ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Παραίτηση του Νικηφόρου Παπανικόλα με αιχμές για μετατροπή του ΚΙΝΑΛ σε μουσείο

news room 7 λεπτά ανάγνωση
ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ

Δια­φω­νώ­ντας με την προ­ε­κλο­γική στρα­τη­γική που ακο­λού­θησε η Φώφη Γεν­νη­ματά, αλλά και τη μετε­κλο­γική πορεία που θα ακο­λου­θή­σει το ΚΙΝΑΛ, παραι­τή­θηκε ο γραμ­μα­τέας της Νομαρ­χια­κής Επι­τρο­πής Νότιας Δωδε­κα­νή­σου του Κινή­μα­τος Αλλαγής Νικη­φό­ρος Παπα­νι­κό­λας.

Χαρα­κτη­ρι­στικά σε επι­στολή του ανα­φέ­ρει ότι «η μη αξιο­ποί­ηση της νέας γενιάς του Κινή­μα­τος μαζί με τον απαρ­χαιω­μένο πολι­τικό λόγο που εκφρά­ζε­ται από κοι­νο­βου­λευ­τι­κούς με δεκα­ε­τίες προ­ϋ­πη­ρε­σίας θα ωθήσει τα νέα στελέχη στο συνέ­δριο του ΣΥΡΙΖΑ και θα μετα­τρέ­ψει αργά ή γρήγορα το δικό μας κόμμα σε μουσείο που βασίζει την εκλο­γική του επιρροή σε υπε­ρή­λι­κες θαυ­μα­στές του Ανδρέα, της Μελίνας και του Γεν­νη­ματά χωρίς καμία περαι­τέρω προ­ο­πτική».

Όπως σημειώ­νει ο ίδιος στην επι­στολή του, μία χαρα­μάδα ελπίδας «θα απο­τε­λούσε η αλλαγή ηγεσίας και ταυ­τό­χρονη παρά­δοση της σκυ­τά­λης στα νέα πρόσωπα της παρά­τα­ξης σε όλα τα επίπεδα ή εναλ­λα­κτικά η επα­να­φορά στο όνομα και τα σύμβολα του ΠΑΣΟΚ».

Ανα­λυ­τικά η επι­στολή παραί­τη­σης

Το βράδυ της Παρα­σκευής 12 Ιουλίου 2019 συγκά­λεσα σε συνε­δρί­αση τη Νομαρ­χιακή Επι­τροπή Εκλο­γι­κού Αγώνα νότιας Δωδε­κα­νή­σου του Κινή­μα­τος Αλλαγής με θέμα την Απο­τί­μηση του Εκλο­γι­κού Απο­τε­λέ­σμα­τος των εκλογών της 7ης Ιουλίου.

Κατά τη διάρ­κεια της συνε­δρί­α­σης υπέ­βαλλα στο σώμα την παραί­τηση μου από τη θέση του Γραμ­μα­τέα της Νομαρ­χια­κής Επι­τρο­πής Νότιας Δωδε­κα­νή­σου επι­κα­λού­με­νος την πολι­τική μου δια­φω­νία σχετικά με την προ­ε­κλο­γική στρα­τη­γική που ακο­λού­θησε η ηγεσία του Κινή­μα­τος Αλλαγής, τον τρόπο κατάρ­τι­σης των ψηφο­δελ­τίων και την μετε­κλο­γική μας προ­ο­πτική. Ανα­λυ­τικά σε δύο άξονες.

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

Την 2α Νοεμ­βρίου 2018 κατά την επί­σκεψη της Προ­έ­δρου στο νησί πραγ­μα­το­ποι­ή­σαμε κομ­μα­τική συγκέ­ντρωση στο ξενο­δο­χείο «Ρόδος Παρκ» με τη συμ­με­τοχή τόσο του Γραμ­μα­τέα της ΚΠΕ Μανώλη Χρι­στο­δου­λάκη όσο και των βου­λευ­τών Κώστα Σκαν­δα­λίδη και Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού. Εκεί τα μέλη της παρά­τα­ξης είχαν την ευκαι­ρία να ανα­πτύ­ξουν στην Πρόεδρο και τον Γραμ­μα­τέα τις απόψεις τους σχετικά με τις θέσεις του κόμ­μα­τος, τον στρα­τη­γικό σχε­δια­σμό και γενικά το μέλλον του χώρου.

Σε μία τρί­λε­πτη παρέμ­βαση μου ως Γραμ­μα­τέας της Νομαρ­χια­κής Επι­τρο­πής ανέφερα ότι πρέπει να γίνει σαφές, δεδο­μέ­νου ότι υπήρχε παρου­σία αρκετού νέου κόσμου, ότι δεν εντα­χθή­καμε στο ΠΑΣΟΚ όλοι το 1974 και το 1981. Υπάρ­χουμε και εμείς που εντα­χθή­καμε στο ΠΑΣΟΚ το 2012 και το 2015, την ώρα που οι περισ­σό­τε­ροι έφευγαν. Αυτό συνέβη επειδή –μιλώ­ντας για τον εαυτό μου- με γοή­τευσε η εικόνα ενός κόμ­μα­τος που θυσιά­ζε­ται ολίγον κατ΄ο­λί­γον για τη χώρα. Όσες κατη­γο­ρίες και αν μας απέ­δι­δαν, όσο και αν βλέπαμε τη δημο­φι­λία και τα ποσοστά μας να συρ­ρι­κνώ­νο­νται, εμείς είχαμε πάντα το βλέμμα μας στραμ­μένο στον εθνικό στόχο. Έτσι φτάσαμε στις αρχές του 2015 να παρα­δί­δουμε τη χώρα ακέραια, με θετι­κούς ρυθμούς ανά­πτυ­ξης και τις δύσκο­λες μέρες πίσω μας. Αυτή είναι μία κατά­κτηση της παρά­τα­ξης την οποία δεν πρέπει να την χαρί­σουμε σε κανέναν. Θεωρώ επο­μέ­νως χυδαία την άποψη που κυκλο­φο­ρεί τελευ­ταία και ανα­πα­ρά­γε­ται από ορι­σμένα στελέχη και η οποία συνο­ψί­ζε­ται στην ευχή «μακάρι να είναι αυτο­δύ­ναμη η ΝΔ ώστε να μην χρεια­στεί να συγκυ­βερ­νή­σουμε». Αλίμονο αν ευχό­μα­στε ο ιδε­ο­λο­γι­κός μας αντί­πα­λος να μας κατα­τρο­πώ­σει εκλο­γικά και να πάρει εντολή να δια­μορ­φώ­σει την μετα­μνη­μο­νιακή Ελλάδα όπως εκείνος επι­θυ­μεί, με εμάς να είμαστε ένα μικρό φοβικό κόμμα της ελάσ­σο­νος αντι­πο­λί­τευ­σης χωρίς καμία δυνα­τό­τητα παρέμ­βα­σης στα δημόσια πράγ­ματα».

Έχοντας δια­τυ­πώ­σει αυτήν την σκέψη, πίστευα ότι έπρεπε να κινη­θούμε προ­ε­κλο­γικά με τον ακό­λουθο τρόπο. Να παρου­σιά­σουμε στους Έλληνες πολίτες τις θέσεις, τις απόψεις και το κυβερ­νη­τικό μας πρό­γραμμα και να ζητή­σουμε την ψήφο τους επ’ αυτού του προ­γράμ­μα­τος λέγο­ντας με καθα­ρό­τητα ότι εάν μας επι­δο­κι­μά­σετε με την ψήφο σας και μας αντα­μεί­ψετε με ένα ποσοστό της τάξης περίπου του 10% θα προ­σπα­θή­σουμε να δια­πραγ­μα­τευ­τούμε με το πρώτο κόμμα, όποιο και αν είναι αυτό, προ­κει­μέ­νου να εξε­τά­σουμε εάν υπάρχει χώρος προ­γραμ­μα­τι­κής σύγκλη­σης και σχη­μα­τι­σμού κυβέρ­νη­σης

συνερ­γα­σίας στη βάση προ­γραμ­μα­τι­κής συμ­φω­νίας. Εάν από την άλλη δεν μας δώσετε το ποσοστό αυτό, θα πρέπει να εκλη­φθεί ως εντολής άσκησης αντι­πο­λί­τευ­σης καθώς οι θέσεις μας δεν θα έχαιραν επι­δο­κι­μα­σίας από το εκλο­γικό σώμα.

Με την τακτική αυτή θα παρεί­χαμε στους παρα­δο­σια­κούς μας ψηφο­φό­ρους -οι οποίοι είναι ως επί το πλεί­στον άνθρω­ποι κεντρώοι και προ­ο­δευ­τι­κοί που ψηφί­ζουν με κρι­τή­ριο την κυβερ­νη­τική σταθερότητα- την ασφά­λεια της κυβερ­νη­σι­μό­τη­τας περιο­ρί­ζο­ντας έτσι στο ελά­χι­στο τη διαρροή ψηφο­φό­ρων από το Κίνημα Αλλαγής προς τη ΝΔ. Αντι­δε­ξιά πολι­τική στην πράξη, διότι θα ήταν ικανή να ανα­κό­ψει από τη ΝΔ την αυτο­δυ­να­μία.

Αντί αυτού όμως και με μεγάλη μου λύπη δια­πί­στωσα ότι το κόμμα δεν δέχθηκε να ακο­λου­θή­σει αυτήν την στρα­τη­γική αλλά απε­να­ντίας υιο­θέ­τησε την παρα­πάνω χυδαία κατ’ εμέ άποψη και οδη­γη­θή­καμε στις εκλογές της 7ης Ιουλίου έχοντας προ­δι­κά­σει το απο­τέ­λε­σμα. Είπαμε δηλαδή ότι η ΝΔ έχει κλει­δώ­σει την αυτο­δυ­να­μία και καλέ­σαμε τον κόσμο να μας στη­ρί­ξει προ­κει­μέ­νου να ασκή­σουμε υπεύ­θυνη αντι­πο­λί­τευση και να γίνουμε ανάχωμα στη δεξιά. Μα ανάχωμα στη δεξιά γίνεσαι όταν μπορείς να παρε­μπο­δί­σεις τις εξε­λί­ξεις, όχι όντας ένα μικρό κοι­νο­βου­λευ­τικό κόμμα χωρίς καμία δυνα­τό­τητα παρέμ­βα­σης.

Αυτή η αυτο­κτο­νική στρα­τη­γική, η οποία ήρθε σε συν­δυα­σμό με τη συμ­βο­λική ρήξη με τον Ευάγ­γελο Βενι­ζέλο, δίχασε τον κόσμο της παρά­τα­ξης και έσπρωξε μεγάλο κομμάτι των ψηφο­φό­ρων μας στη ΝΔ οι οποίοι ένιωσαν την ανάγκη να συστρα­τευ­θούν με αυτούς που μπορούν να εξα­σφα­λί­σουν μία σταθερή κυβέρ­νηση και να απαλ­λά­ξουν τη χώρα από τη βάσανο της δια­κυ­βέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ. Ταυ­τό­χρονα, απέτυχε να επα­να­πα­τρί­σει ψηφο­φό­ρους που είχαν επι­λέ­ξει το ΣΥΡΙΖΑ στις τελευ­ταίες εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις, κυρίως από το 2012 και μετά, διότι δεν υπήρχε ένα πει­στικό αφήγημα και προ­ο­πτική για το μέλλον. Είναι ενδει­κτικό ότι η ΝΔ κατήλθε στις εκλογές με σύνθημα «Ισχυρή Ανάπτυξη-Αυτοδύναμη Ελλάδα», ο ΣΥΡΙΖΑ με σύνθημα «Απο­φα­σί­ζουμε για τη ζωή μας» και το Κίνημα Αλλαγής μιλούσε για τον Καρα­μανλή και την περίοδο 2004-2009.

ΜΕΤΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Με τον τρόπο αυτό οδη­γη­θή­καμε στο εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα της περα­σμέ­νης Κυρια­κής το οποίο δεν αφήνει κανένα περι­θώ­ριο παρερ­μη­νείας. Από τη μία έχουμε αδια­φι­λο­νί­κητο νικητή τη ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσο­τάκη οι οποίοι με ποσοστό περίπου 40% κατά­φε­ραν να σχη­μα­τί­σουν την πρώτη αυτο­δύ­ναμη κυβέρ­νηση στην Ελλάδα μετά από μία δεκα­ε­τία και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας κατόρ­θω­σαν μετά από 4,5 χρόνια κατα­στρο­φι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης να συγκε­ντρώ­σουν ποσοστό της τάξης των 31,5% δημιουρ­γώ­ντας έτσι τετε­λε­σμένα όσον αφορά την ηγε­μο­νία του προ­ο­δευ­τι­κού, ας πούμε, χώρου.

Υπό αυτές τις συν­θή­κες και με δεδο­μένη την πρόθεση του Αλέξη Τσίπρα να μετα­σχη­μα­τί­σει το κόμμα του προ­κει­μέ­νου να εκφρά­σει έτσι το σύνολο της δημο­κρα­τι­κής παρά­τα­ξης, ο δικός μας χώρος, το Κίνημα Αλλαγής έχει μπροστά του δύο επι­λο­γές.

Η πρώτη επιλογή είναι ο ενα­γκα­λι­σμός με το ΣΥΡΙΖΑ σε επίπεδο ηγεσίας και η συγκρό­τηση ενός αντι­δε­ξιού μετώπου στα πλαίσια της προ­ο­δευ­τι­κής συμ­μα­χίας που προ­τεί­νει ο Αλέξης

Τσίπρας και οι πρό­θυ­μοι γεφυ­ρο­ποιοί. Πρό­κει­ται ουσια­στικά για την πρόταση που έφερε στο δημόσιο διάλογο ο πρώην Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός.

Η δεύτερη επιλογή είναι η προ­σή­λωση στην αυτό­νομη πορεία, η οποία συνε­χί­ζει να εκφρά­ζε­ται με λάθος τρόπο με τη λογική των ίσων απο­στά­σεων, του ενός νομί­σμα­τος με τις δύο όψεις και των ανι­στό­ρη­των συμ­ψη­φι­σμών. Αυτό­νομη πορεία ακο­λου­θείς όταν έχεις τη δική σου δια­κριτή και ολο­κλη­ρω­μένη πρόταση για την υπέρ­βαση της κρίσης και την εθνική ανα­συ­γκρό­τηση, όχι δια­κη­ρύσ­σο­ντας συνεχώς ότι είσαι αυτό­νο­μος και ακο­λου­θώ­ντας μία ρητο­ρική που θυμίζει ΚΚΕ της δεκα­ε­τίας του 1990. Η επιλογή λοιπόν αυτή, αν και μοιάζει αυτήν την χρονική στιγμή ιδανική, πρό­κει­ται ωστόσο να οδη­γή­σει την παρά­ταξη με μαθη­μα­τική ακρί­βεια στον αφα­νι­σμό. Εξηγώ γιατί. Είναι κοινό μυστικό ότι τα ψηφο­δέλ­τια του Κινή­μα­τος Αλλαγής ανά την Ελλάδα φτιά­χτη­καν σε σκοπό να εξα­σφα­λί­σουν άνετη εκλογή σε συγκε­κρι­μέ­νους εν ενερ­γεία βου­λευ­τές. Η συνταγή αυτή ακο­λου­θή­θηκε σε όλη την επι­κρά­τεια και συν­δυά­στηκε με τον παρο­πλι­σμό της νέας γενιάς του Κινή­μα­τος που εκφρά­στηκε μέσα από την τοπο­θέ­τηση των Παύλου Χρη­στίδη και Μανώλη Χρι­στο­δου­λάκη σε μη εκλό­γι­μες θέσεις στο ψηφο­δέλ­τιο Επι­κρα­τείας παρότι σήκωσαν στις πλάτες τους όλο το βάρος του προ­ε­κλο­γι­κού αγώνα με περιο­δείες ανά την Ελλάδα, αμέ­τρη­τες ομιλίες και εκα­το­ντά­δες τηλε­ο­πτι­κές εμφα­νί­σεις και ραδιο­φω­νι­κές συνε­ντεύ­ξεις.

Επο­μέ­νως, η μη αξιο­ποί­ηση της νέας γενιάς του Κινή­μα­τος μαζί με τον απαρ­χαιω­μένο πολι­τικό λόγο που εκφρά­ζε­ται από κοι­νο­βου­λευ­τι­κούς με δεκα­ε­τίες προ­ϋ­πη­ρε­σίας θα ωθήσει τα νέα στελέχη στο συνέ­δριο του ΣΥΡΙΖΑ και θα μετα­τρέ­ψει αργά ή γρήγορα το δικό μας κόμμα σε μουσείο που βασίζει την εκλο­γική του επιρροή σε υπε­ρή­λι­κες θαυ­μα­στές του Ανδρέα, της Μελίνας και του Γεν­νη­ματά χωρίς καμία περαι­τέρω προ­ο­πτική.

Μία χαρα­μάδα ελπίδας θα απο­τε­λούσε η αλλαγή ηγεσίας και ταυ­τό­χρονη παρά­δοση της σκυ­τά­λης στα νέα πρόσωπα της παρά­τα­ξης σε όλα τα επίπεδα ή εναλ­λα­κτικά η επα­να­φορά στο όνομα και τα σύμβολα του ΠΑΣΟΚ. Προς το παρόν όμως δε φαί­νε­ται να υπάρχει διάθεση για τίποτα από τα δύο.

Προ­σω­πικά δεν με ικα­νο­ποιεί καμία από τις δύο αυτές επι­λο­γές με απο­τέ­λε­σμα να μην μπορώ να τις υπη­ρε­τήσω.

Ευχα­ρι­στώ τα μέλη της Νομαρ­χια­κής Επι­τρο­πής για την εμπι­στο­σύνη, τους υπο­ψή­φιους βου­λευ­τές για την προ­σφορά και τον αγώνα τους και φυσικά τον κόσμο της παρά­τα­ξης για την αγάπη και την στήριξη του στον ανη­φο­ρικό αυτό δρόμο.

Με τιμή,

Νικη­φό­ρος Β. Παπα­νι­κό­λας

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.