Σε… κρίση και οι απεργίες στο Δημόσιο

Μόλις ένας στους 10 δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους συμ­με­τείχε στην τελευ­ταία απεργία της ΑΔΕΔΥ της 12ης Μαρτίου με διεκ­δι­κη­τικό πλαίσιο ενάντια στις καταρ­γή­σεις οργα­νι­σμών και στη δια­θε­σι­μό­τητα, σύμφωνα με στοι­χεία που απο­κα­λύ­πτει το «Εθνος» από τα υπουρ­γεία και τους δημό­σιους οργα­νι­σμούς.

Στα ποσοστά της μικρής συμ­με­το­χής κατα­γρά­φε­ται η αλλαγή της στάσης των εργα­ζο­μέ­νων απέ­να­ντι στις κινη­το­ποι­ή­σεις που προ­κη­ρύσ­σουν τα συν­δι­κάτα, σε αντί­θεση με το παρελ­θόν όπου μέχρι και το 2009 ήταν κατά πολύ υψη­λό­τερα στο Δημόσιο.

Η οικο­νο­μική κρίση έχει προ­κα­λέ­σει… «κρίση» και στις κινη­το­ποι­ή­σεις, με τους εργα­ζό­με­νους στον δημόσιο και στον ιδιω­τικό τομέα να γυρί­ζουν την πλάτη στις απερ­γίες κατά την περίοδο του Μνη­μο­νίου, είτε υπό τον φόβο του «μερο­κά­μα­του», είτε γιατί δια­πι­στώ­νουν ότι δεν έχουν τα ανα­με­νό­μενα απο­τε­λέ­σματα ως μέσο πίεσης προς την κυβέρ­νηση.

Παρά το γεγονός ότι οι απερ­γίες έφτασαν στο απο­κο­ρύ­φωμά τους το 2010 και το 2011, τα δύο πρώτα χρόνια εφαρ­μο­γής του Μνη­μο­νίου, η συμ­με­τοχή των εργα­ζο­μέ­νων είναι σαφώς μειω­μένη σε σχέση με το παρελ­θόν. Η «απεργία για την απεργία» απο­τε­λεί πλέον τακτική παλαιό­τε­ρων εποχών και τα συν­δι­κάτα βρί­σκο­νται σε ανα­ζή­τηση εναλ­λα­κτι­κών τρόπων αντί­δρα­σης προ­κει­μέ­νου να κινη­το­ποι­ή­σουν τους εργα­ζό­με­νους.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που έχει στη διάθεσή του το «Εθνος» από ένα δείγμα 56.762 υπαλ­λή­λων από όλο το φάσμα του δημό­σιου τομέα, που αντι­στοι­χεί στο 13% του συνόλου των εργα­ζο­μέ­νων στο Δημόσιο, στην τελευ­ταία απεργία συμ­με­τεί­χαν μόλις 5.704 εργα­ζό­με­νοι, οι οποίοι αντι­στοι­χούν σε ποσοστό 10,05% των υπη­ρε­τού­ντων.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι από το σύνολο των 600.000 υπαλ­λή­λων εξαι­ρού­νται οι 160.000 ένστο­λοι στην αστυ­νο­μία και στον στρατό που δεν συμ­με­τέ­χουν στην απεργία της ΑΔΕΔΥ.

Στα υπουρ­γεία

Στα υπουρ­γεία και στις κεντρι­κές υπη­ρε­σίες μεγάλων δημό­σιων φορέων η συμ­με­τοχή στην τελευ­ταία απεργία της ΑΔΕΔΥ ανήλθε στο 10,78%, αφού από ένα δείγμα 37.760 υπη­ρε­τού­ντων απήρ­γη­σαν μόλις 4.069 εργα­ζό­με­νοι.

Τα μικρό­τερα ποσοστά συμ­με­το­χής κατα­γρά­φο­νται στο Σώμα Επι­θε­ω­ρη­τών Δημό­σιας Διοί­κη­σης, όπου από τους 140 υπαλ­λή­λους συμ­με­τεί­χαν μόλις τρεις στην απεργία (2,14%), μηδε­νική ήταν η συμ­με­τοχή στη Γενική Γραμ­μα­τεία Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας στο υπουρ­γείο Δημό­σιας Τάξης, που απα­σχο­λεί 40 εργα­ζό­με­νους, ενώ από τους 6.567 διοι­κη­τι­κούς υπαλ­λή­λους του υπουρ­γείου Εθνικής Αμυνας στην απεργία συμ­με­τεί­χαν μόλις 145 εργα­ζό­με­νοι (2,21%). Τα μεγα­λύ­τερα ποσοστά συμ­με­το­χής κατα­γρά­φο­νται στις ΔΟΥ (16,73%), στο ΙΚΑ (19,07%) και στον ΟΑΕΔ (14,83%) λόγω των επερ­χό­με­νων «δια­θε­σι­μο­τή­των» που έχουν ανα­κοι­νω­θεί από την κυβέρ­νηση.

Κύκλοι της ΑΔΕΔΥ ανα­φέ­ρουν ότι οι εργα­ζό­με­νοι εμφα­νί­ζο­νται «κου­ρα­σμέ­νοι» και απο­γοη­τευ­μέ­νοι από τις συνε­χείς απερ­γίες, καθώς έχουν υποστεί σημα­ντι­κές μειώ­σεις στους μισθούς τους και υπο­λο­γί­ζουν ακόμα και τη μία μέρα απερ­γίας αφού η περι­κοπή έστω και ενός μερο­κά­μα­του πλήττει το οικο­γε­νειακό εισό­δημα εργα­ζο­μέ­νων που αμεί­βο­νται κατά μέσο όρο με 900-1.200 ευρώ. Σημειώ­νουν επίσης ότι η μικρή συμ­με­τοχή δια­πι­στώ­νε­ται ακόμα και σε υπαλ­λή­λους που απει­λού­νται με δια­θε­σι­μό­τητα ή και με απόλυση.

Στις απο­κε­ντρω­μέ­νες κρα­τι­κές διοι­κή­σεις επί δείγ­μα­τος 6.061 εργα­ζο­μέ­νων πήραν μέρος μόλις 588 (9,70%). Η μικρό­τερη συμ­με­τοχή κατα­γρά­φηκε στη Διοί­κηση Πελο­πον­νή­σου – Δυτικής Ελλάδας – Ιονίων Νήσων, όπου από τους 1.431 υπαλ­λή­λους απήρ­γη­σαν μόλις 588 υπάλ­λη­λοι (9,70%).

Αλλά και στην τοπική αυτο­διοί­κηση τα ποσοστά συμ­με­το­χής ήταν μικρά, αφού κυμάν­θη­καν στο 8,06%, ενώ στις Ανε­ξάρ­τη­τες Αρχές, όπου απα­σχο­λεί­ται προ­σω­πικό υψηλής κατάρ­τι­σης, τα ποσοστά άγγιξαν το 12,83%.

Ισχνά ποσοστά συμ­με­το­χής κατα­γρά­φη­καν και στο Εθνικό Ραδιο­τη­λε­ο­πτικό Συμ­βού­λιο (μόνο ένας από το σύνολο των 42 εργα­ζο­μέ­νων), στην Αρχή Προ­στα­σίας Προ­σω­πι­κών Δεδο­μέ­νων (ένας από τους 37 εργα­ζο­μέ­νους) και στον Γενικό Επι­θε­ω­ρητή Δημό­σιας Διοί­κη­σης (ένας από τους 26 εργα­ζό­με­νους).

Σε φθί­νουσα πορεία οι κινη­το­ποι­ή­σεις

Διαρκώς μειού­με­νος είναι από το 2012 και μετά ο αριθμός των απερ­γιών που προ­κη­ρύτ­τουν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ. Αν και οι κινη­το­ποι­ή­σεις είναι περισ­σό­τε­ρες από αυτές των χρόνων πριν από το Μνη­μό­νιο, η συχνό­τητά τους τα τελευ­ταία χρόνια φθίνει. Φέτος, με τους τρεις πρώτους μήνες να έχουν ήδη περάσει, η ΓΣΕΕ δεν έχει κάνει απεργία, ενώ η ΑΔΕΔΥ έκανε την περα­σμένη εβδο­μάδα την πρώτη απεργία του έτους.

Οι απερ­για­κές κινη­το­ποι­ή­σεις έφτασαν στο απο­κο­ρύ­φωμά τους το 2010 και το 2011, στα δύο πρώτα χρόνια εφαρ­μο­γής του Μνη­μο­νίου.

Το 2011

Την περίοδο αυτή, η οποία το 2011 συνέ­πεσε και με το κίνημα των «Αγα­να­κτι­σμέ­νων», η ΓΣΕΕ πραγ­μα­το­ποί­ησε 17 ημέρες απεργία, ενώ η ΑΔΕΔΥ έφτασε τις 21 μέρες.

Να σημειω­θεί ότι στους αριθ­μούς αυτούς δεν συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται οι στάσεις εργα­σίας, καθώς και οι απερ­γίες της Πρω­το­μα­γιάς. Τις τελευ­ταίες τρεις δεκα­ε­τίες υπο­λο­γί­ζε­ται ότι στην Ελλάδα έγιναν πάνω από 5.000 κινη­το­ποι­ή­σεις κάθε είδους, αφαι­ρώ­ντας περίπου 1.650 ημέρες εργα­σίας ή πέντε εργά­σιμα χρόνια.

Το δε οικο­νο­μικό κόστος υπο­λο­γί­ζε­ται σε περίπου 140 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ, ποσό που αντι­προ­σω­πεύει περίπου το μισό δημόσιο χρέος της χώρας στην προ μνη­μο­νίου εποχή.