Πανελλήνιες: Αλλάζει ο τρόπος εξέτασης Νεοελληνικής Γλώσσας – Λογοτεχνίας

Τι προ­βλέ­πει η τρο­πο­ποι­η­μένη υπουρ­γική απόφαση για τις Πανελ­λή­νιες, σύμφωνα με όσα ανα­φέ­ρει το Alfavita.gr.

Στο μάθημα «Νεο­ελ­λη­νική Γλώσσα και Λογο­τε­χνία» στη Γ’ τάξη Ημε­ρη­σίου Γενικού Λυκείου και στη Γ’ και Δ’ τάξη Εσπε­ρι­νού Γενικού οι μαθητές και οι μαθή­τριες αξιο­λο­γού­νται σε ενιαία τρίωρη εξέταση στην κατα­νό­ηση και παρα­γωγή λόγου.

Δίνο­νται στις μαθή­τριες και τους μαθητές δύο ή τρία μη διδαγ­μένα κείμενα, συνο­λι­κής έκτασης έως τρεις σελίδες, ένα εκ των οποίων είναι λογο­τε­χνικό, σε ολο­κλη­ρω­μένη ή απο­σπα­σμα­τική μορφή, (ποίημα, διήγημα, μυθι­στό­ρημα ή θεα­τρικό έργο)• τα υπό­λοιπα κείμενα μπορεί να είναι σε ολο­κλη­ρω­μένη, ελαφρώς δια­σκευα­σμένη ή απο­σπα­σμα­τική μορφή: δημο­σιο­γρα­φικά άρθρα, συνε­ντεύ­ξεις, κρι­τι­κές, δοκίμια, επι­στη­μο­νικά κείμενα, αφίσες με λεζάντα, πλη­ρο­φο­ριακά κείμενα με εικόνες, σκίτσα, πίνακες ή δια­γράμ­ματα κ.ά.), δια­φο­ρε­τικά μεταξύ τους ως προς το κει­με­νικό είδος, ώστε να απο­τι­μά­ται η ανα­γνω­στική ικα­νό­τητα των μαθητών και μαθη­τριών σε ποι­κι­λία κει­με­νι­κών ειδών.

Τα κείμενα μπορούν να συνο­δεύ­ο­νται από σύντομο εισα­γω­γικό σημεί­ωμα χωρίς ερμη­νευ­τικά σχόλια. Για τα κείμενα αυτά τίθε­νται τέσσερα συνο­λικά θέματα μέσω των οποίων απο­τι­μά­ται η ικα­νό­τητα των μαθητών/ τριών να κατα­νο­ούν το περιε­χό­μενο των κει­μέ­νων, να ερμη­νεύ­ουν και να αξιο­λο­γούν στάσεις, αξίες, ιδέες κ.ά.

βασι­ζό­με­νοι/ες σε στοι­χεία των κει­μέ­νων, καθώς επίσης να παρά­γουν ερμη­νευ­τικό και κριτικό λόγο. Τα θέματα προ­τεί­νε­ται να είναι δια­βαθ­μι­σμέ­νης δυσκο­λίας και να τίθε­νται περιο­ρι­σμοί στην έκταση των απα­ντή­σεων (όπου χρειά­ζε­ται). Το νοη­μα­τικό περιε­χό­μενο των μη λογο­τε­χνι­κών κει­μέ­νων πρέπει να είναι συναφές με κάποιον ή κάποιους από τους θεμα­τι­κούς άξονες που προσ­διο­ρί­ζο­νται στο Πρό­γραμμα Σπουδών για το μάθημα της Νεο­ελ­λη­νι­κής Γλώσσας.

Τα κείμενα συνο­δεύ­ο­νται από τα εξής θέματα:

Το πρώτο θέμα σχε­τί­ζε­ται με τα μη λογο­τε­χνικά κείμενα και αφορά στη συνο­πτική νοη­μα­τική απόδοση από τους μαθητές και τις μαθή­τριες μέρους ενός κει­μέ­νου ή τη συνο­πτική απόδοση των απόψεων που δια­τυ­πώ­νο­νται σε ένα κείμενο για κάποιο ζήτημα. Το πρώτο θέμα βαθ­μο­λο­γεί­ται με 15 μονάδες.

Το δεύτερο θέμα σχε­τί­ζε­ται με τα μη λογο­τε­χνικά κείμενα και ανα­λύ­ε­ται σε τρία ερω­τή­ματα, δια­φο­ρε­τικά μεταξύ τους, με δυνα­τό­τητα κάποιο/κάποια από αυτά να είναι κλει­στού τύπου και με ενδε­χό­μενη αιτιο­λό­γηση της απά­ντη­σης. Ένα από αυτά μπορεί να διαι­ρεί­ται σε δύο υπο­ε­ρω­τή­ματα.

Τα ερω­τή­ματα σχε­τί­ζο­νται με:

α) την αξιο­ποί­ηση του πλαι­σίου των κει­μέ­νων (κοι­νω­νι­κού, ιστο­ρι­κού, πολι­τι­στι­κού, του χώρου και του χρόνου) με σκοπό την κατα­νό­ηση των λόγων και των ενερ­γειών των υπο­κει­μέ­νων (ατο­μι­κών και συλ­λο­γι­κών) που ανα­φέ­ρο­νται στα κείμενα, και των σχέσεων μεταξύ τους,

β) τον εντο­πι­σμό και την ερμη­νευ­τική προ­σέγ­γιση σκοπών, στάσεων, βασικών θέσεων και προ­θέ­σεων του συντά­κτη / συντα­κτών των κει­μέ­νων, καθώς και την τεκ­μη­ρί­ωση της βασικής ιδέας του κει­μέ­νου,

γ) την αξιο­λό­γηση της συνά­φειας ιδεών, επι­χει­ρη­μά­των, τίτλων, υπό­τι­τλων, εικόνων κ.ά. με μια θέση, άποψη ή ζήτημα που θέτει το κείμενο και της απο­δει­κτι­κής τους αξίας,

δ) τον εντο­πι­σμό και τη συσχέ­τιση συγκε­κρι­μέ­νων κει­με­νι­κών δεικτών που οργα­νώ­νουν το κείμενο ως σημα­σιο­δο­τη­μένη κατα­σκευή -δηλαδή, οι μαθητές/τριες να εντο­πί­ζουν μέσα στο κείμενο δείκτες (π.χ. λεξι­λό­γιο, ρημα­τικά πρόσωπα, στίξη, εκφρα­στικά μέσα, τρόπους σύντα­ξης, κ.ά.) και να ανα­γνω­ρί­ζουν τη λει­τουρ­γία τους στο κείμενο,

ε) την ανα­γνώ­ριση και την ερμη­νευ­τική προ­σέγ­γιση του τρόπου σύν­δε­σης και οργά­νω­σης ιδεών, προ­τά­σεων, παρα­γρά­φων ή δια­φό­ρων σημειω­τι­κών τρόπων σε ένα κείμενο, αφού λάβουν οι μαθητές και οι μαθή­τριες υπόψη το επι­κοι­νω­νιακό πλαίσιο και τα κοι­νω­νικά συμ­φρα­ζό­μενα,

στ) τη σύγκριση των μη λογο­τε­χνι­κών κει­μέ­νων ως προς τις θέσεις, τον τρόπο πραγ­μά­τευ­σης του θέματος, την πει­στι­κό­τητα, την απο­τε­λε­σμα­τική μετά­δοση του νοή­μα­τος κ.α. Το δεύτερο θέμα βαθ­μο­λο­γεί­ται με 40 μονάδες, που επι­με­ρί­ζο­νται σε κάθε ερώτημα ανάλογα με τη βαρύ­τητα τους (15+15+10). Τα υπο­ε­ρω­τή­ματα, επίσης, βαθ­μο­λο­γού­νται ανάλογα με τη βαρύ­τητά τους.

Το τρίτο θέμα σχε­τί­ζε­ται με το λογο­τε­χνικό κείμενο και αφορά στην παρα­γωγή ερμη­νευ­τι­κού σχολίου, με το οποίο επι­διώ­κε­ται οι μαθητές και οι μαθή­τριες, αφενός να ανα­πτύσ­σουν κρίσιμα θέματα/ερω­τή­ματα που πραγ­μα­τεύ­ε­ται το λογο­τε­χνικό κείμενο, αξιο­ποιώ­ντας συν­δυα­στικά κει­με­νι­κούς δείκτες ή και στοι­χεία συγκει­μέ­νου, αφε­τέ­ρου να τοπο­θε­τού­νται/αντα­πο­κρί­νο­νται στα θέματα/ερω­τή­ματα αυτά, τεκ­μη­ριώ­νο­ντας τις προ­σω­πι­κές τους θέσεις. Η προ­βλε­πό­μενη έκταση της απά­ντη­σης μπορεί να κυμαί­νε­ται από 100 έως 200 λέξεις.

Το τρίτο θέμα βαθ­μο­λο­γεί­ται με 15 μονάδες. Στα παρα­πάνω θέματα χρειά­ζε­ται να είναι σαφής και προ­σε­κτική η δια­τύ­πωση των ερω­τη­μά­των, ώστε να απο­φεύ­γο­νται επι­κα­λύ­ψεις στις απα­ντή­σεις των μαθη­τριών και των μαθητών.

Το τέταρτο θέμα σχε­τί­ζε­ται με τα μη λογο­τε­χνικά κείμενα και αφορά στη γραπτή παρα­γωγή κρι­τι­κού λόγου, 300 έως 400 λέξεις (ανάλογα με τη βαρύ­τητα του θέματος), το οποίο αντα­πο­κρί­νε­ται σε συγκε­κρι­μένο επι­κοι­νω­νιακό πλαίσιο (σκοπό, πομπό, απο­δέ­κτες, κει­με­νικό είδος) και ζητεί από τους μαθητές/τριες την ανά­πτυξη τεκ­μη­ριω­μέ­νης προ­σω­πι­κής γνώμης, τη συμ­φω­νία ή τη δια­φω­νία τους με προ­βλή­ματα, θέσεις, στάσεις, στε­ρε­ό­τυπα, προ­κα­τα­λή­ψεις κ.ά. που θέτει το κείμενο/θέτουν τα κείμενα ανα­φο­ράς. Το τέταρτο θέμα βαθ­μο­λο­γεί­ται με 30 μονάδες.»

πηγή news247.gr