Κατάργηση του ασύλου ζητούν Αρβελέρ, Βερέμης, Γιαννάκου, Διαμαντοπούλου και Διαμαντούρος

Πα­ρέμ­βα­ση στην οποία ζη­τούν κα­τάρ­γη­ση του πα­νε­πι­στη­μια­κού ασύ­λου κά­νουν οι Ελένη Αρ­βε­λέρ, Θάνος Βε­ρέ­μης, Μα­ριέτ­τα Γιαν­νά­κου, Άννα Δια­μα­ντο­πού­λου και Νι­κη­φό­ρος Δια­μα­ντού­ρος.

Με κοινό άρθρο τους, ζη­τούν “να κα­ταρ­γη­θεί το κακώς εν­νο­ού­με­νο σή­με­ρα άσυλο, για να μπο­ρέ­σουν τα πα­νε­πι­στή­μιά μας να βρουν τον βη­μα­τι­σμό για την απρό­σκο­πτη διά­δο­ση της γνώ­σης και την άσκη­ση της έρευ­νας”.

Ακο­λου­θεί ολό­κλη­ρο το άρθρο:

Η ανοχή έγινε πια ενοχή. Δεν επι­τρέ­πε­ται σ’ ένα ευ­νο­μού­με­νο κρά­τος να ανέ­χε­ται η πο­λι­τεία τις βιαιο­πρα­γί­ες, τις αυ­θαι­ρε­σί­ες και τις απει­λές που εκτο­ξεύ­ουν και δια­πράτ­τουν ανε­νό­χλη­τοι φοι­τη­τές, συ­νε­πι­κου­ρού­με­νοι ασφα­λώς και από εξω­πα­νε­πι­στη­μια­κούς αναρ­χι­κούς, ενα­ντί­ον των πα­νε­πι­στη­μια­κών δα­σκά­λων. Ως ελά­χι­στο πα­ρά­δειγ­μα θα θυ­μί­σου­με την άναν­δρη επί­θε­ση ενα­ντί­ον του Άγ­γε­λου Συ­ρί­γου, Κα­θη­γη­τή του Πα­ντεί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου και πρό­σφα­τα ενα­ντί­ον της Μα­ρί­ας Ευ­θυ­μί­ου, Κα­θη­γή­τριας του Κα­πο­δι­στρια­κού Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών. Γνω­στά επί­σης και τα πρω­το­φα­νή και απα­ρά­δε­κτα πο­λυά­ριθ­μα πε­ρι­στα­τι­κά πα­ρα­κώ­λυ­σης της λει­τουρ­γί­ας των Ακα­δη­μαϊ­κών θε­σμών, καθώς και της ασύ­στο­λης κα­τα­στρο­φής του επι­στη­μο­νι­κού εξο­πλι­σμού. Την θλι­βε­ρή αυτή εμπει­ρία έχουν γνω­ρί­σει αδια­κρί­τως όλα σχε­δόν τα ανώ­τα­τα εκ­παι­δευ­τι­κά ιδρύ­μα­τα της χώρας, χωρίς να υπάρ­ξει απο­τε­λε­σμα­τι­κή επί­ση­μη αντί­δρα­ση.

Το προ­νό­μιο του πα­νε­πι­στη­μια­κού ασύ­λου που επι­κα­λού­νται για να κα­λύ­ψουν κάθε πα­ρα­βα­τι­κό­τη­τα, αγνο­ούν οι πα­ρα­νο­μού­ντες, ότι δεν αφορά στους φοι­τη­τές, ούτε την προ­στα­σία επι­λή­ψι­μης δια­γω­γής εντός του πα­νε­πι­στη­μια­κού χώρου. Το άσυλο συ­στή­θη­κε ήδη στην αρχή της Ανα­γέν­νη­σης για να πα­ρα­χω­ρή­σει στους κα­θη­γη­τές από­λυ­τη ελευ­θε­ρία στην επι­λο­γή του προ­γράμ­μα­τος δι­δα­σκα­λί­ας τους, απα­γο­ρεύ­ο­ντας κάθε εκ­κλη­σια­στι­κή ή πο­λι­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση και ανά­μει­ξη.

Και­ρός λοι­πόν να κα­ταρ­γη­θεί το κακώς εν­νο­ού­με­νο σή­με­ρα άσυλο, για να μπο­ρέ­σουν τα πα­νε­πι­στή­μιά μας να βρουν τον βη­μα­τι­σμό για την απρό­σκο­πτη διά­δο­ση της γνώ­σης και την άσκη­ση της έρευ­νας. Ο πο­λι­τι­σμός με­τριέ­ται στις μέρες μας με το ποιόν του πα­νε­πι­στη­μί­ου κάθε χώρας και η ποιό­τη­τα του πα­νε­πι­στη­μί­ου προ­ϋ­πο­θέ­τει τον σε­βα­σμό και την αγα­στή1 σχέση με την κοι­νω­νία που το δη­μιούρ­γη­σε και το συ­ντη­ρεί.

Ο με­γα­λύ­τε­ρος πλού­τος είναι να μοι­ρά­ζε­σαι τη γνώση, όπως μοι­ρά­ζε­σαι το ψωμί. Είναι επι­κίν­δυ­νος εχθρός του πο­λι­τι­σμού, όποιος εμπο­δί­ζει τη δη­μιουρ­γία και την μοι­ρα­σιά της γνώ­σης που πα­ρά­γει το πα­νε­πι­στή­μιο.

Ελένη Αρ­βε­λέρ

Θάνος Βε­ρέ­μης

Μα­ριέτ­τα Γιαν­νά­κου

Άννα Δια­μα­ντο­πού­λου

Νι­κη­φό­ρος Δια­μα­ντού­ρος