Εφυγε από τη ζωή ο Γάλλος τραγουδιστής των μεγάλων επιτυχιών Κριστόφ

Πα­γκό­σμια θλίψη για τον χαμό του Γάλ­λου τρα­γου­δι­στή Christophe ο οποί­ος έφυγε από τη ζωή σε ηλι­κία 74 ετών. Ο ερ­μη­νευ­τής των με­γά­λων επι­τυ­χιών “Aline“, “Mots Bleus” και “Oh! Mon Amour“, πέ­θα­νε από επι­πλο­κές πνευ­μο­νι­κής νόσου, δή­λω­σε η σύ­ζυ­γός του Βε­ρο­νίκ Μπε­βι­λα­κά, τις πρώ­τες πρω­ι­νές ώρες σή­με­ρα. Ο δη­μιουρ­γός, συν­θέ­της και ερ­μη­νευ­τής κα­τεί­χε μια μο­να­δι­κή θέση στο γαλ­λι­κό τρα­γού­δι. Ο μου­σι­κός που δεν στα­μα­τού­σε να πει­ρα­μα­τί­ζε­ται ήταν ιδιαί­τε­ρα σε­βα­στός από τη νέα γενιά.

Ο Ντα­νιέλ Μπε­βι­λα­κά όπως ήταν το πραγ­μα­τι­κό του όνομα, είχε νο­ση­λευ­τεί και ει­σα­χθεί σε μο­νά­δα εντα­τι­κής θε­ρα­πεί­ας στις 26 Μαρ­τί­ου σε νο­σο­κο­μείο του Πα­ρι­σιού για εμ­φύ­ση­μα (πνευ­μο­νι­κή νόσος), πριν με­τα­φερ­θεί στη Βρέ­στη, στη δυ­τι­κή Γαλ­λία.

«Ο Κρι­στόφ έφυγε. Παρά την αδιά­κο­πη αφο­σί­ω­ση των για­τρών και των νο­ση­λευ­τών, οι δυ­νά­μεις του τον εγκα­τέ­λει­ψαν», έγρα­ψαν η σύ­ζυ­γός του και η κόρη του Λουσί σε ανα­κοί­νω­ση.

Η σύ­ζυ­γός του δεν ανέ­φε­ρε ποτέ την νόσο Covid-19 στις ανα­κοι­νώ­σεις της και, όταν ρω­τή­θη­κε τη­λε­φω­νι­κά από το Γαλ­λι­κό Πρα­κτο­ρείο, επέ­μει­νε στο πρό­βλη­μα του «εμ­φυ­σή­μα­τος».

Η γαλ­λι­κή εφη­με­ρί­δα Le Parisien είχε γρά­ψει κατά τη διάρ­κεια της νο­ση­λεί­ας του Κρι­στόφ ότι ο μου­σι­κός είχε δια­γνω­στεί με κο­ρο­νο­ϊό, κάτι που ο ατζέ­ντης του τρα­γου­δι­στή δεν είχε επι­βε­βαιώ­σει.

Η ανα­κοί­νω­ση της νο­ση­λεί­ας του και στη συ­νέ­χεια η με­τα­φο­ρά του στη Βρέ­στη είχε προ­κα­λέ­σει συ­γκί­νη­ση στον κόσμο του θε­ά­μα­τος, με καλ­λι­τέ­χνες και προ­σω­πι­κό­τη­τες να γρά­φουν στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης, ανά­με­σά τους ο Γάλ­λος συν­θέ­της Ζαν-Μισέλ Ζαρ, ο οποί­ος είχε συ­νερ­γα­στεί στενά σε δύο από τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα άλ­μπουμ του Κρι­στόφ – και στα ομώ­νυ­μα εμ­βλη­μα­τι­κά τρα­γού­δια τους – “Les Paradis Perdus”, 1973 και “Les Mots bleus”, 1974.

Τον Δε­κέμ­βριο του 2019, ο Κρι­στόφ συ­νό­ψι­σε την κα­ριέ­ρα του λέ­γο­ντας: «Έζησα όμορ­φες και δύ­σκο­λες στιγ­μές», αλλά «και οι δύ­σκο­λες στιγ­μές μου ήταν όμορ­φες».