Αρειος Πάγος για μετοχές- φούσκες: Οι δικαστές δεν άγγιξαν την υπόθεση

Ισχυρό ράπισμα στους δικα­στές του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των που έκριναν την υπόθεση με τις μετοχές-«φούσκες» του Χρη­μα­τι­στη­ρίου και τους 42 -αθώους πλέον- εμπλε­κό­με­νους απο­τε­λεί η αίτηση αναί­ρε­σης της από­φα­σής τους από τον Αρειο Πάγο.

Περίπου τρεις μήνες μετά τον χαρα­κτη­ρι­σμό της από­φα­σης ως «απο­κρου­στι­κής» από τον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας κ. Κάρολο Παπού­λια, ο αντει­σαγ­γε­λέας του Αρείου Πάγου κ. Χαρά­λα­μπος Βουρ­λιώ­της υπο­γρά­φει την αίτηση αναί­ρε­σής της, χαρα­κτη­ρί­ζο­ντάς την εν πολλοίς έωλη.

Ψέγει μάλιστα τους δικα­στές, κατα­λο­γί­ζο­ντάς τους ότι δεν άγγιξαν το δια ταύτα του «σκαν­δά­λου»: «δεν ασχο­λή­θη­καν ουδόλως» με τη ροή ψευδών πλη­ρο­φο­ριών που διο­χε­τεύ­θη­καν στην ευαί­σθητη χρη­μα­τι­στη­ριακή αγορά, κρίσιμο μέγεθος για την παρα­πλά­νηση των επεν­δυ­τών.

Η κίνηση αυτή καθιστά ανοικτό το ενδε­χό­μενο να καθί­σουν ξανά στο εδώλιο οι 42 χρη­μα­τι­στές, επι­χει­ρη­μα­τίες, εφο­πλι­στές και πάσης φύσεως μεσά­ζο­ντες που έχουν ανα­μει­χθεί στην ιστορία του 1999, ενώπιον άλλων δικα­στών, έκβαση που θα ορίσει το ανώτατο δικα­στή­ριο.

Ο πυρήνας της κατη­γο­ρίας

Στην έκθεση αναί­ρε­σης πλήτ­τε­ται ευθέως ο πυρήνας της υπό­θε­σης, το γεγονός ότι δεν στοι­χειο­θε­τή­θηκε η κατη­γο­ρία της απάτης (και συνα­κό­λουθα αυτή για το ξέπλυμα χρή­μα­τος), η οποία παίρνει σάρκα και οστά στο ακρο­α­τή­ριο όταν συν­δέ­ε­ται με τη ζημία, ακόμη και την από­πειρα πρό­κλη­σης ζημίας, στην περιου­σία των επεν­δυ­τών.

«Η παρα­δοχή ότι οι επεν­δυ­τές ουδεμία περιου­σιακή βλάβη υπέ­στη­σαν, διότι κατά τον κρίσιμο χρόνο της αγοράς των εν λόγω μετοχών, απέ­κτη­σαν αντι­πα­ροχή ίσης αξίας με την παροχή στην οποία αυτοί προ­έ­βη­σαν, για τον λόγο ότι μπο­ρού­σαν να εκποι­ή­σουν τις μετοχές χωρίς δυσκο­λία την ίδια ημέρα που τις αγό­ρα­σαν, εισπράτ­το­ντας ισάξιο τίμημα, δεν απο­τε­λεί αιτιο­λο­γία σύστοιχη των χαρα­κτη­ρι­στι­κών της απαι­τού­με­νης δικα­νι­κής πεποί­θη­σης, αλλά συνιστά υπε­ρα­σπι­στικό αντί­λογο, η ευδο­κί­μηση του οποίου δεν στη­ρί­ζε­ται σε γεγο­νότα αλλά απο­κλει­στικά σε υπόθεση, η οποία δεν ανα­τρέ­πει την ενε­στώσα περιου­σιακή βλάβη που έχει συντε­λε­στεί σε βάρος των ανωτέρω επεν­δυ­τών, οι οποίοι είχαν ήδη σπεύσει και αγο­ρά­σει τις υπερ­τι­μη­μέ­νες μετοχές» επι­ση­μαί­νε­ται στην έκθεση.

Ο αντει­σαγ­γε­λέας μέμ­φε­ται το δικα­στή­ριο για το γεγονός ότι στην απόφαση παρα­λεί­πε­ται οποια­δή­ποτε αναφορά σχετικά με τη φύση και τον τρόπο λει­τουρ­γίας της χρη­μα­τι­στη­ρια­κής αγοράς, ενώ τονίζει ότι περιο­ρί­ζε­ται να αξιο­λο­γεί μεμο­νω­μένα τις ενέρ­γειες καθενός εκ των κατη­γο­ρου­μέ­νων, παρα­βλέ­πο­ντας το γεγονός ότι οι ελεγ­χό­με­νες πρα­κτι­κές τους ήταν «απο­τέ­λε­σμα συνα­πό­φα­σης και σύμπρα­ξης», δίκην σχεδίου, το οποίο επι­νό­η­σαν και έθεσαν σε εφαρ­μογή.

Απο­δό­μηση

Ο ίδιος δεν διστά­ζει να απο­δο­μή­σει το σκέλος της από­φα­σης εκείνο που θέλει τους επεν­δυ­τές -ακόμη κι αν γνώ­ρι­ζαν ότι τα επίμαχα πακέτα μετοχών είχαν πωληθεί σε τιμές μικρό­τε­ρες από αυτές που ανακοινώθηκαν- να μην έχουν τη δυνα­τό­τητα να αγο­ρά­σουν τις μετοχές στις μικρό­τε­ρες αυτές τιμές (αφού η ισχύ­ουσα τιμή ήταν αυτή που είχε δια­μορ­φω­θεί στο ηλε­κτρο­νικό σύστημα του Χρη­μα­τι­στη­ρίου). Ο κ. Βουρ­λιώ­της εκτιμά εμμέσως πλην σαφώς ότι αν γνώ­ρι­ζαν την πραγ­μα­τι­κό­τητα, θα μπο­ρού­σαν και να είχαν ματαιώ­σει την αγορά μετοχών.

Καταρ­ρί­πτει, δε, το σκε­πτικό των δικα­στών που φέρει τα ποσά με τα οποία ωφε­λή­θη­καν οι κατη­γο­ρού­με­νοι από την πώληση των πακέτων μετοχών να μην προ­έρ­χο­νται από την περιου­σία των φερό­με­νων ως ζημιω­θέ­ντων επεν­δυ­τών. Το επι­χεί­ρημα με βάση το οποίο οι τελευ­ταίοι αγό­ρα­σαν τις μετοχές από άγνω­στους πωλητές, μέσω του Χρη­μα­τι­στη­ρίου, δεν ευστα­θεί βάσει της έκθεσης του αντει­σαγ­γε­λέα. Γιατί; «Τελικοί απο­δέ­κτες του όποιου οφέλους από παρό­μοιας φύσης συναλ­λα­γές και ιδιαί­τερα, όταν συντρέ­χει ανορ­θό­δοξη και ποινικά επί­μεμ­πτη παρέμ­βαση για τη δημιουρ­γία επί­πλα­στης εικόνας ανόδου, καθώς και καλ­λιέρ­γειας κλί­μα­τος επεν­δυ­τι­κής ευη­με­ρίας και μακρο­πρό­θε­σμης στα­θε­ρο­ποί­η­σης της αξίας ανω­νύ­μων τίτλων και δη μετοχών ανω­νύ­μων εται­ρειών που είναι εισηγ­μέ­νες στο Χρη­μα­τι­στή­ριο, είναι οι μεγα­λο­μέ­το­χοι των εται­ρειών αυτών».

Πηγή: Το Βήμα