Ολη η συνέντευξη Μητσοτάκη – Τι λέει για φόρους, Τουρκία, εκλογικό νόμο, Αστυνομία

Ο λες τις πτυ­χές της πο­λι­τι­κής του ξε­δι­πλώ­νει ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης στην πρώτη συ­νέ­ντευ­ξή του για το νέος έτος στο «Βήμα της Κυ­ρια­κής». Ο Πρω­θυ­πουρ­γός μι­λά­ει ανοι­χτά για τις επι­τυ­χί­ες και τις αστο­χί­ες της κυ­βέρ­νη­σής του, για την αστυ­νο­μι­κή βία, για τις απερ­γί­ες, τις δια­δη­λώ­σεις, τη με­σαία τάξη και τα πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα.

Δή­μη­τρα Κρου­στάλ­λη

Απο­κα­λύ­πτει ότι εντός του Ια­νουα­ρί­ου θα κα­τα­τε­θεί στη Βουλή ο νέος εκλο­γι­κός νόμος, με κλι­μα­κω­τό μπό­νους, το οποίο θα ευ­νο­εί την ανά­δει­ξη αυ­το­δύ­να­μων κυ­βερ­νή­σε­ων. «Η ισχυ­ρή εντο­λή πρέ­πει να οδη­γεί σε ισχυ­ρή κυ­βέρ­νη­ση» το­νί­ζει ο κ. Μη­τσο­τά­κης. Επί­σης, πε­ρι­γρά­φει τον επό­με­νο Πρό­ε­δρο της Δη­μο­κρα­τί­ας, ο οποί­ος «πρέ­πει να συμ­βο­λί­ζει την ενό­τη­τα του έθνους» και γι’ αυτό «θα ήταν ση­μα­ντι­κό να μην εκλε­γεί μόνο από την πα­ρά­τα­ξη που θα τον προ­τεί­νει και έχει την πλειο­ψη­φία στη Βουλή σή­με­ρα».

Σε ό,τι αφορά τα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά, επι­ση­μαί­νει ότι αν δεν βρε­θεί τρό­πος συ­νεν­νό­η­σης με την Τουρ­κία, η προ­σφυ­γή στο Διε­θνές Δι­κα­στή­ριο της Χάγης απο­τε­λεί την προ­τι­μό­τε­ρη επι­λο­γή με αντι­κεί­με­νο τον ορι­σμό της υφα­λο­κρη­πί­δας και των θα­λασ­σί­ων ζωνών στο Αι­γαίο και στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο.

«Θεωρώ δε­δο­μέ­νο ότι μια τέ­τοια πρω­το­βου­λία θα τύγ­χα­νε της στή­ρι­ξης όλων των πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων» ση­μειώ­νει ο Πρω­θυ­πουρ­γός, ο οποί­ος θε­ω­ρεί ότι δια­μορ­φώ­νε­ται, εκτός από την πο­λι­τι­κή, και μια κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία που ανα­γνω­ρί­ζει ότι πρέ­πει η Ελ­λά­δα να λύσει τις δια­φο­ρές της με την Τουρ­κία. Με αφορ­μή την επι­κεί­με­νη συ­νά­ντη­σή του με τον Ντό­ναλντ Τραμπ, ανα­φέ­ρε­ται στην πε­ραι­τέ­ρω εμ­βά­θυν­ση της αμυ­ντι­κής συ­νερ­γα­σί­ας με τις ΗΠΑ και στην έναρ­ξη της συ­ζή­τη­σης για την προ­μή­θεια αε­ρο­σκα­φών F-35, όταν το επι­τρέ­ψουν οι δη­μο­σιο­νο­μι­κές συν­θή­κες.

 Κύριε Πρω­θυ­πουρ­γέ, η δε­κα­ε­τία της κρί­σης τε­λειώ­νει και ξε­κι­νά μια νέα εποχή για την Ελ­λά­δα. Ποιο είναι το σχέ­διό σας για τη δε­κα­ε­τία 2020-2030 που έρ­χε­ται;

«Το 2020 είναι, πράγ­μα­τι, η πρώτη χρο­νιά της τρί­της δε­κα­ε­τί­ας του 21ου αιώνα. Μια ευ­και­ρία να ανα­λο­γι­στού­με γιατί η προη­γού­με­νη πε­ρί­ο­δος υπήρ­ξε τόσο τραυ­μα­τι­κή για τη χώρα και τι μπο­ρού­με να κά­νου­με ώστε η επό­με­νη δε­κα­ε­τία να ση­μά­νει την ανα­γέν­νη­σή της. Να γίνει δε­κα­ε­τία επα­να­το­πο­θέ­τη­σης της Ελ­λά­δας στον πα­γκό­σμιο χάρτη με βάση τα πολλά συ­γκρι­τι­κά μας πλε­ο­νε­κτή­μα­τα. Και ακρι­βώς επει­δή αυτές οι προ­τε­ραιό­τη­τες απαι­τούν μα­κρο­πρό­θε­σμο σχε­δια­σμό, πι­στεύω ότι ο ορί­ζο­ντάς μας πρέ­πει να είναι ορί­ζο­ντας δε­κα­ε­τί­ας. Σκε­φτεί­τε μόνο τις προ­κλή­σεις στα πεδία της κλι­μα­τι­κής αλ­λα­γής και της τε­χνο­λο­γι­κής επα­νά­στα­σης. Εκεί δια­μορ­φώ­νο­νται μο­να­δι­κές ευ­και­ρί­ες για να ανα­δει­χθεί η Ελ­λά­δα της αυ­το­πε­ποί­θη­σης. Η χώρα που, αξιο­ποιώ­ντας και τη δύ­να­μη του πα­γκό­σμιου ελ­λη­νι­σμού, θα ξα­να­συ­στη­θεί στον κόσμο με ένα τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κό αφή­γη­μα από εκεί­νο που τη συ­νό­δευε τα χρό­νια της κρί­σης. Συ­νε­πώς, για εμένα το 2020 απο­τε­λεί τη χρο­νιά που θα ση­μα­το­δο­τεί το ορι­στι­κό τέλος της κρί­σης. Και την αφε­τη­ρία μιας δε­κα­ε­τί­ας συ­νε­χούς προ­ό­δου».

Η χώρα μας, πά­ντως, δεν είναι συ­νη­θι­σμέ­νη να υπη­ρε­τεί τόσο μα­κρο­πρό­θε­σμους στό­χους.

«Θα έλεγα ότι δεν ήταν συ­νη­θι­σμέ­νη να κάνει αρ­κε­τά πράγ­μα­τα που ήταν ανα­γκαία και ότι ανα­γκά­στη­κε να τα κάνει υπό την πίεση μιας αδυ­σώ­πη­της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας. Ομως, δι­δα­χτή­κα­με από τις λάθος συ­μπε­ρι­φο­ρές και τις λάθος επι­λο­γές του χθες. «Πά­θα­με και μά­θα­με», όπως λέει ο λαός μας, από το ψέμα και τη δη­μα­γω­γία. Και πλέον εμπι­στεύ­ο­μαι από­λυ­τα την ωρι­μό­τη­τα των Ελ­λή­νων. Ολοι μας θεωρώ ότι νιώ­θου­με το μέ­γε­θος της πρό­κλη­σης και αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε ότι η προ­σπά­θεια της ανόρ­θω­σης πρέ­πει να είναι συλ­λο­γι­κή. Ο κα­θέ­νας κα­λεί­ται να γρά­ψει τη δική του προ­σω­πι­κή ιστο­ρία και όλοι μαζί να γρά­ψου­με ένα και­νούρ­γιο κε­φά­λαιο στην ιστο­ρία του τόπου και του έθνους. Επι­μέ­νω στην ανά­γκη ενός νέου εθνι­κού ορά­μα­τος. Και πι­στεύω στην κι­νη­το­ποί­η­ση όλων των δυ­νά­με­ων της κοι­νω­νί­ας γιατί τέ­τοιες προ­κλή­σεις δεν αφο­ρούν μόνο την ηγε­σία. Πράγ­μα­τι, μέχρι τώρα δεν ήμα­σταν εξοι­κειω­μέ­νοι να σχε­διά­ζου­με σε βάθος χρό­νου. Ομως, θα πρέ­πει να αλ­λά­ξου­με και σε αυτό. Και αν έχει δεί­ξει κάτι, από την πρώτη στιγ­μή, η δική μας κυ­βέρ­νη­ση είναι ότι μπο­ρεί ταυ­τό­χρο­να να δίνει λύ­σεις σε άμεσα προ­βλή­μα­τα, αλλά και να σχε­διά­ζει ευ­ρύ­τε­ρες πα­ρεμ­βά­σεις που θα φέ­ρουν απο­τέ­λε­σμα σε βάθος χρό­νου».

Τέ­τοιες πα­ρεμ­βά­σεις συ­νε­πά­γο­νται πο­λι­τι­κό κό­στος. Μήπως βιά­ζε­στε να το ανα­λά­βε­τε; Είστε ακόμα στην αρχή της θη­τεί­ας σας.

«Κάθε νέος πρω­θυ­πουρ­γός έχει την επι­λο­γή είτε να δα­πα­νή­σει αλό­γι­στα το πο­λι­τι­κό του κε­φά­λαιο, είτε να το επεν­δύ­σει με σύ­νε­ση. Επι­λέ­γω το δεύ­τε­ρο. Οταν, για πα­ρά­δειγ­μα, λέμε ότι θα κλεί­σουν όλες οι ρυ­πο­γό­νες και κο­στο­βό­ρες λι­γνι­τι­κές μο­νά­δες μέχρι το 2028 και οι πε­ρισ­σό­τε­ρες μέχρι το 2023, αυτή είναι μια πα­ρέμ­βα­ση δε­κα­ε­τούς και σύν­θε­του σχε­δια­σμού. Γιατί αφε­νός μας επι­βάλ­λει να πε­ρά­σου­με γρή­γο­ρα σε ένα δια­φο­ρε­τι­κό ενερ­γεια­κό μείγ­μα χα­μη­λό­τε­ρων εκ­πο­μπών ρύπων. Και αφε­τέ­ρου μας υπο­χρε­ώ­νει να προ­σφέ­ρου­με ένα σύγ­χρο­νο μο­ντέ­λο ανά­πτυ­ξης σε μια πε­ρι­φέ­ρεια ή έναν δήμο που ανέ­κα­θεν είχαν εξάρ­τη­ση από την εξό­ρυ­ξη του λι­γνί­τη. Αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει μια τε­λεί­ως δια­φο­ρε­τι­κή ματιά. Αλλά και έναν σχε­δια­σμό ο οποί­ος δεν θα είναι ούτε μήνα, ούτε έτους, ούτε καν τε­τρα­ε­τί­ας. Ομως επι­βάλ­λε­ται να γίνει, αν θέ­λου­με να κά­νου­με ένα τολ­μη­ρό άλμα στο μέλ­λον. Και χαί­ρο­μαι που ήδη αυτός ο προ­βλη­μα­τι­σμός απλώ­νε­ται στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία. Δεν εξα­ντλεί­ται, πλέον, σε άγο­νες συ­ζη­τή­σεις και σε σχέ­δια επί χάρ­του που δεν ακου­μπούν το μυαλό και την καρ­διά των πο­λι­τών».

Ομως ένα κομ­μά­τι της κοι­νω­νί­ας αντι­δρά. Και, μά­λι­στα, η αρι­στε­ρή αντι­πο­λί­τευ­ση σας κα­τη­γο­ρεί ότι επι­χει­ρεί­τε να πε­ριο­ρί­σε­τε κοι­νω­νι­κά δι­καιώ­μα­τα, όπως αυτά της απερ­γί­ας και των δια­δη­λώ­σε­ων.

«Τα κοι­νω­νι­κά δι­καιώ­μα­τα στη χώρα μας είναι συ­νταγ­μα­τι­κά κα­το­χυ­ρω­μέ­να. Και το δι­καί­ω­μα στην απερ­γία αλλά και το δι­καί­ω­μα της ελεύ­θε­ρης κί­νη­σης στην πόλη. Το οποίο ας μην ξε­χνά­με ότι το κα­τα­πα­τούν βά­ναυ­σα ορι­σμέ­νες μειο­ψη­φί­ες που συχνά επι­διώ­κουν την ανα­στά­τω­ση της πόλης και όχι κατ’ ανά­γκην την έκ­φρα­ση κά­ποιας δια­μαρ­τυ­ρί­ας. Θα μπει, λοι­πόν, τάξη σε αυτό το πλαί­σιο. Διότι πρώτο κα­θή­κον της δη­μο­κρα­τι­κής πο­λι­τεί­ας είναι να υπε­ρα­σπί­ζε­ται τα δι­καιώ­μα­τα όλων των πο­λι­τών: και του υπαλ­λή­λου που θέλει να πάει στη δου­λειά του, και του μα­γα­ζά­το­ρα που θέλει να που­λή­σει τα προ­ϊ­ό­ντα του, και της μαμάς που θέλει να πάει βόλτα το παιδί της. Οι ελά­χι­στοι δεν μπο­ρούν να ορί­ζουν την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των πολ­λών. Γιατί αυτό είναι άδικο. Εξί­σου, συ­νε­πώς, θα υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε και το δι­καί­ω­μα του ενός πο­λί­τη να δια­δη­λώ­νει, αλλά και το δι­καί­ω­μα των άλλων να ζουν, να ερ­γά­ζο­νται, να με­τα­κι­νού­νται. Με κα­νό­νες. Γιατί η κα­νο­νι­κό­τη­τα συ­νε­πά­γε­ται κα­νό­νες. Και κα­νό­νες θα υπάρ­χουν και στο πλαί­σιο των ορ­γα­νω­μέ­νων δια­μαρ­τυ­ριών».

Με τις απερ­γί­ες τι θα κά­νε­τε;

«Ο νόμος περί απερ­γιών έρ­χε­ται από το 1982, είναι ο 1264. Θα εκ­συγ­χρο­νι­στεί, θα αλ­λά­ξει και πλέον θα προ­στα­τεύ­ει το δι­καί­ω­μα της απερ­γί­ας στο σύγ­χρο­νο πλαί­σιο. Θεωρώ, όμως, ότι αυτές οι συ­ζη­τή­σεις και ο τρό­πος που διε­ξά­γο­νται ανή­κουν στο πα­ρελ­θόν. Οσο ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ επι­μέ­νει να υπε­ρα­σπί­ζε­ται μι­κρές ορ­γα­νω­μέ­νες μειο­ψη­φί­ες που βρί­σκο­νται ανοι­χτά εκτός πλαι­σί­ου δη­μο­κρα­τι­κής νο­μι­μό­τη­τας, τόσο θα δίνει χώρο στη Νέα Δη­μο­κρα­τία να εκ­φρά­ζει την πλειο­ψη­φία των πο­λι­τών. Το πώς θα πο­ρευ­τεί η αντι­πο­λί­τευ­ση είναι βέ­βαια δικό της θέμα. Εμείς θα κά­νου­με ει­λι­κρι­νή διά­λο­γο με τα κόμ­μα­τα. Αλλά δεν εί­μα­στε δια­τε­θει­μέ­νοι να κα­θυ­στε­ρή­σου­με την αντι­με­τώ­πι­ση ζη­τη­μά­των που θα έπρε­πε να είχαν τα­κτο­ποι­η­θεί εδώ και πολλά χρό­νια. Η χώρα θα ακο­λου­θή­σει, επι­τέ­λους, τον δρόμο της Ευ­ρώ­πης και ολό­κλη­ρου του πο­λι­τι­σμέ­νου κό­σμου».

Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είχε ανα­πτύ­ξει μια θε­ω­ρία περί ενός «νέου πα­ρα­γω­γι­κού μο­ντέ­λου» σε αντι­δια­στο­λή, όπως έλεγε, με το  πε­λα­τεια­κό και κρα­τι­κο­δί­αι­το που χρε­ο­κό­πη­σε τη χώρα. Και σας κα­τη­γο­ρεί ότι, παρά τις υπο­σχέ­σεις σας, εφαρ­μό­ζε­τε τις ίδιες πα­λαιές τα­κτι­κές. Τι απα­ντά­τε;

«Ο λαός ο ίδιος απα­ντά: «Κοίτα ποιος μι­λά­ει»… Οι κρα­τι­στές δεν μπο­ρεί να μι­λούν για κρα­τι­σμό και αυτοί που κα­θή­λω­σαν τη χώρα δεν μπο­ρούν να μι­λούν για πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τα και για ανά­πτυ­ξη. Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ απέ­δει­ξε ότι δεν είχε και δεν έχει κα­νέ­να πα­ρα­γω­γι­κό μο­ντέ­λο, αλλά ούτε και άποψη για το πώς η Ελ­λά­δα θα βα­δί­σει στη νέα εποχή. Τολμώ να πω ότι πα­ρα­μέ­νει εκτός τόπου και χρό­νου. Δέ­σμιος των ιδε­ο­λη­ψιών του και μιας ει­κο­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας για τη δια­κυ­βέρ­νη­σή του. Αλλά και του πέν­θους του για την απώ­λεια της εξου­σί­ας. Μοιά­ζει σαν να μην κα­τά­λα­βε ακόμη γιατί οι πο­λί­τες τού γύ­ρι­σαν την πλάτη. Και γι’ αυτό συχνά τους υπο­τι­μά, επι­κα­λού­με­νος συ­νε­χώς ένα πλα­στό έργο που τάχα δεν κα­τά­λα­βαν οι Ελ­λη­νες. Εμείς δεν πρό­κει­ται να ανα­πα­ρα­γά­γου­με τις πα­θο­γέ­νειες που έφε­ραν την κρίση. Θέλω μια οι­κο­νο­μία που θα βα­σί­ζε­ται στις ιδιω­τι­κές επεν­δύ­σεις. Εξω­στρε­φή και και­νο­τό­μα, που θα αξιο­ποιεί τα πλε­ο­νε­κτή­μα­τα της χώρας. Πα­ρά­δειγ­μα; Οταν εμείς απα­ντά­με στην κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή με τη με­τά­βα­ση στην οι­κο­νο­μία των χα­μη­λών ρύπων, η αντί­δρα­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι… «κα­τα­στρέ­φε­τε τη Δυ­τι­κή Μα­κε­δο­νία». Οι δήθεν αρι­στε­ροί της δήθεν οι­κο­λο­γί­ας δεν τολ­μούν να στη­ρί­ξουν μια τολ­μη­ρή πο­λι­τι­κή που όλοι ανα­γνω­ρί­ζουν ότι είναι σωστή. Και αυτό για να μη χά­σουν κα­νέ­να ψη­φα­λά­κι στη Δυ­τι­κή Μα­κε­δο­νία, σαν τους πα­λαιο­κομ­μα­τι­κούς πο­λι­τευ­τές του ’60. Αυτοί, λοι­πόν, θα μι­λή­σουν για το μέλ­λον που έρ­χε­ται; Kαι αυτοί θα κα­τη­γο­ρή­σουν εμάς ότι δεν έχου­με άποψη για το νέο πα­ρα­γω­γι­κό μο­ντέ­λο;».

Και εσείς, ωστό­σο, μι­λού­σα­τε προ­ε­κλο­γι­κά για αξιο­κρα­τία και αρι­στεία. Πι­στεύ­ε­τε ότι επι­λέ­ξα­τε τους άρι­στους για την κυ­βέρ­νη­σή σας;

«Μια κυ­βέρ­νη­ση κρί­νε­ται συ­νο­λι­κά. Κά­να­με τις κα­λύ­τε­ρες δυ­να­τές επι­λο­γές. Οπου, όμως, εντο­πί­στη­καν λάθη ή αστο­χί­ες διορ­θώ­θη­καν: με δική μου εντο­λή 13 διοι­κη­τές νο­σο­κο­μεί­ων πέ­ρα­σαν ήδη από δεύ­τε­ρο επί­πε­δο κρί­σης και αντι­κα­τα­στά­θη­καν. Αλλά δεν πρό­κει­ται να δεχθώ σε καμία πε­ρί­πτω­ση ότι αυτή η κυ­βέρ­νη­ση κάνει εκ­πτώ­σεις ως προς την κα­ταλ­λη­λό­τη­τα των στε­λε­χών του κρα­τι­κού μη­χα­νι­σμού. Δεν ση­μαί­νει ότι όλοι θα πε­τύ­χουν. Κά­ποιοι στην πο­ρεία εν­δε­χο­μέ­νως να φα­νούν ανε­παρ­κείς – και τότε θα επα­να­ξιο­λο­γη­θούν και ίσως και να αλ­λά­ξουν. Δεν είδα, όμως, να ασχο­λεί­ται κα­νείς με την ποιό­τη­τα των εξω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κών στε­λε­χών της κυ­βέρ­νη­σης. Των γε­νι­κών γραμ­μα­τέ­ων, πρώτα απ’ όλα, που απο­τε­λούν και τον βα­σι­κό μη­χα­νι­σμό του κυ­βερ­νη­τι­κού έργου. Για την επάρ­κεια όσων στε­λε­χώ­νουν τις ανε­ξάρ­τη­τες αρχές ή υπη­ρε­τούν τη Δι­καιο­σύ­νη. Μέχρι και τα νέα δε­δο­μέ­να στην ΕΡΤ, για την οποία ασκή­θη­κε κρι­τι­κή, αλλά πλέον όλοι ανα­γνω­ρί­ζουν ότι δεν έχει καμία σχέση με το φε­ρέ­φω­νο κομ­μα­τι­κής προ­πα­γάν­δας που υπήρ­χε επί ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Να δούμε, λοι­πόν, τη με­γά­λη ει­κό­να. Και, κυ­ρί­ως, την ευαι­σθη­σία, την τόλμη και την ετοι­μό­τη­τα αυτής της κυ­βέρ­νη­σης να εντο­πί­ζει τυχόν αδυ­να­μί­ες της και να τις υπερ­βαί­νει χωρίς συ­μπλέγ­μα­τα».

Οι 13 διοι­κη­τές νο­σο­κο­μεί­ων, πά­ντως, δεν αντι­κα­τα­στά­θη­καν γιατί απέ­τυ­χαν στην αξιο­λό­γη­ση, αλλά εξαι­τί­ας του θο­ρύ­βου που προ­κλή­θη­κε από τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης και την αντι­πο­λί­τευ­ση.

«Είμαι πολύ ανε­κτι­κός και ζητώ την κα­λό­πι­στη κρι­τι­κή που βοηθά να διορ­θώ­νο­νται λάθη. Πράγ­μα­τι, υπήρ­ξαν επι­λο­γές μόνο στις διοι­κή­σεις των νο­σο­κο­μεί­ων, οι οποί­ες, σε δεύ­τε­ρη φάση, δεν πέ­ρα­σαν τα αυ­στη­ρά κρι­τή­ρια που έχω θέσει για στε­λέ­χη που παίρ­νουν ση­μα­ντι­κές δη­μό­σιες θέ­σεις. Γι’ αυτό και δεν προ­χω­ρή­σα­με σε διο­ρι­σμούς. Εντο­πί­στη­κε ένα πρό­βλη­μα και λύ­θη­κε. Ακου­σα τους προ­βλη­μα­τι­σμούς των πο­λι­τών. Αυτό είναι το κέρ­δος. Δου­λειά των μέσων ενη­μέ­ρω­σης και της αντι­πο­λί­τευ­σης είναι να κά­νουν κρι­τι­κή. Δε­κτόν. Ομως, δεν θα δεχθώ αυτή η κρι­τι­κή να θο­λώ­σει τη συ­νο­λι­κή μας αντί­λη­ψη για τις προ­δια­γρα­φές που πρέ­πει να έχουν τα πρό­σω­πα σε δη­μό­σιες θέ­σεις. Ούτε, επα­να­λαμ­βά­νω, και την ευαι­σθη­σία μας. Στη Βουλή, άλ­λω­στε, είπα ότι εμείς μέσα σε 5 μήνες διορ­θώ­σα­με αμέ­σως τα λι­γο­στά μας λάθη, όταν οι αντί­πα­λοί μας έσφαλ­λαν επί 5 χρό­νια και ακόμη πα­ρα­μέ­νουν αδιόρ­θω­τοι».

Από το κυ­βερ­νη­τι­κό σχήμα, στο οποίο το­πο­θε­τή­σα­τε πε­ρισ­σό­τε­ρους τε­χνο­κρά­τες από κάθε προ­κά­το­χό σας, είστε ικα­νο­ποι­η­μέ­νος;

«Είμαι ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από το κυ­βερ­νη­τι­κό σχήμα και από την ώσμω­ση με­τα­ξύ κοι­νο­βου­λευ­τι­κών και εξω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κών στε­λε­χών. Προ­φα­νώς κάθε μέρα θα γι­νό­μα­στε κα­λύ­τε­ροι και όλοι θα αξιο­λο­γού­νται διαρ­κώς. Θα δώσω σε όλους επαρ­κή χρόνο για να απο­δεί­ξουν τι μπο­ρούν να προ­σφέ­ρουν. Αλλά είμαι ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από την κυ­βέρ­νη­ση και από την από­δο­σή της».

Η τρο­μο­κρα­τία θα τσα­κι­στεί! Δεν θα πα­τα­χθεί. Θα τσα­κι­στεί

Με αφορ­μή τις πρό­σφα­τες αστυ­νο­μι­κές επι­χει­ρή­σεις έχουν αυ­ξη­θεί οι κα­ταγ­γε­λί­ες περί αστυ­νο­μι­κής βίας. Η κυ­βέρ­νη­ση ακο­λου­θεί «στρα­τη­γι­κή έντα­σης» με­τα­ξύ της Αστυ­νο­μί­ας και πα­ρα­βα­τι­κών χώρων;

«Είχα πει προ­ε­κλο­γι­κά ότι θα αφήσω την Αστυ­νο­μία ελεύ­θε­ρη να κάνει τη δου­λειά της. Οι πο­λί­τες το άκου­σαν και μας εμπι­στεύ­τη­καν γιατί ζη­τούν ασφά­λεια στις γει­το­νιές τους. Και οι φοι­τη­τές ζη­τούν να μην κά­νουν κου­μά­ντο οι τρα­μπού­κοι στα πα­νε­πι­στή­μια. Σε αυτό δε­σμευ­τή­κα­με ως αντι­πο­λί­τευ­ση και αυτό κά­νου­με ως κυ­βέρ­νη­ση».

Είναι δου­λειά της Αστυ­νο­μί­ας να συ­μπε­ρι­φέ­ρε­ται εξευ­τε­λι­στι­κά σε συλ­λη­φθέ­ντες;

«Δεν έχω τέ­τοια ει­κό­να. Και αν υπήρ­ξαν με­μο­νω­μέ­νες συ­μπε­ρι­φο­ρές που ξε­πέ­ρα­σαν τα όρια, αυτές θα ελεγ­χθούν και θα απο­δο­θούν ευ­θύ­νες. Στη­ρί­ζω από­λυ­τα και τον αρ­μό­διο υπουρ­γό και την Ελ­λη­νι­κή Αστυ­νο­μία στο χρέος που ανέ­λα­βαν να υπη­ρε­τή­σουν. Κά­ποια στιγ­μή πρέ­πει να αντι­λη­φθού­με ότι σε μια ορ­γα­νω­μέ­νη πο­λι­τεία το μο­νο­πώ­λιο της νό­μι­μης βίας το έχει μόνο το κρά­τος. Μά­λι­στα, δεν ασκεί­ται από επι­λο­γή, αλλά από ανά­γκη. Και πάντα στο όνομα του κοι­νού καλού. Δεν χαί­ρε­ται κα­νείς όταν ασκεί­ται βία, θέλω να είμαι ξε­κά­θα­ρος σε αυτό. Ούτε πα­νη­γυ­ρί­ζει. Ομως, πάνω σε αυτή τη βα­σι­κή αρχή στη­ρί­χθη­καν οι κοι­νο­βου­λευ­τι­κές δη­μο­κρα­τί­ες από τότε που, ακρι­βώς πριν από 100 χρό­νια, ο Μαξ Βέ­μπερ μί­λη­σε για το μο­νο­πώ­λιο της βίας που ασκεί το κρά­τος. Ετσι λει­τουρ­γούν οι ορ­γα­νω­μέ­νες πο­λι­τεί­ες και δεν είμαι δια­τε­θει­μέ­νος να κάνω την πα­ρα­μι­κρή έκ­πτω­ση στην πο­λι­τι­κή μου για την εφαρ­μο­γή του νόμου. Λυ­πά­μαι πραγ­μα­τι­κά που κά­ποιοι ακόμα και σή­με­ρα εξα­κο­λου­θούν να μη βλέ­πουν αυτή την απλή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Να πιά­νο­νται από με­μο­νω­μέ­να πε­ρι­στα­τι­κά και να μη βλέ­πουν τη συ­νο­λι­κή ει­κό­να».

Οταν ένας πο­λί­της κα­κο­ποιεί­ται στα χέρια του κρά­τους, είναι «με­μο­νω­μέ­νο πε­ρι­στα­τι­κό» ή κάτι πιο σο­βα­ρό;

«Αν ανα­φέ­ρε­στε στο τε­λευ­ταίο πε­ρι­στα­τι­κό στο Κου­κά­κι, θα σας απα­ντή­σω ότι στην Ελ­λά­δα, δυ­στυ­χώς, ο κα­νό­νας ήταν τα “άλλα” πε­ρι­στα­τι­κά. Ο κα­νό­νας ήταν να πε­τά­νε μο­λό­τοφ στα παι­διά των ΜΑΤ κάθε Πα­ρα­σκευή. Καλώς συ­ζη­τού­με και για το Κου­κά­κι. Ηδη η υπό­θε­ση ερευ­νά­ται και να είστε σί­γου­ροι ότι θα υπάρ­ξει πό­ρι­σμα το οποίο θα δίνει στο θέμα τις αλη­θι­νές του δια­στά­σεις. Να μι­λή­σου­με, όμως, και για τα παι­διά που είναι στις κλού­βες των ΜΑΤ; Για τους κα­τα­στη­μα­τάρ­χες που ύστε­ρα από κάθε πο­ρεία πρέ­πει να μα­ζέ­ψουν τα σπα­σμέ­να και να κυ­νη­γά­νε την ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία για να απο­ζη­μιω­θούν μήνες μετά; Για τους φοι­τη­τές που κά­ποιοι τους εμπο­δί­ζουν να πάνε στο μά­θη­μα; Ή για όσους έχουν μια ιδιο­κτη­σία την οποία έχουν κα­τα­λά­βει ορι­σμέ­νοι με το “έτσι θέλω”; Για όλους αυ­τούς ποιος θα μι­λή­σει; Αυτά τι πε­ρι­στα­τι­κά τι είναι; Με­μο­νω­μέ­να; Οχι. Είναι γε­νι­κευ­μέ­να και πρέ­πει να πά­ψουν. Με­μο­νω­μέ­νο είναι το επει­σό­διο στο Κου­κά­κι και θα ερευ­νη­θεί. Η δη­μο­κρα­τία ξέρει να δρα και να αντι­δρά, να προ­στα­τεύ­ει αλλά και να αυ­το­προ­στα­τεύ­ε­ται».

Οι αστυ­νο­μι­κές επι­χει­ρή­σεις έχουν ερε­θί­σει έναν χώρο που εφά­πτε­ται με την τρο­μο­κρα­τία. Σας προ­βλη­μα­τί­ζει αυτό;

«Η τρο­μο­κρα­τία θα τσα­κι­στεί! Δεν θα πα­τα­χθεί. Θα τσα­κι­στεί! Θα φο­βη­θώ, δη­λα­δή, επει­δή κά­ποιοι από αυ­τούς τους χώ­ρους μας απει­λούν ότι θα εντεί­νουν την αντί­δρα­σή τους; Θα φο­βη­θεί το κρά­τος, η ορ­γα­νω­μέ­νη πο­λι­τεία με τα μέσα που δια­θέ­τει; Ποτέ! Δεν δια­πραγ­μα­τευό­μα­στε με τρο­μο­κρά­τες. Γιατί πι­στεύ­ου­με στη δη­μο­κρα­τία και η τρο­μο­κρα­τία είναι εχθρός της».

Εχετε πει ότι θα αλ­λά­ξε­τε τον εκλο­γι­κό νόμο. Τι σκο­πεύ­ε­τε να κά­νε­τε και πότε;

«Εντός του Ια­νουα­ρί­ου θα έλθει στη Βουλή νέος εκλο­γι­κός νόμος που θα επα­να­φέ­ρει το μπό­νους. Ομως αυτό θα γί­νε­ται κλι­μα­κω­τά, ανά­λο­γα με το πο­σο­στό του πρώ­του κόμ­μα­τος. Δεν γί­νε­ται αν το πρώτο κόμμα παίρ­νει 18% να έχει το ίδιο μπό­νους με αυτό που θα λάμ­βα­νε αν έπαιρ­νε 38%. Το με­γα­λύ­τε­ρο μπό­νους που θα δί­νε­ται θα επι­τρέ­πει σε ένα κόμμα με πο­σο­στά αντί­στοι­χα αυτών της ΝΔ στις εκλο­γές του 2019 να κυ­βερ­νή­σει αυ­το­δύ­να­μα. Γιατί, πραγ­μα­τι­κά, ας ανα­λο­γι­στούν οι πο­λί­τες σε ποια κα­τά­στα­ση θα ήταν τώρα η χώρα αν σε εκεί­νες τις εκλο­γές εφαρ­μο­ζό­ταν η απλή ανα­λο­γι­κή. Και αν θα επι­θυ­μού­σαν μια συμ­μα­χία ΝΔ – ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, αφού μόνον αυτή θα εξα­σφά­λι­ζε τότε πλειο­ψη­φία στη Βουλή. Δεν θα επρό­κει­το, άραγε, για αλ­λοί­ω­ση και πα­ρα­μόρ­φω­ση της ψήφου που μόλις είχαν δώσει; Οπου πη­γαί­νω στην Ευ­ρώ­πη ο ελ­λη­νι­κός εκλο­γι­κός νόμος, που είναι ανα­λο­γι­κός κατά 85% με μπό­νους στο πρώτο κόμμα, αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως με­γά­λο συ­γκρι­τι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα του τόπου. Η πο­λι­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα που προ­σφέ­ρει μια αυ­το­δύ­να­μη κυ­βέρ­νη­ση και η τα­χύ­τη­τα με την οποία μπο­ρού­με να λαμ­βά­νου­με απο­φά­σεις είναι που δια­φο­ρο­ποιούν τη δική μας χώρα από πολ­λές άλλες οι οποί­ες δυ­σκο­λεύ­ο­νται να σχη­μα­τί­σουν κυ­βέρ­νη­ση. Δείτε τι γί­νε­ται στην Ισπα­νία. Εμείς εδώ έχου­με μια στα­θε­ρή κυ­βέρ­νη­ση η οποία έχει λάβει ισχυ­ρή εντο­λή από τον λαό. Η ισχυ­ρή εντο­λή πρέ­πει να οδη­γεί σε ισχυ­ρή κυ­βέρ­νη­ση».

Δη­λα­δή θα ψη­φί­σε­τε τον εκλο­γι­κό νόμο πριν από τον Πρό­ε­δρο της Δη­μο­κρα­τί­ας. Θα επι­διώ­ξε­τε συ­νεν­νό­η­ση με τα κόμ­μα­τα ώστε να λάβει τον απα­ραί­τη­το αριθ­μό ψήφων και να ισχύ­σει από τις επό­με­νες εκλο­γές;

«Δε­σμεύ­τη­κα να αλ­λά­ξω τον εκλο­γι­κό νόμο και θα το κάνω στην αρχή της χρο­νιάς γιατί ο εκλο­γι­κός νόμος πρέ­πει να αλ­λά­ζει στην αρχή μιας κυ­βερ­νη­τι­κής θη­τεί­ας. Τώρα που ολο­κλη­ρώ­σα­με τις άμε­σες προ­τε­ραιό­τη­τες της νο­μο­θέ­τη­σης πριν από τα Χρι­στού­γεν­να, έχου­με την άνεση να φέ­ρου­με τον εκλο­γι­κό νόμο. Το πε­ριε­χό­με­νό του απο­τε­λεί την πάγια άποψή μου. Υπό κα­νο­νι­κές συν­θή­κες, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – που ισχυ­ρί­ζε­ται ότι είναι κόμμα εξου­σί­ας – θα έπρε­πε να ανα­θε­ω­ρή­σει τα περί απλής ανα­λο­γι­κής. Και αν πι­στεύ­ει ότι μπο­ρεί να είναι πρώτο κόμμα στις επό­με­νες εκλο­γές, δεν έχει λόγο να μην ψη­φί­σει αυτόν τον εκλο­γι­κό νόμο, ώστε η χώρα να γλι­τώ­σει και την πε­ρι­πέ­τεια των δι­πλών εκλο­γών. Διότι αν ο εκλο­γι­κός νόμος δεν ψη­φι­στεί με 200 ψή­φους, τότε οι επό­με­νες εκλο­γές, οι οποί­ες θα γί­νουν το 2023, πολύ πι­θα­νόν να είναι δι­πλές».

Αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε ότι δεν θα απο­κα­λύ­ψε­τε το πρό­σω­πο που θα προ­τεί­νε­τε για Πρό­ε­δρο της Δη­μο­κρα­τί­ας. Μπο­ρεί­τε να μας πείτε με τι κρι­τή­ρια θα το επι­λέ­ξε­τε;

«Οι αρ­μο­διό­τη­τες του Προ­έ­δρου της Δη­μο­κρα­τί­ας είναι αυ­στη­ρά κα­θο­ρι­σμέ­νες από το Σύ­νταγ­μα. Πρέ­πει να συμ­βο­λί­ζει την ενό­τη­τα του έθνους. Κατά συ­νέ­πεια, θα ήταν ση­μα­ντι­κό να μην εκλε­γεί μόνο από την πα­ρά­τα­ξη που θα τον προ­τεί­νει και έχει την πλειο­ψη­φία στη Βουλή σή­με­ρα. Αρα, είναι ση­μα­ντι­κό το πρό­σω­πο που θα προ­τα­θεί να μπο­ρεί να συ­γκε­ρά­σει πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις εντός του Κοι­νο­βου­λί­ου. Ανα­γνω­ρί­ζω ότι η ευ­θύ­νη της επι­λο­γής είναι δική μου. Είναι μια βαθιά προ­σω­πι­κή από­φα­ση. Θα προ­τεί­νω το πρό­σω­πο που θεωρώ πλέον κα­τάλ­λη­λο, πι­στεύ­ο­ντας ότι η ει­σή­γη­σή μου θα είναι τέ­τοια που θα πρέ­πει τα άλλα κόμ­μα­τα να κλη­θούν να αι­τιο­λο­γή­σουν γιατί δεν θα την ψη­φί­σουν».

Θα είναι άν­δρας ή γυ­ναί­κα;

«Δεν θα μπω σε αυτή τη συ­ζή­τη­ση. Και δεν νο­μί­ζω ότι εν­δια­φέ­ρει και την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία. Το κα­τάλ­λη­λο πρό­σω­πο εν­δια­φέ­ρει».

Θε­ω­ρεί­τε ότι η ρη­το­ρι­κή του κ. Τσί­πρα, ο οποί­ος στη Βουλή σάς κα­τη­γό­ρη­σε για εξα­πά­τη­ση του λαού, αφή­νει πε­ρι­θώ­ρια συ­νεν­νό­η­σης;

«Από την πρώτη στιγ­μή είπα ότι θέλω να είμαι Πρω­θυ­πουρ­γός όλων των Ελ­λή­νων και να ενώσω τον λαό μας σε ένα με­γά­λο πρό­ταγ­μα εθνι­κής ανά­τα­ξης. Αν ο κ. Τσί­πρας δεν μπο­ρεί να πα­ρα­κο­λου­θή­σει αυτή την προ­σπά­θεια, είναι δικό του θέμα. Ξέρω ότι ένα με­γά­λο κομ­μά­τι συ­μπο­λι­τών μας, οι οποί­οι δεν μας εμπι­στεύ­τη­καν στις εκλο­γές και ψή­φι­σαν τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, συμ­φω­νεί με αρ­κε­τές πτυ­χές της πο­λι­τι­κής μας. Αυτό μου αρκεί προς το παρόν. Δεν πρό­κει­ται να ασχο­λη­θώ με την κλα­σι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση που συ­νο­δεύ­ε­ται από τους υψη­λούς τό­νους και τις σκλη­ρές κό­ντρες στο Κοι­νο­βού­λιο. Θα επι­διώ­ξω τη συ­ναί­νε­ση εκεί που μπορώ να την πε­τύ­χω. Τι θα κάνει η αντι­πο­λί­τευ­ση είναι δική της δου­λειά. Στο με­τα­ξύ, όμως, δεν υπάρ­χει τί­πο­τα πιο αστείο από το να κα­τη­γο­ρεί ο κ. Τσί­πρας αυτή την πα­ρά­τα­ξη για εξα­πά­τη­ση. Εύ­χο­μαι στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να βρει τον δρόμο του διότι η χώρα χρειά­ζε­ται μια σο­βα­ρή και με­τρη­μέ­νη αντι­πο­λί­τευ­ση. Θέλω να πω, ωστό­σο, ότι στα εθνι­κά θέ­μα­τα έχει δια­μορ­φω­θεί ενιαίο μέ­τω­πο και αυτό το κα­τα­γρά­φω ως θε­τι­κό».

Στο Κοι­νο­βού­λιο η προ­κα­ταρ­κτι­κή επι­τρο­πή ερευ­νά την υπό­θε­ση Novartis. Αν προ­κύ­ψουν νέα στοι­χεία, μπο­ρεί να επα­νέλ­θει το ζή­τη­μα των ευ­θυ­νών του κ. Τσί­πρα ή έχει κλεί­σει ορι­στι­κά;

«Δεν θέλω να πω τί­πο­τα για την υπό­θε­ση Novartis. Θα πε­ρι­μέ­νω να τε­λειώ­σει η προ­κα­ταρ­κτι­κή επι­τρο­πή το έργο της και τότε θα δούμε και θα αξιο­λο­γή­σου­με τα συ­μπε­ρά­σμα­τά της».

Τους τε­λευ­ταί­ους μήνες η Τουρ­κία τρα­βά­ει το σκοι­νί στο Αι­γαίο και στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Εσείς πού απο­δί­δε­τε αυτή την προ­κλη­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά του Ερ­ντο­γάν έπει­τα από τις δύο συ­να­ντή­σεις που εί­χα­τε μαζί του;

«Δεν πρό­κει­ται να ερ­μη­νεύ­σω δη­μο­σί­ως τη στάση του τούρ­κου προ­έ­δρου, ούτε να χρη­σι­μο­ποι­ή­σω κά­ποιο επί­θε­το για να τη χα­ρα­κτη­ρί­σω. Οταν συ­νά­ντη­σα τον κ. Ερ­ντο­γάν, επι­δί­ω­ξα σχέ­σεις καλής γει­το­νί­ας, φι­λί­ας και δια­λό­γου με την Τουρ­κία. Και επι­μέ­νω σε αυτή την προ­σέγ­γι­ση. Αυτό, όμως, δεν ση­μαί­νει ότι η Ελ­λά­δα δεν θα υπε­ρα­σπι­στεί τα κυ­ριαρ­χι­κά της δι­καιώ­μα­τα με όλα τα μέσα που έχει στη διά­θε­σή της, ενερ­γο­ποιώ­ντας ένα πολύ πυκνό πλέγ­μα δι­πλω­μα­τι­κών πρω­το­βου­λιών ώστε να απο­κρού­σει τις τε­λευ­ταί­ες πα­ρά­νο­μες και εκτός διε­θνούς νο­μι­μό­τη­τας και κοι­νής λο­γι­κής κι­νή­σεις της τουρ­κι­κής πλευ­ράς. Η Τουρ­κία είναι εξαι­ρε­τι­κά απο­μο­νω­μέ­νη στις πρό­σφα­τες επι­λο­γές της. Αντί­θε­τα, οι θέ­σεις της Ελ­λά­δας, οι οποί­ες στη­ρί­ζο­νται πάντα στην τή­ρη­ση του διε­θνούς δι­καί­ου, έχουν βρει κα­θο­λι­κή απο­δο­χή και στή­ρι­ξη από τις ΗΠΑ, την Ευ­ρώ­πη, τη Ρωσία, την Αί­γυ­πτο, το Ισ­ρα­ήλ, τις πε­ρισ­σό­τε­ρες χώρες του Κόλ­που και από ένα με­γά­λο κομ­μά­τι της ίδιας της Λι­βύ­ης. Οπου, θυ­μί­ζω, διε­ξά­γε­ται ένας σκλη­ρός εμ­φύ­λιος πό­λε­μος και η άλλη πλευ­ρά δεν ανα­γνω­ρί­ζει τη συμ­φω­νία με την Τουρ­κία ως νό­μι­μη. Ταυ­τό­χρο­να, η Ελ­λά­δα ενι­σχύ­ει την απο­τρε­πτι­κή της ισχύ. Ολο­κλη­ρώ­σα­με πρό­σφα­τα τη συμ­φω­νία για τα F-16 και για τα Μιράζ, οι Ενο­πλες Δυ­νά­μεις μας είναι πα­νέ­τοι­μες και απο­τρε­πτι­κά ισχυ­ρές. Η πόρτα του δια­λό­γου με τους γεί­το­νες θα είναι από εμένα πάντα ανοι­χτή».

Αν δεν μπο­ρού­με να τα βρού­με με την Τουρ­κία, να πάμε στη Χάγη

Πώς σχε­διά­ζε­τε να κι­νη­θεί­τε; Η προ­σφυ­γή στη Χάγη απο­τε­λεί μια επι­λο­γή για εσάς;

«Η Ελ­λά­δα δεν απαι­τεί τί­πο­τε, αλλά και δεν εκ­χω­ρεί τί­πο­τα. Και δεν προ­κα­λεί, αλλά συ­νο­μι­λεί. Ο δρό­μος του δια­λό­γου είναι ανοι­χτός και για τα Μέτρα Οι­κο­δό­μη­σης Εμπι­στο­σύ­νης, και για τις διε­ρευ­νη­τι­κές επα­φές, και για πο­λι­τι­κό διά­λο­γο. Πρό­θε­σή μου, λοι­πόν, είναι να συ­ζη­τού­με με την Τουρ­κία και στα τρία επί­πε­δα. Και πι­στεύω πως, ναι, θα πρέ­πει να πούμε κα­θα­ρά ότι αν δεν μπο­ρού­με να τα βρού­με, τότε θα πρέ­πει να συμ­φω­νή­σου­με η μία δια­φο­ρά που ανα­γνω­ρί­ζει η Ελ­λά­δα να εκ­δι­κα­στεί από ένα διε­θνές δι­καιο­δο­τι­κό όρ­γα­νο, όπως είναι το Διε­θνές Δι­κα­στή­ριο της Χάγης. Και για να είμαι απο­λύ­τως σαφής, ανα­φέ­ρο­μαι στον ορι­σμό της υφα­λο­κρη­πί­δας και των θα­λασ­σί­ων ζωνών στο Αι­γαίο και στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Αν πι­στεύ­ου­με – και το πι­στεύ­ου­με – ότι έχου­με το δίκιο με το μέρος μας, δεν έχου­με να φο­βη­θού­με τί­πο­τα ως χώρα από αυτή την εξέ­λι­ξη».

Πι­στεύ­ε­τε ότι είναι έτοι­μο το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα και η ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία να δε­χθούν τον συμ­βι­βα­σμό που θα επι­βά­λει το Δι­κα­στή­ριο της Χάγης;

«Οταν προ­σφύ­γου­με στη Χάγη για να λύσει τη δια­φο­ρά μας με την Τουρ­κία, θα πρέ­πει να εί­μα­στε αφε­νός απο­λύ­τως σί­γου­ροι ότι έχου­με το δίκιο με το μέρος μας. Και αφε­τέ­ρου απο­λύ­τως έτοι­μοι να δε­χθού­με την τε­λι­κή από­φα­ση ενός τέ­τοιου διε­θνούς ορ­γά­νου. Θεωρώ δε­δο­μέ­νο ότι μια τέ­τοια πρω­το­βου­λία θα τύγ­χα­νε της στή­ρι­ξης όλων των πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων. Είναι απα­ραί­τη­το να γίνει. Αν κρίνω από τις δη­μό­σιες το­πο­θε­τή­σεις των υπό­λοι­πων κομ­μά­των, δεν βλέπω να υπάρ­χει κά­ποια ου­σια­στι­κή αντίρ­ρη­ση. Δια­μορ­φώ­νε­ται, με άλλα λόγια, μια πο­λι­τι­κή και κοι­νω­νι­κή πλειο­ψη­φία που ανα­γνω­ρί­ζει ότι πρέ­πει, με κά­ποιον τρόπο, να λύ­σου­με τις δια­φο­ρές μας με την Τουρ­κία. Οχι, όμως, υπό κα­θε­στώς πί­ε­σης και εκ­βια­σμών. Αυτή η συ­ζή­τη­ση έχει ήδη ανοί­ξει στην ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία, που πι­στεύω ότι αντι­λαμ­βά­νε­ται πως αυτή είναι και η σωστή επι­λο­γή. Γιατί ποια άλλη επι­λο­γή έχου­με; Να μην κά­νου­με τί­πο­τα και να πα­ρα­μέ­νου­με σε μια ισορ­ρο­πία τρό­μου με την Τουρ­κία που ανά πάσα στιγ­μή μπο­ρεί να κα­τα­λή­ξει σε ένα σε­νά­ριο όπου θα εί­μα­στε και οι δύο χα­μέ­νοι; Διότι κερ­δι­σμέ­νος δεν υπάρ­χει σε ένα σε­νά­ριο θερ­μού επει­σο­δί­ου».

Λέτε ότι δεν συ­ζη­τού­με υπό κα­θε­στώς εκ­βια­σμού. Η Τουρ­κία, ωστό­σο, εκ­βιά­ζει με το Με­τα­να­στευ­τι­κό.

«Δια­χω­ρί­ζω τα δύο θέ­μα­τα. Τα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά είναι ζή­τη­μα δι­με­ρές, συμ­φω­νιών που ισχύ­ουν και Διε­θνούς Δι­καί­ου, ενώ το Με­τα­να­στευ­τι­κό είναι θέμα ευ­ρω­παϊ­κό και ευ­ρύ­τε­ρο. Σε ό,τι αφορά το πρώτο, δεν κά­νου­με καμία έκ­πτω­ση στα κυ­ριαρ­χι­κά μας δι­καιώ­μα­τα. Και επι­διώ­κου­με πρό­ο­δο με βάση όλα όσα προ­α­νέ­φε­ρα. Σε ό,τι αφορά το δεύ­τε­ρο, δια­τη­ρού­με την καλή ελ­πί­δα ότι η Τουρ­κία θα φερ­θεί πιο λο­γι­κά με βάση και τις δε­σμεύ­σεις που έχει ανα­λά­βει. Αν, ωστό­σο, το κό­στος που πρέ­πει να πλη­ρώ­σει η χώρα για μια στι­βα­ρή εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή είναι οι αυ­ξη­μέ­νες ροές, τότε θα το ανα­λά­βει. Δεν πρό­κει­ται να νε­ρώ­σω κα­θό­λου το κρασί μου στην υπε­ρά­σπι­ση των δι­καιω­μά­των μας. Εχου­με πει πολ­λές φορές τι θα κά­νου­με για την αντι­με­τώ­πι­ση του Με­τα­να­στευ­τι­κού και ελ­πί­ζω σε με­γα­λύ­τε­ρη ευ­ρω­παϊ­κή εμπλο­κή».

Εχετε ανα­λά­βει σο­βα­ρές πρω­το­βου­λί­ες με όλους τους πα­ρά­γο­ντες που επη­ρε­ά­ζουν τις εξε­λί­ξεις στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Τι επι­διώ­κει η Ελ­λά­δα; Να γίνει μέρος της λι­βυ­κής κρί­σης ή να ξε­κι­νή­σει τον διά­λο­γο για την οριο­θέ­τη­ση ΑΟΖ;

«Δεν θέ­λου­με να εί­μα­στε κομ­μά­τι κα­νε­νός προ­βλή­μα­τος. Θέ­λου­με να εί­μα­στε μέρος της λύσης στη Λιβύη γιατί μας αφορά και εμάς. Εί­μα­στε γει­το­νι­κή χώρα, άλ­λω­στε εί­μα­στε πιο κοντά σε αυτήν από όσο η Τουρ­κία. Αν υπήρ­χε μια άλλη κυ­βέρ­νη­ση στη Λιβύη, θα μπο­ρού­σα­με να συ­ζη­τή­σου­με το θέμα οριο­θέ­τη­σης θα­λασ­σί­ων ζωνών, αφού είναι ο δικός μας φυ­σι­κός θα­λάσ­σιος γεί­το­νας και όχι της Τουρ­κί­ας. Δεν θέ­λου­με μια εστία αστά­θειας στη γει­το­νιά μας. Κατά συ­νέ­πεια, θέ­λου­με να έχου­με λόγο στις εξε­λί­ξεις στη Λιβύη. Ζή­τη­σα, και θα το ζη­τή­σω ακόμη πιο επι­τα­κτι­κά, να συμ­με­τά­σχου­με και εμείς στη δια­δι­κα­σία του Βε­ρο­λί­νου. Γιατί συμ­με­τέ­χει η Τουρ­κία και όχι η Ελ­λά­δα; Θα χρεια­στεί οπωσ­δή­πο­τε πο­λι­τι­κή επί­λυ­ση του προ­βλή­μα­τος της Λι­βύ­ης. Και εμείς θέ­του­με έναν όρο για να υπάρ­ξει λύση με σφρα­γί­δα της ΕΕ, καθώς η Ευ­ρώ­πη θα έχει άποψη για το αύριο της Λι­βύ­ης: η επό­με­νη κυ­βέρ­νη­ση να θε­ω­ρή­σει αμέ­σως άκυρη τη “συμ­φω­νία” με την Τουρ­κία. Ο όρος αυτός είναι αδια­πραγ­μά­τευ­τος».

Σας ασκεί­ται κρι­τι­κή, ακόμα και από το εσω­τε­ρι­κό του κόμ­μα­τος σας, ότι μετά τις εκλο­γές αλ­λά­ξα­τε τη στάση σας απέ­να­ντι στη Συμ­φω­νία των Πρε­σπών. Οτι, δη­λα­δή, κά­να­τε και εσείς τη δική σας κω­λο­τού­μπα. Πώς το σχο­λιά­ζε­τε;

«Προ­ε­κλο­γι­κά είχα κάνει τα πάντα για να απο­τρα­πεί αυτή η Συμ­φω­νία. Ανοι­χτά την κα­τήγ­γει­λα εντός και εκτός συ­νό­ρων και προ­κά­λε­σα, μά­λι­στα, και πρό­τα­ση μομ­φής κατά της κυ­βέρ­νη­σης. Είχα, ωστό­σο, με από­λυ­τη ει­λι­κρί­νεια προει­δο­ποι­ή­σει πως αν υπο­γρα­φεί θα είναι δύ­σκο­λο να ανα­τρα­πεί. Τότε τα εθνι­κά προ­βλή­μα­τα θα γί­νο­νταν σο­βα­ρό­τε­ρα και ο μόνος δρό­μος θα ήταν η άμ­βλυν­ση των αρ­νη­τι­κών συ­νε­πειών της. Αυτό κάνω τώρα, επι­στρέ­φο­ντας τη χυ­δαία κρι­τι­κή που κά­ποιοι ψελ­λί­ζουν: Κοι­τά­ζω να βελ­τιώ­σω πτυ­χές των Πρε­σπών που δη­μιουρ­γούν προ­βλή­μα­τα! Η κυ­βέρ­νη­σή μου, λοι­πόν, στή­ρι­ξε τους πα­ρα­γω­γούς της Βό­ρειας Ελ­λά­δας να κα­το­χυ­ρώ­σουν το μα­κε­δο­νι­κό σήμα. Δεν το έκανε η προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση. Εγώ πήγα στον Ζάεφ και του είπα “κοίτα, θέλω σχέ­σεις καλής γει­το­νί­ας αλλά δεν θα δεχθώ πα­ρερ­μη­νεί­ες σε ταυ­το­τι­κά ζη­τή­μα­τα που συν­δέ­ο­νται με την Ελ­λά­δα”. Και πάντα υπο­στή­ρι­ζα ότι πρέ­πει να δια­τη­ρη­θεί ανοι­χτός ο ευ­ρω­παϊ­κός δρό­μος των Δυ­τι­κών Βαλ­κα­νί­ων. Πού ακρι­βώς είναι, λοι­πόν, η κω­λο­τού­μπα; Οσοι την επι­κα­λού­νται μάλ­λον είναι ζα­λι­σμέ­νοι από τις δικές τους κυ­βι­στή­σεις. Εγώ μένω στο κα­θή­κον μου: Με δε­δο­μέ­νη τη Συμ­φω­νία και με την οι­κο­νο­μία να ξα­να­πα­τά­ει στα πόδια της στην Ελ­λά­δα, ερ­γά­ζο­μαι ώστε να απο­κτή­σου­με ξανά ηγε­τι­κό ρόλο στα Βαλ­κά­νια».

Για συ­νά­ντη­ση με Τραμπ: Συ­ζη­τού­με την από­κτη­ση – σε βάθος χρό­νου – αε­ρο­σκα­φών F-35

Στις 7 Ια­νουα­ρί­ου θα επι­σκε­φθεί­τε τον Λευκό Οίκο. Τι προσ­δο­κά­τε από αυτή τη συ­νά­ντη­ση με τον Ντό­ναλντ Τραμπ;

«Η Ελ­λά­δα και οι Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες βρί­σκο­νται πιο κοντά από ποτέ. Η Ελ­λά­δα είναι αξιό­πι­στος σύμ­μα­χος της Αμε­ρι­κής και πε­ρι­μέ­νω αυτό να επι­βε­βαιω­θεί όχι μόνο με λόγια, αλλά και με πρά­ξεις. Μπο­ρού­με να εμ­βα­θύ­νου­με ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρο την αμυ­ντι­κή μας συ­νερ­γα­σία, πα­ρα­δείγ­μα­τος χάριν στον τομέα των drones. Kαι θα ξε­κι­νή­σου­με επί­σης τη συ­ζή­τη­ση ώστε να απο­κτή­σου­με, σε βάθος χρό­νου και όταν το επι­τρέ­ψουν οι δη­μο­σιο­νο­μι­κές συν­θή­κες, αε­ρο­σκά­φη F-35. H ψή­φι­ση της νο­μο­θε­σί­ας East Μed Act απο­τε­λεί ιστο­ρι­κή εξέ­λι­ξη. Η στή­ρι­ξη στον αγωγό East Med από τις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες ανα­γνω­ρί­ζει την ανά­γκη να δια­φο­ρο­ποι­η­θούν οι πηγές ενέρ­γειας της Ευ­ρώ­πης, και με την κα­τα­σκευή του πλω­τού σταθ­μού αε­ριο­ποί­η­σης στην Αλε­ξαν­δρού­πο­λη η Ελ­λά­δα μπαί­νει για τα καλά στον πα­γκό­σμιο ενερ­γεια­κό χάρτη. Με τον πρό­ε­δρο Τραμπ, βέ­βαια, θα συ­ζη­τή­σου­με και για επεν­δύ­σεις. Δια­κρί­νε­ται, εξάλ­λου, για το επι­χει­ρη­μα­τι­κό του δαι­μό­νιο. Είμαι σί­γου­ρος, λοι­πόν, ότι δεν θα ήθελε οι αμε­ρι­κα­νι­κές επι­χει­ρή­σεις να χά­σουν την ευ­και­ρία να συμ­με­τέ­χουν στο success story της Ελ­λά­δας!».

Για με­σαία τάξη: Μέτρο-αιχμή η μεί­ω­ση της ει­σφο­ράς αλ­λη­λεγ­γύ­ης

Συ­να­ντη­θή­κα­τε στις 17 Δε­κεμ­βρί­ου με τη νέα επι­κε­φα­λής της ΕΚΤ, την Κρι­στίν Λα­γκάρντ. Θε­ω­ρεί­τε ότι είναι ώρι­μες οι συν­θή­κες για να συ­ζη­τη­θεί επί­ση­μα το αί­τη­μα για τη μεί­ω­ση των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των 3,5% του ΑΕΠ;

«Από­λυ­τα. Το ανέ­φε­ρα ήδη στη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής και θα το θέσω επί­ση­μα εντός του πρώ­του εξα­μή­νου του 2020. Σκο­πός μας είναι να εξα­σφα­λί­σου­με τη στή­ρι­ξη των εταί­ρων, ώστε η μεί­ω­ση των πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των, στο ύψος που θα την πε­τύ­χου­με, να εν­σω­μα­τω­θεί στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2021. Είμαι συ­νε­πής σε αυτά που είχα πει πριν από τις εκλο­γές. Οι στό­χοι των πλε­ο­να­σμά­των μπή­καν σε μια εποχή που η Ελ­λά­δα δεν είχε αξιο­πι­στία. Αυτήν ακρι­βώς την αξιο­πι­στία απο­κα­θι­στού­με, προ­χω­ρώ­ντας σε πραγ­μα­τι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις. Και έχο­ντας κα­τα­στή­σει σαφές ότι δι­καιού­μα­στε, ως επι­βρά­βευ­ση, τη μεί­ω­ση των στό­χων για πρω­το­γε­νή πλε­ο­νά­σμα­τα από το 2021. Ισως κά­ποιοι να ενο­χλού­νται από αυτή τη συ­νέ­πεια, αλλά στο ζή­τη­μα των πλε­ο­να­σμά­των ήμουν απο­λύ­τως σαφής. Μετά τη συ­ζή­τη­ση στη Βουλή για τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, άλ­λω­στε, δεν υπάρ­χει κα­νείς που δεν κα­τά­λα­βε ότι ο πε­ρι­βό­η­τος “λο­γα­ρια­σμός” τον οποίο επι­κα­λεί­ται η αντι­πο­λί­τευ­ση απο­τε­λού­σε την κο­ρω­νί­δα της πο­λι­τι­κής εξα­πά­τη­σης του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και του κ. Τσί­πρα προ­σω­πι­κά. Ποτέ δεν υπήρ­ξε και ποτέ δεν δό­θη­κε εντο­λή να ανοί­ξει. Κι όμως, η αντι­πο­λί­τευ­ση εξα­κο­λου­θεί να πα­ρα­ποιεί την αλή­θεια. Ψέ­μα­τα τότε, ψέ­μα­τα και τώρα! Λυ­πά­μαι, αλλά θα χρεια­στεί πολύ χρόνο η αντι­πο­λί­τευ­ση για να ξα­να­βρεί τον βη­μα­τι­σμό της. Και είναι ξε­κά­θα­ρο ότι δυ­σκο­λεύ­ε­ται να μας αντα­γω­νι­στεί στο πεδίο της εφαρ­μο­σμέ­νης πο­λι­τι­κής. Οι πο­λί­τες, λοι­πόν, δεν ξε­χνούν. Προ­χω­ρούν, αλλά δεν ξε­χνούν».

Η προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση υπερ­φο­ρο­λό­γη­σε τη με­σαία τάξη. Εσείς τι συ­γκε­κρι­μέ­νο θα κά­νε­τε για τη μεί­ω­ση των φο­ρο­λο­γι­κών συ­ντε­λε­στών στη μι­σθω­τή ερ­γα­σία που σή­κω­σε το με­γα­λύ­τε­ρο βάρος τα προη­γού­με­να χρό­νια;

«Ο δη­μο­σιο­νο­μι­κός χώρος, που είμαι σί­γου­ρος ότι θα βρού­με και εντός του 2020 – γιατί θεωρώ ότι θα υπάρ­χει υπέρ­βα­ση των στό­χων και το 2020, όπως το πε­τύ­χα­με και στο β’ εξά­μη­νο του 2019 – θα αξιο­ποι­η­θεί κατά προ­τε­ραιό­τη­τα για τη μεί­ω­ση της ει­σφο­ράς αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Δεν είμαι ακόμη σε θέση να σας πω πόσο και πότε θα μειω­θεί γιατί δεν έχω την πλήρη δη­μο­σιο­νο­μι­κή ει­κό­να. Αλλά θα μειω­θεί σί­γου­ρα. Αυτό θα είναι το μέτρο-αιχμή υπέρ της με­σαί­ας τάξης στον χρόνο που έρ­χε­ται. Ας μην ξε­χνά­με, όμως, ότι και αυτή η πρό­σθε­τη ανα­κού­φι­ση θα λει­τουρ­γή­σει συν­δυα­στι­κά και με άλλες που έγι­ναν ή θα ακο­λου­θή­σουν. Για πα­ρά­δειγ­μα, η με­γά­λη μεί­ω­ση του ΕΝΦΙΑ, ο χα­μη­λό­τε­ρος ΦΠΑ σε πολλά προ­ϊ­ό­ντα ή τα κί­νη­τρα για την οι­κο­γέ­νεια απο­τε­λούν και αυτά μέτρα υπέρ των με­σαί­ων στρω­μά­των. Δεν έχω πάψει να λέω, άλ­λω­στε, ότι αυτά απο­τε­λούν τη ρα­χο­κο­κα­λιά της κοι­νω­νί­ας μας και σε αυτά στη­ρι­ζό­μα­στε».

ΠΗΓΉ in.gr