ΚΕΘΕΑ: «Ενα Δ.Σ. που επιβάλλεται δεν έχει θέση στο ΚΕΘΕΑ»

Στην ανα­κοί­νωση του Υπουρ­γείου ο ειση­γη­τής της Πράξης Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου ενδύ­ε­ται τον ρόλο του θεμα­το­φύ­λακα της λει­τουρ­γίας του ΚΕΘΕΑ, της «αυτο­δια­χεί­ρι­σης», του «επι­στη­μο­νι­κού έργου», των «στεγνών προ­γραμ­μά­των». Ακόμα και της Γενικής Συνέ­λευ­σης του ΚΕΘΕΑ –αφού φυσικά φρό­ντισε πρώτα να της στε­ρή­σει το δικαί­ωμα ψήφου και εκλογής του ΔΣ του Οργα­νι­σμού.

Δεν γνω­ρί­ζουμε αν πείθει κάποιους ο Υπουρ­γός. Σίγουρα πάντως δεν πείθει το ΚΕΘΕΑ, τα μέλη του, τις οικο­γέ­νειές τους, τους εργα­ζό­με­νους, τους εθε­λο­ντές. Ούτε και τους δεκάδες κοι­νω­νι­κούς, επι­στη­μο­νι­κούς και αυτο­διοι­κη­τι­κούς φορείς από όλη την Ελλάδα και όλο το πολι­τικό φάσμα -συμπεριλαμβανομένης της κυβερ­νη­τι­κής παράταξης- που εξέ­δω­σαν ψηφί­σματα και ανα­κοι­νώ­σεις ενάντια στην κατάρ­γηση του αυτο­διοί­κη­του του ΚΕΘΕΑ. Ούτε τους χιλιά­δες πολίτες που ψήφισαν για τον ίδιο λόγο δια­δι­κτυακά ή εκδή­λω­σαν με ποικίλα  μέσα και τρόπους την υπο­στή­ριξή τους προς τον Οργα­νι­σμό.

Σίγουρα ένα πράγμα δια­φεύ­γει από τον Υπουργό και την κυβέρ­νηση: Η εκλογή του ΔΣ από τη βάση του ΚΕΘΕΑ είναι βέβαια η ανώτατη θεσμική έκφραση της αυτο­διοί­κη­σής του, αλλά το αυτο­διοί­κητο δεν είναι απλώς μια δια­δι­κα­σία. Συν­δέ­ε­ται με την ουσία της απε­ξάρ­τη­σης, η οποία δεν απευ­θύ­νε­ται σε «ασθε­νείς» και παθη­τι­κούς λήπτες υπη­ρε­σιών, όπως φαί­νε­ται να πιστεύει το Υπουρ­γείο, αλλά βασί­ζε­ται στη δημο­κρα­τική συμ­με­τοχή και την ανάληψη ευθύνης. Και για αυτό είναι ανα­πό­σπα­στο κομμάτι της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας του ΚΕΘΕΑ.

Το αυτο­διοί­κητο είναι επίσης ένας εμπε­δω­μέ­νος τρόπος της εσω­τε­ρι­κής λει­τουρ­γίας του ΚΕΘΕΑ, ένα βίωμα για όλους όσοι έχουν συν­δέ­σει τη ζωή τους με τον Οργα­νι­σμό. Για αυτό και ένα ΔΣ που επι­βάλ­λε­ται με τον βίαιο και αυταρ­χικό τρόπο μιας Πράξης Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου και καταρ­γεί τη συμ­με­τοχή μελών και εργα­ζο­μέ­νων δεν έχει θέση στο ΚΕΘΕΑ και δεν θα γίνει ποτέ απο­δε­κτό.

Όσο περνάει ο καιρός και η κυβέρ­νηση δίνει και άλλα δείγ­ματα γραφής στον τομέα της κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής και της υγείας, γίνεται φανερό ότι η κατάρ­γηση του αυτο­διοί­κη­του του ΚΕΘΕΑ απο­τε­λεί το πρώτο βήμα για την απο­δό­μηση του σημε­ρι­νού δωρεάν και δημό­σιου πεδίου αντι­με­τώ­πι­σης των εξαρ­τή­σεων, προς την κατεύ­θυνση του περιο­ρι­σμού της χωρίς όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις πρό­σβα­σης σε υπη­ρε­σίες, της ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης, και της «δια­χεί­ρι­σης» του προ­βλή­μα­τος.