Νέα Αγορά – Η Τοποθέτηση του Γιώργου Υψηλάντη, επικεφαλής ΡΟΠΟΑΝ

1/. Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΡΟΠΟΑΝ

-Στόχοι και προ­τε­ραιό­τη­τες

Η δική μας πρόταση, βασί­ζε­ται στους πολι­τι­κούς στόχους και προ­τε­ραιό­τη­τες που θέτουμε για το ζήτημα:

Μας ενδια­φέ­ρει το κτίριο, να υπάρχει ασφαλές και ακέραιο, στην μορφή που το κλη­ρο­νο­μή­σαμε ως τόπος, όχι για τα επόμενα 40 χρόνια μόνο, αλλά εις το διη­νε­κές, έστω κι αν χρεια­στεί να το ξανα­χτί­σουμε εκ θεμε­λίων.

Μας ενδια­φέ­ρει εκτός από ορόσημο του τόπου μας και στοι­χείο της ιστο­ρίας και του πολι­τι­σμού μας, να αξιο­ποι­η­θεί ως εργα­λείο στην προ­σπά­θεια ανά­πτυ­ξης της ντόπιας επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και της ανά­δει­ξης της παρα­γω­γής του τόπου.

Μας ενδια­φέ­ρει να έχει έσοδα (εύλογα, ανάλογα με τις συν­θή­κες της οικο­νο­μίας και της τοπικής αγοράς), που θα δια­τί­θε­νται απο­κλει­στικά στην συνεχή συντή­ρηση και βελ­τί­ωσή του ή και στην συντή­ρηση και βελ­τί­ωση άλλων ακι­νή­των του δήμου, αν περισ­σεύ­ουν.

Τι λέει (συνο­πτικά κι επι­γραμ­μα­τικά) η πρότασή μας.

Γίνεται έλεγχος της στα­τι­κής επάρ­κειας του κτιρίου και όλων των παραρ­τη­μά­των του.

Συντάσ­σε­ται μελέτη απο­κα­τά­στα­σης της στα­τι­κής επάρ­κειας, ανα­κα­τα­σκευής και ανα­διαρ­ρύθ­μι­σης των προς εκμε­τάλ­λευση χώρων στη βάση προ­κα­θο­ρι­σμέ­νων χρήσεων, απο­κα­τά­στα­σης και βελ­τί­ω­σης των όψεων και των εγκα­τα­στά­σεων εξυ­πη­ρέ­τη­σής του, των υπο­δο­μών και των κοι­νό­χρη­στών του χώρων.

Εξα­σφα­λί­ζε­ται η ανα­γκαία χρη­μα­το­δό­τηση (χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία και ίδιοι πόροι).

Το Γραφείο Ακί­νη­της Περιου­σίας του Δήμου, συνε­πι­κου­ρού­μενο από τις υπό­λοι­πες υπη­ρε­σίες όταν απαι­τεί­ται κι έναν νομικό σύμ­βουλο του δήμου σε μόνιμη βάση, ανα­λαμ­βά­νει τη δια­χεί­ριση των μισθώ­σεων με βάση την αυστηρή τήρηση των νόμων που τις διέπουν.

Οι χρήσεις των κατα­στη­μά­των πρέπει να είναι στο­χευ­μέ­νες, στην ανά­δειξη των προ­ϊ­ό­ντων της ντόπιας παρα­γω­γής και επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. (συνε­ται­ρι­σμοί και επι­χει­ρή­σεις ντόπιων αγρο­τι­κών, κτη­νο­τρο­φι­κών προ­ϊ­ό­ντων, τοπικών παρα­δο­σια­κών γλυ­κι­σμά­των και εδε­σμά­των, τοπικές επι­χει­ρή­σεις οικο­τε­χνίας, ντόπιας κερα­μι­κής και γενι­κό­τερα καλ­λι­τε­χνι­κής δημιουρ­γίας, ντε­λι­κα­τέσ­σεν ελλη­νι­κών προ­ϊ­ό­ντων, μικρά μπιστρό, καφε­τέ­ριες, μεζε­δο­πω­λεία, βιβλιο­πω­λεία, ραφτά­δικα, αργυ­ρο­χρυ­σο­χο­εία, γραφεία παροχής υπη­ρε­σιών από νέους και νέες της Ρόδου, κλπ). Στόχος δεν είναι μόνο η είσπραξη ενοι­κίων, αλλά η παρα­χώ­ρηση χώρου ανά­δει­ξης και προ­ώ­θη­σης προ­ϊ­ό­ντων που θα βοη­θή­σουν στην ανά­πτυξη και την ευη­με­ρία του τόπου. Για ν’ απο­κτή­σει χαρα­κτήρα, χρώμα και ζωή το μνημείο. Για να πάψουν οι επι­σκέ­πτες μας να ψωνί­ζουν στην τοπική αγορά καρι­κα­τού­ρες της άπω ανα­το­λής ή μαϊ­μού­δες της γεί­το­νος χώρας που τους πλα­σά­ρο­νται σήμερα ως σου­βε­νίρ της Ρόδου!

Όλα τα παρα­πάνω βεβαίως είναι άρρηκτα δεμένα με την επίλυση προ­βλη­μά­των της περιο­χής, όπως η ανάγκη πεζο­δρό­μη­σης του κέντρου, η επίλυση του κυκλο­φο­ρια­κού, η μαρίνα του Μαν­δρα­κιού, κλπ.

2/. Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ

Με αιτιο­λο­γικό ότι:

α- Ο Δήμος Ρόδου, δεν έχει 4,2 εκατ ευρώ, για να συνε­φέ­ρει την περιου­σία του

β- Ως δημο­τική αρχή, κι αυτό απο­τε­λεί πανη­γυ­ρική ομο­λο­γία ανι­κα­νό­τη­τας, δηλώνει αδυ­να­μία να λει­τουρ­γή­σει τα στοι­χειώδη. Τι δηλαδή; Να παρα­κο­λου­θεί την συνέ­πεια από­δο­σης των ενοι­κίων και να παρεμ­βαί­νει νομικά όπου απαι­τεί­ται για την εύρυθμη απόδοση των ενοι­κίων και την αποβολή των ενοι­κια­στών όταν απαι­τεί­ται. Αυτό δηλαδή, που κάνει ο τελευ­ταίος σοβαρός δια­χει­ρι­στής μιας πολυ­κα­τοι­κίας.

προ­τεί­νει:

την εκχώ­ρηση της δια­χεί­ρι­σης του ακι­νή­του σε κάποιον ιδιώτη, ο οποίος θα κάνει τα παρα­πάνω, απο­ξε­νώ­νο­ντας τον Δήμο από την περιου­σία του για τα επόμενα 40 χρόνια (!) έναντι ενός ετήσιου ανταλ­λάγ­μα­τος που δεν δια­φέ­ρει και πολύ από το άθροι­σμα των εισπρατ­τό­με­νων σήμερα ενοι­κίων (αν βεβαίως υπήρχε η βούληση και η ικα­νό­τητα είσπρα­ξής τους).

3/. Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ

Κατ’ αρχήν στις επι­κα­λού­με­νες δικαιο­λο­γίες:

α- Από πού προ­κύ­πτει ότι το κόστος συντή­ρη­σης, επι­σκευών και ανά­δει­ξης της Νέας Αγοράς, είναι 4,2 εκατ ευρώ; Υπάρχει κάποια μελέτη που να το τεκ­μη­ριώ­νει; Όχι φυσικά, δεν υπάρχει. Τέσσερα χρόνια από την ανάληψη των καθη­κό­ντων σας, δεν ενδια­φερ­θή­κατε ή δεν υπήρ­ξατε ικανοί να την κάνετε. Τι υπάρχει; Μια εκτί­μηση κόστους, ενός μηχα­νι­κού της αρμό­διας υπη­ρε­σίας. Όπως λέμε οι μηχα­νι­κοί, δια πυρο­βο­λι­σμού! Μπορεί λοιπόν να είναι 2,2 ή και 10,2 εκατ. ευρώ.

Από πού προ­κύ­πτει ο ισχυ­ρι­σμός ότι ο Δήμος δεν έχει αυτά τα χρήματα και πρέπει να τα βάλει κάποιος ιδιώτης; Τζάμπα θα τα βάλει; Από τις κινή­σεις των προ­ε­κλο­γι­κών σας δαπανών, φαί­νε­ται ότι ο Δήμος τα έχει αυτά τα χρήματα. Μόνο σε πίσσες, θα ρίξετε του­λά­χι­στον 5 εκατ. Και δεν έχετε για τη Νέα Αγορά;

Αλλά ακόμα κι αν δεχθώ ότι δεν σας περισ­σεύ­ουν, γιατί δεν τα ανα­ζη­τή­σετε μέσα από τα διάφορα χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία; Μα πώς να τα ανα­ζη­τή­σετε βέβαια, τη στιγμή που δεν έχετε μελέτη στα χέρια σας!

Κι αν σώνει και καλά θέλατε τη μόχλευση ιδιω­τι­κών κεφα­λαίων, γιατί δεν προ­σφεύ­γατε σε ένα ΣΔΙΤ; Και ιδιω­τικά κεφά­λαια θα βρί­σκατε και ο Δήμος θα είχε την δια­χεί­ριση του ακι­νή­του του και το εύλογο τίμημα θα κατέ­βαλε σ’ έναν ορί­ζο­ντα 20-25 χρόνων, που είναι ο συνήθης για ΣΔΙΤ.

β- Και πάμε στην ομο­λο­γία απο­τυ­χίας και έλλει­ψης ικα­νό­τη­τάς σας. Τι χρειά­ζε­ται κάποιος για να παρα­κο­λου­θεί την ομαλή ροή των μισθώ­σεων των ακι­νή­των του; Έναν υπάλ­ληλο να παρα­κο­λου­θεί μήνα-μήνα την κατα­βολή των ενοι­κίων και σε περί­πτωση καθυ­στέ­ρη­σης να προ­βαί­νει στις ανα­γκαίες ενέρ­γειες με τη βοήθεια ενός δικη­γό­ρου του Δήμου; Τι σας λείπει; Ο υπάλ­λη­λος ή ο δικη­γό­ρος; Έχουμε αρκε­τούς κι απ’ τα δύο. Κι ο ιδιώτης τι παρα­πάνω θα έκανε; Θα έβαζε και μπρά­βους, να πλα­κώ­νουν τον κ. Κατσι­δώνη, αν καθυ­στε­ρούσε τα νοίκια του;

Επειδή αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχει τόσο έλειμμα ικα­νό­τη­τας εκ μέρους σας, εικάζω ότι δύο πράγ­ματα σας ωθούν σ’ αυτήν την πρόταση. Το ένα μπορεί να είναι η αδυ­να­μία απο­γα­λα­κτι­σμού από τις πρα­κτι­κές που ακο­λου­θού­σαν οι δημο­τι­κές αρχές δια­χρο­νικά, που δεν ήθελαν να χαλά­σουν τις καρδιές τους με κανέναν, συντη­ρώ­ντας ένα μικρο­ψη­φο­θη­ρικό πελα­τειακό σύστημα σχέσεων με τους ενοι­κια­στές. Κι επειδή αυτό δεν μου προ­κύ­πτει από την έως τώρα στάση σας απέ­να­ντι σ’ αυτούς που βγάλατε από τα κατα­στή­ματα τους, κάτι άλλο πρέπει να συμ­βαί­νει. Αυτό το άλλο αδυνατώ να το προσ­διο­ρίσω και σίγουρα δεν είναι στον χαρα­κτήρα μου να υιο­θε­τήσω τα όσα ανα­πό­δει­κτα και ανυ­πό­στατα κυκλο­φο­ρούν στην πιάτσα. Εσείς όμως οφεί­λετε να μας πείτε ξεκά­θαρα. Δεν μπο­ρείτε ή δεν θέλετε; Και για ποιο λόγο;

γ- Κλεί­νο­ντας δεν μπο­ρούμε να μην σχο­λιά­σουμε την πολι­τική διά­σταση της πρό­τα­σής σας.

Κύριε Δήμαρχε, αλήθεια θεω­ρείτε ότι η πρότασή σας, έχει κάποια ανα­πτυ­ξιακή στό­χευση; Τι θα φέρει στον τόπο; Επεν­δυ­τικά κεφά­λαια; Θέσεις εργα­σίας; Μόχλευση των προ­σπα­θειών των τοπικών Μικρο­με­σαίων Επι­χει­ρή­σεων να αυξή­σουν τον κύκλο εργα­σιών τους; Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν ισχύει. Το μόνο που ισχύει είναι ότι βάζετε έναν εισπρά­κτορα των ενοι­κίων να κάνει τη δουλειά σας. Αν αυτό σας λείπει, ας βάζατε μια «εισπρα­κτική» να το κάνει για σας, όπως κάνουν οι τρά­πε­ζες. Η ουσία είναι ότι δεν έχετε όραμα, σχέδιο και τακτική για την ανά­πτυξη του τόπου.

Και δεν δικαιού­στε όντας Δήμαρ­χος σε απο­δρομή, λίγους μήνες πριν τις εκλογές να δεσμεύ­σετε το κορυ­φαίο ακίνητο του Δήμου Ρόδου, για τα επόμενα 40 χρόνια.

Για την πρόταση σας, θα επα­να­λάβω κάτι που έχω ήδη πει: «Θα μπο­ρούσε να κατο­χυ­ρω­θεί ως ο ορισμός του ανα­πτυ­ξια­κού ορά­μα­τος του κ. Χατζη­διά­κου για τον τόπο!»

Κι είναι βεβαίως προ­φα­νές ότι την απορ­ρί­πτουμε και την κατα­ψη­φί­ζουμε.