Η αλήθεια είναι ότι αν και έχουμε πολλές προσδοκίες από την νεολαία, δεν θέλουμε μια ανήσυχη νεολαία. Θέλουμε μια βολική νεολαία.
Από την οικογένεια μέχρι το σχολείο και μέχρι τα πρώτα χρόνια εργασίας, είναι σφιχτά οριοθετημένα τα περιθώρια (αντί)δρασης των παιδιών, στη συνέχεια εφήβων και μετέπειτα νέων.
Απαιτούμε να διαμορφώσουν ένα καλύτερο αύριο, αλλά δεν τους παρέχουμε εφόδια.
Περιμένουμε να γίνουν ανεξάρτητα αλλά μέσα σε ένα ασφυκτικά καθοδηγητικό οικογενειακό περιβάλλον.
Θέλουμε να τα δούμε να επαναστατούν αλλά δεν τους αφήνουμε περιθώρια να δράσουν.
Ζητάμε να διαπρέψουν αλλά δεν τους επιτρέπουμε να επιλέξουν.
Αξιώνουμε να είναι ελεύθερα πνεύματα αλλά δεν τα μαθαίνουμε να σκέφτονται.
Περιμένουμε να μετεξελιχθούν σε «σωστούς» ανθρώπους αλλά δεν τους επιτρέπουμε να κάνουν λάθη.
Επιθυμούμε να ανοίξουν τα φτερά τους αλλά κρατάμε σφιχτά το σχοινί που τα έχουμε δέσει.
Δεν το παραδεχόμαστε, αλλά θέλουμε μια «βολική» νεολαία. Διαχειρίσιμη και μη λειτουργική, για να μην χαθεί ο έλεγχος, το μέτρο, τα όρια… Από την οικογένεια, μέχρι το σχολείο και την κοινωνία.
Κανένας επαναστάτης, ονειροπόλος, κανένα ελεύθερο πνεύμα, κανένας ανήσυχος και ενεργός πολίτης δεν ξεχώρισε από το πλήθος κρατώντας το μέτρο, περιπλανώμενος μόνο μέσα στα κουτάκια που ο περίγυρος όρισε.
Η 16χρονη Γκρέτα Τούνμπεργκ, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κανείς με τον τρόπο της, ξεχώρισε γιατί είχε όλα τα περιθώρια να ξεχωρίσει, γιατί είχε τη δυνατότητα, γιατί είχε την ευκαιρία, γιατί μπόρεσε ελεύθερα να κυνηγήσει αυτό που η ίδια έθεσε ως στόχο. Κι αν μια 16χρονη, με σύνδρομο Άσπεργκερ, κάπου, σε κάποια γωνιά του πλανήτη, μπόρεσε να κάνει τη διαφορά και να ξεχωρίσει μέσα στο πλήθος, τότε υπάρχει κρυμμένη μια ελπίδα ότι μαθαίνοντας στα παιδιά να καλλιεργούν άκριτα την δική τους σκέψη, να θέτουν δικούς τους στόχους και να κυνηγάνε τα δικά τους όνειρα, ίσως η αλλαγή που επιθυμούμε να μας φέρει το αύριο, να μην είναι και τόσο μακριά τελικά…
* «Τρέλα μπορεί να είναι το να εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας (…) Και η μεγαλύτερη τρέλα απ΄όλες, να βλέπεις τη ζωή όπως είναι και όχι όπως θα έπρεπε να είναι (…) Να αλλάξεις τον κόσμο φίλε μου Σάντσο, δεν είναι τρέλα, ούτε ουτοπία. Είναι δικαιοσύνη!». [Μιγκέλ ντε Θερβάντες]
Σχολιασμός άρθρου
Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού
Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.