Σε αχαρτογράφητα νερά βαδίζει και το εμπόριο λόγω κορωνοϊού!

Σε αχαρ­το­γρά­φητα νερά βαδίζει και το εμπόριο, την πρώτη οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα που επλήγη από τον παν­δη­μία του κορω­νοϊού και η αγωνία για το τι μέλλει γενέ­σθαι κορυ­φώ­νε­ται καθη­με­ρινά, αφού κανείς δεν είναι σε θέση να γνω­ρί­ζει τι πραγ­μα­τικά θα συμβεί την επόμενη μέρα.

Ο γραμ­μα­τέας του Εμπο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Κων­στα­ντί­νος Σπανός, κάνει λόγο για κατά­σταση εκτά­κτου ανάγκης, για τρίτη μάλιστα φορά μέσα στην δεκα­ε­τία και με δηλώ­σεις του στη «δ», μιλά για πρω­τό­γνω­ρες κατα­στά­σεις, χωρίς διεθνή εμπει­ρία στην αντι­με­τώ­πιση παρό­μοιων κατα­στά­σεων.

«Το Εμπόριο ξανά σε κατά­σταση έκτα­κτου ανάγκης. Για τρίτη φορά μέσα στη δεκα­ε­τία η χώρα βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη με μία κατά­σταση εκτά­κτου ανάγκης. Η Κυβέρ­νηση, μπροστά στην παν­δη­μία του CoVid-19, πήρε, σωστά, μια απόφαση που έχει όμως βαρύ­τα­τες συνέ­πειες στην οικο­νο­μία. Και λέμε σωστά γιατί μπροστά στην λαίλαπα της επι­δη­μίας, προ­τε­ραιό­τητα έχουν οι ανθρώ­πι­νες ζωές, ιδιαί­τερα αυτές των ευπαθών ομάδων συμπο­λι­τών μας. Όλοι κατα­νο­ούμε ότι η επιλογή όλων μας δεν είναι άλλη από την, δίχως δισταγμό, στοί­χιση και στήριξη της από­φα­σης αυτής. Δύσκολη απόφαση και επιλογή γιατί όπως όλοι γνω­ρί­ζουμε οι άνθρω­ποι του εμπο­ρίου, των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων, των αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νων, χρειά­ζε­ται να εργά­ζο­νται για να βιο­πο­ρι­στούν. Δυστυ­χώς, δια­χρο­νικά, τις κρίσεις τις πλη­ρώ­νουν κυρίως πρώτοι, οι του κόσμου της αγοράς, επι­χει­ρη­μα­τίες και εργα­ζό­με­νοι, καθώς και όσοι εξαρ­τώ­νται από αυτούς. Το ίδιο φαί­νε­ται ότι θα ισχύσει και αυτή τη φορά. Το να βλέ­πουμε όμως την οικο­νο­μία να μπαίνει ξανά σε ύφεση, με απροσ­διό­ρι­στο ορί­ζο­ντα, μετά από μια δύσκολη δεκα­ε­τία, είναι δύσκολο, απο­γοη­τευ­τικό και εξα­ντλη­τικό για πολλούς».

Σχο­λιά­ζο­ντας τα μέτρα που έλαβε η κυβέρ­νηση, ο κ. Κ. Σπανός επι­ση­μαί­νει ότι το εύρος τους πρέπει να επε­κτα­θεί ώστε να καλύψει κι άλλους θιγό­με­νους τομείς: «Ορθώς επίσης λαμ­βά­νο­νται και τα μέτρα που σαν στόχο έχουν την, κατ΄ αρχήν, άμβλυνση των επι­πτώ­σεων του σοκ που προ­κα­λούν και θα προ­κα­λέ­σουν τα μέτρα στον παρα­γω­γικό ιστό. Οι κλάδοι των οποίων η δρα­στη­ριό­τητα κατέρ­ρευσε άμεσα λόγω των μέτρων, πρέπει να στη­ρι­χθούν μαζί με τις θέσεις εργα­σίας.

Τα έως τώρα μέτρα αφορούν βασικά σε μετα­τό­πιση φορο­λο­γι­κών και ασφα­λι­στι­κών υπο­χρε­ώ­σεων, καθώς και κάποιο εφάπαξ επίδομα. Γίνεται μεγάλη συζή­τηση για το αν τα μέτρα είναι αρκετά, για τις κατη­γο­ρίες που περι­λαμ­βά­νει αυτή η πρώτη φάση, καθώς και για το ό,τι η στό­χευση των μέτρων αφήνει έξω αρκετές κατη­γο­ρίες επι­χει­ρή­σεων, εμπόρων και ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών που θίγο­νται.

Η κύρια συζή­τηση όμως δεν θα πρέπει να είναι αυτή. Η συζή­τηση θα πρέπει να εστια­στεί στην ανα­γνώ­ριση των πραγ­μα­τικά, άμεσα και έμμεσα, θιγό­με­νων έτσι ώστε το εύρος των μέτρων και η επέ­κτασή τους να καλύψει κι άλλους θιγό­με­νους τομείς. Επίσης η φύση των μέτρων είναι κάτι που επίσης οφείλει να συζη­τη­θεί εφαρ­μό­ζο­ντας τον κανόνα του προ­φα­νούς: τα μέτρα προ­κα­λούν κατάρ­ρευση της αγοράς και όλοι ανε­ξαι­ρέ­τως οι τομείς που θίγο­νται από τα μέτρα αυτά, πρέπει να βοη­θη­θούν».

Ως προς το δια­κύ­βευμα της επό­με­νης ημέρας, ο γραμ­μα­τέας του Εμπο­ρι­κού Συλ­λό­γου τονίζει ότι χρειά­ζε­ται μεγάλη προσοχή στο τιμόνι, καθώς η φουρ­τούνα είναι μπροστά μας:

«Θα πρέπει να θυμό­μα­στε ότι βρι­σκό­μα­στε μπροστά σε πρω­τό­γνω­ρες κατα­στά­σεις. Χωρίς διεθνή εμπει­ρία στην αντι­με­τώ­πιση παρό­μοιων κατα­στά­σεων. Τα νερά είναι πράγ­ματι αχαρ­το­γρά­φητα, η ορα­τό­τητα περιο­ρι­σμένη και η φουρ­τούνα μπροστά μας και χρειά­ζε­ται προσοχή στο τιμόνι! Όπως και να έχει, με την πίστη μας στην επι­στήμη, την κοι­νω­νία, με τη δική μας στήριξη και αμέ­ρι­στη βοήθεια, θα ξεπε­ρά­σουμε και αυτή η κρίση.

Θα ανα­σκου­μπω­θούμε, θα ανα­συ­ντα­χθούμε, και θα κάνουμε αυτό που ξέρουμε καλύ­τερα. Να δου­λέ­ψουμε και θα δημιουρ­γή­σουμε ξανά στον νέο κόσμο που μας περι­μέ­νει την επόμενη μέρα! Και ίσως το καλύ­τερο που έχουμε να κάνουμε, τώρα που έχουμε τον χρόνο, είναι να εστιά­σουμε την προσοχή μας εκεί και να κατα­στρώ­σουμε τα σχέδια δράσης της επό­με­νης μέρας».