Επιστολή της ΕΛΦΕΕ Ρόδου για μείζονα θέματα των κατοίκων εξωτερικού και των Ελλήνων ομογενών μεταναστών

Θέμα: Άρση νομικών εμπο­δίων για την έναρξη ή δια­τή­ρηση ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης στην Ελλάδα από φορο­λο­γικό κάτοικο εξω­τε­ρι­κού ή Έλληνα ομογενή – μετα­νά­στη

Αξιό­τιμε κε Διοι­κητά,

Η Π.Ο.Φ.Ε.Ε. έλαβε (με σκοπό να σας δια­βι­βά­σει) το ακό­λουθο υπό­μνημα, από την Ένωση Λογι­στών Φορο­τε­χνι­κών Ελευ­θέ­ρων Επαγ­γελ­μα­τιών (Ε.Λ.Φ.Ε.Ε.) Ρόδου, η οποία είναι μέλος της Ομο­σπον­δίας μας.

Πρό­κει­ται για το μείζον ζήτημα που εκκρε­μεί από το 2015, (αφότου με τα υπο­βλη­θέ­ντα αρμο­δίως τόσο στο Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, όσο και στην υπη­ρε­σία σας υπο­μνή­ματα, από τις νησιω­τι­κές ενώσεις – συλ­λό­γους λογι­στών – φορο­τε­χνι­κών (15 τον αριθμό) σε συνερ­γα­σία με την Π.Ο.Φ.Ε.Ε., ανα­δεί­ξαμε το παρα­πάνω επίμαχο μείζον θέμα. Παράλ­ληλα για την επίλυση του ζητή­μα­τος έγιναν προ­σφυ­γές στην ΔΕΔ, η οποία αφού τις εξέτασε, απο­φάν­θηκε θετικά με τις πρό­σφα­τες απο­φά­σεις της 3257/02-07-2018, 3285/03-07-2018, και 3297/03-07-2018.

Παρά την επίλυση του καθε­στώ­τος αλλαγής της φορο­λο­γι­κής κατοι­κίας με την εκδο­θείσα απόφασή σας (ΠΟΛ. 1201/2017) δεν έχει ακόμα δοθεί η ζητού­μενη και νόμιμη λύση, για την πρα­κτική που ακο­λου­θούν πολλές ΔΟΥ (σε του­ρι­στι­κές και νησιω­τι­κές κυρίως περιο­χές), οι οποίες ερμη­νεύ­ουν (όπως απο­φάν­θηκε η ΔΕΔ) εσφαλ­μένα τις δια­τά­ξεις για τη φορο­λο­γική κατοι­κία για τις συγκε­κρι­μέ­νες κατη­γο­ρίες κατοί­κων εξω­τε­ρι­κού – όχι μόνο ομο­γε­νών αλλά και αλλο­δα­πών – και μάλιστα κατοί­κων κρατών που έχουν συνάψει Σ.Α.Δ.Φ με την Ελλάδα.

Ζητού­μενο:

Είμαστε βέβαιοι κε Διοι­κητά, ότι θα βρείτε δίκαιο αλλά και νόμιμο (μετά και από τις θετικές απο­φά­σεις της ΔΕΔ, το αίτημα αυτό, που απο­τε­λεί αίτημα τόσο της Π.Ο.Φ.Ε.Ε. όσο και αρκετών Ενώσεων της Ομο­σπον­δίας μας.

Επι­πλέον και για λόγους δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, προ­βείτε στην αποδοχή των απο­φά­σεων της ΔΕΔ και εκδώ­σετε νέα ΠΟΛ ή συμπλη­ρώ­σετε την ΠΟΛ. 1201/2017, συνο­ψί­ζο­ντας και απο­σα­φη­νί­ζο­ντας, το θεσμικό και λει­τουρ­γικό πλαίσιο, για την έναρξη ή δια­τή­ρηση (υπό τις ανα­γκαίες νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις) ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης στην Ελλάδα από μόνιμο κάτοικο εξω­τε­ρι­κού (αλλο­δαπό ή ομογενή), σύμφωνα με το οποίο δεν θα θεω­ρεί­ται φορο­λο­γι­κός κάτοι­κος Ελλάδος με την υπο­χρέ­ωση φορο­λό­γη­σης του παγκό­σμιου εισο­δή­μα­τός του στη χώρα μας.

Ακο­λου­θεί αυτού­σιο το Υπό­μνημα της Ε.Λ.Φ.Ε.Ε. Ρόδου με αριθμό πρωτ. 73/17-09-2018:

 

Θέμα: Άρση νομικών εμπο­δίων για την έναρξη ή δια­τή­ρηση ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης στην Ελλάδα από φορο­λο­γικό κάτοικο εξω­τε­ρι­κού ή Έλληνα ομογενή – μετα­νά­στη

(Σχε­τι­κές και οι απο­φά­σεις της ΔΕΔ 3257/02-07-2018, 3285/03-07-2018, 3297/03-07-2018)

Αξιό­τιμε κε Διοι­κητά,

Σχετικά με το παρα­πάνω θέμα παρα­κα­λούμε σημειώ­σατε τα ακό­λουθα:

1. Όπως γνω­ρί­ζετε, από τα υπο­βλη­θέ­ντα αρμο­δίως τόσο στο Υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών, όσο και στην υπη­ρε­σία σας υπο­μνή­ματα το έτος 2015, οι νησιω­τι­κές ενώσεις – σύλ­λο­γοι λογι­στών – φορο­τε­χνι­κών (15 τον αριθμό) και η Π.Ο.Φ.Ε.Ε., ανα­δεί­ξαμε το παρα­πάνω επίμαχο μείζον θέμα.

Πρό­κει­ται για την πρα­κτική που ακο­λου­θούν πολλές ΔΟΥ (σημ. των του­ρι­στι­κών και νησιω­τι­κών κυρίως περιο­χών), οι οποίες ερμη­νεύ­ο­ντας εσφαλ­μένα τις δια­τά­ξεις για τη φορο­λο­γική κατοι­κία, δημιούρ­γη­σαν προ­βλή­ματα σε κατοί­κους εξω­τε­ρι­κού – όχι μόνο ομο­γε­νών αλλά και αλλο­δα­πών – και μάλιστα κατοί­κων κρατών που έχουν συνάψει Σ.Α.Δ.Φ με την Ελλάδα.

2. Συγκε­κρι­μένα:

• Παρότι σύμφωνα με τον νόμο και τις σχε­τι­κές απο­φά­σεις σας οι οποίες συνά­δουν με τις πρό­σφα­τες απο­φά­σεις του ΣτΕ⁽¹⁾ (1445/2016, 1215/2017), τα εν λόγω φυσικά πρόσωπα έχουν απο­δε­δειγ­μένα την φορο­λο­γική κατοι­κία τους εκτός Ελλάδος και απο­δε­δειγ­μένα δια­μέ­νουν μόνιμα στο εξω­τε­ρικό,
• παρότι προ­σκο­μί­ζουν τα νόμιμα και προ­βλε­πό­μενα έγγραφα από το νόμο, που απο­δει­κνύ­ουν αφενός⁽²⁾ «την πραγ­μα­τική εγκα­τά­σταση τους» στον ορι­σμένο τόπο στο εξω­τε­ρικό, και αφε­τέ­ρου το γεγονός ότι έχουν κατα­στή­σει την εν λόγω χώρα τους, κέντρο της  ύπαρξης τους, των βιο­τι­κών τους σχέσεων, των υλικών τους συμ­φε­ρό­ντων, του υλικού τους βίου και της επαγ­γελ­μα­τι­κής τους εγκα­τά­στα­σης», και πληρούν τα κρι­τή­ρια για να είναι φορο­λο­γι­κοί κάτοι­κοι εξω­τε­ρι­κού,
• παρότι (συναφώς με τα ανωτέρω), τα παρα­πάνω φυσικά πρόσωπα, ουδέ­ποτε στο παρελ­θόν απώ­λε­σαν ή μετέ­φε­ραν αλλού ή στην Ελλάδα την φορο­λο­γική τους κατοι­κία ή ουδέ­ποτε διέ­μει­ναν στην Ελλάδα και ενώ συνε­χί­ζουν να δια­τη­ρούν απο­δε­δειγ­μένα τη μόνιμη ή κύρια κατοι­κία και το κέντρο των ζωτικών τους συμ­φε­ρό­ντων στο εξω­τε­ρικό (οικο­γέ­νεια, μόνιμη εργασία, απο­δε­δειγ­μένη κοι­νω­νική ασφά­λιση, διαμονή μεγα­λύ­τερη των 183 ημερών εκεί κλπ),
• παρότι η φορο­λο­γική αρχή για τη θεμε­λί­ωση της προ­α­να­φε­ρό­με­νης φορο­λο­γι­κής υπο­χρέ­ω­σης ενός φυσικού προ­σώ­που, φέρει το βάρος της από­δει­ξης⁽³⁾ προ­κει­μέ­νου να ασκή­σουν δρα­στη­ριό­τητα (χωρίς την φυσική παρου­σία τους στην Ελλάδα) και να δηλώ­νουν νομίμως εισο­δή­ματα από την εκμε­τάλ­λευση ιδιό­κτη­της κατοι­κίας ως του­ρι­στικό κατά­λυμα, ή την εκμε­τάλ­λευση ενοι­κια­ζό­με­νων δωμα­τίων, ή την εκμε­τάλ­λευση μισθω­μέ­νου εστια­το­ρίου, την ενοι­κί­αση σκαφών, κλπ, υπο­χρε­ώ­θη­καν να κάνουν έναρξη επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας με μορφή ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης.

 

3. Περαι­τέρω συνε­πεία των ενερ­γειών αυτών των ΔΟΥ, οι οποίες απέρ­ρι­ψαν τις δηλώ­σεις επι­φύ­λα­ξης που υπέ­βα­λαν νομίμως (ως πρώτο στάδιο άμυνας) οι αλλο­δα­ποί, τους θεωρεί de facto φορο­λο­γι­κούς κατοί­κους Ελλάδος, εκ του λόγου και μόνο, όπως ανα­φέρ­θηκε παρα­πάνω, ανα­γκά­στη­καν να κάνουν έναρξη επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας με μορφή ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης στη χώρα μας και τους καλεί να πλη­ρώ­σουν φόρο για το παγκό­σμιο εισό­δημά τους (;) στην Ελλάδα, με ότι αυτό συνε­πά­γε­ται, απο­κτώ­ντας μάλιστα και διε­θνείς δια­στά­σεις!

 

4. Με την τότε επι­στολή μας κε Διοι­κητά, και την εν συνε­χεία αρθρο­γρα­φία ανα­δεί­ξαμε την εν λόγω λαν­θα­σμένη ερμη­νεία και εφαρ­μογή των δια­τά­ξεων από ορι­σμέ­νες ΔΟΥ και επί πλέον την επί­κληση που κάνει η απόφαση 1445/2016 του ΣτΕ για την προφανή αντί­θεση μεταξύ της δια­τύ­πω­σης στο άρθρο 4 του Ν.4172/2013 και της ειση­γη­τι­κής έκθεσης⁽⁴⁾_.

 

5. Έκτοτε, προς επίλυση του ανωτέρω ζητή­μα­τος, ακο­λού­θησε, μεταξύ άλλων, μία σειρά νομο­τε­χνι­κών βελ­τιώ­σεων επί τη βάσει των απο­φά­σεων του ΣτΕ.

Ειδι­κό­τερα η νέα απόφασή σας ΠΟΛ. 1201/06.12.2017, άνοιξε πλέον το δρόμο της απρό­σκο­πτης αλλαγής της φορο­λο­γι­κής κατοι­κίας και των χωρι­στών δηλώ­σεων.

6. Για τις ανα­φερ­θεί­σες στην αρχή του παρό­ντος, σχε­τι­κές προ­σφυ­γές στην Διεύ­θυνση Επί­λυ­σης Δια­φο­ρών, σημειώ­νουμε ότι επειδή δεν έγιναν δεκτά από τη φορο­λο­γική αρχή τα ταυ­τά­ριθμα αιτή­ματα των προ­σφευ­γό­ντων⁽⁵⁾, υπο­βλή­θη­καν οι εν λόγω τρεις ενδι­κο­φα­νείς προ­σφυ­γές κατά απορ­ρι­πτι­κών απο­φά­σεων της αρμό­διας ΔΟΥ που αφο­ρού­σαν την αμφι­σβή­τηση της φορο­λο­γι­κής κατοι­κίας τους στην αλλο­δαπή, για τα φορο­λο­γικά έτη 2014, 2015 και 2016, αντί­στοιχα. Επι­ση­μαί­νε­ται ότι και στο παρελ­θόν έχουν εκδοθεί παρό­μοιες απο­φά­σεις της ΔΕΔ με το ίδιο σκε­πτικό, όπως π.χ. η απόφαση 2972/2017⁽⁶⁾.

Παρό­μοια με το ίδιο σκε­πτικό είναι και η πρό­σφατη απόφαση της ΔΕΔ Θεσ­σα­λο­νί­κης⁽¹⁰⁾ (αρ. απόφ. 1445/2018). 

7. Επί του σκε­πτι­κού των κρί­σι­μων απο­φά­σεων⁽⁷⁾ της ΔΕΔ 3257/02-07-2018, 3285/03-07-2018,
   3297/03-07-2018:

Ανα­ντίρ­ρητα θα δια­πι­στώ­σετε και σεις κε Διοι­κητά, όπως κάθε καλό­πι­στος πολίτης, το άψογο της διε­ρεύ­νη­σης από κάθε άποψη⁽⁸⁾

Ειδι­κό­τερα η ΔΕΔ ερμη­νεύει την έννοια του «κέντρου των ζωτικών συμ­φε­ρό­ντων» με βάση τη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του ΚΦΕ, όπως ισχύει μετά την τρο­πο­ποί­ησή της από το  άρθρο 115 παρ. 1 του
Ν. 4549/2018.

Όπως επι­ση­μαί­νει και η απόφαση της ΔΕΔ κατ’ επί­κληση της Αιτιο­λο­γι­κής Έκθεσης του Ν. 4549/2018,

η εν λόγω τρο­πο­ποί­ηση απο­τε­λεί απλή ανα­δια­τύ­πωση, ώστε η έννοια του κέντρου των ζωτικών συμ­φε­ρό­ντων να ευθυ­γραμ­μί­ζε­ται τόσο με τα ερμη­νευ­τικά σχόλια της Πρό­τυ­πης Σύμ­βα­σης του ΟΟΣΑ για την Αποφυγή της Διπλής Φορο­λο­γίας Εισο­δή­μα­τος, όσο και με την Απόφαση ΣτΕ 1445/2016.

Αυτό σημαί­νει ότι και οι υπο­θέ­σεις προη­γού­με­νων φορο­λο­γι­κών ετών πρέπει να εξε­τά­ζο­νται υπό το πρίσμα της νεό­τε­ρης δια­τύ­πω­σης.

8. Η ΔΕΔ απο­φά­σισε και για τις τρείς περι­πτώ­σεις την αποδοχή αυτών, ως προς την αιτού­μενη ακύρωση των με αριθμό …/2017 και …/2017 και …/2017 απα­ντή­σεων του Προϊ­στα­μέ­νου της ΔΟΥ…… για τα φορο­λο­γικά έτη 2015 και 2016».

 

9. Για τη σημασία των απο­φά­σεων για την ανε­μπό­δι­στη επεν­δυ­τική δρα­στη­ριό­τητα στη χώρα μας, από ομο­γε­νείς και αλλο­δα­πούς σε όφελος των δημο­σίων εσόδων, κάνουμε την παρα­κάτω παρα­πο­μπή υπ’ αριθμόν 9.

Κύριε Διοι­κητά,

α) επειδή η ανάγκη μείωσης ή και εξά­λει­ψης των στρε­βλώ­σεων του φορο­λο­γι­κού μας συστή­μα­τος προ­κει­μέ­νου να ενι­σχυ­θούν οι επεν­δύ­σεις και να εμπε­δω­θεί η φορο­λο­γική συνεί­δηση, είναι επι­τα­κτική,

β) επειδή θεω­ρούμε ότι πλέον υπάρ­χουν τα νομο­θε­τικά ερεί­σματα για τη έκδοση απο­φά­σεως, ή συμπλή­ρω­σης της υφι­στά­με­νης (ΠΟΛ. 1201/2017) και

γ) επειδή μετά και τις θετικές απο­φά­σεις της ΔΕΔ, ο λόγος πλέον βρί­σκε­ται στη φορο­λο­γική διοί­κηση,

Είμαστε βέβαιοι ότι θα βρείτε δίκαιο αλλά και ανα­γκαίο το αίτημά μας, όπως και για λόγους δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος⁽⁹⁾, προ­βείτε στην αποδοχή των απο­φά­σεων και εκδώ­σετε ή συμπλη­ρώ­σετε την ΠΟΛ.1201/2017, συνο­ψί­ζο­ντας και απο­σα­φη­νί­ζο­ντας το θεσμικό και λει­τουρ­γικό πλαίσιο για την έναρξη ή δια­τή­ρηση (υπό τις ανα­γκαίες νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις) ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης στην Ελλάδα από μόνιμο κάτοικο εξω­τε­ρι­κού (αλλο­δαπό ή ομογενή), σύμφωνα με το οποίο δεν θα θεω­ρεί­ται φορο­λο­γι­κός κάτοι­κος Ελλάδος, με την υπο­χρέ­ωση φορο­λό­γη­σης του παγκό­σμιου εισο­δή­μα­τός του στη χώρα μας.

Με εκτί­μηση, για το Δ.Σ. της ΕΛΦΕΕ Ρόδου
Ο Πρό­ε­δρος Ηρα­κλεί­δης Ιωάννης	Ο Γενικός Γραμ­μα­τέας Παπα­γρη­γο­ρίου Νικό­λαος
Ο Α’ Αντι­πρό­ε­δρος Στα­μα­τά­κης Στυ­λια­νός	Ο Β’ Αντι­πρό­ε­δρος Τορού­μο­γλου Σάκης
Ο Ταμίας Καρα­μι­χά­λης Μιχάλης	Ο Έφορος Δημο­σίων Σχέσεων Κασέρης Νεκτά­ριος
Το μέλος Βλαστός Γεώρ­γιος

για το Δ.Σ. της Π.Ο.Φ.Ε.Ε.

ο Πρό­ε­δρος ο Γενικός Γραμ­μα­τέας Καμπά­νης Βασί­λειος Σταυ­ρου­λά­κης Κων/νος ο Α’ Αντι­πρό­ε­δρος ο Β’ Αντι­πρό­ε­δρος Μου­ζά­κης Αντώ­νιος Πάτσιας Χρήστος ο Οικονομ. Επόπτης η Αν. Γεν. Γραμ­μα­τέας Γρη­γο­ρίου Θωμάς Τσιώρα Ανδρο­μάχη ο Εφ. Δημ. Σχέσεων τα Μέλη Χρι­στό­που­λος Γεώρ­γιος Πανίδης Αβραάμ Πατέλης Νικό­λαος Σιδε­ρί­δης Αστέ­ριος Δόβελος Ιωάννης

 

Παρα­πο­μπές

• (1) Η απόφαση 1445/2016 του ΣτΕ, προ­βλέ­πει και μεριμνά για την έννομη προ­στα­σία του φορο­λο­γού­με­νου έναντι υπο­κει­με­νι­κής κρίσης (ή και αυθαι­ρε­σιών): «κατά τη θεμε­λί­ωση της κυρί­αρ­χης φορο­λο­γι­κής εξου­σίας ενός κράτους προ­ϋ­πο­τί­θε­ται η ύπαρξη επαρ­κούς συν­δε­τι­κού στοι­χείου του φορο­λο­γου­μέ­νου με αυτό. Η κατοι­κία απο­τε­λεί τέτοιο στοι­χείο, στο οποίο στη­ρί­ζε­ται, κατά γενικό κανόνα, το διεθνές φορο­λο­γικό δίκαιο και, ιδίως, το πρότυπο της Σύμ­βα­σης του Οργα­νι­σμού Οικο­νο­μι­κής Συνερ­γα­σίας και Ανά­πτυ­ξης (ΟΟΣΑ) σχετικά με τη διπλή φορο­λό­γηση, με σκοπό την κατα­νομή μεταξύ των κρατών της φορο­λο­γι­κής αρμο­διό­τη­τας».(2) Πολ. 1142/31-5-2012 με την οποία κοι­νο­ποι­ή­θη­καν οι δια­τά­ξεις του άρθρου 12 του Ν.3943/2011: «για την από­κτηση κατοι­κίας απαι­τεί­ται πραγ­μα­τική εγκα­τά­σταση σε ορι­σμένο τόπο (corpus) και βούληση του ατόμου (animus) να κατα­στή­σει τον εν λόγω τόπο κέντρο της ύπαρξης του, των βιο­τι­κών του σχέσεων, των υλικών του συμ­φε­ρό­ντων, του υλικού του βίου και της επαγ­γελ­μα­τι­κής του εγκα­τά­στα­σης».
• (3) Αποφ. ΣτΕ 1445/2016: «για τη θεμε­λί­ωση της προ­α­να­φε­ρό­με­νης φορο­λο­γι­κής υπο­χρέ­ω­σης ενός φυσικού προ­σώ­που, η φορο­λο­γική αρχή πρέπει να προ­βαί­νει σε ειδικώς αιτιο­λο­γη­μένη κρίση ανα­φο­ρικά με το εάν το πρόσωπο αυτό έχει κατοι­κία στην Ελλάδα, φέρουσα κατ’ αρχήν και το βάρος από­δει­ξης των πραγ­μα­τι­κών περι­στα­τι­κών που τεκ­μη­ριώ­νουν, επαρκώς, ενόψει των συν­θη­κών, την ύπαρξή της».
• (4) Όπου ενώ στο νόμο για το «κέντρο των προ­σω­πι­κών, οικο­νο­μι­κών και κοι­νω­νι­κών συμ­φε­ρό­ντων» υπήρχε το δια­ζευ­κτικό «ή» τα δια­λαμ­βα­νό­μενα στην αιτιο­λο­γική έκθεση είναι δίχως τη διά­ζευξη, κρίσιμο ζήτημα, που έλαβε υπόψη ο νομο­θέ­της στην ειση­γη­τική έκθεση, μη αγνο­ώ­ντας προ­φα­νώς την έννοια κατά τα διεθνή πρότυπα και κατευ­θυ­ντή­ριες οδηγίες του ΟΟΣΑ, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των οδηγιών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.
• (5) Να σημειω­θεί ότι ο Προϊ­στά­με­νος της Δ.Ο.Υ. ……., απέρ­ριψε τα αιτή­ματα, διότι «ο προ­σφεύ­γων είχε έναρξη δρα­στη­ριό­τη­τας στην Ελλάδα και (κατά την άποψη της φορο­λο­γι­κής αρχής) είχε οικο­νο­μι­κούς δεσμούς με την Ελλάδα, βάσει των δια­τά­ξεων του άρθρου 4α του ν.4172/2013 και τα άρθρα 51 & 52 του Αστικού Κώδικα».
• (6) Η οποία ανα­γνω­ρί­ζει ως κάτοικο εξω­τε­ρι­κού πολίτη ο οποίος δια­τη­ρούσε ενεργή επαγ­γελ­μα­τική ιδιό­τητα στην Ελλάδα, κάνο­ντας χρήση των διεθνών συμ­βά­σεων και της περ­σι­νής από­φα­σης του ΣτΕ για τον ορισμό της φορο­λο­γι­κής έδρας. Στην παρα­πάνω απόφαση η ΔΕΔ Αθηνών, όπως και η ΔΕΔ Θεσ­σα­λο­νί­κης (απόφαση 1170/22.5.2017, σε αντί­στοιχη περί­πτωση που θερά­πευσε αρνη­τική απά­ντηση μιας συγκε­κρι­μέ­νης ΔΟΥ, η οποία αν και απο­δεί­ξαμε την αναμ­φι­σβή­τητη εγκα­τά­στασή του φορο­λο­γού­με­νου στο εξω­τε­ρικό και την σύμβασή του ως Πιλότος, απέρ­ριψε την αίτηση του με την αιτιο­λο­γία ότι κατά το 2016 ήταν αγρότης του ειδικού καθε­στώ­τος, ιδιό­τητα την οποία ουδέ­ποτε άσκησε και την οποία διέκοψε τον Μάρτιο του 2017), απο­δει­κνύ­ουν τη σοβα­ρό­τητα και την ενδε­λεχή έρευνα, προ­κει­μέ­νου να δια­γνώ­σουν τα πραγ­μα­τικά γεγο­νότα και να απο­δώ­σουν το δίκιο του «ταλαι­πω­ρη­μέ­νου» (δυστυ­χώς αδι­καιο­λό­γητα από λίγες ευτυχώς ΔΟΥ ) Έλληνα φορο­λο­γού­με­νου πολίτη.
• (7) Σχ. είδατε άρθρο στο ιστό­τοπο της ΕΛΦΕΕ ΡΟΔΟΥ: «Η ΔΕΔ δικαί­ωσε και έκανε δεκτές προ­σφυ­γές για το επίμαχο ζήτημα των 15 νησιω­τι­κών ενώσεων Λ/Φ με πρω­το­βου­λία της ΕΛΦΕΕ Ρόδου, που αφορά κατοί­κους εξω­τε­ρι­κού με δρα­στη­ριό­τητα στην Ελλάδα. (απο­φά­σεις με αριθμό 3257/02-07-2018, 3285/03-07-2018, 3297/03-07-2018: οι οποίες κοι­νο­ποι­ή­θη­καν στους προ­σφεύ­γο­ντες)
• (8) Το άψογο της διε­ρεύ­νη­σης από κάθε άποψη, με ανα­πό­σπα­στο το στοι­χείο που είναι «η βάσανος» της τεκ­μη­ρί­ω­σης, προ­κει­μέ­νου να εξε­τα­σθούν ουσια­στικά αλλά και τυπικά και να δια­γνω­σθούν τα πραγ­μα­τικά δεδο­μένα και περι­στα­τικά της επί­δι­κης υπό­θε­σης. Δηλαδή ότι η έναρξη δρα­στη­ριό­τη­τας και η άσκηση ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης στην Ελλάδα, από τους προ­σφεύ­γο­ντες αλλο­δα­πούς με αντι­κεί­μενο την εκμί­σθωση της εξο­χι­κής τους κατοι­κίας χωρίς την παροχή άλλων υπη­ρε­σιών και χωρίς την συν­δρομή (ως πραγ­μα­τικό γεγονός) της φυσικής τους παρου­σίας, δεν μπορεί να δώσει έρεισμα στην ελλη­νική φορο­λο­γική αρχή να αμφι­σβη­τή­σει την φορο­λο­γική τους κατοι­κία στην αλλο­δαπή και να τους κατα­στή­σει φορο­λο­γι­κούς κατοί­κους Ελλάδας. Όπως θα δούμε η ΔΕΔ απο­φάν­θηκε ότι η εκμί­σθωση αυτή απο­τε­λεί εισό­δημα από ακίνητα και όχι πραγ­μα­τική ατομική επι­χεί­ρηση.
• (9) Η σημασία των απο­φά­σεων για την ανε­μπό­δι­στη επεν­δυ­τική δρα­στη­ριό­τητα στη χώρα μας, από ομο­γε­νείς και αλλο­δα­πούς σε όφελος των δημο­σίων εσόδων: Είναι προ­φα­νές ότι με τις συγκε­κρι­μέ­νες απο­φά­σεις, αίρο­νται οι σοβα­ρό­τα­τες συνέ­πειες που ήθελε τις φορο­λο­γι­κές αρχές από εσφαλ­μένη ερμη­νεία των δια­τά­ξεων, να θεωρούν ότι δρα­στη­ριό­τη­τες σχε­τι­κές με την του­ρι­στική εκμε­τάλ­λευση ακι­νή­των στην Ελλάδα από μονί­μους κατοί­κους εξω­τε­ρι­κού με τη μορφή ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης, τους καθιστά αυτο­θρόως ως κατοί­κους ημε­δα­πής με υπο­χρέ­ωση να υπο­βάλ­λουν δήλωση όχι μόνο για το εισό­δημα που απο­κτούν στην Ελλάδα, αλλά για το παγκό­σμιο εισό­δημά τους!! Με άλλα λόγια με την ορθή ερμη­νεία των δια­τά­ξεων στις κρι­νό­με­νες προ­σφυ­γές μας, η ΔΕΔ, ανοίγει το δρόμο και συμ­βάλ­λει ουσια­στικά στην δυνα­τό­τητα της ΑΑΔΕ, (η οποία ανα­μέ­νε­ται) να δώσει πρό­σθε­τες οδηγίες προς τις φορο­λο­γι­κές αρχές για την έννοια του «κέντρου των ζωτικών συμ­φε­ρό­ντων» με βάση τη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του ΚΦΕ, όπως ισχύει μετά την τρο­πο­ποί­ησή της από το άρθρο 115 παρ. 1 του Ν. 4549/2018, ώστε να θερα­πευ­τούν οι όποιες εστίες στρε­βλώ­σεων, καθι­στούν αντια­να­πτυ­ξιακό και αντιε­πεν­δυ­τικό το φορο­λο­γικό μας σύστημα και να εμπε­δω­θεί έτσι, ένα καθε­στώς εμπι­στο­σύ­νης των ξένων επεν­δυ­τών, που βρί­σκο­ντας ξεκά­θα­ρες τις δια­δι­κα­σίες και τις υπο­χρε­ώ­σεις τους στη χώρα μας, χωρίς να αμφι­σβη­τεί­ται η φορο­λο­γική τους κατοι­κία στο εξω­τε­ρικό, θα νομι­μο­ποιούν από κάθε άποψη τα έσοδα της δρα­στη­ριό­τη­τας στη χώρα μας, ενώ τώρα «ανα­γκά­ζο­νται» να ανα­ζη­τούν και …άλλες λύσεις με συχνά αδια­φανή φορο­λο­γικά «τερ­τί­πια», σε βάρος των δημο­σίων εσόδων.
• (10) Η πρό­σφατη απόφαση της ΔΕΔ Θεσ­σα­λο­νί­κης (αρ. απόφ. 1445/2018), δικαί­ωσε φορο­λο­γού­μενο που ήταν φορο­λο­γι­κός κάτοι­κος Η.Π.Α. από το έτος 1999 και το έτος 2011 προέβη σε έναρξη ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης στην Ελλάδα με αντι­κεί­μενο την παρα­γωγή ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας από φωτο­βολ­ταϊκά συστή­ματα. Ωστόσο η Δ.Ο.Υ. τον επα­νέ­φερε σε καθε­στώς φορο­λο­γι­κού κατοί­κου Ελλάδος. Σύμφωνα με το δια­τα­κτικό της από­φα­σης η ιδιό­τητα απλού μέλους σε εται­ρείες και η ύπαρξη ατο­μι­κής επι­χεί­ρη­σης στην Ελλάδα υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις δεν επη­ρε­ά­ζουν τη φορο­λο­γική κατοι­κία.