Τον άρχοντα τριών δει μέμνησθαι

Δεν θεωρώ πως το θέμα της συζή­τη­σης είναι εάν είναι πολυ­πλη­θής η κυβέρ­νηση. Είδαμε και τα απο­τε­λέ­σματα μικρό­τε­ρων σχη­μά­των… Η ποιό­τητα και όχι η ποσό­τητα είναι το ζητού­μενο και κυρίως το απο­τέ­λε­σμα του κάθε ενός υπουρ­γού, υφυ­πουρ­γού χωριστά και όλων μαζί. Κι αυτά είναι πολύ νωρίς να τα κρίνει κανείς. Για να αξιο­λο­γή­σεις μία κυβέρ­νηση θα πρέπει να περι­μέ­νεις να παράξει έργο Ασφαλώς η πρώτη κυβέρ­νηση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη περιέ­χει δείγ­ματα γραφής και προ­θέ­σεων, μπορεί να σου δημιουρ­γούν περί­ερ­γους συνειρ­μούς  (έργου και αισθη­τι­κής)  κάποιοι παλιοί, ωστόσο δεν μπορείς να κρίνεις χωρίς να έχεις απο­τέ­λε­σμα. Ας μένουμε απλά στο πολυ­πλη­θής, με ελά­χι­στες γυναί­κες (δυστυ­χώς),  με πολλούς τεχνο­κρά­τες και εξω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κούς, με εντυ­πω­σιακά βιο­γρα­φικά, με ερω­τη­μα­τικό εάν η συνταγή πολι­τι­κών και τεχνο­κρα­τών θα πετύχει, κάποιες, άλλες χάριν…. κομ­μα­τι­κής εξι­σορ­ρό­πη­σης. Γενικώς αν τους δεις έναν προς έναν σχη­μα­τί­ζεις την εντύ­πωση ότι ο κ. Μητσο­τά­κης ήθελε να φτιάξει μία κυβέρ­νηση που να είναι και να δείχνει ισορ­ρο­πη­μένη ανάμεσα σε  Δεξιά και στο Κέντρο, με τολμηρό άνοιγμα στο εκσυγ­χρο­νι­στικό ΠΑΣΟΚ, προ­τάσ­σο­ντας ένα τεχνο­κρα­τικό προφίλ, αλλά και με το βλέμμα στους  κομ­μα­τι­κούς συσχε­τι­σμούς. Δεν ήταν ώρα για εσω­κομ­μα­τι­κές γκρί­νιες, αν και η ιστορία με την κυρία Κεφα­λο­γιάννη, δείχνει πως δεν θα ιδρώσει πολύ το αυτί του στις «βαρο­νίες» και ας μου επι­τρα­πεί να πιστεύω πως θα φτιάξει στην πορεία, την κυβέρ­νηση που πραγ­μα­τικά έχει στο μυαλό του. Ας μεί­νουμε προς το παρόν, στο καλή επι­τυ­χία και είθε με ευθύνη και σοβα­ρό­τητα να προ­στα­τεύ­σουν τους πολίτες και το συμ­φέ­ρον του τόπου, έχοντας απέ­να­ντί τους μια σοβαρή αντι­πο­λί­τευση. Και ας μην ξεχνούν όλοι αυτό που έλεγε ο Αγά­θω­νας στο δεύτερο μισό του 5ου π.χ.αιώνα: «Τον άρχοντα τριών δει μέμνη­σθαι: Πρώτον ότι ανθρώ­πων άρχει. Δεύ­τε­ρον ότι κατά νόμους άρχει. Τρίτον ότι ουκ αεί άρχει.».