Ο καθένας στο είδος του …

Μπορεί οι προ­βλέ­ψεις να κάνουν λόγο ακόμη και για 50%-70% πτώση στην του­ρι­στική κίνηση αλλά και για κίνδυνο εκα­το­ντά­δων λου­κέ­των σε ξενο­δο­χεία και του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις, μπορεί  η κυβέρ­νηση προ­σπα­θεί να πείσει ότι δεν θα αφήσει κανέναν μόνο του στην κρίση, φαί­νε­ται όμως ότι ορι­σμένα κυβερ­νη­τικά στελέχη έχουν… άλλη άποψη -και δη σε έναν κλάδο, που φέτος τον περι­μέ­νει ένας «Αρμα­γεδ­δώ­νας». Ο λόγος για τον Γενικό Γραμ­μα­τέα Του­ρι­σμού, Κώστα Λούλη, ο οποίος με τις δηλώ­σεις του προχθές σε ενη­με­ρω­τική εκπομπή, στη δημόσια τηλε­ό­ραση προ­κά­λεσε ανα­τρι­χίλα σε όσους τον άκουσαν. Ειλι­κρινά, εάν δεν τον άκουγα με τα ίδια μου τ’ αυτιά, θα πίστευα  πως είναι προϊόν μοντα­ζιέ­ρας όσα είπε: «Πρέπει όλοι να κατα­λά­βουν, εργα­ζό­με­νοι και επι­χει­ρή­σεις, πως δεν είναι το κράτος μια ασφα­λι­στική εται­ρεία που καλύ­πτει όλους τους κιν­δύ­νους και θα απο­ζη­μιώ­σει τους πάντες. Oι επι­χει­ρη­μα­τίες πρέπει να κατα­λά­βουν ότι ανα­λαμ­βά­νουν ρίσκα. Η χρονιά αυτή είναι σα να έχει γίνει πόλεμος, όπως την δεκα­ε­τία του 40», είπε. αφή­νο­ντας άλαλους τους παρου­σια­στές. Αυτά, την ίδια στιγμή που η ηγεσία Μαξίμου και του Του­ρι­σμού δηλώνει ως άμεση προ­τε­ραιό­τητα την στήριξη επι­χει­ρή­σεων και εργα­ζο­μέ­νων σε έναν τομέα που σέρνει την οικο­νο­μία μας, την ανάγκη του φρένου στον αφελ­λη­νι­σμό ξενο­δο­χείων και έκρηξη της ανερ­γίας. Δεν ξέρω τι ακριβώς αντι­κεί­μενο έχει ο Γενικός Γραμ­μα­τέας του συγκε­κρι­μέ­νου υπουρ­γείου, αλλά εκτός του ότου βρί­σκε­ται εκτός κυβερ­νη­τι­κής γραμμής, βρί­σκε­ται και εκτός αντι­κει­μέ­νου. Δεν απά­ντησε σε καμία αγω­νιώδη ερώτηση για τα σχέδια που υπάρ­χουν ή επε­ξερ­γά­ζε­ται το υπουρ­γείο για την επαν­νε­κί­νηση του του­ρι­σμού, παρά μόνον επα­να­λάμ­βανε «Δεν είμαι προ­φή­της να σας πω τι θα λέμε μετά από ένα ή δυο μήνες» Πρό­σθεσε δε πως «πηγαί­νουμε βήμα-βήμα επί του ζητή­μα­τος, βλέ­πο­ντας και κάνο­ντας…» Και εδώ έρχεται το μήνυμα-δίδαγμα που ελπί­ζουμε να αφήσει αυτή η υγιει­νο­μική κρίση (συν εκείνο της περί­πτω­σης διο­ρι­σμών Διοι­κη­τών Νοσο­κο­μείων). Η ανάγκη να απο­κτή­σουμε σχήματα Τσιόδρα σε πολλές εκφάν­σεις της πολι­τι­κής μας ζωής. Η να το πούμε πιο απλά. Ο καθένας στο είδος του κι ο Λου­μί­δης στους καφέδες του. Κι αν δεν έχουμε ανθρώ­πους στη χώρα που είναι άξιοι και άριστοι στην επι­στήμη, στην ειδι­κό­τητά τους…