Πέρασμα

Η εβραϊκή λέξη «πεσάχ», από την οποία προ­έρ­χε­ται η λέξη Πάσχα, έχει μία σαφή σημασία κίνησης. Σημαί­νει «περνώ», «προ­σπερνώ», «κινού­μαι». Αυτό το «πέρασμα» από τον χειμώνα των μελαγ­χο­λι­κών κυκλά­μι­νων στις χαρού­με­νες κατα­κί­τρι­νες μαρ­γα­ρί­τες, στις φλο­γε­ρές παπα­ρού­νες, στο δυνατό φως της άνοιξης, μας βρίσκει φέτος να μετέ­χουμε στο δικό μας «πέρασμα» . Από τον φόβο του θανάτου στην ελπίδα της ζωής. «Εγώ κοιτάζω κάθε στιγμή το θάνατο· τον κοιτάζω και δε φοβού­μαι· όμως και ποτέ, ποτέ δε λέω: Μου αρέσει. Όχι, δε μου αρέσει καθόλου! Δεν υπο­γράφω!».(Ν. Καζαν­τζά­κης) Κανείς μας δεν υπο­γρά­φει! Και ελπί­ζουμε στο  ανυ­πέρ­βλητο θαύμα  που το σκοτάδι του Αδη νικιέ­ται από την Ζωή. Καλό Πάσχα, με Υγεία και Ελπίδα «Θα ξανα­σπεί­ρει καλο­καί­ρια/  στην άγρια παγωνιά του νου/ αυτός που κάρφωσε τ’ αστέρια/ στην άγια σκέπη τ’ ουρανού./ Κι εγώ κι εσύ κι εμείς κι οι άλλοι/ θα γεν­νη­θούμε τότε πάλι.» (Ν. Γκάτσος)