Υπέβαλε μήνυση κατά της γ.γ. της Διοίκησης Αιγαίου

Μή­νυ­ση σε βάρος της Γε­νι­κής Γραμ­μα­τέ­ως της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου κ. Χρι­στιά­νας Κα­λο­γή­ρου άσκη­σε χθες ενώ­πιον του Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ο τελών σε αργία δή­μαρ­χος Με­γί­στης κ. Παύ­λος Πα­νη­γύ­ρης.

Ο κ. Πα­νη­γύ­ρης κα­τήγ­γει­λε την κ. Κα­λο­γή­ρου για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος διότι εξέ­δω­σε την Α.Π. 12249/821 Δια­πι­στω­τι­κή Πράξη με την οποία όρισε ως δή­μαρ­χο Με­γί­στης τον κ. Νι­κό­λαο Ασβέ­στη.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι οι δια­δι­κα­σί­ες που έγι­ναν για την ανα­κή­ρυ­ξη του δη­μάρ­χου ήταν εντε­λώς πα­ρά­νο­μες διότι δεν ακο­λου­θή­θη­καν οι δια­τά­ξεις του Αρθ.60 του Καλ­λι­κρα­τι­κού Νόμου (3852/2010) για την εκλο­γή νέου δη­μάρ­χου.

Ο κ. Πα­νη­γύ­ρης δια­μαρ­τύ­ρε­ται και για το ό,τι απορ­ρί­φθη­κε η από 24 Φε­βρουα­ρί­ου έν­στα­σή του για την ακύ­ρω­ση της εκλο­γής, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η κ. Κα­λο­γή­ρου του απά­ντη­σε ερ­μη­νεύ­ο­ντας το Αρθ. 67 παρ.5 του Ν.3852/2010 που… “δυ­στυ­χώς δεν λέει τί­πο­τα επί της ου­σί­ας δη­λα­δή για τις πα­ρά­νο­μες ενέρ­γειες που δια­πρά­χτη­καν και ανα­κή­ρυ­ξαν Δή­μαρ­χο Με­γί­στης τον Ασβέ­στη Νι­κό­λαο, χωρίς να λάβει υπόψη της το Αρθ.60 του Ν.3852/2010 το οποίο λέει πως γί­νε­ται η εκλο­γή Δη­μάρ­χου”.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι με τις ενέρ­γειες της κ. Κα­λο­γή­ρου δε δό­θη­κε η δυ­να­τό­τη­τα σε άλλο δη­μο­τι­κό σύμ­βου­λο να διεκ­δι­κή­σει την θέση του δη­μάρ­χου με δη­μο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σί­ες.

Το άρθρο 60 του Ν.3852/2010 για την εκλο­γή του νέου δη­μάρ­χου προ­βλέ­πει συ­γκε­κρι­μέ­να ότι αν η θέση του δη­μάρ­χου μεί­νει κενή για οποιον­δή­πο­τε λόγο, μέσα σε προ­θε­σμία δε­κα­πέ­ντε ημε­ρών αφό­του κε­νώ­θη­κε η θέση, οι σύμ­βου­λοι του επι­τυ­χό­ντος συν­δυα­σμού συ­νέρ­χο­νται σε ει­δι­κή συ­νε­δρί­α­ση, ύστε­ρα από πρό­σκλη­ση του συμ­βού­λου του συν­δυα­σμού αυτού, που έχει εκλε­γεί με τους πε­ρισ­σό­τε­ρους σταυ­ρούς προ­τι­μή­σε­ως και, σε πε­ρί­πτω­ση ισο­ψη­φί­ας, εκεί­νου που είναι γραμ­μέ­νος πρώ­τος, κατά σειρά, στην από­φα­ση του δι­κα­στη­ρί­ου και εκλέ­γουν με μυ­στι­κή ψη­φο­φο­ρία και με την από­λυ­τη πλειο­ψη­φία του συ­νο­λι­κού αριθ­μού των συμ­βού­λων του συν­δυα­σμού, έναν από αυ­τούς, ως δή­μαρ­χο.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ανα­κη­ρύ­χθη­κε δή­μαρ­χος χωρίς να κι­νη­θεί η προ­βλε­πό­με­νη δια­δι­κα­σία και χωρίς να ψη­φί­σει το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο.

Θυ­μί­ζου­με ότι ο κ. Πα­νη­γύ­ρης κα­τα­δι­κά­στη­κε την Πέμ­πτη σε ποινή κά­θειρ­ξης 7 ετών με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των, που τον έκρι­νε ένοχο απι­στί­ας και αθώο υπε­ξαί­ρε­σης.

Η υπό­θε­ση στη­ρί­χθη­κε στα διαλαµβανόµενα σε πόρισµα έκτα­κτου δια­χει­ρι­στι­κού ελέγ­χου που διε­νήρ­γη­σε στον Δήµο Με­γί­στης, ο εκλι­πών ενδιαµέσως επι­θε­ω­ρη­τής της Οι­κο­νοµικής Επι­θε­ώ­ρη­σης Κρή­της, Μ. Χρι­στο­δου­λά­κης αλλά και σε φύλλο με­τα­βο­λών και ελ­λεί­ψε­ων του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου.

Για την 10η Απρι­λί­ου 2014 έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί εξάλ­λου η εκ­δί­κα­ση υπό­θε­σης με κα­τη­γο­ρού­με­νους τους κ.κ. Παύλο Πα­νη­γύ­ρη του Νι­κο­λά­ου, Θε­μι­στο­κλή Ζα­μά­για του Πα­να­γιώ­τη, Κο­μνη­νό Αμύ­γδα­λο του Κων/νου, Ελευθ. Ράφτη του Σάββα, Γεωρ. Σαμ­ψά­κο του Ιω­άν­νη, Γ. Αχλα­διώ­τη του Ιω­άν­νη, Δημ. Αχλα­διώ­τη του Θε­ο­δώ­ρου, Γεωρ. Κα­ρα­βέ­λα­τζη του Μι­χα­ήλ, Κύκκο Μι­σο­μι­κέ του Πα­ντε­λή, Σπυ­ρί­δω­να Στο­μα­τι­κό του Κο­μνη­νού και Νικολ. Μάτσο του Εμ­μα­νου­ήλ.

Κα­τη­γο­ρού­νται κατά πε­ρί­πτω­ση για τις πρά­ξεις της πα­θη­τι­κής δω­ρο­δο­κί­ας με αξία των ωφε­λη­μά­των άνω των 73.000 ευρώ και με “θύμα” το Δη­μό­σιο για ποσό άνω των 150.000 ευρω, της πλα­στο­γρα­φί­ας με χρήση σε βάρος του Δη­μο­σί­ου με συ­νο­λι­κή ζημία άνω των 150.000 ευρώ, της εκ­βί­α­σης κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια και της νο­μι­μο­ποί­η­σης εσό­δων από εγκλη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, της ψευ­δούς βε­βαί­ω­σης σε βάρος του Δη­μο­σί­ου με φε­ρό­με­νη ζημία άνω των 150.000 ευρώ, της απι­στί­ας στην υπη­ρε­σία από την οποία το Δη­μό­σιο υπέ­στη βλάβη άνω των 150.000 ευρώ, της ενερ­γη­τι­κής δω­ρο­δο­κί­ας από την οποία το Δη­μό­σιο υπέ­στη ζημία άνω των 150.000 ευρώ και της ηθι­κής αυ­τουρ­γί­ας σε ψευδή βε­βαί­ω­ση σε βάρος του Δη­μο­σί­ου με ζημία άνω των 150.000 ευρώ.

Οι ανω­τέ­ρω διώ­ξεις είναι με τις επι­βα­ρυ­ντι­κές δια­τά­ξεις του Ν. 1608/50 περί κα­τα­χρα­στών δη­μο­σί­ου χρή­μα­τος.