­λύ­ματα κάτω των 50 δωμα­τίων, που δεν θα δηλώ­νουν συνερ­γα­ζό­μενο ιατρό;
• Οι εργα­ζό­με­νοι στα ξενο­δο­χεία που παρου­σιά­ζουν ύποπτα συμ­πτώ­ματα θα επι­λέ­γουν οι ίδιοι τον γιατρό ή την δομή υγείας που θα εξε­τα­στούν και αν ναι, με δικό τους κόστος (στην περί­πτωση ιδιωτών ιατρών);

«Είναι κρίσιμο για να μπο­ρέ­σει ο ιδιω­τι­κός τομέας να αντα­πο­κρι­θεί στο ρόλο που καλεί­ται να ανα­λά­βει, να απο­σα­φη­νι­στούν γρήγορα τα ανωτέρω θέματα, ώστε να είναι εφικτή η επι­διω­κό­μενη συνερ­γα­σία των ιδιωτών ιατρών με τα ξενο­δο­χεία και εν συνε­χεία η προ­σπά­θεια να επι­κε­ντρω­θεί στην κατάρ­τιση των ενδε­δειγ­μέ­νων πρω­το­κόλ­λων δια­χεί­ρι­σης των ύποπτων και των επι­βε­βαιω­μέ­νων περι­στα­τι­κών και στη δια­σύν­δεση των συνερ­γα­ζό­με­νων ιατρών της ΠΦΥ με τα άλλα επίπεδα φρο­ντί­δας και το ΕΚΑΒ», κατα­λή­γει η επι­στολή.