DW: Δυσοίωνες οι προοπτικές στην Ελλάδα

Από την 3η Μαρ­τί­ου 2010 μέχρι σή­με­ρα έχουν γίνει δε­κά­δες γε­νι­κές απερ­γί­ες στην Ελ­λά­δα. Εκεί­νη την ημέρα ο τότε πρω­θυ­πουρ­γός Γιώρ­γος Πα­παν­δρέ­ου είχε ανα­κοι­νώ­σει το πρώτο πα­κέ­το πε­ρι­κο­πών για την ου­σια­στι­κά χρε­ο­κο­πη­μέ­νη ευ­ρω­παϊ­κή χώρα.

Από εκεί­νη τη στιγ­μή οι Έλ­λη­νες εξέ­φρα­σαν τη συλ­λο­γι­κή τους από­γνω­ση για την έκτο­τε αδιά­κο­πη σκλη­ρή πο­λι­τι­κή πε­ρι­κο­πών σε εκα­το­ντά­δες απερ­γί­ες με­μο­νω­μέ­νων επαγ­γελ­μα­τι­κών ομά­δων αλλά και σε άλλες αμέ­τρη­τες κι­νη­το­ποι­ή­σεις

H κυ­βέρ­νη­ση Πα­παν­δρέ­ου ανα­τρά­πη­κε ήδη το 2011 και χά­θη­κε γρή­γο­ρα πο­λι­τι­κά. Μόνο που όποιος και να κυ­βέρ­νη­σε έκτο­τε, είτε ανε­ξάρ­τη­τος, είτε συ­ντη­ρη­τι­κός, είτε σο­σια­λι­στής, είτε αρι­στε­ρός, όλοι ανε­ξαι­ρέ­τως επέ­βαλ­λαν στο λαό όλο και νέους γύ­ρους πε­ρι­κο­πών. Η ανα­πό­φευ­κτη συ­νέ­πεια: την οργή των πο­λι­τών ακο­λού­θη­σε ο λή­θαρ­γος και αυτό παρ’ ό,τι υπάρ­χουν πολ­λοί λόγοι για τους οποί­ους οι Έλ­λη­νες θα μπο­ρού­σαν να συ­νε­χί­σουν να επα­να­στα­τούν.

Διότι οι Έλ­λη­νες γί­νο­νται όλο και πιο φτω­χοί. Και αυτό φαί­νε­ται ξε­κά­θα­ρα στο γε­γο­νός ότι ενώ στην αρχή της κρί­σης το 2010 οι πο­λί­τες μπο­ρού­σαν να βά­ζουν στην άκρη έστω το 2,3% του ει­σο­δή­μα­τός τους, από το 2012 ζουν από τις απο­τα­μιεύ­σεις τους και παρ’ όλα αυτά μόνο μετά βίας κα­τα­φέρ­νουν να κα­λύ­ψουν τα βα­σι­κά τους έξοδα».

Δυ­σα­νά­λο­γη η ποινή φυ­λά­κι­σης                                                                                                     

Το πε­ριο­δι­κό Der Spiegel δη­μο­σιεύ­ει στην ιστο­σε­λί­δα του άρθρο για την υπό­θε­ση της κα­θα­ρί­στριας με το πλα­στο­γρα­φη­μέ­νο απο­λυ­τή­ριο δη­μο­τι­κού. «Σε 15 χρό­νια φυ­λά­κι­σης κα­τα­δι­κά­στη­κε κα­θα­ρί­στρια στην Ελ­λά­δα επει­δή πριν από 20 χρό­νια πα­ρα­ποί­η­σε κά­ποιο στοι­χείο σε απο­λυ­τή­ριο. Έντο­νη κρι­τι­κή ασκούν οι πο­λί­τες. Τώρα ένα δεύ­τε­ρο δι­κα­στή­ριο θα εξε­τά­σει την από­φα­ση».

Πα­ρα­κά­τω ο δη­μο­σιο­γρά­φος εξη­γεί για ποιο λόγο η δι­κα­στι­κή από­φα­ση προ­κά­λε­σε την αγα­νά­κτη­ση των πο­λι­τών: «Η ποινή φυ­λά­κι­σης είναι δυ­σα­νά­λο­γα με­γά­λη. Πα­ράλ­λη­λα οι επι­κρι­τές ανα­φέ­ρο­νται και σε μια άλλη υπό­θε­ση. Μόλις πριν λίγο καιρό μια γυ­ναί­κα από την Κρήτη κα­τη­γο­ρή­θη­κε στο δι­κα­στή­ριο για πα­ρα­ποι­η­μέ­νο πα­νε­πι­στη­μια­κό πτυ­χίο. Στη συ­νέ­χεια όχι μόνο αφέ­θη­κε ελεύ­θε­ρη, αλλά της επε­τρά­πη και να επι­στρέ­ψει στη θέση που είχε στο δη­μό­σιο.

Μετά την έντο­νη κρι­τι­κή, το αθη­ναϊ­κό δι­κα­στή­ριο που κα­τα­δί­κα­σε την κα­θα­ρί­στρια την άφησε και πάλι ελεύ­θε­ρη την Τε­τάρ­τη – του­λά­χι­στον προ­σω­ρι­νά. Σύμ­φω­να με ελ­λη­νι­κά ΜΜΕ ο Άρειος Πάγος πρό­κει­ται να επα­νε­ξε­τά­σει την υπό­θε­ση.

Κατά τη διάρ­κεια της δίκης η γυ­ναί­κα ανα­φέρ­θη­κε στους λό­γους που την οδή­γη­σαν τότε σ’ αυτή την πράξη: βρι­σκό­ταν σε απελ­πι­στι­κή κα­τά­στα­ση γιατί έπρε­πε να φρο­ντί­σει για τα δυο παι­διά και τον ανά­πη­ρο άντρα της».

«Το πα­ρελ­θόν δια­γρά­φε­ται λα­μπρό»

Στην ιστο­σε­λί­δα της Γερ­μα­νι­κής Ρα­διο­φω­νί­ας (Dlf) δη­μο­σιεύ­ε­ται ρε­πορ­τάζ με τίτλο «Οι συ­ντα­ξιού­χοι συ­νε­χί­ζουν να μην έχουν τα προς το ζην», όπως με­τα­δί­δει η DW. Συ­γκε­κρι­μέ­να ανα­φέ­ρε­ται: «Όποιος θέλει να μάθει πόσο βαθιά είναι η από­γνω­ση για την πο­λι­τι­κή πε­ρι­κο­πών πρέ­πει να ρω­τή­σει τους έλ­λη­νες συ­ντα­ξιού­χους. Ει­δι­κά στην επαρ­χία το πρό­βλη­μα είναι με­γά­λο. Το γε­γο­νός ότι η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δεν θα πε­ρι­κό­ψει πε­ρισ­σό­τε­ρο τις συ­ντά­ξεις, δεν βοηθά τους πε­ρισ­σό­τε­ρους συ­ντα­ξιού­χους».

Όπως ση­μειώ­νει το ρε­πορ­τάζ: «Το γε­γο­νός ότι οι πι­στω­τές της Ελ­λά­δας δεν θέ­λουν να επι­βα­ρύ­νουν την επό­με­νη χρο­νιά ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο τους έλ­λη­νες συ­ντα­ξιού­χους, δεν μπο­ρεί να κα­θη­συ­χά­σει πραγ­μα­τι­κά τους ηλι­κιω­μέ­νους της χώρας. Αυτές τις μέρες είδε το φως της δη­μο­σιό­τη­τας και μια ολ­λαν­δι­κή έρευ­να σύμ­φω­να με την οποία οι Έλ­λη­νες που ζουν κυ­ρί­ως στην επαρ­χία δεν μπο­ρούν να κα­λύ­ψουν βα­σι­κές δια­τρο­φι­κές ανά­γκες».

Το άρθρο κα­τα­λή­γει ως εξής: «Η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δεν μπο­ρεί να υπο­σχε­θεί σε συ­ντα­ξιού­χους και χα­μη­λό­μι­σθους κάτι πα­ρα­πά­νω από ορι­σμέ­νες μι­κρές ελα­φρύν­σεις. Ένα γκρά­φι­τι στην Αθήνα συ­νο­ψί­ζει την ουσία με θλι­βε­ρό τρόπο: ‘Το πα­ρελ­θόν δια­γρά­φε­ται λα­μπρό».