Ελλοχεύουν κίνδυνοι σε αιρετούς του Δήμου Ρόδου από τυχόν “αναδοχή” οφειλών 7 εκατ. ευρώ προς τον ΕΦΚΑ

Περι­πλέ­κε­ται ολοένα και περισ­σό­τερο η προ­σπά­θεια, που κατα­βάλ­λει η δημο­τική αρχή Ρόδου, για την τακτο­ποί­ηση οφειλών προς τον ΕΦΚΑ ληξι­πρό­θε­σμων ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών των υπό εκκα­θά­ριση εται­ρειών ΑΔΕΚΑΜ του πρ. Δήμου Πετα­λού­δων, συνο­λι­κού ποσού 2.917.290,20 ευρώ και ΑΔΕΚΤ Α.Ε. του πρ. Δήμου Ρόδου, συνο­λι­κού ποσού 4.110.962,08 ευρώ, αφού δια­πι­στώ­νε­ται ότι τυχόν βεβια­σμένη εξό­φληση τους δεν απο­κλεί­ε­ται να φέρει μέλη της υπόλογα για απιστία.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο ΕΦΚΑ έχει δεσμεύ­σει τα ΑΦΜ υπό­λο­γων των διοι­κή­σεων των δύο ως άνω εται­ρειών, δεν έχει προ­χω­ρή­σει σε ανα­γκα­στική εκτέ­λεση εις βάρος τους και στην πορεία κίνησε την δια­δι­κα­σία κατα­λο­γι­σμού των ίδιων ποσών στον Δήμο Ρόδου.

Δεν προ­χώ­ρησε σε ανα­γκα­στική εκτέ­λεση στον Δήμο Ρόδου καθώς στο μεταξύ εξα­σφα­λί­στηκε με απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, το έτος 2017, η ανα­στολή τους.

Πιο συγκε­κρι­μένα με την αρ. πρωτ. 1777/26-01-2017 ατομική ειδο­ποί­ηση του Δ/ντή του Περιφ. Υποκ. Ε.Φ.Κ.Α. Μισθω­τών Δωδ/σου (αρ. πρωτ. εισ. 2/11377/15-02-2017) ζητή­θηκε από τον Δήμο Ρόδο , με απειλή δια­φο­ρε­τικά κατα­σχέ­σεων μετά από 20 ημέρες, η κατα­βολή συνο­λι­κού ποσού 7.028.252,28 ευρώ για οφειλές κυρίως εισφο­ρών και πρό­σθε­των τελών των ως άνω υπό εκκα­θά­ριση δημο­τι­κών επι­χει­ρή­σεων.

Η βεβαί­ωση κατά του Δήμου Ρόδου της παρα­πάνω οφειλής, έγινε με την υπ’αρ. πρωτ. 21109/18-11-2013 απόφαση συνυ­πευ­θυ­νό­τη­τας της Δ/ντριας του Περιφ. Υποκ/τος Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ. Ρόδου, δηλαδή έγινε σαν να είναι υπο­χρε­ω­τική – εκ του νόμου- αναδοχή χρέους του Δήμου Ρόδου, με επί­κληση των δια­τά­ξεων του άρθρου 10 του Ν. 4071/2012.

Σύμφωνα με τη νομική υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου οι παρα­πάνω δια­τά­ξεις των νόμων είναι υπο­χρε­ω­τι­κές για τους οικεί­ους Δήμους μόνο για λυθεί­σες και τελού­σες υπό εκκα­θά­ριση έως 31-12-2010 δημο­τι­κές επι­χει­ρή­σεις που έχουν μορφή αμιγών επι­χει­ρή­σεων του Π.Δ. 410/1995 ή κοι­νω­φε­λών και παρέ­χουν επι­πλέον μάλιστα προ­βλέ­πε­ται και απαλ­λαγή από πρό­στιμα και προ­σαυ­ξή­σεις.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται ακόμη ότι για τις οφειλές προς ασφα­λι­στικά ταμεία λυθει­σών δημο­τι­κών επι­χει­ρή­σεων με μορφή ανω­νύ­μων εται­ρειών, δεν είναι εκ του νόμου υπο­χρε­ω­τική η συνυ­πευ­θυ­νό­τητα του Δήμου που ανήκουν, αλλά είναι στη δυνη­τική ευχέ­ρεια του Δήμου να τις απο­δε­χθεί με δύο προ­ϋ­πο­θέ­σεις: Αιτιο­λο­γη­μένη απόφαση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου ως προς την αιτία που απο­δέ­χε­ται την οφειλή και απόλυτη πλειο­ψη­φία του συνόλου των μελών.

Η νομική υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου θεωρεί ότι ακύρως εκδό­θη­καν τόσο η παρα­πάνω πράξη συνυ­πευ­θυ­νό­τη­τας του Δήμου Ρόδου, όσο και η παρα­πάνω πράξη ατο­μι­κής ειδο­ποί­η­σης, διότι ο Δήμος Ρόδου δεν έχει με την ως άνω απόφαση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου ανα­λά­βει την πληρωμή των οφειλών της ΑΔΕΚΑΜ Α.Ε. και της Α.Δ.Ε.Κ.Τ. Α.Ε. προς το Ι.Κ.Α – ΕΤΑΜ και ήδη ΕΦΚΑ.

Επί πλέον υφί­στα­νται και ζητή­ματα παρα­γρα­φής, καθώς μέχρι της ισχύος της διά­τα­ξης του άρθρου 28 του Ν. 4321/2015 που ανέ­στειλε τον χρόνο παρα­γρα­φής, έχουν περάσει 5 χρόνια, που ισχύει για το Δημόσιο και ανα­λο­γικά για τους Δήμους από τότε που παρα­σχέ­θη­καν οι ασφα­λι­στι­κές εργα­σίες, άλλως έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που παρα­σχέ­θη­καν οι ασφα­λι­στι­κές εργα­σίες.

Επί πλέον ακόμη και αν θεω­ρού­νταν αμιγείς ή κοι­νω­φε­λείς επι­χει­ρή­σεις οι συγκε­κρι­μέ­νες ανώ­νυ­μες εται­ρείες ΑΔΕΚΑΜ Α.Ε. και ΑΔΕΚΤ Α.Ε. και πάλι οι σχε­τι­κές δια­τά­ξεις, επι­βάλ­λουν την πληρωμή μέσω της κυρίας εισφο­ράς χωρίς πρό­σθετα τέλη εκτός αν προ­σφύ­γει στο Δικα­στή­ριο οπότε δεν απαλ­λάσ­σε­ται, ενώ στην προ­κει­μένη περί­πτωση η μεν πράξη συνυ­πευ­θυ­νό­τη­τας δεν ορίζει αόριστα και παρα­νό­μως τίποτα σχετικό, η δε υπ’αρ. 1777/26-01-2016 ατομική ειδο­ποί­ηση του Δ/ντη του ΕΦΚΑ Δωδ/σου, κατα­λό­γισε στο Δήμο Ρόδου, και πρό­σθετα τέλη συνο­λι­κού ύψους 2.744.833,04 τα οποία συνά­θροισε στο ποσό των 7.028.252,28 ευρώ.

Ο Δήμος Ρόδου έχει ασκήσει προ­σφυγή για το θέμα στο Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου που έχει προσ­διο­ρι­σθεί για να δικα­στεί, όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, την 23η Ιανουα­ρίου 2020.

Στο μεταξύ στο μεσο­διά­στημα υπήρξε ακόμη μια εξέλιξη:

Σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του άρθρου 109 παρ.9.β.ββ του Ν. 3852/2010, όπως σήμερα αυτές ισχύουν ύστερα και από τις τελευ­ταίες τρο­πο­ποι­ή­σεις (αρ. 16 παρ.1.3 και 18 του Ν. 4575/2018), ορί­ζε­ται ότι οφειλές δημο­τι­κών ανω­νύ­μων εται­ρειών που τελούν υπό εκκα­θά­ριση μέχρι 31-10-2018 προς το Ελλη­νικό Δημόσιο, Ασφα­λι­στικά Ταμεία, τρίτους περι­λαμ­βα­νό­με­νων και δεδου­λευ­μέ­νων απο­δο­χών μετα­φε­ρό­με­νου προ­σω­πι­κού, μπορούν να κατα­βλη­θούν από τον οικείο Δήμο, μετά όμως από αιτιο­λο­γη­μένη απόφαση του Δημο­τι­κού Συμβουλίου- συνεπώς και αντί­στοιχη ευθύνη των μελών του- η οποία μάλιστα απόφαση λαμ­βά­νε­ται με την απόλυτη πλειο­ψη­φία του συνόλου των μελών του.

Συνεπώς η Δ/νση Οικο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών του Δήμου Ρόδου, λαμ­βά­νο­ντας στοι­χεία από τον Εκκα­θα­ρι­στή θα πρέπει να συντά­ξει πλήρως αιτιο­λο­γη­μένη Μελέτη-Έκθεση-Εισήγηση προς το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο, στην οποία θα βεβαιώ­νε­ται ποιες από τις παρα­πάνω οφειλές είναι εξο­πλι­σμέ­νες με πλήρως εκκα­θα­ρι­σμέ­νους και ληξι­πρό­θε­σμους τίτλους που δικαιο­λο­γούν απόλυτα τις υπο­χρε­ώ­σεις και δεν τελούν σε δικα­στι­κές εκκρε­μό­τη­τες, ποι­νι­κούς ελέγ­χους οργάνων της εται­ρείας επί των λόγων που δημιουρ­γή­θη­καν κ.λπ., προ­κει­μέ­νου έτσι να δικαιο­λο­γεί­ται αλλά και να προ­κύ­πτει απόλυτα ότι είναι συμ­φέ­ρον για το Δήμο Ρόδου η ανάληψή των υπο­χρε­ώ­σεων αυτών.

Στην αιτιο­λό­γηση μιας από­φα­σης “ανα­δο­χής” των οφειλών των δύο υπό εκκα­θά­ριση εται­ρειών βρί­σκε­ται ακριβώς και το “αγκάθι” στις προ­θέ­σεις της νέας δημο­τι­κής αρχής.

Είναι εξαι­ρε­τικά δύσκολο συγκε­κρι­μένα να αιτιο­λο­γή­σει το δημο­τικό συμ­βού­λιο με απόφαση, που πρέπει να λάβει με απόλυτη πλειο­ψη­φία, γιατί ο Δήμος Ρόδου, θα πρέπει να ανα­λά­βει την υπο­χρέ­ωση εξό­φλη­σης των οφειλών, που προ­κλή­θη­καν με υπαι­τιό­τητα, ανε­ξαρ­τή­τως αν οφεί­λε­ται σε αμέλεια ή κακή δια­χεί­ριση, απελ­θου­σών διοι­κή­σεων τους, όταν μάλιστα η άποψη είναι ότι δεν είναι υπο­χρε­ω­τική δια νόμου η ανάληψη της ευθύνης για την απο­πλη­ρωμή του χρέους, που έχει ήδη βεβαιω­θεί, σε πρώην αιρε­τούς ή και ιδιώτες μέλη των διοι­κή­σεών τους.

Μια τέτοια απόφαση, για την απο­πλη­ρωμή ενός τόσο μεγάλου ποσού, θα μπο­ρούσε να οδη­γή­σει σε δικα­στική περι­πέ­τεια όσους την συνυ­πο­γρά­ψουν, να κατη­γο­ρη­θούν για απιστία και πιθα­νό­τατα να τους κατα­λο­γι­στούν οι δαπάνες μετά από κατα­σταλ­τικό έλεγχο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου.

Οι ίδιοι λόγοι είναι εξάλλου αυτοί, που οδή­γη­σαν τις δύο προη­γού­με­νες δημο­τι­κές αρχές, να μην προ­χω­ρή­σουν στην εξό­φληση των οφειλών, να μην ανα­λά­βουν την ευθύνη και πολύ περισ­σό­τερο να μην προ­κα­λέ­σουν καν την προ­βλε­πό­μενη από τις ως άνω δια­τά­ξεις συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου για την λήψη σχε­τι­κής απο­φά­σεως.

Στο μεταξύ ακόμη ένα θέμα στην όλη δια­χεί­ριση της σοβαρής αυτής εκκρε­μό­τη­τας υφί­στα­ται από το γεγονός ότι με απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, που εκδό­θηκε την 11η Φεβρουα­ρίου του 2011, απορ­ρί­φθηκε η αγωγή που υπέ­βα­λαν στρε­φό­με­νοι κατά του Δήμου Ροδίων και του Δήμου Χάλκης, μετόχων της υπό εκκα­θά­ριση δημο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης ΑΔΕΚΤ ΑΕ, δύο πρώην μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της.

Αξίωσαν αρχικώς να ακυ­ρω­θεί η απόφαση της γενικής συνέ­λευ­σης των μετόχων της εται­ρείας στο σκέλος που αφορά την πώληση των πάγιων περιου­σια­κών της στοι­χείων στην εται­ρεία ΡΟΔΩΝ ΑΕ.

Από την αγωγή τους αυτή παραι­τή­θη­καν στην πορεία και δίκασαν τη δεύτερη με την οποία ζήτησαν να ανα­γνω­ρι­στεί ότι υπό­χρεοι προς κατα­βολή του οφει­λο­μέ­νου στο Iδρυμα Kοινωνικών Ασφα­λί­σεων ποσού 2.144.822,1 ευρώ (τότε) από την εται­ρεία, πέραν αυτής είναι και οι Δήμοι Ροδίων και Χάλκης απε­ριό­ρι­στα κατά το ποσοστό συμ­με­το­χής του καθενός στο μετο­χικό κεφά­λαιό της. 
Είχαν υπο­στη­ρί­ζει ότι επειδή η ανώνυμη εται­ρεία απο­τε­λεί απο­κε­ντρω­μένη δημο­τική υπη­ρε­σία των ενα­γο­μέ­νων Δήμων και εφόσον κατά τη λύση της είχε παθη­τικό οι ενα­γό­με­νοι Δήμοι είχαν απε­ριό­ρι­στη ευθύνη να εξο­φλή­σουν τις προς τρίτους οφειλές τους και από την ιδιω­τική τους περιου­σία κατά την ορθή ερμη­νεία και εφαρ­μογή του Κώδικα Δήμων και Κοι­νο­τή­των.

Ζήτησαν έτσι να ανα­γνω­ρι­στεί ότι την υπο­χρέ­ωση κατα­βο­λής των οφειλών δεν έχουν οι ίδιοι αλλά οι δήμοι Ροδίων και Χάλκης.

Η αγωγή τους απορ­ρί­φθηκε ωστόσο από το δικα­στή­ριο.