«Η σημερινή υπερθέρμανση του πλανήτη είναι πρωτοφανής», λένε επιστήμονες

«Εκτός από την πρό­σφατη ταχεία αύξηση της θερ­μο­κρα­σίας, τέτοιες εναλ­λα­γές θερμών και κρύων περιό­δων δεν έχουν συμβεί ποτέ σε όλον τον κόσμο ταυ­τό­χρονα τις τελευ­ταίες δύο χιλιε­τίες», λέει ο καθη­γη­τής του πανε­πι­στη­μίου της Βέρνης, Ράφαελ Νεουκομ.

Σε άρθρο του στο περιο­δικό Nature, ο καθη­γη­τής Νεουκομ και η ομάδα του, απο­δει­κνύ­ουν τώρα μια σημα­ντική διαφορά στο κλίμα, αντι­κρού­ο­ντας εκεί­νους που υπο­στη­ρί­ζουν ότι δεν πρέπει να ανη­συ­χούμε και τόσο, γιατί η πρό­σφατη υπερ­θέρ­μανση του πλανήτη είναι ένα φυσικό φαι­νό­μενο και τίποτα ανη­συ­χη­τικό.

Οι Ελβετοί επι­στή­μο­νες χρη­σι­μο­ποί­η­σαν τη μεγάλη συλλογή δεδο­μέ­νων του δικτύου Pages 2k, που εκτεί­νε­ται στις τελευ­ταίες δύο χιλιε­τίες. Οι θερ­μο­κρα­σίες εξή­χθη­σαν από τους δακτυ­λί­ους των δένδρων, για παρά­δειγμα, επειδή το πάχος τους και η πυκνό­τητα ξύλου αλλά­ζουν με τη θερ­μο­κρα­σία, ή από τους βραδέως ανα­πτυσ­σό­με­νους κοραλ­λιο­γε­νείς υφάλους, που δεί­χνουν αλλαγές στη θερ­μο­κρα­σία του νερού. Οι ερευ­νη­τές δεν βρήκαν καμιά άλλη ένδειξη εναλ­λα­γης ψυχρής ή θερμής φάσης σε ολό­κληρο τον πλανήτη εκτός από την πρό­σφατη υπερ­θέρ­μανση του πλανήτη.

Οι επι­στή­μο­νες ανα­φέ­ρουν για παρά­δειγμα τη Μικρή Εποχή των Παγε­τώ­νων από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα: Τον 15ο αιώνα, οι χαμη­λό­τε­ρες θερ­μο­κρα­σίες επι­κρά­τη­σαν στον Κεντρικό και Ανα­το­λικό Ειρη­νικό, τον 17ο αιώνα στη βορειο­δυ­τική Ευρώπη και στη νοτιο­α­να­το­λική Βόρεια Αμερική και τον 19ο αιώνα σε άλλα μέρη του κόσμου. «Αντι­θέ­τως, βλέ­πουμε ότι η πιο θερμή περί­ο­δος των τελευ­ταίων δύο χιλιε­τιών στον 20ό αιώνα κάλυψε το 98% της γης», γράφουν. «Αυτή είναι μια ισχυρή ένδειξη ότι η τεχνητή υπερ­θέρ­μανση του πλανήτη είναι άνευ προη­γου­μέ­νου», προ­σθέ­τουν.

Ο καθη­γη­τής γεω­γρα­φίας, Τζορτζ Σκοτ, του Πανε­πι­στη­μίου της Μινε­σότα σε σχετικό σχόλιο στο περιο­δικό “Nature” ανα­φέ­ρε­ται στα όρια των δεδο­μέ­νων θερ­μο­κρα­σίας των τελευ­ταίων 2.000 ετών. Όπως επι­ση­μαί­νει είναι μερικές φορές δύσκολο να συγκρί­νουμε τις παλιές ψυχρές και θερμές φάσεις, επειδή οι ετήσιοι δακτύ­λιοι στα δέντρα, για παρά­δειγμα, δεν μπο­ρού­σαν να αντι­προ­σω­πεύ­σουν πολύ αξιό­πι­στα την αργή αλλαγή του κλί­μα­τος που θα επε­κτα­θεί σε αρκε­τούς αιώνες. «Παρ’ όλα αυτά ακόμα κι αν πάμε πίσω στις αρχές της Ρωμαϊ­κής Αυτο­κρα­το­ρίας, δεν μπο­ρούμε να δούμε κανένα γεγονός που να προ­σεγ­γί­ζει το επίπεδο ή την έκταση της υπερ­θέρ­μαν­σης των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών», λέει ο καθη­γη­τής. «Το σημε­ρινό κλίμα ξεχω­ρί­ζει ιστο­ρικά» προ­σθέ­τει ο καθη­γη­τής Σκοτ.

^{Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ}