Μια ωραία ατμόσφαιρα

Της Νεκτα­ρίας Μπίλλη

Τελικά είμαστε μια όμορφη ατμό­σφαιρα. Τι συμ­βαί­νει λοιπόν τα τελευ­ταία εικο­σι­τε­τρά­ωρα στη χώρα της φαιδράς πορ­το­κα­λέας; Αναρ­χι­κοί μπου­κά­ρουν με μολότοφ στο Αστυ­νο­μικό τμήμα της Ομό­νοιας. Τραυ­μα­τίες Αστυ­νο­μι­κοί. Μια ομάδα φοι­τη­τών μπού­κα­ραν στη συνε­δρί­αση της πρυ­τα­νείας και ζήτησαν την από­συρση του νομο­σχε­δίου για την Τρι­το­βάθ­μια Εκπαί­δευση, και απαί­τη­σαν από τη Σύγκλητο την μη από­συρση του Ρου­βί­κωνα από τα γραφεία της Φιλο­σο­φι­κής που έχει κατα­λά­βει. Ακούτε, μπού­κα­ραν και απαί­τη­σαν έτσι; Σε πολι­τικό επίπεδο παρα­κο­λου­θή­σαμε την κόντρα μεταξύ των συγκυ­βερ­νη­τών, τώρα τι κόντρα είναι αυτή που εντεί­νε­ται την μια μέρα και την άλλη ξεκο­κα­λί­ζουν και οι δυο πόσα κιλά γου­ρου­νό­πουλο και ο Θεός να βάλει το χέρι του. Σε οικο­νο­μικό επίπεδο ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός έφυγε με αστε­ρί­σκους μην τυχόν και θυμώ­σουν οι εταίροι μας, και βεβαίως με κομμένη την ανάσα περι­μέ­νουμε τα απο­τε­λέ­σματα του Σκο­πια­νού Κοι­νο­βου­λίου για τη συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση. Ε δεν είμαστε μια ωραία ατμό­σφαιρα; Που έλεγε και ο αεί­μνη­στος Ντίνος Ηλιού­που­λος.

Ας τα πάρουμε λοιπόν τα θέματα με τη σειρά. Το θέμα της δημό­σιας ασφά­λειας του οποίου η απώλεια σημαί­νει ακρω­τη­ρια­σμό της κοι­νω­νίας, επα­νέρ­χε­ται και πάλι στο προ­σκή­νιο. Αντι­λαμ­βά­νε­στε το γενι­κό­τερο αίσθημα που επι­κρα­τεί βλέ­πο­ντας τους ανθρώ­πους εκεί­νους που είναι επι­τε­τραμ­μέ­νοι για την ασφά­λεια μας να γίνο­νται στόχος, να τραυ­μα­τί­ζο­νται, να αισθά­νο­νται οι ίδιοι απρο­στά­τευ­τοι και να καταγ­γέλ­λουν την υπο­στε­λέ­χωση σε ανθρώ­πινο δυνα­μικό και υλι­κο­τε­χνικό εξο­πλι­σμό ενός τμή­μα­τος που συχνά πυκνά απο­τε­λεί στόχο. Δυστυ­χώς όμως, όπως πολ­λά­κις έχουμε γράψει εδώ το αυτο­νό­ητο απο­τε­λεί ζητού­μενο, δεν παρα­δειγ­μα­τι­στή­καμε από τα τόσα δεινά που μας έχουν βρει τα τελευ­ταία χρόνια (Μάντρα, Μάτι, Λόφος Φιλο­πάπ­που κ.ά.) και την πρόληψη συνε­χί­ζουμε να την έχουμε σε δεύτερη μοίρα. Η δημόσια ασφά­λεια, η δημόσια και ιδιω­τική περιου­σία στα χέρια του κάθε αναρ­χο­αυ­τό­νο­μου κου­κου­λο­φό­ρου και συλ­λο­γι­κό­τη­τας που δρα ανε­ξέ­λεγ­κτα.

Επίσης και το γεγονός ότι μια ομάδα φοι­τη­τών μπού­καρε στη συνε­δρί­αση της πρυ­τα­νείας για να εξα­σφα­λί­σει τη συγκα­τά­θεση της Συγκλή­του για την μη από­συρση του Ρου­βί­κωνα κρα­τώ­ντας για μερικές ώρες σε ομηρία τους καθη­γη­τές δεν επι­δέ­χε­ται σχο­λια­σμού. Δια­πι­στώ­νει κανείς την κατά­σταση που επι­κρα­τεί στα ελλη­νικά Πανε­πι­στή­μια μετά και την επα­να­φορά του ασύλου. Όλα στον αυτό­ματο και μπάτε σκυλιά και αλέστε. Βέβαια τον τρόπο αντι­με­τώ­πι­σης τέτοιων φαι­νο­μέ­νων μας τον υπέ­δειξε σχετικό πόρισμα του υπουρ­γείου το οποίο σχο­λιά­σαμε σε προη­γού­μενο άρθρο. Θυμάστε με τους χώρους συνεύ­ρε­σης των φοι­τη­τών, με την ψυχα­νά­λυση των φοι­τη­τών και τις προ­τρο­πές προς τους καθη­γη­τές για το πώς να δια­χει­ρί­ζο­νται τέτοιες κρίσεις και όποιος κατά­λαβε κατά­λαβε και τα συμπε­ρά­σματα δικά σας.

Από την άλλη δεν μας άφησαν ανε­πη­ρέ­α­στους και δεν μπο­ρούμε να αφή­σουμε ασχο­λί­α­στο το νεφέ­λωμα που παρου­σιά­στηκε στη σχέση της συγκυ­βέρ­νη­σης. Άλλα πρε­σβεύει ο Πρω­θυ­πουρ­γός για το θέμα της συμ­φω­νίας των Πρεσπών άλλη γραμμή κράτησε ο κυβερ­νη­τι­κός εταίρος στις ΗΠΑ με ότι αυτό συνε­πά­γε­ται σχετικά με την εικόνα της χώρας μας διεθνώς. Και τι δεν παρα­κο­λου­θή­σαμε. Εντά­σεις, αντε­γκλή­σεις, δια­ξι­φι­σμούς και στο τέλος όλοι μαζί συν­δαι­τη­μό­νες να ξεκο­κα­λί­ζουν τα πλούσια εδέ­σματα. Παρα­κο­λου­θώ­ντας όλα αυτά, που χρόνος για να ασχο­λη­θεί κανείς με την οικο­νο­μία, όπου τα επι­τό­κια δανει­σμού της χώρας κινού­νται σε απα­γο­ρευ­τικά επίπεδα, όπου το σχέδιο του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού προς την Κομι­σιόν δεν απα­λεί­φει την μείωση των συντά­ξεων, ότι οι πλει­στη­ρια­σμοί αυξά­νο­νται και επε­κτεί­νο­νται, ότι η ανά­πτυξη είναι αναι­μική και οι επεν­δύ­σεις παρα­μέ­νουν άπιαστο όνειρο. Με όλα αυτά ποιος να παρα­κο­λου­θή­σει και τα επι­χει­ρή­ματα του σκο­πια­νού Πρω­θυ­πουρ­γού για τη συμ­φω­νία των Πρεσπών (πόσο ωφε­λεί­ται από αυτήν η χώρα του) προ­κει­μέ­νου να πετύχει την πλειο­ψη­φία για τη συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση.