Απορρίφθηκε λόγω αοριστίας αγωγή εις βάρος τράπεζας και τραπεζικού διευθυντή

Με απόφαση, που εξέδωσε χθες το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, απορ­ρί­φθηκε λόγω αορι­στίας και η δεύτερη αγωγή, που υπέβαλε μέτοχος γνωστής ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας του νησιού, κατά πρώην τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή, που ενε­πλάκη σε υπόθεση παρα­τρα­πε­ζι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας αλλά και κατά της τρά­πε­ζας.

Με την υπ’ αρίθμ. 255/2017 απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου είχε απορ­ρι­φθεί συγκε­κρι­μένα ως απα­ρά­δε­κτη λόγω αορι­στίας, καθόσον δεν ανα­φέ­ρο­νται σε αυτήν ευκρι­νώς όλα τα πραγ­μα­τικά γεγο­νότα προς στήριξη των αξιού­με­νων δικαιω­μά­των, η αγωγή που υπέβαλε ο ίδιος και επα­νήλθε με νέα παρε­μπί­πτουσα αγωγή με την οποία αξίωσε από την τράπεζα να επι­δεί­ξει τα έγγραφα που έχει εις χείρας της σχετικά με τους λογα­ρια­σμούς του προ­κει­μέ­νου να επα­νέλ­θει με νέα αγωγή, ορι­σμένη αυτή τη φορά και να αξιώσει απο­ζη­μιώ­σεις.

Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκρινε την παρε­μπί­πτουσα αγωγή του απα­ρά­δε­κτη ως αόριστη καθώς δεν προσ­διό­ρισε με σαφή­νεια, ποια έγγραφα θέλει να επι­δεί­ξει η τράπεζα στο δικα­στή­ριο.

Ο ενάγων εξέθεσε στην αρχική αγωγή του ότι δια­τη­ρούσε επί μακρύ χρονικό διά­στημα στην τράπεζα λογα­ρια­σμό με υπό­λοιπο παγίως ύψους 100.000 ευρώ.

Ο ενα­γό­με­νος διευ­θυ­ντής, που επι­δεί­κνυε πάντα εξυ­πη­ρε­τική συμπε­ρι­φορά προς το πρόσωπό του κέρδισε την εμπι­στο­σύνη του και μάλιστα εξαι­τίας του προ­χω­ρη­μέ­νου της ηλικίας του (είναι 85 ετών) μετέ­βαινε ο ίδιος στην οικία του για συναλ­λα­γές του, διότι είχε δυσκο­λία στις μετα­κι­νή­σεις του.

Όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, από τον λογα­ρια­σμό του αυτό υπε­ξαί­ρεσε συνο­λικά χρη­μα­τικό ποσό ύψους 50.000 ευρώ.

Πιο συγκε­κρι­μένα φέρεται να έπεισε τον υπε­ρή­λικα ότι θα επένδυε τα χρήματά του για χρονικό διά­στημα τριών μηνών σε κλει­στούς – προ­θε­σμια­κούς λογα­ρια­σμούς που θα του απέ­δι­δαν υψη­λό­τερη απόδοση – τόκους.

Ο ενάγων δια­τεί­νε­ται μάλιστα ότι του απέδιδε κάθε φορά που «παρερ­χό­ταν» η ημε­ρο­μη­νία του εκά­στοτε προ­θε­σμια­κού λογα­ρια­σμού (στον οποίο υπο­τί­θε­ται ότι δέσμευε τα χρήματά του) το ποσό που υπο­τί­θε­ται ότι αντι­στοι­χούσε στους τόκους, κατα­θέ­το­ντάς το ο ίδιος ή με τη βοήθεια υφι­στα­μέ­νων του υπαλ­λή­λων της τρά­πε­ζας, στο λογα­ρια­σμό του και ανα­φέ­ρο­ντάς του ότι ξανα­δέ­σμευσε το ποσό σε αντί­στοιχο προ­θε­σμιακό λογα­ρια­σμό, αντί­στοι­χης διάρ­κειας.

Ο ενάγων τονίζει επίσης ότι σε συνά­ντηση η οποία έγινε με την παρου­σία του πλη­ρε­ξου­σίου δικη­γό­ρου του και επι­τε­λών της τρά­πε­ζας κατέ­λη­ξαν από κοινού στο συμπέ­ρα­σμα ότι το υπε­ξαι­ρε­θέν ποσό των 50.000 € δια­σταυ­ρώ­θηκε – εντο­πί­σθηκε απο­κλει­στικά σε συναλ­λα­γές μετά τις 26 Μαρτίου 2013, τις οποίες φαι­νο­με­νικά είχε εκτε­λέ­σει αλλά δεν έφεραν τη δική του γνήσια υπο­γραφή.

Με την αγωγή του ζήτησε να απο­ζη­μιω­θεί με το ποσό των 50.000 ευρώ του κεφα­λαίου που του υπε­ξαι­ρέ­θηκε και ακόμη 30.000 ευρώ για ηθική βλάβη που υπέστη.

Τον ενά­γο­ντα εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος κ. Στράτος Καρα­νι­κό­λας, τον πρώην τρα­πε­ζικό διευ­θυ­ντή ο δικη­γό­ρος κ. Ακης Δημη­τριά­δης και την τράπεζα ο δικη­γό­ρος κ. Γιάννης Καρα­τζα­φέ­ρης.