Αγωγή από αδικοπραξία της «Ενεργειακής ΑΕ» κατά του Χαράλαμπου Κόκκινου

Ενώπιον του Mονομελούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης από αδι­κο­πρα­ξία προ­σέ­φυγε χθες η εται­ρεία «Ενερ­γειακή ΑΕ» εις βάρος του πρώην χωρικού αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη Δωδε­κα­νή­σου, πρώην προ­έ­δρου της και επι­κε­φα­λής της περι­φε­ρεια­κής παρά­τα­ξης Νοτίου Αιγαίου «Πνοή Δημιουρ­γίας Νοτίου Αιγαίου» κ. Χαρά­λα­μπου Κόκ­κι­νου.

Με την αγωγή της ζητά να υπο­χρε­ω­θεί ο κ. Κόκ­κι­νος να κατα­βά­λει στην εται­ρεία το ποσό των 18.183,23 € για την απο­κα­τά­σταση της θετικής ζημίας, που υπέστη, άλλως και όλως επι­κου­ρι­κώς να υπο­χρε­ω­θεί να κατα­βά­λει το ανωτέρω ποσό με βάση τις δια­τά­ξεις περί αδι­καιο­λό­γη­του πλου­τι­σμού καθώς κατέστη πλου­σιό­τε­ρος κατά την αξία αυτού λόγω παρά­νο­μης αιτίας με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επί­δο­σης της αγωγής και μέχρι ολο­σχε­ρούς εξο­φλή­σεως.

Επι­πλέον ζητά να υπο­χρε­ω­θεί ο κ. Κόκ­κι­νος, να της κατα­βά­λει το ποσό των 50.000 € ως χρη­μα­τική απο­κα­τά­σταση της ηθικής βλάβης, που υπέστη από την τρώση της φήμης και αξιο­πι­στίας της εται­ρίας, με το νόμιμο τόκο από την επομένη της επί­δο­σης της αγωγής και μέχρι ολο­σχε­ρούς εξο­φλή­σεως.

Ζητά ακόμη να υπο­χρε­ω­θεί ο κ. Κόκ­κι­νος να επι­στρέ­ψει το σύνολο του ηλε­κτρο­νι­κού εξο­πλι­σμού του οποίου η χρήση του είχε παρα­χω­ρη­θεί από την εται­ρεία, άλλως να κατα­βά­λει την αξία αυτού η οποία ανέρ­χε­ται στο ποσό των 915,54 €.

Ζητεί­ται ακόμη να κηρυ­χθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή και να απει­λη­θεί προ­σω­πική κράτηση του ενα­γό­με­νου εως ένα έτος, ως μέσο εκτέ­λε­σης της από­φα­σης που θα εκδοθεί.

Σύμφωνα με την αγωγή ο κ. Κόκ­κι­νος διε­τέ­λεσε κατά το έτος 2014 και μέχρι την 16/10/2014 μέλος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της εται­ρείας. Ακο­λού­θως, από 16/10/2014 διε­τέ­λεσε πρό­ε­δρος αυτής έως και τον Σεπτέμ­βριο του έτους 2015.

Οπως υπο­στη­ρί­ζει η εται­ρεία κατά το διά­στημα από 7 Απρι­λίου 2014 έως και 16 Ιουλίου 2015 πραγ­μα­το­ποί­ησε, κάνο­ντας χρήση της ως άνω ιδιό­τη­τάς του, αρχικά ως μέλος του δ.σ και κατόπιν ως πρό­ε­δρος, σημα­ντικό αριθμό ταξι­διών, τις δαπάνες των οποίων υπέβαλε και εισέ­πραξε από αυτήν.

Στο ίδιο ως άνω διά­στημα ο ενα­γό­με­νος με την ιδιό­τητά του ως χωρικός αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Δωδε­κα­νή­σου της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου πραγ­μα­το­ποί­ησε επίσης σημα­ντικό αριθμό ταξι­διών, τις δαπάνες των οποίων υπέβαλε και εισέ­πραξε από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου.

Τέλος από τις 12 Οκτω­βρίου 2014 ο ενα­γό­με­νος διε­τέ­λεσε πρό­ε­δρος της Διδα­σκα­λι­κής Ομο­σπον­δίας Ελλάδος και πραγ­μα­το­ποί­ησε ταξίδια, τις δαπάνες των οποίων εισέ­πραξε από τον ανωτέρω φορέα.

Οπως δια­τεί­νε­ται η εται­ρεία λόγω της συνε­χούς απου­σίας του ενα­γό­με­νου από την θέση του ως αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη ξεκί­νησε έρευνα από την περι­φε­ρειακή αρχή προ­κει­μέ­νου να δια­κρι­βω­θεί εάν τα συγκε­κρι­μένα ταξίδια πράγ­ματι πραγ­μα­το­ποιού­νταν. Η διε­ρεύ­νηση κάλυψε το χρονικό διά­στημα από την αρχή του έτους 2014 έως και τον Σεπτέμ­βριο του έτους 2015 και αφο­ρού­σαν τόσο την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου όσο και την Εται­ρεία, στην οποία η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου απο­τε­λεί τον κύριο μέτοχο.

Από την ως άνω έρευνα προ­έ­κυψε, σύμφωνα με την αγωγή ότι:

-Για καμία από τις μετα­κι­νή­σεις που είχε πραγ­μα­το­ποι­ή­σει κατά τον παρα­πάνω χρόνο ο ενα­γό­με­νος υπήρχε σχετική απόφαση από την εται­ρεία.

-Οι εγκρί­σεις των δαπανών των σχε­τι­κών μετα­κι­νή­σεων πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν σε συνε­δριά­σεις του Δ.Σ. κατά τις οποίες δεν υπήρχε η απα­ραί­τητη κατά νόμο απαρτία του οργάνου για την λήψη απο­φά­σεων.

-Εισέπραξε από την εται­ρεία δαπάνες ταξι­διών που είχαν κατα­βλη­θεί σ’ αυτόν παράλ­ληλα και από τους άλλους δύο δημό­σιους φορείς στους οποίους υπα­γό­ταν (Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, Διδα­σκα­λική Ομο­σπον­δία Ελλάδος).

-Είχε υπο­βά­λει προς είσπραξη τα αντί­στοιχα δικαιο­λο­γη­τικά για τις εν λόγω αερο­πο­ρι­κές μετα­κι­νή­σεις καίτοι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν είχε επι­βι­βα­στεί στις πτήσεις.

-Κατά τα έτη 2014-2015 είχε υπερβεί κατά πολύ το ορι­ζό­μενο από τον νόμο ετήσιο όριο των 60 ημερών που έχει θεσπι­στεί σχετικά με τις μετα­κι­νή­σεις των δημο­σίων υπαλ­λή­λων.

Στην αγωγή υπο­στη­ρί­ζε­ται ότι κατά το έτος 2014 ο ενα­γό­με­νος πραγ­μα­το­ποί­ησε εκτός έδρας μετα­κι­νή­σεις που αντι­στοι­χού­σαν συνο­λικά σε 79 ημέρες, υπερ­βαί­νο­ντας το νόμιμο ανώτατο όριο κατά 19 ημέρες. Η συνο­λική ζημία από τις δαπάνες των οποίων ανήλθε στο ποσό των 6.747,73€ με το παρά­νομο αυτών να συνί­στα­ται στο γεγονός ότι για καμία εξ αυτών των δαπανών δεν υπήρχε ούτε απόφαση περί των μετα­κι­νή­σεων από το Δ.Σ της εται­ρίας ούτε και νόμιμη έγκριση των δαπανών από αυτό.

Εκ του ανωτέρω συνο­λι­κού αυτού ποσού η επι­μέ­ρους ζημία την οποία υπο­στη­ρί­ζει ότι υπέστη η εται­ρεία, ανήλθε στο ποσό των 1.519,93 €.

Για τις δαπάνες των δεκα­εν­νέα υπερ­βαι­νου­σών ημερών συρρέει, όπως τονί­ζε­ται, πέραν της μη εγκρί­σεώς τους από το Δ.Σ της εται­ρείας και δεύ­τε­ρος λόγος παρα­νο­μίας αυτών, το γεγονός ότι οι συγκε­κρι­μέ­νες μετα­κι­νή­σεις υπερ­βαί­νουν το εκ του νόμου ορισθέν όριο των 60 ημερών ετησίως, το οποίο και απο­τε­λεί τον μέγιστο αριθμό εκτός έδρας μετα­κι­νή­σεων που δύναται να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει ένας δημό­σιος υπάλ­λη­λος.

Παράλ­ληλα, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, για 9 εκ των μετα­κι­νή­σεων που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν κατά το έτος 2014, η συνο­λική ζημία από τις δαπάνες των οποίων ανέρ­χε­ται στο ποσό των 719,24€ δια­πι­στώ­θηκε ότι ο ενα­γό­με­νος είτε είχε υπο­βά­λει τα απα­ραί­τητα προς πληρωμή δικαιο­λο­γη­τικά παρότι δεν είχε πραγ­μα­το­ποι­ή­σει – δεν είχε επι­βι­βα­στεί στις συγκε­κρι­μέ­νες πτήσεις της αερο­πο­ρι­κής εται­ρείας AEGEAN είτε είχε μεν επι­βι­βα­στεί, αλλά είχε υπο­βά­λει τα ίδια δικαιο­λο­γη­τικά εισπράτ­το­ντας την αξία των εισι­τη­ρίων και από τη Διδα­σκα­λική Ομο­σπον­δία Ελλάδος (της οποίας ήταν πρό­ε­δρος) ή και απευ­θείας από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, αφού ήταν παράλ­ληλα και χωρικός αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης.

Επι­ση­μαί­νε­ται δε ότι για τις δαπάνες συντρέ­χει και δεύ­τε­ρος λόγος παρα­νο­μίας το γεγονός ότι απο­τέ­λε­σαν προϊόν απάτης κατ’ εξα­κο­λού­θηση για την οποία ο ενα­γό­με­νος έχει ήδη κατα­δι­κα­στεί σε 7 μήνες φυλά­κιση δυνάμει απο­φά­σεως του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.

Επι­πλέον γίνεται μνεία σε 20 ακόμη ταξίδια αξίας 2.509,88€ για τα οποία όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, δια­πι­στώ­θηκε ότι ο ενα­γό­με­νος είτε είχε υπο­βά­λει τα απα­ραί­τητα προς πληρωμή δικαιο­λο­γη­τικά παρότι δεν είχε επι­βι­βα­στεί στις συγκε­κρι­μέ­νες πτήσεις είτε μεν είχε επι­βι­βα­στεί αλλά είχε υπο­βά­λει τα ίδια δικαιο­λο­γη­τικά εισπράτ­το­ντας την αξία των εισι­τη­ρίων και από τη Διδα­σκα­λική Ομο­σπον­δία Ελλάδος ή και απευ­θείας από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου.

Στην αγωγή γίνεται ειδική μνεία στο ό,τι η πλειο­νό­τητα των δαπανών των μετα­κι­νή­σεων που πραγ­μα­το­ποί­ησε ο ενα­γό­με­νος «εγκρί­θη­καν» σε μόλις τρεις συνε­δριά­σεις της εται­ρείας με τα πρα­κτικά των συγκε­κρι­μέ­νων συνε­δριά­σεων να μην έχουν υπο­γρα­φεί από όλα τα μέλη τα οποία φέρεται πως παρα­στά­θη­καν.

Κατά το χρονικό διά­στημα της θητείας του (είτε με υπό την ιδιό­τητα του μέλους Δ.Σ είτε με την ιδιό­τητα του προ­έ­δρου) στην εται­ρεία, στον ενα­γό­μενο, όπως τονί­ζε­ται, είχε παρα­χω­ρη­θεί η χρήση (δυνάμει συμ­βά­σεως χρη­σι­δα­νείου) συγκε­κρι­μέ­νων ηλε­κτρο­νι­κών συσκευών που ανήκουν κατά κυριό­τητα στην εταιρία, προ­κει­μέ­νου να υπο­βοη­θη­θεί κατά την εκτέ­λεση των καθη­κό­ντων του και τα οποία έως σήμερα δεν έχουν επι­στρα­φεί.

Την υπόθεση χει­ρί­ζο­νται οι δικη­γό­ροι κκ. Δημή­τρης Βερ­βέ­ρης και Ελλη Βελιάδη.