Σύλλογος εργαζομένων: «Οχι» στην ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου

Την πλήρη αντί­θεσή του στην ιδιω­τι­κο­ποί­ηση του αερο­δρο­μίου Ρόδου εκφρά­ζει με ανα­κοί­νωση του ο τοπικός Σύλ­λο­γος Εργα­ζο­μέ­νων της ΥΠΑ του Κρα­τι­κού Αερο­λι­μένα Ρόδου.

Ανα­λυ­τικά, η ανα­κοί­νωση – ψήφισμα διαμρ­τυ­ρίας είναι η ακό­λουθη:

ΘΕΜΑ: Εκποί­ηση – Παρα­χώ­ρηση Δημό­σιας Περιου­σίας Κρα­τι­κού Αερο­λι­μένα Ρόδου

Το έργο του ξεπου­λή­μα­τος της περιου­σίας του ελλη­νι­κού λαού έφτασε και στο νησί της Ρόδου. Οι ξένες εται­ρείες και οι εγχώ­ριοι συνερ­γά­τες τους, που προ­σβλέ­πουν στην ουσια­στική υφαρ­παγή έναντι ελά­χι­στου τιμή­μα­τος των λει­τουρ­γι­κών και κερ­δο­φό­ρων υπο­δο­μών της χώρας, περι­φέ­ρο­νται στα ελλη­νικά αερο­δρό­μια, προ­σπα­θώ­ντας να υπο­τι­μή­σουν περαι­τέρω την αξία τους, ακο­λου­θώ­ντας έτσι τη σύγ­χρονη αποι­κιο­κρα­τική πρα­κτική της οικο­νο­μι­κής υπο­δού­λω­σης ολό­κλη­ρων χωρών.

Δυστυ­χώς οι εκτε­λε­στές της απο­τυ­χη­μέ­νες συντα­γής της «τρόικα», στη προ­σπά­θειά τους να γίνουν αρεστοί και να «σώσουν» την Ελλάδα αλλά όχι τους Έλληνες, παρα­βλέ­πουν ότι ο του­ρι­σμός είναι η μονα­δική βαριά βιο­μη­χα­νία της χώρας και προ­ε­τοι­μά­ζο­νται να ξεπου­λή­σουν τα ελλη­νικά κρατικά αερο­δρό­μια, αρχής γενο­μέ­νης από το σημα­ντικό ακρι­τικό αερο­δρό­μιο της Ρόδου που απο­τε­λεί τον κυριό­τερο μοχλό ανά­πτυ­ξης του Δωδε­κα­νη­σίου του­ρι­σμού, στα ξένα συμ­φέ­ρο­ντα, παρα­χω­ρώ­ντας ουσια­στικά εθνική κυριαρ­χία. Είναι οδυνηρό ότι μετά από 55 μόνο χρόνια ελεύ­θε­ρου εθνικού βίου κατά τα οποία με κόπους, θυσίες και στε­ρή­σεις κατα­φέ­ραμε επι­τέ­λους να ελέγ­χουμε τους βασι­κούς άξονες της εθνικής μας οικο­νο­μίας, «κάποιοι» στο βωμό υπο­τί­θε­ται μιας απο­κρου­στι­κής οικο­νο­μί­στι­κης θεωρίας επι­δί­δο­νται σε ουσια­στικό μπλο­κά­ρι­σμα της πραγ­μα­τι­κής ανά­πτυ­ξης.

Οι αυτο­α­πο­κα­λού­με­νοι σωτήρες μας, ξεχνούν ότι:

-σε μια νησιω­τική χώρα σαν την Ελλάδα, όπου το 80%-85% της του­ρι­στι­κής κίνησης δια­κι­νεί­ται αερο­πο­ρικά, είναι αυτα­πό­δει­κτα καθο­ρι­στι­κός ο ρόλος των κρα­τι­κών αερο­δρο­μίων στην ανά­πτυξη του του­ρι­σμού και της εθνικής οικο­νο­μίας.

-ένα καθαρά εποχικό αερο­δρό­μιο, όπως το σύνολο των υπαρ­χό­ντων, ένα αερο­δρό­μιο που ουσια­στικά λει­τουρ­γεί πλήρως μόνο την του­ρι­στική περίοδο, δεν μπορεί να είναι κερ­δο­φόρο, με ιδιω­τι­κο­οι­κο­νο­μικά κρι­τή­ρια, και συγ­χρό­νως ελκυ­στικό για τις ξένες αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες, γιατί ανα­γκα­στικά θα είναι ακριβό (βλέπε Σπάτα)

-Η διεθνής πρα­κτική έχει απο­δεί­ξει ότι λόγω του υψηλού κόστους λει­τουρ­γίας των υπο­δο­μών, του εξο­πλι­σμού και της συντή­ρη­σης των αερο­δρο­μίων ο φορέας που τα δια­χει­ρί­ζε­ται προ­κει­μέ­νου να απο­σβέ­σει ή και να έχει κέρδη αυξάνει υπερ­βο­λικά το κόστος χρήσης.

Αυτό σημαί­νει μετα­κύ­λιση του κόστους στους επι­βά­τες. Ο καθένας αντι­λαμ­βά­νε­ται ότι ένας ξένος επι­σκέ­πτης θα προ­τι­μή­σει πολύ ευκο­λό­τερα έναν εφά­μιλλο προ­ο­ρι­σμό χαμη­λό­τε­ρου κόστους π.χ. τη γει­το­νική μας χώρα, παρά τα ελλη­νικά νησιά. Πόσο μάλλον όταν προ­κει­μέ­νου να μεταβεί σε ένα γει­το­νικό μικρό νησί πρέπει να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει και θαλάσ­σια μέσα στα οποία συμ­βαί­νει το ίδιο φαι­νό­μενο αύξησης του κόστους λόγω της εφαρ­μο­γής της ίδιας πολι­τι­κής «ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ» των λιμα­νιών της χώρας.

Ανα­ρω­τη­θείτε:

– ΠΟΙΟΙ στέλ­νουν κόσμο απέ­να­ντι;

-ΠΟΙΟΙ δημιουρ­γούν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις συρ­ρί­κνω­σης του δωδε­κα­νη­σια­κού του­ρι­σμού;

-Είναι δυνατόν να επι­θυ­μείς οικο­νο­μική ανά­πτυξη και ευη­με­ρία των ευρύ­τε­ρων διώ­χνο­ντας μακριά το πελα­τειακό δυνα­μικό του τόπου;

-Όσοι υπη­ρε­τούν τέτοιες λογικές και πρα­κτι­κές έχουν συναί­σθηση των ευθυνών τους για την οικο­νο­μική δυσπρα­γία του πλη­θυ­σμού ή εκτε­λούν άκριτα έξωθεν εντολές;

Αυτά τα ερω­τή­ματα δεν μπορούν να απα­ντη­θούν αν δεν ληφθούν σοβαρά οι παρα­κάτω ΑΛΗΘΕΙΕΣ.

-Ουδείς μπορεί τεκ­μη­ριω­μένα και με στοι­χεία να στη­ρί­ξει το γεγονός ότι ένα καθαρά εποχικό αερο­δρό­μιο, ένα αερο­δρό­μιο που ουσια­στικά θα λει­τουρ­γεί πλήρως μόνο την του­ρι­στική περίοδο, όπως όλα τα περι­φε­ρειακά, μπορεί να είναι κερ­δο­φόρο και συγ­χρό­νως ελκυ­στικό για τις ξένες αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες.

-Ουδένα αερο­δρό­μιο μπορεί να ιδιω­τι­κο­ποι­η­θεί με την πραγ­μα­τική έννοια του όρου, γιατί το κόστος των υπο­δο­μών είναι αδύ­να­τον να καλυ­φθεί από οποιον­δή­ποτε επεν­δυτή.η πρόθεση των υπέρ­μα­χων του «ξεπου­λή­μα­τος» είναι να δοθεί μόνο η εκμε­τάλ­λευση στο ιδιώτη και το κράτος άμεσα ή έμμεσα να πρι­μο­δο­τεί τον υπο­τι­θέ­μενο επεν­δυτή, εις βάρος του Έλληνα φορο­λο­γού­με­νου και της εθνικής οικο­νο­μίας.

Επι­ση­μαί­νουμε βέβαια το γεγονός ότι όσοι σκέ­φτο­νται να «ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σουν – πωλή­σουν» ελλη­νικά αερο­δρό­μια, όπως Ρόδου, Κω, Θεσ­σα­λο­νί­κης, σε ιδιώτη «επεν­δυτή», παρα­βλέ­πουν σκόπιμα το γεγονός ότι τα εν λόγω αερο­δρό­μια είναι οι οικο­νο­μι­κοί αιμο­δό­τες των υπο­λοί­πων και θα θέλαμε να γνω­ρί­ζουμε σε περί­πτωση ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης τους, πως θα επι­βιώ­σουν τα υπό­λοιπα μικρά αερο­δρό­μια.

Επίσης οι υπέρ­μα­χοι του ξεπου­λή­μα­τος της εθνικής περιου­σίας και του μέλ­λο­ντος των παιδιών μας, σκόπιμα παρα­βλέ­πουν τα παρα­κάτω:

-ποιο ιδιω­τικό αερο­δρό­μιο θα λει­τουρ­γή­σει μόνο και μόνο για την κάλυψη κοι­νω­νι­κών αναγκών;

-ποιο ιδιω­τικό αερο­δρό­μιο θα κρα­τή­σει χαμηλά τα τέλη χρήσης ή και θα τα μηδε­νί­σει (όπως συμ­βαί­νει στα κρατικά αερο­δρό­μια), προ­κει­μέ­νου να ακο­λου­θη­θεί μια εθνική του­ρι­στική πολι­τική προς όφελος του κοι­νω­νι­κού συνόλου;

-πως θα δια­σφα­λι­στεί ότι το πραγ­μα­τικό «αφε­ντικό» δεν θα είναι Τούρκος, Σκο­πια­νός ή όποιος άλλος;

Το παρά­λογο αλλά συγ­χρό­νως και ενδει­κτικό των προ­θέ­σεων «ξεπου­λή­μα­τος» είναι ότι τα αερο­δρό­μια , με τη στέρηση των πόρων που τους ανα­λο­γούν, αφέ­θη­καν στη μοίρα τους να απα­ξιω­θούν από τους ίδιους που σήμερα θέλουν να τα που­λή­σουν σαν ένα ελκυ­στικό προϊόν. Αυτό και μόνο ανα­δει­κνύει τον πραγ­μα­τικό στόχο.

Η πρόταση μας είναι:

-Τα αερο­δρό­μια να ανα­πτυ­χθούν από ιδίους πόρους, οι οποίοι ούτως ή άλλως κατα­βάλ­λο­νται από τις αερο­πο­ρι­κές εται­ρείες και είναι υπο­χρε­ω­τικά αντα­πο­δο­τι­κοί από τις διε­θνείς συμ­φω­νίες.

Σημειω­τέον ότι η ΥΠΑ έχει τη δυνα­τό­τητα από ιδίους πόρους, χωρίς επι­βά­ρυνση του Κρα­τι­κού Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει επεν­δύ­σεις της τάξης των 2 δις ευρώ σε μια δεκα­ε­τία, γεγονός που καταρ­ρί­πτει το επι­χεί­ρημα της ανα­γκαιό­τη­τας ιδιώτη επεν­δυτή.

-Τα αερο­δρό­μια πρέπει να είναι κρατικά, και τη δια­χεί­ριση και λει­τουρ­γίας τους να έχει η κρατική ΥΠΑ, προ­κει­μέ­νου να επι­τε­λούν στο ακέραιο το ρόλο τους. Σαφώς βέβαια πρέπει να ανα­βαθ­μι­στούν και εκσυγ­χρο­νι­στούν αρκεί να απο­φα­σί­σει η πολι­τεία να δαπα­νή­σει για αυτά, όχι χρήματα του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, αλλά τα αντα­πο­δο­τικά τέλη που πλη­ρώ­νουν οι επι­βά­τες και δυστυ­χώς πάνε στη μαύρη τρύπα του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού και όχι εκεί που πρέπει.

ΕΥΘΥΓΡΑΜΙΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΣΥΠΑ

ΔΙΑΚΗΡΥΣΟΥΜΕ

-ΥΠΑ ΕΝΙΑΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ

-ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΥΠΑΡΧΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

-ΟΛΑ ΤΑ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΑ ΚΡΑΤΙΚΑ

-ΙΔΙΑ ΧΡΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΗΣΗ ΤΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΤΗΣ ΥΠΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΕΡΟΝΑΥΤΙΛΙΑΣ, ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ.

Με εντολή Δ.Σ.

Ο Πρό­ε­δρος

Λου­λου­δά­κης Φώτιος

Ο Γεν. Γραμ­μα­τέας

Γραμ­μά­τι­κας Κων/νος