Παραίτηση του Νικηφόρου Παπανικόλα με αιχμές για μετατροπή του ΚΙΝΑΛ σε μουσείο

Δια­φω­νώ­ντας με την προ­ε­κλο­γι­κή στρα­τη­γι­κή που ακο­λού­θη­σε η Φώφη Γεν­νη­μα­τά, αλλά και τη με­τε­κλο­γι­κή πο­ρεία που θα ακο­λου­θή­σει το ΚΙΝΑΛ, πα­ραι­τή­θη­κε ο γραμ­μα­τέ­ας της Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής Νό­τιας Δω­δε­κα­νή­σου του Κι­νή­μα­τος Αλ­λα­γής Νι­κη­φό­ρος Πα­πα­νι­κό­λας.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά σε επι­στο­λή του ανα­φέ­ρει ότι «η μη αξιο­ποί­η­ση της νέας γε­νιάς του Κι­νή­μα­τος μαζί με τον απαρ­χαιω­μέ­νο πο­λι­τι­κό λόγο που εκ­φρά­ζε­ται από κοι­νο­βου­λευ­τι­κούς με δε­κα­ε­τί­ες προ­ϋ­πη­ρε­σί­ας θα ωθή­σει τα νέα στε­λέ­χη στο συ­νέ­δριο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και θα με­τα­τρέ­ψει αργά ή γρή­γο­ρα το δικό μας κόμμα σε μου­σείο που βα­σί­ζει την εκλο­γι­κή του επιρ­ροή σε υπε­ρή­λι­κες θαυ­μα­στές του Αν­δρέα, της Με­λί­νας και του Γεν­νη­μα­τά χωρίς καμία πε­ραι­τέ­ρω προ­ο­πτι­κή».

Όπως ση­μειώ­νει ο ίδιος στην επι­στο­λή του, μία χα­ρα­μά­δα ελ­πί­δας «θα απο­τε­λού­σε η αλ­λα­γή ηγε­σί­ας και ταυ­τό­χρο­νη πα­ρά­δο­ση της σκυ­τά­λης στα νέα πρό­σω­πα της πα­ρά­τα­ξης σε όλα τα επί­πε­δα ή εναλ­λα­κτι­κά η επα­να­φο­ρά στο όνομα και τα σύμ­βο­λα του ΠΑΣΟΚ».

Ανα­λυ­τι­κά η επι­στο­λή πα­ραί­τη­σης

Το βράδυ της Πα­ρα­σκευ­ής 12 Ιου­λί­ου 2019 συ­γκά­λε­σα σε συ­νε­δρί­α­ση τη Νο­μαρ­χια­κή Επι­τρο­πή Εκλο­γι­κού Αγώνα νό­τιας Δω­δε­κα­νή­σου του Κι­νή­μα­τος Αλ­λα­γής με θέμα την Απο­τί­μη­ση του Εκλο­γι­κού Απο­τε­λέ­σμα­τος των εκλο­γών της 7ης Ιου­λί­ου.

Κατά τη διάρ­κεια της συ­νε­δρί­α­σης υπέ­βαλ­λα στο σώμα την πα­ραί­τη­ση μου από τη θέση του Γραμ­μα­τέα της Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής Νό­τιας Δω­δε­κα­νή­σου επι­κα­λού­με­νος την πο­λι­τι­κή μου δια­φω­νία σχε­τι­κά με την προ­ε­κλο­γι­κή στρα­τη­γι­κή που ακο­λού­θη­σε η ηγε­σία του Κι­νή­μα­τος Αλ­λα­γής, τον τρόπο κα­τάρ­τι­σης των ψη­φο­δελ­τί­ων και την με­τε­κλο­γι­κή μας προ­ο­πτι­κή. Ανα­λυ­τι­κά σε δύο άξο­νες.

ΠΡΟ­Ε­ΚΛΟ­ΓΙ­ΚΗ ΣΤΡΑ­ΤΗ­ΓΙ­ΚΗ

Την 2α Νο­εμ­βρί­ου 2018 κατά την επί­σκε­ψη της Προ­έ­δρου στο νησί πραγ­μα­το­ποι­ή­σα­με κομ­μα­τι­κή συ­γκέ­ντρω­ση στο ξε­νο­δο­χείο «Ρόδος Παρκ» με τη συμ­με­το­χή τόσο του Γραμ­μα­τέα της ΚΠΕ Μα­νώ­λη Χρι­στο­δου­λά­κη όσο και των βου­λευ­τών Κώστα Σκαν­δα­λί­δη και Δη­μή­τρη Κρε­μα­στι­νού. Εκεί τα μέλη της πα­ρά­τα­ξης είχαν την ευ­και­ρία να ανα­πτύ­ξουν στην Πρό­ε­δρο και τον Γραμ­μα­τέα τις από­ψεις τους σχε­τι­κά με τις θέ­σεις του κόμ­μα­τος, τον στρα­τη­γι­κό σχε­δια­σμό και γε­νι­κά το μέλ­λον του χώρου.

Σε μία τρί­λε­πτη πα­ρέμ­βα­ση μου ως Γραμ­μα­τέ­ας της Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής ανέ­φε­ρα ότι πρέ­πει να γίνει σαφές, δε­δο­μέ­νου ότι υπήρ­χε πα­ρου­σία αρ­κε­τού νέου κό­σμου, ότι δεν εντα­χθή­κα­με στο ΠΑΣΟΚ όλοι το 1974 και το 1981. Υπάρ­χου­με και εμείς που εντα­χθή­κα­με στο ΠΑΣΟΚ το 2012 και το 2015, την ώρα που οι πε­ρισ­σό­τε­ροι έφευ­γαν. Αυτό συ­νέ­βη επει­δή –μι­λώ­ντας για τον εαυτό μου- με γο­ή­τευ­σε η ει­κό­να ενός κόμ­μα­τος που θυ­σιά­ζε­ται ολί­γον κα­τ΄ο­λί­γον για τη χώρα. Όσες κα­τη­γο­ρί­ες και αν μας απέ­δι­δαν, όσο και αν βλέ­πα­με τη δη­μο­φι­λία και τα πο­σο­στά μας να συρ­ρι­κνώ­νο­νται, εμείς εί­χα­με πάντα το βλέμ­μα μας στραμ­μέ­νο στον εθνι­κό στόχο. Έτσι φτά­σα­με στις αρχές του 2015 να πα­ρα­δί­δου­με τη χώρα ακέ­ραια, με θε­τι­κούς ρυθ­μούς ανά­πτυ­ξης και τις δύ­σκο­λες μέρες πίσω μας. Αυτή είναι μία κα­τά­κτη­ση της πα­ρά­τα­ξης την οποία δεν πρέ­πει να την χα­ρί­σου­με σε κα­νέ­ναν. Θεωρώ επο­μέ­νως χυ­δαία την άποψη που κυ­κλο­φο­ρεί τε­λευ­ταία και ανα­πα­ρά­γε­ται από ορι­σμέ­να στε­λέ­χη και η οποία συ­νο­ψί­ζε­ται στην ευχή «μα­κά­ρι να είναι αυ­το­δύ­να­μη η ΝΔ ώστε να μην χρεια­στεί να συ­γκυ­βερ­νή­σου­με». Αλί­μο­νο αν ευ­χό­μα­στε ο ιδε­ο­λο­γι­κός μας αντί­πα­λος να μας κα­τα­τρο­πώ­σει εκλο­γι­κά και να πάρει εντο­λή να δια­μορ­φώ­σει την με­τα­μνη­μο­νια­κή Ελ­λά­δα όπως εκεί­νος επι­θυ­μεί, με εμάς να εί­μα­στε ένα μικρό φο­βι­κό κόμμα της ελάσ­σο­νος αντι­πο­λί­τευ­σης χωρίς καμία δυ­να­τό­τη­τα πα­ρέμ­βα­σης στα δη­μό­σια πράγ­μα­τα».

Έχο­ντας δια­τυ­πώ­σει αυτήν την σκέψη, πί­στευα ότι έπρε­πε να κι­νη­θού­με προ­ε­κλο­γι­κά με τον ακό­λου­θο τρόπο. Να πα­ρου­σιά­σου­με στους Έλ­λη­νες πο­λί­τες τις θέ­σεις, τις από­ψεις και το κυ­βερ­νη­τι­κό μας πρό­γραμ­μα και να ζη­τή­σου­με την ψήφο τους επ’ αυτού του προ­γράμ­μα­τος λέ­γο­ντας με κα­θα­ρό­τη­τα ότι εάν μας επι­δο­κι­μά­σε­τε με την ψήφο σας και μας αντα­μεί­ψε­τε με ένα πο­σο­στό της τάξης πε­ρί­που του 10% θα προ­σπα­θή­σου­με να δια­πραγ­μα­τευ­τού­με με το πρώτο κόμμα, όποιο και αν είναι αυτό, προ­κει­μέ­νου να εξε­τά­σου­με εάν υπάρ­χει χώρος προ­γραμ­μα­τι­κής σύ­γκλη­σης και σχη­μα­τι­σμού κυ­βέρ­νη­σης

συ­νερ­γα­σί­ας στη βάση προ­γραμ­μα­τι­κής συμ­φω­νί­ας. Εάν από την άλλη δεν μας δώ­σε­τε το πο­σο­στό αυτό, θα πρέ­πει να εκλη­φθεί ως εντο­λής άσκη­σης αντι­πο­λί­τευ­σης καθώς οι θέ­σεις μας δεν θα έχαι­ραν επι­δο­κι­μα­σί­ας από το εκλο­γι­κό σώμα.

Με την τα­κτι­κή αυτή θα πα­ρεί­χα­με στους πα­ρα­δο­σια­κούς μας ψη­φο­φό­ρους -οι οποί­οι είναι ως επί το πλεί­στον άν­θρω­ποι κε­ντρώ­οι και προ­ο­δευ­τι­κοί που ψη­φί­ζουν με κρι­τή­ριο την κυ­βερ­νη­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα- την ασφά­λεια της κυ­βερ­νη­σι­μό­τη­τας πε­ριο­ρί­ζο­ντας έτσι στο ελά­χι­στο τη διαρ­ροή ψη­φο­φό­ρων από το Κί­νη­μα Αλ­λα­γής προς τη ΝΔ. Αντι­δε­ξιά πο­λι­τι­κή στην πράξη, διότι θα ήταν ικανή να ανα­κό­ψει από τη ΝΔ την αυ­το­δυ­να­μία.

Αντί αυτού όμως και με με­γά­λη μου λύπη δια­πί­στω­σα ότι το κόμμα δεν δέ­χθη­κε να ακο­λου­θή­σει αυτήν την στρα­τη­γι­κή αλλά απε­να­ντί­ας υιο­θέ­τη­σε την πα­ρα­πά­νω χυ­δαία κατ’ εμέ άποψη και οδη­γη­θή­κα­με στις εκλο­γές της 7ης Ιου­λί­ου έχο­ντας προ­δι­κά­σει το απο­τέ­λε­σμα. Εί­πα­με δη­λα­δή ότι η ΝΔ έχει κλει­δώ­σει την αυ­το­δυ­να­μία και κα­λέ­σα­με τον κόσμο να μας στη­ρί­ξει προ­κει­μέ­νου να ασκή­σου­με υπεύ­θυ­νη αντι­πο­λί­τευ­ση και να γί­νου­με ανά­χω­μα στη δεξιά. Μα ανά­χω­μα στη δεξιά γί­νε­σαι όταν μπο­ρείς να πα­ρε­μπο­δί­σεις τις εξε­λί­ξεις, όχι όντας ένα μικρό κοι­νο­βου­λευ­τι­κό κόμμα χωρίς καμία δυ­να­τό­τη­τα πα­ρέμ­βα­σης.

Αυτή η αυ­το­κτο­νι­κή στρα­τη­γι­κή, η οποία ήρθε σε συν­δυα­σμό με τη συμ­βο­λι­κή ρήξη με τον Ευάγ­γε­λο Βε­νι­ζέ­λο, δί­χα­σε τον κόσμο της πα­ρά­τα­ξης και έσπρω­ξε με­γά­λο κομ­μά­τι των ψη­φο­φό­ρων μας στη ΝΔ οι οποί­οι ένιω­σαν την ανά­γκη να συ­στρα­τευ­θούν με αυ­τούς που μπο­ρούν να εξα­σφα­λί­σουν μία στα­θε­ρή κυ­βέρ­νη­ση και να απαλ­λά­ξουν τη χώρα από τη βά­σα­νο της δια­κυ­βέρ­νη­σης ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Ταυ­τό­χρο­να, απέ­τυ­χε να επα­να­πα­τρί­σει ψη­φο­φό­ρους που είχαν επι­λέ­ξει το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στις τε­λευ­ταί­ες εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις, κυ­ρί­ως από το 2012 και μετά, διότι δεν υπήρ­χε ένα πει­στι­κό αφή­γη­μα και προ­ο­πτι­κή για το μέλ­λον. Είναι εν­δει­κτι­κό ότι η ΝΔ κα­τήλ­θε στις εκλο­γές με σύν­θη­μα «Ισχυ­ρή Ανά­πτυ­ξη-Αυ­το­δύ­να­μη Ελ­λά­δα», ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με σύν­θη­μα «Απο­φα­σί­ζου­με για τη ζωή μας» και το Κί­νη­μα Αλ­λα­γής μι­λού­σε για τον Κα­ρα­μαν­λή και την πε­ρί­ο­δο 2004-2009.

ΜΕ­ΤΕ­ΚΛΟ­ΓΙ­ΚΗ ΠΡΟ­Ο­ΠΤΙ­ΚΗ

Με τον τρόπο αυτό οδη­γη­θή­κα­με στο εκλο­γι­κό απο­τέ­λε­σμα της πε­ρα­σμέ­νης Κυ­ρια­κής το οποίο δεν αφή­νει κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο πα­ρερ­μη­νεί­ας. Από τη μία έχου­με αδια­φι­λο­νί­κη­το νι­κη­τή τη ΝΔ και τον Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη οι οποί­οι με πο­σο­στό πε­ρί­που 40% κα­τά­φε­ραν να σχη­μα­τί­σουν την πρώτη αυ­το­δύ­να­μη κυ­βέρ­νη­ση στην Ελ­λά­δα μετά από μία δε­κα­ε­τία και από την άλλη ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και ο Αλέ­ξης Τσί­πρας κα­τόρ­θω­σαν μετά από 4,5 χρό­νια κα­τα­στρο­φι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης να συ­γκε­ντρώ­σουν πο­σο­στό της τάξης των 31,5% δη­μιουρ­γώ­ντας έτσι τε­τε­λε­σμέ­να όσον αφορά την ηγε­μο­νία του προ­ο­δευ­τι­κού, ας πούμε, χώρου.

Υπό αυτές τις συν­θή­κες και με δε­δο­μέ­νη την πρό­θε­ση του Αλέξη Τσί­πρα να με­τα­σχη­μα­τί­σει το κόμμα του προ­κει­μέ­νου να εκ­φρά­σει έτσι το σύ­νο­λο της δη­μο­κρα­τι­κής πα­ρά­τα­ξης, ο δικός μας χώρος, το Κί­νη­μα Αλ­λα­γής έχει μπρο­στά του δύο επι­λο­γές.

Η πρώτη επι­λο­γή είναι ο ενα­γκα­λι­σμός με το ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε επί­πε­δο ηγε­σί­ας και η συ­γκρό­τη­ση ενός αντι­δε­ξιού με­τώ­που στα πλαί­σια της προ­ο­δευ­τι­κής συμ­μα­χί­ας που προ­τεί­νει ο Αλέ­ξης

Τσί­πρας και οι πρό­θυ­μοι γε­φυ­ρο­ποιοί. Πρό­κει­ται ου­σια­στι­κά για την πρό­τα­ση που έφερε στο δη­μό­σιο διά­λο­γο ο πρώην Αντι­πρό­ε­δρος της Βου­λής Δη­μή­τρης Κρε­μα­στι­νός.

Η δεύ­τε­ρη επι­λο­γή είναι η προ­σή­λω­ση στην αυ­τό­νο­μη πο­ρεία, η οποία συ­νε­χί­ζει να εκ­φρά­ζε­ται με λάθος τρόπο με τη λο­γι­κή των ίσων απο­στά­σε­ων, του ενός νο­μί­σμα­τος με τις δύο όψεις και των ανι­στό­ρη­των συμ­ψη­φι­σμών. Αυ­τό­νο­μη πο­ρεία ακο­λου­θείς όταν έχεις τη δική σου δια­κρι­τή και ολο­κλη­ρω­μέ­νη πρό­τα­ση για την υπέρ­βα­ση της κρί­σης και την εθνι­κή ανα­συ­γκρό­τη­ση, όχι δια­κη­ρύσ­σο­ντας συ­νε­χώς ότι είσαι αυ­τό­νο­μος και ακο­λου­θώ­ντας μία ρη­το­ρι­κή που θυ­μί­ζει ΚΚΕ της δε­κα­ε­τί­ας του 1990. Η επι­λο­γή λοι­πόν αυτή, αν και μοιά­ζει αυτήν την χρο­νι­κή στιγ­μή ιδα­νι­κή, πρό­κει­ται ωστό­σο να οδη­γή­σει την πα­ρά­τα­ξη με μα­θη­μα­τι­κή ακρί­βεια στον αφα­νι­σμό. Εξηγώ γιατί. Είναι κοινό μυ­στι­κό ότι τα ψη­φο­δέλ­τια του Κι­νή­μα­τος Αλ­λα­γής ανά την Ελ­λά­δα φτιά­χτη­καν σε σκοπό να εξα­σφα­λί­σουν άνετη εκλο­γή σε συ­γκε­κρι­μέ­νους εν ενερ­γεία βου­λευ­τές. Η συ­ντα­γή αυτή ακο­λου­θή­θη­κε σε όλη την επι­κρά­τεια και συν­δυά­στη­κε με τον πα­ρο­πλι­σμό της νέας γε­νιάς του Κι­νή­μα­τος που εκ­φρά­στη­κε μέσα από την το­πο­θέ­τη­ση των Παύ­λου Χρη­στί­δη και Μα­νώ­λη Χρι­στο­δου­λά­κη σε μη εκλό­γι­μες θέ­σεις στο ψη­φο­δέλ­τιο Επι­κρα­τεί­ας πα­ρό­τι σή­κω­σαν στις πλά­τες τους όλο το βάρος του προ­ε­κλο­γι­κού αγώνα με πε­ριο­δεί­ες ανά την Ελ­λά­δα, αμέ­τρη­τες ομι­λί­ες και εκα­το­ντά­δες τη­λε­ο­πτι­κές εμ­φα­νί­σεις και ρα­διο­φω­νι­κές συ­νε­ντεύ­ξεις.

Επο­μέ­νως, η μη αξιο­ποί­η­ση της νέας γε­νιάς του Κι­νή­μα­τος μαζί με τον απαρ­χαιω­μέ­νο πο­λι­τι­κό λόγο που εκ­φρά­ζε­ται από κοι­νο­βου­λευ­τι­κούς με δε­κα­ε­τί­ες προ­ϋ­πη­ρε­σί­ας θα ωθή­σει τα νέα στε­λέ­χη στο συ­νέ­δριο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και θα με­τα­τρέ­ψει αργά ή γρή­γο­ρα το δικό μας κόμμα σε μου­σείο που βα­σί­ζει την εκλο­γι­κή του επιρ­ροή σε υπε­ρή­λι­κες θαυ­μα­στές του Αν­δρέα, της Με­λί­νας και του Γεν­νη­μα­τά χωρίς καμία πε­ραι­τέ­ρω προ­ο­πτι­κή.

Μία χα­ρα­μά­δα ελ­πί­δας θα απο­τε­λού­σε η αλ­λα­γή ηγε­σί­ας και ταυ­τό­χρο­νη πα­ρά­δο­ση της σκυ­τά­λης στα νέα πρό­σω­πα της πα­ρά­τα­ξης σε όλα τα επί­πε­δα ή εναλ­λα­κτι­κά η επα­να­φο­ρά στο όνομα και τα σύμ­βο­λα του ΠΑΣΟΚ. Προς το παρόν όμως δε φαί­νε­ται να υπάρ­χει διά­θε­ση για τί­πο­τα από τα δύο.

Προ­σω­πι­κά δεν με ικα­νο­ποιεί καμία από τις δύο αυτές επι­λο­γές με απο­τέ­λε­σμα να μην μπορώ να τις υπη­ρε­τή­σω.

Ευ­χα­ρι­στώ τα μέλη της Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής για την εμπι­στο­σύ­νη, τους υπο­ψή­φιους βου­λευ­τές για την προ­σφο­ρά και τον αγώνα τους και φυ­σι­κά τον κόσμο της πα­ρά­τα­ξης για την αγάπη και την στή­ρι­ξη του στον ανη­φο­ρι­κό αυτό δρόμο.

Με τιμή,

Νι­κη­φό­ρος Β. Πα­πα­νι­κό­λας