Γιούνκερ: «Οι Έλληνες, πραγματικοί ήρωες της κρίσης»

Αλλαγή σκυ­τά­λης στις Βρυ­ξέλ­λες. Λίγο πριν ανα­λά­βει καθή­κο­ντα η νέα Ευρω­παϊκή Επι­τροπή με πρόεδρο την Ούρ­σουλα φον ντερ Λάιεν, ο απερ­χό­με­νος πρό­ε­δρος Ζαν Κλοντ Γιούν­κερ απο­χαι­ρετά τους Ευρω­παί­ους μέσα από το ενη­με­ρω­τικό δελτίο «Playbook» του περιο­δι­κού ευρω­παϊ­κής πολι­τι­κής «Politico». Η εφη­με­ρίδα Bild στα­χυο­λο­γεί μερικές από τις πιο χαρα­κτη­ρι­στι­κές απα­ντή­σεις του Ζαν Κλοντ Γιούν­κερ, μια από τις οποίες αφορά την Ελλάδα και το απόγειο της οικο­νο­μι­κής κρίσης του 2015: Γράφει λοιπόν ο απερ­χό­με­νος πρό­ε­δρος για τη μεγα­λύ­τερη κρίση της θητείας του: «Περά­σαμε επτά μήνες, 16 Eurogroup και τέσ­σε­ρις Συνό­δους Κορυφής της ΕΕ αγω­νι­ζό­με­νοι για την παρα­μονή της Ελλάδας στο ευρώ. Ήταν περί­ο­δος προ­κλή­σεων για όλους, πολύ περισ­σό­τερο όμως για τους θαρ­ρα­λέ­ους ανθρώ­πους στην Ελλάδα. Και το λέω αυτό επειδή ήμουν ένας από τους “Eνήλικες Στην Αίθουσα” (σσ. εννοεί την τελευ­ταία ταινία του Κώστα Γαβρά) σε περισ­σό­τε­ρες από 500 συνα­ντή­σεις στο Συμ­βού­λιο. Για αυτούς τους μήνες θα έπρεπε να γραφτεί ένα ξεχω­ρι­στό βιβλίο με πρω­τα­γω­νι­στές τους Έλληνες που ήταν οι πραγ­μα­τι­κοί ήρωες της ιστο­ρίας».

H Frankfurter Allgemeine Zeitung κάνει το δικό της απο­λο­γι­σμό της θητείας Γιούν­κερ: «Το καλύ­τερο απο­χαι­ρε­τι­στή­ριο δώρο για τον απερ­χό­μενο πρόεδρο είναι τα στοι­χεία του Ευρω­βα­ρό­με­τρου που δημο­σιεύ­θη­καν χθες, Παρα­σκευή. Το 76% των ερω­τη­θέ­ντων θεωρεί ότι το ευρώ είναι καλό για την ευρω­ζώνη και το 65% πιστεύει ότι το ενιαίο νόμισμα είναι καλό για τη χώρα τους. Πρό­κει­ται για τα μεγα­λύ­τερα ποσοστά από την εισα­γωγή του ευρώ το 2002. Η γεμάτη κρίσεις θητεία του Ζαν Κλοντ Γιούν­κερ ξεκί­νησε με την άρνηση της τότε νεο­ε­κλε­γεί­σας κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ να εφαρ­μό­σει τους όρους λιτό­τη­τας που έθεταν οι δανει­στές. Παρά τρίχα η Ελλάδα να βρί­σκο­νταν εκτός ευρώ. Ο Γιούν­κερ έκανε ό,τι περ­νούσε από το χέρι του για να το απο­τρέ­ψει. Και τα κατά­φερε. Ήταν η μεγα­λύ­τερη επι­τυ­χία του».

Der Spiegel: «Τα ίχνη του χρή­μα­τος»

Το περιο­δικό Der Spiegel ανα­φέ­ρε­ται σε ανάλυσή του στη δια­φαι­νό­μενη παραί­τηση του πρω­θυ­πουρ­γού της Μάλτας Τζόζεφ Μουσκάτ δύο χρόνια μετά τη δολο­φο­νία της δημο­σιο­γρά­φου Ντάφνι Γκα­ρουάνα Γκα­λί­τσια: «Όταν η δημο­σιο­γρά­φος δολο­φο­νή­θηκε πριν από δύο χρόνια, ο Τζόζεφ Μουσκάτ, συντε­τριμ­μέ­νος και απο­φα­σι­σμέ­νος, υπό­σχο­νταν ότι θα ανα­πο­δο­γύ­ριζε κάθε πέτρα μέχρι να εντο­πι­στούν οι υπαί­τιοι. Λίγες εβδο­μά­δες μετά ξεκι­νού­σαν οι πρώτες συλ­λή­ψεις. Ο πρω­θυ­πουρ­γός αισθά­νο­νταν και πάλι τόσο ισχυρός, ώστε συνέ­χισε να προ­στα­τεύει τον προ­σω­πάρχη του και τον υπουργό Του­ρι­σμού, παρά το γεγονός ότι και οι δύο είχαν παρά­κτιες εται­ρίες στον Παναμά, όπως είχε ισχυ­ρι­στεί η άτυχη δημο­σιο­γρά­φος.»

«Παρά το γεγονός ότι τα ίχνη του χρή­μα­τος οδη­γού­σαν μέσω Ντου­μπάι και Παναμά απευ­θείας σε μέλη του υπουρ­γι­κού συμ­βου­λίου της Μάλτας, οι δύο υπουρ­γοί παρέ­μει­ναν στις θέσεις τους χωρίς να χρεια­στεί να απο­λο­γη­θούν ενώπιον της δικαιο­σύ­νης ή εξε­τα­στι­κών επι­τρο­πών. Τελικά παραι­τή­θη­καν μόλις τώρα. Τολ­μη­ροί αστυ­νο­μι­κοί και συγ­γε­νείς της Ντάφνι Γκα­ρουάνα Γκα­λί­τσια φρό­ντι­σαν έτσι ώστε η υπόθεση να μην μπει στο αρχείο την ώρα που αυξά­νο­νται οι ενδεί­ξεις για τους εντο­λείς της δολο­φο­νίας. Τι γνω­ρί­ζει ο Μουσκάτ; Γιατί προ­στά­τευε τόσο καιρό τους κομ­μα­τι­κούς του φίλους; «Ολό­κληρη η ομάδα των πολι­τι­κών πρέπει να παραι­τη­θεί. Τώρα συνει­δη­το­ποιώ με πόσο επι­κίν­δυνα άτομα έχω να κάνω», έγραφε η δημο­σιο­γρά­φος πριν από το θάνατό της. Τώρα γίνεται ολοένα και πιο σαφές τι εννο­ούσε».

Στέ­φα­νος Γεωρ­γα­κό­που­λος