“Οφειλόμενη απάντηση στους εκφραστές της μαύρης προπαγάνδας”

Αν είχαμε στο ενερ­γη­τικό μας τόσα πρω­το­σέ­λιδα – φιάσκο, αν η αλήθεια και η δημο­σιο­γρα­φική εγκυ­ρό­τητα είχε υποστεί τέτοια πανω­λε­θρία εξ αιτίας μας, θα είχαμε αλλάξει όχι μόνο επάγ­γελμα, αλλά και χώρα!

Απά­ντηση του Γρα­φείου Τύπου της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, σε σχόλια της εφη­με­ρί­δας “Ροδιακή”

Είναι θλιβερό να παρα­κο­λου­θεί κανείς, μέρα με τη μέρα το κατρα­κύ­λι­σμα προς την αθλιό­τητα μιας ιστο­ρι­κής εφη­με­ρί­δας, που σε τίποτα πια δεν θυμίζει αυτό που ήταν κάποτε.

Οι τελευ­ταίες επι­θέ­σεις κατά του Γρα­φείου Τύπου της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, από “συνα­δέλ­φους”, που φοβού­νται να δηλώ­σουν την ταυ­τό­τητά τους και κρύ­βο­νται πίσω από την ανω­νυ­μία, διότι προ­φα­νώς ντρέ­πο­νται και οι ίδιοι για τις ανοη­σίες που γράφουν ή που τους βάζουν άλλοι να γράφουν, δεν είναι δείγμα δημο­σιο­γρα­φι­κής δεο­ντο­λο­γίας, την οποίαν αρέ­σκο­νται τόσο πολύ να επι­κα­λού­νται.

Τα ανώνυμα, σαχλά και δήθεν λεβέ­ντικα άρθρα και σχόλια, που τάχα κρα­δαί­νουν το λάβαρο της “ανε­ξάρ­τη­της” και “αδέ­σμευ­της” εφη­με­ρί­δας ένα πράγμα φανε­ρώ­νουν: αχυ­ραν­θρώ­πους των ΜΜΕ, υπη­ρέ­τες άλλων σκο­πι­μο­τή­των, που έχουν το θράσος να κουνούν το δάχτυλο και να κάνουν υπο­δεί­ξεις στο Γραφείο Τύπου της Περι­φέ­ρειας, όταν και μόνο μια ενδει­κτική ματιά στα πρω­το­σέ­λιδα της εφη­με­ρί­δας θα έπρεπε να τους κάνει να εξα­φα­νι­στούν από προ­σώ­που γης, από ντροπή. Αν είχαν τσίπα βεβαίως, την οποίαν, προ­φα­νώς, δεν δια­θέ­τουν.

Δεν δια­θέ­τουν ούτε γνώση της ελλη­νι­κής γλώσσας, οπότε λογικό είναι να χρη­σι­μο­ποιούν κατά κόρον τις ίδιες τετριμ­μέ­νες λέξεις σε κάθε άρθρο υπε­ρά­σπι­σης της χαμένης προ πολλού δημο­σιο­γρα­φι­κής εντι­μό­τη­τας. Αλλά και η σημασία των σημείων στίξης, είναι άγνωστη στους “πατριάρ­χες” της δημο­σιο­γρα­φίας και στους συνε­χι­στές της σχολής του “ελά­βο­μεν και δημο­σιεύ­ο­μεν” και που μόνο όταν πρό­κει­ται να χύσουν χολή με ψεύδη και συκο­φα­ντίες, κάνουν τον κόπο να εγκα­τα­λεί­ψουν την προ­σφιλή μέθοδο του copy paste.

Συνεπώς, είναι φυσικό να μην γνω­ρί­ζουν ότι τα απο­σιω­πη­τικά δεν είναι ένδειξη σχή­μα­τος λόγου, αλλά συνέ­χι­σης του λόγου. Ίσως πρέπει να ξανα­πάνε το δημο­τικό σχολείο και να φρε­σκά­ρουν τις στοι­χειώ­δεις γραμ­μα­τι­κές και εννοιο­λο­γι­κές γνώσεις.

Είναι φανερό ότι ο τίτλος της εφη­με­ρί­δας «Η γέφυρα της Κρε­μα­στής έγινε… διπλής κατεύ­θυν­σης! Σελ. 6» στο φύλλο της περα­σμέ­νης Πέμπτης, ήταν ένας τίτλος παρα­πλα­νη­τι­κός, επι­κίν­δυ­νος και κακό­βου­λος. Παρα­πλανά και δημιουρ­γεί εντυ­πώ­σεις σε όλους εκεί­νους που δεν θα ανέ­τρε­χαν στην σελίδα 6 για να δια­βά­σουν την αλήθεια. Αυτή είναι η πάγια τακτική τους. Η τακτική της κου­το­πο­νη­ριάς. Άλλα έξω, στο πρω­το­σέ­λιδο, άλλα μέσα, στις εσω­τε­ρι­κές σελίδες, αφού δεν υπάρ­χουν επι­χει­ρή­ματα για να υπο­στη­ρί­ξουν τις αθλιό­τη­τες που της βαφτί­ζουν “δημο­σιο­γρα­φία”. Δεκάδες είναι τα παρα­δείγ­ματα.

Ερμη­νεύ­σιμο λοιπόν το μένος κατά του Γρα­φείου Τύπου της Περι­φέ­ρειας. Και κατα­νοητό. Διότι, το αλάθητο του Πάπα νομί­ζουν ότι μόνο εκείνοι τον έχουν. Η πραγ­μα­τικά καθε­στω­τική και κατ’ ουσίαν φασί­ζουσα νοο­τρο­πία, είναι η δική τους, όταν με φαιά προ­πα­γάνδα προ­σπα­θούν να συκο­φα­ντή­σουν και να πλήξουν την Περι­φε­ρειακή Αρχή, για λόγους που ουδεμία σχέση έχουν με την πολι­τική και που θα πρέπει να ανα­ζη­τη­θούν σε άλλες σφαίρες. Καθόλου δύσκολο αφού ούτε τα προ­σχή­ματα δεν έχουν κρα­τή­σει. Ναι, έχουν δίκιο και συμ­φω­νούμε σ’ αυτό: μικρός ο τόπος και γνω­ρι­ζό­μα­στε όλοι.

Για να τελειώ­νουμε λοιπόν:

Την αντί­θετη άποψη, όταν αυτή στη­ρί­ζε­ται σε απρο­κά­λυ­πτα και ενσυ­νεί­δητα ψέμματα, που εξυ­πη­ρε­τούν προ­φα­νείς σκο­πι­μό­τη­τες και πρόσωπα, κανένας δεν είναι υπο­χρε­ω­μέ­νος να τη δημο­σιεύ­σει. Αντι­θέ­τως, ο δημο­σιο­γρά­φος έχει υπο­χρέ­ωση να απο­κα­λύ­ψει το ψεύδος και να απο­κα­τα­στή­σει την αλήθεια.

Δεν τους ζήτησε κανείς να κρατούν λιβα­νι­στή­ρια. Ούτε και τα χρεια­ζό­μα­στε, από ΜΜΕ που έχουν τέτοια χαρα­κτη­ρι­στικά. Την αλήθεια απαι­τούμε και όσο η αλήθεια απο­κρύ­πτε­ται ή παρα­ποιεί­ται, το Γραφείο Τύπου θα απαντά και θα τους ξεμπρο­στιά­ζει. Τόσο απλά!

ΥΓ: Φυσικά και δεν είστε ούτε θα γίνετε σαν εμάς! Ευτυχώς! Αν είχαμε την παρα­μι­κρή ομοιό­τητα, θα ανη­συ­χού­σαμε σοβαρά! Κι αν είχαμε στο ενερ­γη­τικό μας τόσα πρω­το­σέ­λιδα – φιάσκο, αν η αλήθεια και η εγκυ­ρό­τητα είχε υποστεί τέτοια πανω­λε­θρία εξ αιτίας μας, θα είχαμε αλλάξει όχι μόνο επάγ­γελμα, αλλά και χώρα!

Το Γραφείο Τύπου