Παυλόπουλος: “Δεν θα δεχθούμε αυθαίρετες και αλυτρωτικές ερμηνείες της Συνθήκης των Πρεσπών”

Δεν είμαστε δια­τε­θει­μέ­νοι, ενόψει της ορι­στι­κο­ποί­η­σης της Συμ­φω­νίας των Πρεσπών και πριν από την κύρωσή της, να απο­δε­χθούμε αυθαί­ρε­τες ερμη­νείες της, διότι τίποτα δεν έχει τελειώ­σει ακόμα: αυτό υπο­γράμ­μισε ο Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας Προ­κό­πης Παυ­λό­που­λος, κατά τη συνά­ντησή του με τον Πρόεδρο της Σλο­βε­νίας Μπόρουτ Πάχορ.

Με αφορμή προ­χθε­σι­νές δηλώ­σεις αξιω­μα­τού­χων της γεί­το­νος, όπως είπε, ο κ. Παυ­λό­που­λος διε­μή­νυσε ξεκά­θαρα προς την ηγεσία της ΠΓΔΜ ότι «οι καλοί λογα­ρια­σμοί κάνουν τους καλούς φίλους» και πρό­σθεσε ότι «είμαστε εδώ, αλλά δεν πρό­κει­ται να κάνουμε εκπτώ­σεις σε τέτοια ζητή­ματα». Κατέ­στησε, επίσης, σαφές ότι «αν και όταν έλθει η ώρα της κύρωσης αυτής, δεν πρό­κει­ται κατ’ ουδένα τρόπο να δεχθούμε αυθαί­ρε­τες -και πολύ περισ­σό­τερο αλυτρωτικές- ερμη­νείες της Συν­θή­κης των Πρεσπών, από την πλευρά της ΠΓΔΜ».

Ο κ. Παυ­λό­που­λος υπεν­θύ­μισε, επίσης, ότι έχουμε απο­δεί­ξει εμπρά­κτως ότι επι­θυ­μούμε την ένταξη της ΠΓΔΜ στην Ευρω­παϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ, αλλά τόνισε ότι αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει την επίλυση του ζητή­μα­τος του ονό­μα­τος, και υπο­γράμ­μισε τις αλλαγές που συμ­φω­νή­θη­καν, να γίνουν στην έννομη τάξη και ιδίως στο Σύνταγμα της γει­το­νι­κής χώρας. Μάλιστα, τόνισε ότι «μόνον όταν τελειώ­σει ορι­στικά όλη αυτή η δια­δι­κα­σία και αφού δια­πι­στω­θεί ότι η Συνταγ­μα­τική Ανα­θε­ώ­ρηση εμπε­ριέ­χει όλες τις εγγυ­ή­σεις, για τις οποίες μίλησα προη­γου­μέ­νως, τότε είναι δυνατό να υπάρξει πρό­σκληση για ένταξη στο ΝΑΤΟ καθώς και οια­δή­ποτε έναρξη συζη­τή­σεων, σε ό,τι αφορά την εντα­ξιακή πορεία της ΠΓΔΜ προς την Ευρω­παϊκή Ένωση». Όπως σημεί­ωσε,«μόνο τότε είναι δυνατό να ορι­στι­κο­ποι­η­θεί και το περιε­χό­μενο της Συμ­φω­νίας μεταξύ Ελλάδας και ΠΓΔΜ και να έρθει προς κύρωση στην Βουλή των Ελλήνων».

Η αδιέ­ξοδη λιτό­τητα τρο­φο­δο­τεί τα λαϊ­κι­στικά μορ­φώ­ματα Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο Έλληνας Πρό­ε­δρος υπο­γράμ­μισε ότι οι δύο χώρες μας και οι δύο λαοί εργά­ζο­νται, από κοινού και με συνέ­πεια, για την αντι­με­τώ­πιση όλων εκείνων των μορ­φω­μά­των λαϊ­κι­σμού -που αγγί­ζουν τα όρια του φασι­σμού και του νεοναζισμού- τα οποία επι­βου­λεύ­ο­νται, το ευρω­παϊκό οικο­δό­μημα. Όπως τόνισε, ενόψει και της κρί­σι­μης πρό­κλη­σης των προ­σε­χών ευρω­ε­κλο­γών, οφεί­λουμε να αλλά­ξουμε στην Ευρω­παϊκή Ένωση τις πολι­τι­κές εκείνες, που «δίνουν τροφή» στη γέννηση και στη γιγά­ντωση των μορ­φω­μά­των αυτών.

«Πρό­κει­ται, κατά κύριο λόγο, για οικο­νο­μι­κές πολι­τι­κές ανώ­φε­λης και αδιέ­ξο­δης λιτό­τη­τας, οι οποίες διευ­ρύ­νουν ραγδαίως τις κοι­νω­νι­κές ανι­σό­τη­τες και πλήτ­τουν ευθέως τον πυλώνα της κοι­νω­νι­κής δικαιο­σύ­νης και, επέ­κεινα, του κοι­νω­νι­κού κράτους δικαίου» παρα­τή­ρησε ο κ. Παυ­λό­που­λος.

Ακο­λού­θως, σχο­λί­ασε τις τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις στην Ευρω­παϊκή Ένωση εν όψει και των ευρω­ε­κλο­γών, και επι­σή­μανε την συμπό­ρευση Ελλάδος και Σλο­βε­νίας στο πλαίσιο της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, καθώς και την ατα­λά­ντευτη προ­σή­λωση των δυο χωρών στο ιδεώδες της Ευρω­παϊ­κής Ενο­ποί­η­σης στην βάση της ομο­σπον­δια­κής της οργά­νω­σης, υπό όρους αντι­προ­σω­πευ­τι­κής δημο­κρα­τίας.

Ελληνο-τουρκικά, Κυπριακό

Για τις Ελλη­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις επα­νέ­λαβε ότι επι­διώ­κουμε σχέσεις φιλίας και καλής γει­το­νίας, και ευνο­ούμε την ευρω­παϊκή προ­ο­πτική της Τουρ­κίας, ωστόσο αυτό προ­ϋ­πο­θέ­τει εκ μέρους της Τουρ­κίας ειλι­κρινή σεβασμό του ευρω­παϊ­κού κεκτη­μέ­νου -αναπόσπαστο μέρος του οποίου είναι και το πρό­γραμμα»- και του συνόλου του Διε­θνούς Δικαίου.

«’Αρα και οι δια­τά­ξεις της Συν­θή­κης της Λωζάνης και της Συν­θή­κης των Παρι­σίων του 1947 -οι οποίες είναι απο­λύ­τως σαφείς και πλήρεις και δεν αφήνουν κανένα περι­θώ­ριο για γκρίζες ζώνες- πρέπει να γίνο­νται απ’ όλους πλήρως σεβα­στές. Πολλώ μάλλον όταν η αμφι­σβή­τησή τους οδηγεί σε αμφι­σβή­τηση των συνόρων όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Επι­πλέον, ιδίως ως προς την ΑΟΖ, η Τουρκία οφείλει να σέβεται το Δίκαιο της Θάλασ­σας, όπως ισχύει με βάση την Συνθήκη του Montego Bay του 1982. Το οποίο την δεσμεύει, μολο­νότι δεν έχει προ­σχω­ρή­σει σ’ αυτό, διότι, κατά τη νομο­λο­γία του Διε­θνούς Δικα­στη­ρίου της Χάγης, παράγει πλέον γενικώς παρα­δε­δεγ­μέ­νους κανόνες του Διε­θνούς Δικαίου» επι­σή­μανε ο κ. Παυ­λό­που­λος.

Παράλ­ληλα, ο κ. Παυ­λό­που­λος ανα­φέρ­θηκε και στο Κυπριακό, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας την ανάγκη το συντο­μό­τερο δυνατό για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση, και επι­σή­μανε ότι η Κυπριακή Δημο­κρα­τία, ως πλήρες μέλος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, δεν είναι νοητή με περιο­ρι­σμένη κυριαρ­χία, την οποία θα προ­κα­λού­σαν στρα­τεύ­ματα κατοχής και ανα­χρο­νι­στι­κές εγγυ­ή­σεις τρίτων.

«Τούτο είναι αντί­θετο προς κάθε έννοια Διε­θνούς και Ευρω­παϊ­κού Δικαίου, ιδίως δε αντί­θετο προς τις δια­τά­ξεις του άρθρου 4 παρ. 2 της Συν­θή­κης της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, όπως ήδη έχουν εφαρ­μο­σθεί έναντι της Ομο­σπον­δια­κής Δημο­κρα­τίας της Γερ­μα­νίας. Επι­πλέον δε, θα δημιουρ­γούσε ένα επι­κίν­δυνο ως και κατα­στρο­φικό προη­γού­μενο για την κυριαρ­χία κάθε κράτους-μέλους της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης», πρό­σθεσε ο Πρό­ε­δρος.

Ανα­φε­ρό­με­νος στον Σλοβένο ομόλογό του κ. Μπόρουτ Πάχορ έκανε λόγο για μια ξεχω­ρι­στή προ­σω­πι­κό­τητα εγνω­σμέ­νου ευρω­παϊ­κού κύρους, και πρό­σθεσε ότι οι διμε­ρείς μας σχέσεις είναι δια­χρο­νι­κώς εξαι­ρε­τι­κές, διότι εδρά­ζο­νται στις παρα­δο­σια­κές φιλικές σχέσεις των λαών μας, οι οποίες έχουν δια­μορ­φω­θεί πάνω στην στέρεη βάση κοινών αρχών και αξιών, που απορ­ρέ­ουν αφενός από την ιστορία των λαών μας και, αφε­τέ­ρου, από το Διεθνές και το Ευρω­παϊκό Δίκαιο.

«Έχουμε εμπρά­κτως απο­δεί­ξει τον σεβασμό μας στο Διεθνές και στο Ευρω­παϊκό Δίκαιο στο σύνολό τους, ιδίως στα πεδία εκείνα που αφορούν την εμπέ­δωση της Ειρήνης, τον σεβασμό των ιδεωδών της αντι­προ­σω­πευ­τι­κής Δημο­κρα­τίας και την υπε­ρά­σπιση, δίχως καμία έκπτωση, των θεμε­λιω­δών δικαιω­μά­των του ανθρώ­που. Την κοινή μας αυτή στάση τεκ­μη­ριώ­νει, και μάλιστα αμα­χή­τως, η πορεία των χωρών μας τόσο στο πλαίσιο της μεγάλης μας ευρω­παϊ­κής οικο­γέ­νειας, της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, όσο και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ» σημεί­ωσε.

Περι­γρά­φο­ντας την σημε­ρινή κρίσιμη διεθνή συγκυ­ρία, επι­σή­μανε την ανάγκη ενί­σχυ­σης της Κοινής Εξω­τε­ρι­κής Πολι­τι­κής και της Πολι­τι­κής Ασφά­λειας καθώς και στην εφαρ­μογή της αρχής της Αλλη­λεγ­γύης, κατ’ εξοχήν στο πεδίο του προ­σφυ­γι­κού και μετα­να­στευ­τι­κού ζητή­μα­τος, που απο­τε­λεί αυτο­νό­ητη υπο­χρέ­ωση κάθε κράτους-μέλους της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

«Οι δύο χώρες μας έχουν απο­δεί­ξει, και πάλι εμπρά­κτως, τον πλήρη και ειλι­κρινή σεβασμό αυτών των περί Αλλη­λεγ­γύης δια­τά­ξεων του ευρω­παϊ­κού δικαίου. Αξιώ­νουμε δε και από κάθε άλλο εταίρο μας την ίδια συμπε­ρι­φορά, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι το αντί­θετο συνιστά ωμή παρα­βί­αση αυτού τούτου του αξιακού κώδικα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης” πρό­σθεσε.