Ανεβάζουν άγκυρα τα σκάφη αναψυχής – Τι αναμένεται

Άγκυρα ανε­βά­ζουν από σήμερα τα σκάφη ανα­ψυ­χής, καθώς το yachting θεω­ρεί­ται ως μία από τις ασφα­λέ­στε­ρες, υγειο­νο­μικά, δρα­στη­ριό­τη­τες. Ωστόσο, δεδο­μέ­νου ότι ή απα­γό­ρευση του απόπλου και κατά­πλου των yachts μετράει περισ­σό­τερο από δύο μήνες -είχε επι­βλη­θεί από τα μεσά­νυ­χτα της 21ης Μαρτίου- το βλέμμα της αγοράς του yachting είναι στραμ­μένο στο πόσο γρήγορα θα μπο­ρούσε να ανα­κτη­θεί το χαμένο έδαφος.

Επι­πτώ­σεις

Πριν από την έλευση του κορο­νοϊού, ο κλάδος του yachting έμοιαζε να είχε αφήσει πίσω τα χει­ρό­τερα, ενώ η ζήτηση προ­σέγ­γιζε τα επίπεδα του 2009. Η ανα­γκαία, όμως, απα­γό­ρευση του απόπλου και κατά­πλου με στόχο να περιο­ρι­στεί η εξά­πλωση του κορο­νοϊού, εκμη­δέ­νισε τη δρα­στη­ριό­τητα των εται­ρειών δια­χεί­ρι­σης μαρίνων, οι οποίες απώ­λε­σαν την αυξη­μένη παρα­δο­σιακά κίνηση λόγω του Ορθό­δο­ξου και Καθο­λι­κού Πάσχα.

Σε όλη την Ελλάδα υπάρ­χουν περίπου 60 του­ρι­στι­κοί λιμένες, από τους οποίους 30 ανήκουν σε ιδιώτες, ενώ από αυτούς 21 δια­θέ­τουν άδεια λει­τουρ­γίας. Οι υπο­λει­πό­με­νες 30 μαρίνες είναι υπό τη δια­χεί­ριση λιμε­νι­κών ταμείων. Εκτός από τις επί­γειες χρήσεις ανα­ψυ­χής (κατα­στή­ματα, εστια­τό­ρια), ο τζίρος για μία μαρίνα προ­έρ­χε­ται από τις μόνιμες θέσεις ελλι­με­νι­σμού, αλλά και από τα διερ­χό­μενα σκάφη, των οποίων η δρα­στη­ριό­τητα αντι­στοι­χεί, μεσο­σταθ­μικά, σε ένα χαμηλό μονο­ψή­φιο ποσοστό του συνο­λι­κού κύκλου εργα­σιών του κλάδου. Ως εκ τούτου, το πρό­βλημα λόγω Covid-19 υπήρξε μεγα­λύ­τερο σε μαρίνες του Ιονίου και των Δωδε­κα­νή­σων που εξαρ­τώ­νται περισ­σό­τερο από τα διερ­χό­μενα σκάφη, των οποίων ο τζίρος, με χρονική αφε­τη­ρία τα μέσα Απρι­λίου, υπο­λο­γί­ζε­ται ότι ξεπερνά το 50%.

Για τα σκάφη που ελλι­με­νί­ζο­νται μόνιμα, ως επί το πλεί­στον συνά­πτο­νται ετήσιες συμ­βά­σεις μίσθω­σης και συνεπώς, όπως εξηγούν παρά­γο­ντες της αγοράς, εκτι­μά­ται ότι δεν έχουν επη­ρε­α­στεί λόγω του “λου­κέ­του”. Ωστόσο, η ανη­συ­χία εστιά­ζε­ται στα μισθώ­ματα που δεν έχουν προ­πλη­ρω­θεί και στις προ­κρα­τή­σεις, με τις δια­χει­ρί­στριες εται­ρείες να έχουν κάνει χρήση του μέτρου της μείωσης του ενοι­κίου των κατα­στη­μά­των και γρα­φείων σε ποσοστό 40%.

Πάντως, σύμφωνα με όσα ανέφερε σε πρό­σφατη δια­δι­κτυακή εκδή­λωση ο πρό­ε­δρος της Ένωσης Μαρινών Ελλάδας (ΕΜΑΕ) Σταύρος Κατσι­κά­δης, ακόμη το μέγεθος της ενδε­χό­με­νης ζημιάς, λόγω της ακύ­ρω­σης ναύλων και της ανα­βο­λής προ­πλη­ρω­μών, που έχει υποστεί ο κλάδος, είναι νωρίς για να εκτι­μη­θεί. Ωστόσο, επί της αρχής, όσο μικρό­τερη είναι η χωρη­τι­κό­τητα μιας μαρίνας, τόσο μεγα­λύ­τερη είναι η προ­βλε­πό­μενη ζημιά, ενώ πέραν της αβε­βαιό­τη­τας της εποχής μετά το lockdown, η ανη­συ­χία εστιά­ζε­ται και στο εάν θα κατα­φέ­ρουν να επι­βιώ­σουν οι μικρές εται­ρείες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στις  πρα­κτο­ρεύ­σεις, ναυ­λώ­σεις και πωλή­σεις σκαφών.

Σημα­ντική η συμβολή στο ΑΕΠ

Σύμφωνα με πρό­σφατη έρευνα της (ΕΜΑΕ), οι του­ρι­στι­κές μαρίνες και ο κλάδος του yachting συμ­βάλ­λουν με 2,7 δισ. ευρώ ή 1,41% στο ΑΕΠ (δεδο­μένα 2018), μέγεθος που αντι­προ­σω­πεύει τις δαπάνες όχι μόνο για ναύλα, αλλά και για εργα­σίες συντή­ρη­σης, ασφά­λιση, προ­μή­θεια καυ­σί­μων και πάσης φύσεως έξοδα των πλη­ρω­μά­των.

Υπο­λο­γί­ζε­ται ότι για κάθε ένα ευρώ ελλι­με­νι­σμού σε του­ρι­στικό λιμένα, δαπα­νώ­νται 5 έως 12 ευρώ στην τοπική οικο­νο­μία, με τον κλάδο του yachting και των μαρίνων να απα­σχο­λεί άμεσα και έμμεσα 43.000 άτομα.

Πηγή: capital.gr

Του Δημήτρη Δελε­βέ­γκου