Δημήτρης Χρυσόπουλος: «Είναι ώρες προτεραιοτήτων, αναθεωρήσεων και επιβίωσης»

Ο προ­πο­νη­τής του Α.Ο. Πυ­λί­ου Δη­μή­τρης Χρυ­σό­που­λος μί­λη­σε σε γνω­στή αθλη­τι­κή ιστο­σε­λί­δα της Ρόδου, απα­ντώ­ντας στην ίδια ερώ­τη­ση που έγινε για την συ­νέ­χεια ή όχι των πρω­τα­θλη­μά­των μετά την παν­δη­μία.

Υπάρ­χουν τρία σε­νά­ρια ως προς την έκ­βα­ση των το­πι­κών πρω­τα­θλη­μά­των. Το πρώτο είναι η συ­νέ­χι­ση τους έως και την επί­ση­μη λήξη της σεζόν (30 Ιου­νί­ου), το δεύ­τε­ρο η κα­το­χύ­ρω­ση της υπάρ­χου­σας βαθ­μο­λο­γί­ας και το τρίτο η ορι­στι­κή ακύ­ρω­ση τους (μη γε­νό­με­νη χρο­νιά). Ποια η άποψη σου ;

«Αρ­χι­κά, θα ήθελα να ευ­χη­θώ καλή δύ­να­μη σε όλο τον κόσμο και ει­δι­κό­τε­ρα σε όσους δο­κι­μά­ζο­νται ψυ­χι­κά ή σω­μα­τι­κά σε αυτή την πε­ρι­πέ­τεια. Μοιά­ζει λίγο σου­ρε­α­λι­στι­κό να μι­λή­σου­με για πο­δό­σφαι­ρο αυτή την στιγ­μή, πόσο μάλ­λον για ερα­σι­τε­χνι­κό. Είναι ώρες προ­τε­ραιο­τή­των, ανα­θε­ω­ρή­σε­ων και επι­βί­ω­σης. Το μόνο που μπο­ρού­με να κά­νου­με είναι να πε­ρι­μέ­νου­με την εξέ­λι­ξη της έξαρ­σης της παν­δη­μί­ας που θα οδη­γή­σει και στις ανά­λο­γες απο­φά­σεις. Με βάση τα όσα ισχύ­ουν αυτή την στιγ­μή, φα­ντά­ζει πολύ δύ­σκο­λο να δούμε τα το­πι­κά πρω­τα­θλή­μα­τα να ολο­κλη­ρώ­νο­νται. Αυτό δεν ση­μαί­νει πως κά­ποιος από εμάς που ανή­κου­με στον χώρο, δεν θέλει να ξυ­πνή­σει αύριο, να έχουν μπει όλα στην θέση τους και να πιά­σει και πάλι δου­λειά. Ξέ­ρου­με όλοι όμως πως κάτι τέ­τοιο, είναι πραγ­μα­τι­κά δύ­σκο­λο. Οι πο­δο­σφαι­ρι­στές βρί­σκο­νται ήδη εκτός ρυθ­μού, συ­νε­πώς όσο περ­νά­νε οι μέρες η αγω­νι­στι­κή τους επα­να­φο­ρά θα πλη­σιά­ζει στα δε­δο­μέ­να της προ προ­ε­τοι­μα­σί­ας επο­χής.

Αν θε­ω­ρή­σου­με λοι­πόν ότι μέχρι και τον Μάιο δεν θα αλ­λά­ξει κάτι, οι ομά­δες θα χρεια­στούν το λι­γό­τε­ρο 3 εβδο­μά­δες για να προ­ε­τοι­μά­σουν σω­μα­τι­κά και μόνο τους παί­κτες, ώστε να μειώ­σουν τον κίν­δυ­νο μυ­ϊ­κών τραυ­μα­τι­σμών. Και γνω­ρί­ζου­με ει­δι­κά στην πε­ριο­χή μας ότι τραυ­μα­τι­σμοί ενό­ψει του­ρι­στι­κής σεζόν, αν τε­λι­κά έχου­με σεζόν, είναι απα­γο­ρευ­τι­κοί. Ακόμα κι αν αυτά πά­ντως ξε­πε­ρα­στούν ή πα­ρα­με­ρι­στούν και υπο­θε­τι­κά ξε­κι­νή­σουν τα πρω­τα­θλή­μα­τα ανά­με­σα σε ομά­δες που δεν θα έχουν καμία σχέση με το πριν, θα πρέ­πει να σκε­φτού­με και τις και­ρι­κές συν­θή­κες, Ιού­νιο μήνα. Κατά την τα­πει­νή μου άποψη λοι­πόν, τα το­πι­κά πρω­τα­θλή­μα­τα, ει­δι­κό­τε­ρα με­τα­ξύ με­τα­κι­νού­με­νων σω­μα­τεί­ων, μοιά­ζει ακα­τόρ­θω­το να συ­νε­χι­στούν, συ­νυ­πο­λο­γί­ζο­ντας τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες της νη­σιω­τι­κό­τη­τας.

Όσων αφορά στο εν­δε­χό­με­νο επι­κύ­ρω­σης των βαθ­μο­λο­γιών ή το ακραίο σε­νά­ριο της ακύ­ρω­σης των φε­τι­νών πρω­τα­θλη­μά­των, είναι βέ­βαιο πως και τα δύο σε­νά­ρια προ­κα­λούν αντι­δρά­σεις. Από την μία έχου­με ρευ­στές κα­τα­στά­σεις με ομά­δες που ελ­πί­ζουν να πε­τύ­χουν το στόχο τους και θα αδι­κη­θούν, αλλά έχου­με και ομά­δες που ήδη βρί­σκο­νται πολύ κοντά και απλά θα το επι­κυ­ρώ­σουν σε μια συ­μπλη­ρω­μέ­νη κατά το 80% δια­δρο­μή. Ναι, είναι άδικο να μην ολο­κλη­ρω­θεί μία προ­σπά­θεια, αλλά είναι εξί­σου άδικο να αλ­λοιω­θεί μια πιο συ­νο­λι­κή ει­κό­να και να επω­φε­λη­θούν ομά­δες από τα προ­βλή­μα­τα που δε­δο­μέ­να δη­μιουρ­γεί η υπάρ­χου­σα κα­τά­στα­ση σε άλλες ομά­δες. Ακόμα και για όσους είναι κοντά στον στόχο πά­ντως, δεν θα είναι το πλέον ευ­χά­ρι­στο το σε­νά­ριο.

Σκε­φτεί­τε απλά και μόνο να δου­λεύ­εις μήνες, για να σου πουν εξ απο­στά­σε­ως ότι πέ­τυ­χες. Μετά από 2 μήνες κλει­σμέ­νος στο σπίτι, να μά­θεις ότι είσαι πρω­τα­θλη­τής ή ότι πα­ρέ­μει­νες στην κα­τη­γο­ρία και δεν μπο­ρείς να το ζή­σεις. Να πρέ­πει μέσα από την ολική αδρά­νεια, να εφαρ­μό­σεις προ­γραμ­μα­τι­σμό για μία ανώ­τε­ρη κα­τη­γο­ρία. Από την άλλη, στο τε­λευ­ταίο σε­νά­ριο της “ολι­κής επα­να­φο­ράς”, νο­μί­ζω ότι είναι του­λά­χι­στον αστείο να θε­ω­ρείς ότι μπο­ρείς να δη­μιουρ­γή­σεις κενά μνή­μης σε έναν άν­θρω­πο. Δεν βάζω καν τα λοιπά δε­δο­μέ­να στο ζύγι. Νο­μί­ζω πως τα συ­ναι­σθή­μα­τα είναι ένας βα­σι­κός λόγος ενα­σχό­λη­σης με οποιο­δή­πο­τε αντι­κεί­με­νο. Τα συ­ναι­σθή­μα­τα της επι­τυ­χί­ας, της απο­τυ­χί­ας, της αμ­φι­σβή­τη­σης, της δι­καί­ω­σης.

Για μια νίκη, μία ήττα, την πρώτη συμ­με­το­χή ενός πι­τσι­ρι­κά σε αγώνα, για ένα “κα­ντή­λι” από την εξέ­δρα ή ένα χει­ρο­κρό­τη­μα. Αυτές οι ανα­μνή­σεις λοι­πόν δεν σβή­νουν. Απα­γο­ρεύ­ε­ται. Και η επι­τυ­χία και η απο­τυ­χία, ακόμα και η αδι­κία υπάρ­χουν μέσα στην ζωή. Νο­μί­ζω λοι­πόν πως το φε­τι­νό ματς είναι πολύ πι­θα­νό να λήξει στο 80′. Αρ­κε­τοί θα τα βά­λουν με τον “διαι­τη­τή”, αλλά τα φώτα …έπε­σαν και το σί­γου­ρο είναι πως κα­νείς δεν θα πα­νη­γυ­ρί­σει. Είτε αυτό το δε­κά­λε­πτο που απο­μέ­νει παι­χτεί, είτε όχι. Ση­μα­σία έχει να εί­μα­στε εκεί και στο επό­με­νο ματς».