Tourism Generis: Η ώρα της κρίσης για τον ελληνικό τουρισμό έφτασε

Ερευνα της Tourism Generis κάνει λόγο για ένα αρκετά δύσκολο και απαι­τη­τικό 2020 στον κλάδο του του­ρι­σμού.

Της Μαρίας Ακριβού

Μικρό καλάθι κρατούν όσοι επαγ­γελ­μα­τίες δρα­στη­ριο­ποιού­νται στον του­ρι­στικό κλάδο αφού, όπως λένε, τα πράγ­ματα θα κυλή­σουν στα ίδια επίπεδα με πέρυσι, με ελαφρά πτώση της του­ρι­στι­κής κίνησης να σημειώ­νε­ται σε αρκετά μέρη της Ελλάδας. Την ίδια ώρα, έκθεση της Tourism Generis επι­ση­μαί­νει ότι το μέλλον του ελλη­νι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος προ­βλέ­πε­ται δυσοί­ωνο, κάνο­ντας λόγο για ένα αρκετά δύσκολο και απαι­τη­τικό 2020.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο και διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βουλο της Tourism Generis, Γιώργο Δρα­κό­πουλο, οι παρά­γο­ντες της αγοράς γνώ­ρι­ζαν από τις αρχές της τρέ­χου­σας χρονιάς ότι θα υπήρχε μείωση, όταν ανα­κοι­νώ­θηκε ο προ­γραμ­μα­τι­σμός των δια­θέ­σι­μων αερο­πο­ρι­κών θέσεων. Ο ίδιος δηλώνει επι­φυ­λα­κτι­κός, καθώς στην πράξη έχει απο­δει­χθεί πως όποτε η του­ρι­στική κίνηση ακο­λού­θησε την κατιούσα, η πτώση δεν περιο­ρί­στηκε μόνο σε ένα έτος.

Εξηγεί ότι στις ώριμες του­ρι­στι­κές οικο­νο­μίες οι φάσεις ανά­πτυ­ξης επη­ρε­ά­ζο­νται σε βάθος χρόνου από μια σειρά παρα­γό­ντων, όπως για παρά­δειγμα η ύπαρξη ή μη μακρο­χρό­νιου σχεδίου ανά­πτυ­ξης, η τιμο­λο­γιακή πολι­τική ή καλύ­τερα στρα­τη­γική κατεύ­θυνση value for money, αλλά και οι πολι­τι­κές των tour operators (Tos).

Οι ΤΟs συνη­θί­ζουν να «φορ­τί­ζουν» έναν προ­ο­ρι­σμό για μερικές συνε­χείς του­ρι­στι­κές περιό­δους. Ετσι δημιουρ­γούν την αίσθηση μιας διαρκώς αυξα­νό­με­νης ζήτησης που ωθεί τους παρα­γω­γούς του­ρι­στι­κών υπη­ρε­σιών να μεγα­λώ­νουν τη προ­σφορά τους. Ο κ. Δρα­κό­που­λος υπεν­θυ­μί­ζει πως στην Ελλάδα από τις 716.000 ξενο­δο­χεια­κές κλίνες το 2008 φθάσαμε στις 836.000 το 2018, χωρίς στο νούμερο αυτό να συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται ενοι­κια­ζό­μενα δωμάτια και κατοι­κίες που ακο­λου­θούν τη λογική της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης. «Είναι πάγια πολι­τική των TOs να λένε ξαφνικά: “Φέτος δεν τραβάει ο συγκε­κρι­μέ­νος προ­ο­ρι­σμός, δεν μπο­ρούμε να που­λή­σουμε -με αυτές τις τιμές- , κάντε καμιά προ­σφορά” και είτε αγο­ρά­ζουν φθη­νό­τερα, είτε να επι­λέ­γουν άλλους προ­ο­ρι­σμούς», ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Ο λόγος πάντως που η άνοδος των αφίξεων δεν συνο­δεύ­ε­ται από αντί­στοιχη αύξηση στα του­ρι­στικά έσοδα έχει να κάνει, κυρίως, με το ότι είμαστε ένας ώριμος προ­ο­ρι­σμός. Από τη στιγμή που χρεια­ζό­μα­στε κατα­νά­λωση, πέφτουμε ανα­γκα­στικά στην παγίδα του μαζικού του­ρι­σμού, ο οποίος εστιά­ζει στη φθη­νό­τερη τιμή και όχι απα­ραί­τητα στην ποιό­τητα.

Βέβαια κάτι τέτοιο συνιστά παγκό­σμια τάση και δεν πρέπει να μας ανη­συ­χεί ιδιαί­τερα, υπό την έννοια ότι οι επι­χει­ρή­σεις εξα­σφα­λί­ζουν τη βιω­σι­μό­τητά τους και οι προ­ο­ρι­σμοί την αει­φο­ρία τους. Αλλωστε, όπως λέει και ο κ. Δρα­κό­που­λος, ο του­ρι­σμός από προ­νό­μιο των λίγων έγινε δικαί­ωμα όλων.

Γιώργος Δρα­κό­που­λος, Πρό­ε­δρος και Διευ­θύ­νων Σύμ­βου­λος της Tourism Generis,

«Κρί­νο­ντας από τα επίπεδα των μέσων εισο­δη­μά­των των κατοί­κων των χωρών από τις οποίες αντλούμε την πελα­τεία μας, αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε ότι θα έπρεπε να είμαστε ευχα­ρι­στη­μέ­νοι. Η τάση υστέ­ρη­σης των εσόδων έναντι των αφίξεων ενι­σχύ­ε­ται και από τη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση, της οποίας το κύριο χαρα­κτη­ρι­στικό είναι οι προ­σι­τές τιμές», ανα­φέ­ρει, διευ­κρι­νί­ζο­ντας πως από τη στιγμή που το προφίλ του σύγ­χρο­νου ταξι­διώτη δια­μορ­φώ­νε­ται από τη δια­σταυ­ρού­μενη τμη­μα­το­ποί­ηση οικο­νο­μι­κών, κοι­νω­νι­κών και πολι­τι­στι­κών μετα­βλη­τών, όσο αυτές αλλά­ζουν θα αλλάζει και ο καταναλωτής-τουρίστας.

Μπορεί η Ελλάδα να γυρίσει το παι­χνίδι;

Οι υψηλές θερ­μο­κρα­σίες που σημειώ­νο­νται στη Βόρεια και την Κεντρική Ευρώπη σε συν­δυα­σμό με την άνοδο της Τουρ­κίας, η οποία είναι σε θέση να προ­σφέ­ρει ένα πιο οικο­νο­μικά ελκυ­στικό προϊόν, πλήτ­τουν την Ελλάδα. Πώς μπορεί η χώρα μας να ενι­σχύ­σει την αντα­γω­νι­στι­κό­τητά της;

«Πρέπει να απο­φα­σί­σουμε τι είδους αντα­γω­νι­στι­κό­τητα θέλουμε», απαντά ο κ. Δρα­κό­που­λος. «Αν θέλουμε να μας προ­τι­μούν επειδή είμαστε φθη­νό­τε­ροι, τότε θα πρέπει να ρίξουμε τις τιμές, αλλά παράλ­ληλα να στα­μα­τή­σουμε την γκρίνια και τη μοι­ρο­λα­τρία περί χαμηλών απο­δό­σεων και χαμηλής κατά κεφαλήν δαπάνης. Αν πάλι ανα­γνω­ρί­ζουμε τον του­ρι­σμό ως βασικό πυλώνα ανά­πτυ­ξης της οικο­νο­μίας μας, τότε επι­βάλ­λε­ται να επι­λέ­ξουμε τον αντα­γω­νι­σμό σε επίπεδο ποιό­τη­τας».

Σχο­λιά­ζο­ντας το εγχώριο του­ρι­στικό προϊόν, ο πρό­ε­δρος της Tourism Generis παρα­δέ­χε­ται ότι υπάρ­χουν αρκετές επι­χει­ρή­σεις που βρί­σκο­νται υψηλά στην παγκό­σμια κατά­ταξη από άποψη παροχής υπη­ρε­σιών. Ωστόσο, η χωρική συγκέ­ντρωση δρα­στη­ριο­τή­των, η επο­χι­κό­τητα, οι χαμηλές τιμές, η ανα­πο­τε­λε­σμα­τική διοί­κηση, η εύθραυ­στη χρη­μα­το­οι­κο­νο­μική κατά­σταση ουκ ολίγων του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων και η ελλιπής δια­σύν­δεση με άλλους τομείς/κλάδους της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας που δρουν υπο­στη­ρι­κτικά στη δια­δι­κα­σία παρα­γω­γής και διά­θε­σης του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος δημιουρ­γούν ανα­χώ­ματα και εμπο­δί­ζουν την ανά­πτυξη.

«Η σημε­ρινή ηγεσία ξεκινά με ένα πλε­ο­νέ­κτημα: Η κοι­νω­νία έχει ήδη αντι­λη­φθεί και απο­δε­χθεί τη σημασία του του­ρι­σμού και έχει έρθει η ώρα να το κεφα­λαιο­ποι­ή­σει. Εξα­κο­λουθώ να υπο­στη­ρίζω, στο πλαίσιο μιας του­ρι­στι­κής πολι­τι­κής διεύ­ρυν­σης του χαρ­το­φυ­λα­κίου των αγορών μας και μείωσης της εξάρ­τη­σης του του­ρι­σμού μας από τους μεγά­λους tour operators της Ευρώπης, ότι επι­βάλ­λε­ται να εστιά­σουμε στην Κίνα».

Κατα­λή­γει, λέγο­ντας πως για να απο­κτή­σουμε υπο­λο­γί­σιμο μερίδιο αγοράς στην Ασία απαι­τεί­ται μακρο­πρό­θε­σμο σχέδιο, επι­θε­τικό μάρ­κε­τινγκ, υπομονή και κυρίως επιμονή.

*Το άρθρο δημο­σιεύ­τηκε στην εφη­με­ρίδα Φιλε­λεύ­θε­ρος

Πηγή mariaakrivou.gr