Aντ. Kαμπουράκης: «Η Ρόδος έχει ανάγκη από μια δημιουργική αναγέννηση»

«Η Ρόδος έχει ανάγκη από μια δημιουρ­γική ανα­γέν­νηση που θα φέρνει στο προ­σκή­νιο νέες ποιο­τι­κές επι­λο­γές ζωής, εργα­σίας, δρα­στη­ριο­τή­των και πολι­τι­σμού, συμ­βα­τές με την δια­χρο­νική ταυ­τό­τητά της και την ιστο­ρική δια­δρομή της μέσα στους αιώνες».

Αυτά τόνισε, μεταξύ πολλών άλλων, ο δήμαρ­χος Ρόδου και πρώην πρό­ε­δρος της Ένωσης Ξενο­δό­χων Ρόδου κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης, ο οποίος ανα­φέρ­θηκε διε­ξο­δικά στους στόχους που έχει θέσει η νέα δημο­τική αρχή, αλλά αφή­νο­ντας και αιχμές για αυτά που παρέ­λαβε από την προη­γού­μενη, στην ετήσια τακτική γενική συνέ­λευση του κλάδου.

Με απόλυτη σαφή­νεια ο δήμαρ­χος ξεκα­θά­ρισε εξάλλου ότι «θα τα βάλουμε όλα κάτω, θα δούμε πού είναι τα θετικά, πού είναι τα αρνη­τικά και θα ξεδι­πλώ­σουμε μια ολο­κλη­ρω­μένη στρα­τη­γική για να εξά­γουμε περισ­σό­τερη Ρόδο στον κόσμο και να εισά­γουμε περισ­σό­τερο κόσμο στη Ρόδο».

Ανα­λυ­τικά η ομιλία του δημάρ­χου Ρόδου

Ρόδος, Πέμπτη, 11 Δεκεμ­βρίου 2019

Αγα­πη­τοί Φίλοι,

Αυτή είναι μια πολύ ιδιαί­τερη, και συναι­σθη­μα­τικά φορ­τι­σμένη στιγμή, για μένα: Αφενός γιατί έχω υπη­ρε­τή­σει, για πολλά χρόνια την ΕΞΡ, αφε­τέ­ρου, γιατί είναι η πρώτη φορά, που σε Γενική Συνέ­λευση της Ένωσης, δεν βλέπω στην σειρές των καθι­σμά­των, τον πατέρα μου.

Έτσι είναι… Τα πράγ­ματα αλλά­ζουν. Είναι νόμος της εξέ­λι­ξης, νόμος της ίδια της ζωής. Ανε­ξάρ­τητα, από την όποια συναι­σθη­μα­τική φόρτιση, μπορεί να βιώ­νουμε, σε προ­σω­πικό επίπεδο.

Σήμερα λοιπόν, από αυτό το βήμα, δεν εκπρο­σωπώ τον ξενο­δόχο. Εκπρο­σωπώ τον Ροδίτη Πολίτη. Τον Πολίτη που πίστεψε, και που στήριξε το όραμα, για μια Ρόδο που μπορεί να ξανα­λάμ­ψει, και να ξανα­βρεί την Νέα Αίγλη της. Εκπρο­σωπώ τον Ροδίτη Πολίτη, που στήριξε την αυτο­διοι­κη­τική μου πρόταση, και έφερε την αλλαγή στον Δήμο Ρόδου. Γι’ αυτό, και μόνο απέ­να­ντι στον Ροδίτη Πολίτη λογο­δοτώ, όπως έχω πει πολλές φορές, και δεν θα κου­ρα­στώ να επα­να­λαμ­βάνω: Καμιά άλλη εξάρ­τηση. Καμιά άλλη επιρροή. Οι πολίτες κέρ­δι­σαν το Δήμο Ρόδου, και από τη θέση του Δημάρ­χου, υπηρετώ τον Δήμο των πολλών, τον Δήμο των πολιτών.

Η καθαρή αυτή θέση, η καθαρή αυτή σχέση, δια­μορ­φώ­νει και τις άμεσες προ­τε­ραιό­τη­τές μας, ως νέα Δημο­τική Αρχή, προ­κει­μέ­νου να κάνουμε το λόγο μας πράξη, και έργο. Υπη­ρε­τώ­ντας το “κοινό καλό”, όλων των Ροδιτών.

Δεν είμαστε στο Δήμο, ούτε για χατίρια, ούτε για ρου­σφέ­τια, ούτε για μικρο­δια­χεί­ριση, επι­μέ­ρους συμ­φε­ρό­ντων. Ένα (01) συμ­φέ­ρον υπάρχει: και είναι αυτό της Ρόδου, και του Μέλ­λο­ντός της. Όμως προ­σέξτε: το κοινό συμ­φέ­ρον της Πόλης, το κοινό καλό του Νησιού μας, είναι την ίδια στιγμή, και ό,τι καλύ­τερο μπο­ρούμε να κάνουμε για τον Ροδιακό Του­ρι­σμό. Από τον οποίο πραγ­μα­τικά ζει, και ανα­πνέει, το Νησί μας.

Ποιες είναι οι προ­τε­ραιό­τη­τές μας;

01) Πρώτα & κύρια: Υπο­δο­μές. Απο­τε­λε­σμα­τική δια­χεί­ριση των σκου­πι­διών, ηλε­κτρο­δό­τηση, δίκτυα ύδρευ­σης, και δίκτυα απο­χέ­τευ­σης. Για όλους τους κατοί­κους, και ασφαλώς και για τους επι­σκέ­πτες μας. Διαρκής μέριμνα, και πίεση, επίσης για τις υπο­δο­μές μετα­φο­ρών. Λιμάνια, μαρίνες, αερο­δρό­μιο, οδικό δίκτυο. Ασφαλές, και σύγ­χρονο οδικό δίκτυο. Όχι για το 1919, αλλά για το 2030 & το 2040. Ζωτικής σημα­σίας για την τοπική οικο­νο­μία, και τις ανάγκες της κοι­νω­νίας. Εξίσου ζωτικής σημα­σίας, και για την ανα­βάθ­μιση, του Ροδια­κού Του­ρι­στι­κού Προ­ϊ­ό­ντος.

02) Επόμενη προ­τε­ραιό­τητα, η καθη­με­ρι­νό­τητα στην πόλη. Και στην Νέα, και στην Μεσαιω­νική. Και στα χωριά μας. Στο Νησί μας. Να είναι καθαρό, νοι­κο­κυ­ρε­μένο, φρο­ντι­σμένο, ασφαλές. Να υπάρχει διαρκής ετοι­μό­τητα, για τη δια­χεί­ριση ακραίων φαι­νο­μέ­νων, όπως είχαμε πρό­σφατα με τις πλημ­μύ­ρες Και με την κατάρ­ρευση της γέφυρας που προ­βλέ­ψαμε, και απο­φύ­γαμε τα χει­ρό­τερα. Και με την σημε­ρινή Θεο­μη­νία. Που εύχομαι να στα­μα­τή­σει εδώ… Που κρίνει το …«παρελ­θόν», και τα έργα του…!

Ένας προ­ο­ρι­σμός που δεν είναι φιλικός & ασφαλής για τους μονί­μους κατοί­κους του, δεν μπορεί να είναι, για τους επι­σκέ­πτες του. Η βιω­σι­μό­τητα, είναι για όλους.

Όπως επίσης η Ρόδος, πρέπει να είναι όμορφη & ελκυ­στική για όλους. Κατοί­κους & επι­σκέ­πτες. Γι’ αυτό και στο πρό­γραμμά μας, έχουμε εντάξει εμβλη­μα­τικά έργα, που θα ανα­νε­ώ­σουν την εικόνα της Ρόδου, στα μάτια ολό­κλη­ρου του κόσμου. Αλλά και θα δώσουν νέα ποιό­τητα, στην καθη­με­ρι­νό­τητα των Ροδιτών. Παλιά Πόλη, Νέα Αγορά, Ακρό­πολη της Ρόδου με το Αρχαίο Στάδιο, Μαν­δράκι, Μαρίνα Μαν­δρα­κίου & Λεω­φό­ρος Ελευ­θε­ρίας, Εθνικό Θέατρο, Λίνδος. Τα «Βήματα» του Κολοσ­σού: Την Ιστορία του!!! Άλλο μεγάλο ταμπού, στον τόπο μας…. Τόσο πολύ­τι­μος όμως, για την Τοπική μας Ταυ­τό­τητα. Για την Τοπική μας Υπε­ρη­φά­νεια. Και τόσο σημα­ντικό αντα­γω­νι­στικό πλε­ο­νέ­κτημα, για ποιο­τικό Του­ρι­σμό. Που διαχέει τα Του­ρι­στικά έσοδα, στην Κοι­νω­νία. Στον Τόπο. Στους Ροδίτες.

Η Ρόδος δεν είναι μόνον ένας πανέ­μορ­φος και φιλό­ξε­νος τόπος: Έχει αρχαίο, έχει νεότερο και έχει σύγ­χρονο Πνεύμα. Έχει μονα­δική ιστορία. Και έχει λαμπερό πολι­τι­σμό. Οι Αρχαιο­λό­γοι έχουν Δίκιο: έχει άγνωστο, μονα­δικό Πολι­τι­σμό. Κι αυτό έχουμε την υπο­χρέ­ωση να το προ­στα­τεύ­σουμε, να το ανα­δεί­ξουμε, και να το εντά­ξουμε μέσα στην καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία της Πόλης μας. Να το απο­λαμ­βά­νει ο Ροδίτης. Και ο Επι­σκέ­πτης μας. Να το αισθά­νε­ται. Είναι τερά­στιο συγκρι­τικό μας πλε­ο­νέ­κτημα. Στο 95%, του τοπικού ΑΕΠ που προ­έρ­χε­ται από τον Του­ρι­σμό, είναι καίριο, με ιδιαί­τερο σεβασμό στην Ιστορία μας, και στο περι­βάλ­λον, να το «Φωτί­σουμε» αυτό.

Η Ρόδος έχει ανάγκη από μια δημιουρ­γική ανα­γέν­νηση, που θα φέρνει στο προ­σκή­νιο, νέες ποιο­τι­κές επι­λο­γές ζωής, εργα­σίας, δρα­στη­ριο­τή­των και πολι­τι­σμού. Συμ­βα­τές με την δια­χρο­νική ταυ­τό­τητά μας, και την ιστο­ρική δια­δρομή μας, μέσα στους αιώνες.

Ξεκί­νησα αυτή την προ­σπά­θεια και θα την πάω μέχρι το τέλος.

03) Τρίτη προ­τε­ραιό­τητα, στη σειρά ανα­φο­ράς, αλλά όχι στη σημασία, η Προβολή του νησιού μας. Γιατί αυτό επι­βάλ­λει, το κοινό καλό. Για να δημιουρ­γή­σουμε ευκαι­ρίες, στην τοπική οικο­νο­μία, για να δώσουμε δυνα­τό­τη­τες στη νέα γενιά, να κερ­δί­σει το μέλλον της, στον τόπο της.

Εδώ, παρα­λά­βαμε έναν απα­ξιω­μένο ΠΡΟΤΟΥΡ, μια μελέτη ιδιω­τι­κής εται­ρείας για δια­χεί­ριση προ­ο­ρι­σμού, και έχουμε ένα (01) σχέδιο: Τα επε­ξερ­γα­ζό­μα­στε γρήγορα, ως Νέα Δημο­τική Αρχή. Θα τα βάλουμε όλα κάτω, θα τα δούμε. Που είναι τα θετικά, που είναι τα αρνη­τικά, και θα ξεδι­πλώ­σουμε μια ολο­κλη­ρω­μένη στρα­τη­γική. Για να εξά­γουμε περισ­σό­τερη Ρόδο στον κόσμο. Και για να εισά­γουμε περισ­σό­τερο κόσμο στη Ρόδο.

Αυτό που θέλω να τονίσω είναι πως και για τις τρεις (03) αυτές προ­τε­ραιό­τη­τες, που ξεκι­νάμε να τρέ­χουμε, ο αγώνας είναι μαρα­θώ­νιος. Και μάλιστα ανη­φο­ρι­κός. Γιατί είναι πολλά τα χιλιό­με­τρα που πρέπει να καλύ­ψουμε, λόγω της παρα­τε­τα­μέ­νης αδρά­νειας χρόνων, και κακών απο­φά­σεων. Που πάρ­θη­καν στο πόδι. Τα απο­τε­λέ­σματά τους δε, τα βρί­σκουμε σήμερα, μπροστά μας.

Έχουμε βάλει ψηλά τον πήχη. Κι εκεί παρα­μέ­νει.

Ωστόσο, είμαστε ανα­γκα­σμέ­νοι να ξεκι­νή­σουμε, από όσο χαμηλά τον βρήκαμε. Παρ’ όλα αυτά, δεν συμ­βι­βα­ζό­μα­στε πλέον, ούτε με το λίγο, ούτε με το χαμηλό. Ούτε με το πρό­χειρο, ούτε με το μέτριο. Δεν κάνουμε εκπτώ­σεις στους στόχους μας. Αλλά εντεί­νουμε καθη­με­ρινά τις προ­σπά­θειές μας, έχοντας την αμέ­ρι­στη στήριξη των Ροδιτών. Κι αυτό μας δίνει καθη­με­ρινά, και έμπνευση, και δύναμη. Θα σπά­σουμε όσα αυγά, χρεια­στεί. Το ν’ ακο­λου­θεί κανείς την πεπα­τη­μένη, δεν τον πάει μακριά. Το “έτσι τα βρήκαμε, έτσι τ’ αφή­νουμε”, σημαί­νει οπι­σθο­δρό­μηση, μέσα σ’ έναν κόσμο που τρέχει μπροστά.

Γι’ αυτό και δεν πρό­κει­ται, να στα­μα­τή­σουμε μπροστά σε κανένα εμπόδιο, όσο ψηλό κι αν είναι. Θα αγω­νι­στούμε να περά­σουμε από πάνω. Αυτή είναι η αντί­ληψή μου για την αυτο­διοί­κηση: μπορεί να είναι αντι­συμ­βα­τική, αλλά δεν έγινα Δήμαρ­χος, για να ψάχνω για άλλοθι. Έγινα, για να δίνω λύσεις. Με την κοι­νω­νία συμ­μέ­τοχη, και τους φορείς της να έχουν ρόλο, και λόγο. Με συνερ­γα­σία. Με κοινή προ­σπά­θεια. Με πραγ­μα­τικό Διάλογο. Με απο­φά­σεις & με ενέρ­γειες. Με σοβαρή αντι­με­τώ­πιση των αναγκών, και με υπευ­θυ­νό­τητα, που ται­ριά­ζει στις νέες απαι­τή­σεις του αύριο. Όμως, επα­να­λαμ­βάνω, και το υπο­γραμ­μίζω: Ο Κρα­ταιός Κλάδος του τόπου μας, πρέπει να δίνει το Άριστο παρά­δειγμα, προς μίμηση: Νομι­μό­τη­τας, Περι­βαλ­λο­ντι­κής & Ενερ­γεια­κής Συνεί­δη­σης. Συνέ­πειας! Συμ­μα­χίας με τους Εργα­ζό­με­νους. Τους συμπο­λί­τες μας. Χωρίς καμία απο­λύ­τως έκπτωση, επί όλων αυτών!!!

Θέλω τέλος να επι­ση­μάνω την ευτυχή συγκυ­ρία, να έχουμε Περι­φε­ρειάρχη τον Γιώργο Χατζη­μάρκο. Η καλή συνερ­γα­σία Δήμου & Περι­φέ­ρειας, δημιουρ­γεί τη μεγάλη ευκαι­ρία, που είμαστε απο­φα­σι­σμέ­νοι να αξιο­ποι­ή­σουμε, στο έπακρο.

Όπου ευδο­κι­μεί η καλή συνερ­γα­σία, τα απο­τε­λέ­σματα είναι πολ­λα­πλα­σια­στικά. Το 01+01, δεν κάνει μόνον 02. Μπορεί να κάνει 10, μπορεί να κάνει 20. Η ευκαι­ρία είναι τώρα. Το θετικό momentum της συγκυ­ρίας είναι τώρα. Η Ρόδος μπορεί τώρα, να κερ­δί­σει το αύριο που αξίζει.

Αγα­πη­τοί Φίλοι,

Γνωρίζω ασφαλώς και από πρώτο χέρι, τα κλαδικά θέματα που υπάρ­χουν, όπως τα ανεί­σπρα­κτα Δημο­τικά Τέλη, τα Τέλη Καθα­ριό­τη­τας, επο­χι­κό­τη­τας και τα συναφή, την Πολε­ο­δο­μία τα τετρα­γω­νικά και τα συνα­κό­λουθα, την ΔΕΥΑΡ με την ύδρευση, την ποιό­τητα, και την αδιά­λει­πτη επάρ­κειά του νερού, με την «άρδευση», τις γεω­τρή­σεις και τις αφα­λα­τώ­σεις, και με την απο­χέ­τευση, την εισφορά σε Γη, τις παρα­λίες, και τα άλλα τόσα. Θέματα τα οποία θα έπρεπε να έχουν επι­λυ­θεί χθες, ή προχθές, αλλά οι παρελ­κυ­στι­κές τακτι­κές που ακο­λου­θή­θη­καν από την προη­γού­μενη διοί­κηση του Δήμου, απλά “κλω­τσού­σαν παρα­κάτω το τενε­κε­δάκι”, εξα­γο­ρά­ζο­ντας χρόνο, και τίποτα περισ­σό­τερο.

Χρειά­ζε­ται ασφαλώς να γίνει ένας νέος σοβαρός διά­λο­γος, και τίποτα δεν πρέπει να θεω­ρη­θεί εξ αρχής ως δεδο­μένο. Χρειά­ζε­ται ένας διά­λο­γος ουσίας, ο οποίος είναι πάντα δρόμος διπλής κατεύ­θυν­σης. Άλλωστε κανένας κόμπος δεν λύθηκε ποτέ, με το τέντωμα των άκρων του. Άλλες είναι οι αρετές, που οδηγούν στην επίλυση. Η κατά­θεση τεκ­μη­ριω­μέ­νων προ­τά­σεων, τα θετικά επι­χει­ρή­ματα, και πάνω απ’ όλα η συνεί­δηση της ευθύνης, του κοινού καλού, που οφεί­λουμε όλοι να υπη­ρε­τούμε. Γιατί όλοι επω­φε­λού­μα­στε, όταν το πετυ­χαί­νουμε.

Προ­σω­πικά, και το ξέρετε όλοι, είμαι πάντα υπέρ των λύσεων. Άμεσων, και Πρα­κτι­κών. Αν στα­μα­τή­σουμε να επι­νο­ούμε, και να ανα­κυ­κλώ­νουμε προ­βλή­ματα, αν επι­κε­ντρω­θούμε στις λύσεις, θα κατα­φέ­ρουμε και σε αυτά τα επι­μέ­ρους θέματα, να δώσουμε τις σωστές απα­ντή­σεις.

Κλεί­νο­ντας λοιπόν, αυτή την πολύ ιδιαί­τερη και ξεχω­ρι­στή στιγμή για μένα,

θέλω να ευχηθώ μια γόνιμη και παρα­γω­γική Γενική Συνέ­λευση, τόσο για την Ένωσή σας, που δεν έχω στα­μα­τή­σει να νιώθω σπίτι μου, όσο και για την προ­ο­πτική του νησιού μας.

Στην ΕΞΡ δεν αξίζει τίποτα λιγό­τερο, από το να είναι, δυνα­μικά, μέρος της προ­ο­πτι­κής, και της επι­τυ­χίας του τόπου μας. Παρά­δειγμα, προς μίμηση. Και προ­νό­μιο ηθικής κατα­ξί­ω­σης, το να είσαι μέλος της.

Μέρος της Αίγλης, και της Λάμψης της Ρόδου, στα χρόνια που έρχο­νται.

Σας ευχα­ρι­στώ θερμά.