Στο VII Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου η τύχη συμβασιούχων της ΔΕΥΑΡ – Tαλαιπωρούνται δεκάδες οικογένειες

Το VII Tμήμα του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου θα κρί­νει την πλη­ρό­τη­τα τρο­πο­λο­γί­ας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ για την τρο­πο­ποί­η­ση του άρ­θρου 13 του Ν.4483/2017 (ΦΕΚ’ A 107), του νόμου «σκού­πα» του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών, με την οποία επι­χει­ρεί­ται η ερ­γα­σια­κή τα­κτο­ποί­η­ση συμ­βα­σιού­χων των πρώην ΔΕΥΑ Ια­λυ­σου και Αρ­χαγ­γέ­λου.

Η τρο­πο­λο­γία κα­τα­τέ­θη­κε στο σχέ­διο νόμου του Υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας, Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης και Κοι­νω­νι­κής Αλ­λη­λεγ­γύ­ης «Κα­τάρ­γη­ση των δια­τά­ξε­ων περί μεί­ω­σης των συ­ντά­ξε­ων, εν­σω­μά­τω­ση στην Ελ­λη­νι­κή Νο­μο­θε­σία της Οδη­γί­ας 2016/97/ΕΕ του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου και του Συμ­βου­λί­ου της 20ης Ια­νουά­ριου 2016 σχε­τι­κά με τη δια­νο­μή ασφα­λι­στι­κών προ­ϊ­ό­ντων και άλλες δια­τά­ξεις».

Με πράξη που είχε εκ­δώ­σει ο ανα­πλη­ρω­τής επί­τρο­πος του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου στα Δω­δε­κά­νη­σα επέ­στρε­ψαν αθε­ώ­ρη­τα στην ΔΕΥΑ Ρόδου τα εντάλ­μα­τα πλη­ρω­μής των μι­σθών 67 συμ­βα­σιού­χων της πρώην ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού κι ακόμη 5 του Αρ­χαγ­γέ­λου, μετά από από­φα­ση του VII Κλι­μα­κί­ου Προ­λη­πτι­κού Ελέγ­χου Δα­πα­νών, που έκρι­νε αρ­νη­τι­κά επί της νο­μι­μό­τη­τας επα­να­πρό­σλη­ψής τους.

Οι συμ­βα­σιού­χοι, όπως έγρα­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, επα­να­προ­σε­λή­φθη­σαν με επί­κλη­ση δια­τά­ξε­ως, που συ­μπε­ριε­λή­φθη στο νο­μο­σχέ­διο “σκού­πα” του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών, που αφορά μόνο συμ­βα­σιού­χους, που πλη­ρούν τα κρι­τή­ρια του νόμου για την με­τα­τρο­πή των συμ­βά­σε­ων τους σε αο­ρί­στου χρό­νου και δεν βρί­σκει εφαρ­μο­γή στην συ­ντρι­πτι­κή τους πλειο­ψη­φία.

Η ΔΕΥΑ Ρόδου, πρό­κει­ται να επα­νυ­πο­βά­λει τα εντάλ­μα­τα πλη­ρω­μής συ­νο­δευό­με­να με γνω­μο­δό­τη­ση της νο­μι­κής της υπη­ρε­σί­ας και τη νέα τρο­πο­λο­γία που ψη­φί­στη­κε προ­κει­μέ­νου μετά από την δια­φω­νία που υφί­στα­ται η υπό­θε­ση να με­τα­φερ­θεί προς τε­λι­κή κρίση στο VII Τμήμα του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου.

Στην αι­τιο­λο­γι­κή έκ­θε­ση της τρο­πο­λο­γί­ας ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Με τη ρύθ­μι­ση του άρ­θρου 13 του Ν.4483/2017 (ΦΕΚ Α’ 107) επι­διώ­χθη­κε η αντι­με­τώ­πι­ση του ανα­κύ­πτο­ντος κοι­νω­νι­κού ζη­τή­μα­τος της απώ­λειας της ερ­γα­σί­ας υπαλ­λή­λων των ΔΕΥΑ, έτσι ώστε να μην υπάρ­ξει ερ­γα­ζό­με­νος που θα απω­λέ­σει τη θέση ερ­γα­σί­ας του, ανε­ξάρ­τη­τα από τη μορφή της σχέ­σης ερ­γα­σί­ας του.

Με τη ρύθ­μι­ση αυτή, ει­σά­γε­ται μέτρο το οποίο δι­καιο­λο­γεί­ται αφε­νός από κοι­νω­νι­κούς λό­γους (προ­στα­σία του δι­καιώ­μα­τος στην ερ­γα­σία οιασ­δή­πο­τε μορ­φής) και αφε­τέ­ρου, από λό­γους δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος, το οποίο συ­νί­στα­ται στη δια­τή­ρη­ση στην υπη­ρε­σία έμπει­ρου και κα­τάλ­λη­λου, για τη λει­τουρ­γία των δη­μο­τι­κών επι­χει­ρή­σε­ων ύδρευ­σης – απο­χέ­τευ­σης, αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού, το οποίο ήδη απα­σχο­λούν και, μά­λι­στα, με δια­δι­κα­σία, η οποία πε­ριο­ρί­ζει την πι­θα­νό­τη­τα κα­τα­στρα­τη­γή­σε­ων και επι­βά­ρυν­σης των επι­χει­ρή­σε­ων με προ­σω­πι­κό, το οποίο δεν τους είναι απα­ραί­τη­το (αφού απαι­τεί­ται η ύπαρ­ξη ενερ­γούς σχέ­σης ερ­γα­σί­ας, για την ενερ­γο­ποί­η­ση της διά­τα­ξης).

Η προ­τει­νό­με­νη τρο­πο­λο­γία σκο­πεύ­ει στην άρση κάθε αμ­φι­σβή­τη­σης, ώστε να μην υπάρ­ξει προ­σω­πι­κό το οποίο να ασκεί πραγ­μα­τι­κή ερ­γα­σία, να κα­λύ­πτει πά­γιες και διαρ­κείς ανά­γκες, και να εξαι­ρε­θεί από την εν λόγω ρύθ­μι­ση, για τους προ­α­να­φερ­θέ­ντες λό­γους. Πα­ράλ­λη­λα, η προ­τει­νό­με­νη τρο­πο­λο­γία, είναι σύμ­φω­νη με τη γνω­μά­τευ­ση 194/2013 του Νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου του Κρά­τους, από τότε που ίσχυ­σε, προ­κει­μέ­νου να μην υπάρ­ξει η δυ­να­τό­τη­τα εξαί­ρε­σης προ­σω­πι­κού με πραγ­μα­τι­κή σχέση ερ­γα­σί­ας με τις εν λόγω επι­χει­ρή­σεις».

Το κεί­με­νο της τρο­πο­λο­γί­ας έχει ως εξής:

«Άρθρο …

Η διά­τα­ξη του άρ­θρου 13 του ν.4483/2017 (ΦΕΚ Α’ 107), τρο­πο­ποιεί­ται ως εξής:

Το προ­σω­πι­κό που υπη­ρε­τού­σε με σχέση ερ­γα­σί­ας αο­ρί­στου χρό­νου, ανε­ξαρ­τή­τως τρό­που πρό­σλη­ψης, σε επι­χει­ρή­σεις του ν.1069/1980 και δεν κα­τα­τά­χθη­κε σε αντί­στοι­χες θέ­σεις δυ­νά­μει των δια­τά­ξε­ων του άρ­θρου 109 του ν.3852/2010, κα­τα­τάσ­σε­ται, ύστε­ρα από αί­τη­σή του, σε θέ­σεις αο­ρί­στου χρό­νου, με από­φα­ση του Δ.Σ. της επι­χεί­ρη­σης και από την ημε­ρο­μη­νία υπο­βο­λής της αί­τη­σης, η οποία πρέ­πει να υπο­βλη­θεί εντός δύο μηνών από τη δη­μο­σί­ευ­ση του πα­ρό­ντος. Για τη νο­μι­μό­τη­τα της κα­τά­τα­ξης αρκεί το πραγ­μα­τι­κό γε­γο­νός της απα­σχό­λη­σης του εν λόγω προ­σω­πι­κού στις συγ­χω­νευ­θεί­σες επι­χει­ρή­σεις κατά την ημε­ρο­μη­νία συγ­χώ­νευ­σης. Στην έν­νοια της απορ­ρο­φώ­σας, υπά­γο­νται και οι επι­χει­ρή­σεις του ν. 1069/1980 που επέ­κτει­ναν την εδα­φι­κή αρ­μο­διό­τη­τα τους δυ­νά­μει του ν.3852/2010. Οι δια­τά­ξεις του άρ­θρου 64 του ν.3801/2009 εφαρ­μό­ζο­νται κατ’ ανα­λο­γία και στους ερ­γα­ζό­με­νους αυ­τούς».

Οι προ­τεί­νο­ντες βου­λευ­τές

Δη­μή­τριος Γάκης

Κων­στα­ντί­ντος Παυ­λί­δης