Ερχονται πολύ θερμές ημέρες και νύχτες-Η υψηλότερη αύξηση στη Ρόδο και στο Ηράκλειο

Περισ­σό­τε­ροι καύ­σω­νες, που θα αρχί­ζουν νωρί­τερα και θα τελειώ­νουν αργό­τερα, θα πλήτ­τουν μέσα στα επόμενα 30 χρόνια πολλές ελλη­νι­κές πόλεις. Στις περισ­σό­τε­ρες, ο αριθμός των συνε­χό­με­νων ημερών με υψηλές θερ­μο­κρα­σίες θα αυξηθεί κατά 12-13 ημέρες, με εξαί­ρεση την Καλα­μάτα όπου θα αυξηθεί κατά 16 ημέρες. Στην Αθήνα, η μέση τιμή της θερ­μο­κρα­σίας το καλο­καίρι ανα­μέ­νε­ται να αυξηθεί κατά 2 βαθμούς έως το 2050.

Η έκδοση «Περι­βάλ­λον και Υγεία» του Εθνικού Κέντρου Περι­βάλ­λο­ντος και Αει­φό­ρου Ανά­πτυ­ξης συγκε­ντρώ­νει στοι­χεία από όλες τις έρευνες των τελευ­ταίων ετών σχετικά με την κλι­μα­τική αλλαγή και τις επι­δρά­σεις της στη δημόσια υγεία. Το θέμα της κλι­μα­τι­κής αλλαγής και των επι­δρά­σεών της στην υγεία επι­με­λή­θηκε ομάδα επι­στη­μό­νων του Ινστι­τού­του Ερευνών Περι­βάλ­λο­ντος του Εθνικού Αστε­ρο­σκο­πείου Αθηνών με επι­κε­φα­λής τον διευ­θυ­ντή του Νίκο Μιχα­λό­πουλο. Οπως ανα­φέ­ρει, οι προ­σο­μοιώ­σεις για το άμεσο (έως το 2050) και το μακρινό μέλλον (2050-2100) υπο­δει­κνύ­ουν ότι τα «τροπικά βράδια» (με ελά­χι­στη θερ­μο­κρα­σία 20 βαθμών), οι «τρο­πι­κές ημέρες» (ελά­χι­στη θερ­μο­κρα­σία 30 βαθμών) και οι «θερμές ημέρες» (με θερ­μο­κρα­σία μεγα­λύ­τερη των 35 βαθμών) θα ξεκι­νούν νωρί­τερα και θα τελειώ­νουν αργό­τερα σε πολλές περιο­χές της Ελλάδας.

Ειδικά για την Αθήνα, έως το τέλος του αιώνα οι καύ­σω­νες θα αυξη­θούν από 160% έως 170%, ενώ στα επόμενα 30 χρόνια η μέση τιμή του δείκτη Humidex (που υπο­δη­λώ­νει τη δυσφο­ρία που προ­κα­λεί η ζέστη στον άνθρωπο) θα αυξηθεί κατά 2°C. Περαι­τέρω, ο αριθμός συνε­χό­με­νων ημερών με καύσωνα ανα­μέ­νε­ται να αυξηθεί κατά 12 ημέρες στο εγγύς μέλλον (2021-2050) και κατά 32 ημέρες στο μακρινό μέλλον (2070-2100).

Οπως σημειώ­νει η έκδοση, οι τελευ­ταίες μελέτες κατα­λή­γουν ότι η αύξηση των πολύ ζεστών ημερών αφορά όλες τις περιο­χές, και τις παρά­κτιες και τις νησιω­τι­κές. «Στις αστικές περιο­χές η αύξηση θα κυμαν­θεί μεταξύ 10 και 13 ημερών, με εξαί­ρεση την πόλη της Καλα­μά­τας στην οποία θα παρα­τη­ρη­θεί η μεγα­λύ­τερη αύξηση, κατά 16 επι­πλέον ημέρες. Ο αριθμός ημερών με “μεγάλη δυσφο­ρία” ανα­μέ­νε­ται να αυξηθεί σε όλες τις του­ρι­στι­κές περιο­χές της Ελλάδας. Η υψη­λό­τερη αύξηση κατά 30 (±6) ημέρες θα παρα­τη­ρη­θεί στη Ρόδο και στο Ηρά­κλειο, ενώ η μικρό­τερη αύξηση κατά 7 (±2) θα σημειω­θεί στα νησιά των Κυκλά­δων», ανα­φέ­ρε­ται.

Η Ελλάδα ανα­μέ­νε­ται να επη­ρε­α­στεί σε σημα­ντικό βαθμό τόσο στο εγγύς όσο και στο απώτερο μέλλον με βάση και τα δύο σενάρια εκπο­μπών ρύπων του θερ­μο­κη­πίου. «Μια τέτοια αύξηση στη συχνό­τητα εμφά­νι­σης των επει­σο­δίων καύσωνα στο μέλλον πιθα­νό­τατα να αυξήσει τα περι­στα­τικά εισα­γω­γής σε νοσο­κο­μεία με συμ­πτώ­ματα θερ­μο­πλη­ξίας και θερ­μι­κής εξά­ντλη­σης, καθώς και τα επίπεδα θνη­σι­μό­τη­τας, σύμφωνα με τα έως τώρα ευρή­ματα από τις επι­πτώ­σεις ενός επει­σο­δίου καύσωνα στον πλη­θυ­σμό».

Ενδια­φέ­ρον παρου­σιά­ζουν επι­στη­μο­νι­κές δημο­σιεύ­σεις ειδικά για την Πελο­πόν­νησο και τη Μήλο. Σύμφωνα με τα απο­τε­λέ­σματα πρό­σφα­των μελετών, στην περιοχή της Πελο­πον­νή­σου ανα­μέ­νε­ται αύξηση του αριθμού ημερών με υψηλές θερ­μο­κρα­σίες μέχρι τα μέσα του 21ου αιώνα – αύξηση που θα είναι μεγα­λύ­τερη στην ενδο­χώρα σε σχέση με τις παρά­κτιες περιο­χές λόγω της επί­δρα­σης της θαλάσ­σιας αύρας κατά τη διάρ­κεια του θέρους. Περαι­τέρω αύξηση του αριθμού ημερών με ισχυρή θερμή επι­βά­ρυνση ανα­μέ­νε­ται μέχρι τα τέλη του 21ου αιώνα, οπότε και θα επη­ρε­α­στούν οι παρά­κτιες περιο­χές της Δυτικής και Ανα­το­λι­κής Πελο­πον­νή­σου. Στη Μήλο ανα­μέ­νε­ται αύξηση του αριθμού θερμών ημερών κατά 21 ημέρες (αύξηση 34%) και μείωση του αριθμού ψυχρών ημερών κατά 5 ημέρες (μείωση 33%) ανά έτος στο εγγύς μέλλον (2021-2050).

Οπως υπο­δει­κνύει η έκδοση του Εθνικού Κέντρου Περι­βάλ­λο­ντος και Αει­φό­ρου Ανά­πτυ­ξης, η αύξηση της θερ­μο­κρα­σίας έχει άμεσες, αλλά και έμμεσες συνέ­πειες στη ζωή των ανθρώ­πων.

Οι άμεσες συνέ­πειες

Οσον αφορά τις άμεσες, «οι προ­βλε­πό­με­νες αυξή­σεις της έντασης και της συχνό­τη­τας των καυ­σώ­νων στην Ελλάδα ανα­μέ­νε­ται να συμ­βά­λει στην αύξηση της νοση­ρό­τη­τας και της θνη­σι­μό­τη­τας, καθώς η έκθεση του οργα­νι­σμού σε πολύ υψηλή περι­βαλ­λο­ντική θερ­μο­κρα­σία μπορεί να οδη­γή­σει σε θερ­μι­κές κακώ­σεις, όπως η θερμική εξά­ντληση και η θερ­μο­πλη­ξία. Τα συμ­πτώ­ματα της θερ­μι­κής εξά­ντλη­σης είναι η κόπωση, η ζάλη, ο εμετός, η ναυτία, η ταχυ­καρ­δία και η υπόταση. Η δε θερ­μο­πλη­ξία μπορεί να προ­κα­λέ­σει τον θάνατο καθώς και μόνιμες βλάβες στον οργα­νι­σμό εάν δεν ληφθεί αμέσως ιατρική βοήθεια», ανα­φέ­ρε­ται.

Μία από τις έμμεσες συνέ­πειες είναι η αύξηση χρόνου που το ασια­τικό κουνούπι-τίγρης θα δρα σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιταλία. «Η κλι­μα­τική αλλαγή και η επερ­χό­μενη άνοδος της θερ­μο­κρα­σίας στην Ευρώπη ανα­μέ­νε­ται να μετα­το­πί­σουν τη ζώνη δράσης του κουνουπιού-τίγρη προς Βορράν, μειώ­νο­ντας τη συμ­βα­τό­τητά του στην Ελλάδα, παρ’ όλα αυτά η προ­σαρ­μογή του στη χώρα θα παρα­μεί­νει, με έμφαση στη δυτική αλλά και στην κεντρική ηπει­ρω­τική χώρα, στην Πελο­πόν­νησο και στην Ανα­το­λική Μακε­δο­νία και τη Θράκη. Επίσης, τις επό­με­νες δεκα­ε­τίες, η δυνη­τική διάρ­κεια της περιό­δου δράσης του κουνουπιού-τίγρη στην Ελλάδα είναι πιθανό να επι­μη­κυν­θεί λόγω της κλι­μα­τι­κής αλλαγής», ανα­φέ­ρε­ται. «Λόγω των ασθε­νειών που μετα­φέ­ρο­νται από τα κου­νού­πια φορείς και της πιθανής επέ­κτα­σής τους με βάση τα πιθανά σενάρια της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, είναι κρίσιμο η πολι­τεία αλλά και οι πολίτες αυτό­νομα να λαμ­βά­νουν τα κατάλ­ληλα μέτρα προ­στα­σίας».

«Ο τρόπος αντι­με­τώ­πι­σης των αυξα­νό­με­νων περι­βαλ­λο­ντι­κών προ­κλή­σεων είναι πλέον γνωστός», σχο­λιά­ζει στην έκθεση η πρό­ε­δρος του Εθνικού Κέντρου Περι­βάλ­λο­ντος, Ζωή Βρο­ντίση. «Η επι­στη­μο­νική κοι­νό­τητα έχει εδώ και χρόνια προ­τεί­νει μέτρα για την αντι­με­τώ­πιση των δυσμε­νών επι­πτώ­σεων της ατμο­σφαι­ρι­κής ρύπαν­σης και της κλι­μα­τι­κής αλλαγής. Οι αλλαγές που απαι­τού­νται είναι λιγό­τερο επεμ­βα­τι­κές από αυτές που χρειά­στη­καν κατά την πρό­σφατη εμπει­ρία μας με την COVID-19, τόσο σε συλ­λο­γικό όσο και σε ατομικό επίπεδο. Ταυ­τό­χρονα, όμως, απαι­τούν μια συστη­μική αλλαγή προς δια­φο­ρε­τικά πρότυπα παρα­γω­γής και κατα­νά­λω­σης».

Πηγή: kathimerini.gr