Το χάσμα φτωχών – πλουσίων μεγάλωσε μέσα στην κρίση

Μπορεί στην Ελλάδα τα όρια των τάξεων να μην είναι απο­λύ­τως δια­κριτά σε σύγκριση με άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες, όπως, για παρά­δειγμα, συμ­βαί­νει στη Βρε­τα­νία, και η κοι­νω­νική κινη­τι­κό­τητα να είναι υψηλή, όμως αυτό δεν σημαί­νει ότι δεν υπάρ­χουν εισο­δη­μα­τι­κές ανι­σό­τη­τες. Μάλιστα, κατά τη διάρ­κεια της πρό­σφα­της οικο­νο­μι­κής κρίσης αυτές οξύν­θη­καν, με τους πολύ πλού­σιους να γίνο­νται πλου­σιό­τε­ροι και τους πολύ φτωχούς να γίνο­νται φτω­χό­τε­ροι. Σύμφωνα με τα στοι­χεία που δημο­σιο­ποί­ησε χθες η Eurostat, η Ελλάδα, με βάση δεδο­μένα του 2017, βρί­σκε­ται ψηλά στη λίστα των χωρών με μεγάλες εισο­δη­μα­τι­κές ανι­σό­τη­τες, και συγκε­κρι­μένα στην έκτη θέση μεταξύ των 28 χωρών-μελών της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης.

Η σχετική κατά­ταξη γίνεται βάσει της τιμής που προ­κύ­πτει από τον λόγο του συνο­λι­κού εισο­δή­μα­τος που εισπράτ­τε­ται από το 20% του πλη­θυ­σμού με το υψη­λό­τερο εισό­δημα προς το εισό­δημα που εισπράτ­τε­ται από το 20% του πλη­θυ­σμού με το χαμη­λό­τερο εισό­δημα. Οσο μεγα­λύ­τερη είναι αυτή η τιμή, τόσο πιο ανοικτή είναι η «ψαλίδα» ανάμεσα στους πολύ πλού­σιους και στους πολύ φτωχούς.

Στην Ελλάδα, το 2017 ο λόγος αυτός ήταν 6,1, με άλλα λόγια το εισό­δημα που εισπρά­χθηκε από το 20% της υψη­λό­τε­ρης εισο­δη­μα­τικά πλη­θυ­σμια­κής ομάδας ήταν 6,1 φορές μεγα­λύ­τερο από το εισό­δημα που είχε η φτω­χό­τερη πλη­θυ­σμιακή ομάδα. To 2010, πρώτη χρονιά κατά την οποία η Ελλάδα εισήλθε σε καθε­στώς μνη­μο­νίου και ενώ ακόμη δεν είχαν γίνει περι­κο­πές σε μισθούς σε δημόσιο και ιδιω­τικό τομέα, αλλά ούτε και η ανεργία είχε εκτο­ξευ­θεί σε δυσθε­ώ­ρητα ύψη, όπως συνέβη στη συνέ­χεια, ο αντί­στοι­χος λόγος ήταν 5,6. Από το 2011 ακο­λού­θησε έντονα αυξη­τική τάση, δηλαδή οι ανι­σό­τη­τες οξύν­θη­καν, καθώς τη χρονιά εκείνη ο λόγος είχε τιμή 6. Το 2012 έφθασε στο υψη­λό­τερο σημείο, το 6,6, ενώ την ίδια τιμή είχε και το 2013, αλλά και το 2016, δηλαδή την πρώτη πλήρη χρονιά ουσια­στι­κής εφαρ­μο­γής του τρίτου μνη­μο­νίου και της ύπαρξης αυστη­ρών περιο­ρι­σμών στην κίνηση των κεφα­λαίων. Το 2014 και το 2015 ο λόγος ήταν 6,5. Για το 2018 υπάρ­χουν προ­κα­ταρ­κτικά στοι­χεία για την Ελλάδα, όχι όμως και για το σύνολο των κρατών-μελών της Ε.Ε., που δεί­χνουν περαι­τέρω «κλεί­σιμο της ψαλίδας» ανάμεσα στους πολύ πλού­σιους και στους πολύ φτωχούς, με τον λόγο να δια­μορ­φώ­νε­ται στο 5,5. Το 2017, η τιμή που πήρε ο σχε­τι­κός λόγος εισο­δή­μα­τος των πολύ πλου­σίων προς το εισό­δημα των πολύ φτωχών σε επίπεδο Ευρω­παϊ­κής Ενωσης ήταν 5,1, ενώ το 2010, στις αρχές της ύφεσης, είχε δια­μορ­φω­θεί σε 4,9.

Οι πέντε χώρες με τις μεγα­λύ­τε­ρες εισο­δη­μα­τι­κές ανι­σό­τη­τες εντός της Ε.Ε. είναι, σύμφωνα με τα στοι­χεία της Eurostat, για το 2017 η Βουλ­γα­ρία (με τον λόγο να δια­μορ­φώ­νε­ται στο 8,2 από 5,9 το 2010), η Λιθουα­νία (7,3), η Ισπανία (6,6), η Ρου­μα­νία (6,5) και η Λετονία (6,3). Συνο­λικά οι χώρες του λεγό­με­νου ευρω­παϊ­κού Νότου βρί­σκο­νται ψηλά στη σχετική κατά­ταξη, καθώς, εκτός από την Ισπανία, που κατα­λαμ­βά­νει την 3η θέση, και την Ελλάδα, που κατα­λαμ­βά­νει την 6η, στην 7η θέση ακο­λου­θεί η Ιταλία και στην 8η θέση η Πορ­το­γα­λία. Σε όλες τις παρα­πάνω χώρες, στις οποίες είτε εφαρ­μό­στη­καν μνη­μό­νια είτε παρεμ­φερή μέτρα δημο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής, κατα­γρά­φε­ται ενί­σχυση των ανι­σο­τή­των την περίοδο 2010-2017.

πηγή kathimerini.gr

ΔΗΜΗΤΡΑ ΜΑΝΙΦΑΒΑ