Ο Μιχάλης Κρομμύδας στην Historica!

Ο Μιχάλης Κρομ­μύ­δας ήταν ο πρώτος ποδη­λά­της στη Ρόδο που κατέ­κτησε μετάλ­λιο το 1965 και σε ηλικία 69 ετών πλέον θα δώσει το «παρών» στη Historica. Ο Ροδίτης σπου­δαίος αθλητής άνηκε στον Κολοσσό και ήταν από τα μεγα­λύ­τερα ταλέντα που ανέ­δειξε η ποδη­λα­σία στο νησί. Ο ίδιος στα­μά­τησε νωρίς την ενεργό δράση, αφού τον κέρδισε το εμπο­ρικό ναυτικό, ωστόσο πρόλαβε να γράψει τη δική του ξεχω­ρι­στή ιστορία στο χώρο της ποδη­λα­σίας. Μάλιστα κλήθηκε στην Εθνική ομάδα το 1968, έχοντας πολλές επι­τυ­χίες στο ενερ­γη­τικό του.

1)Τι σας έχει μείνει όλα αυτά τα χρόνια από την ενα­σχό­ληση σας με την ποδη­λα­σία;

«Γυρί­ζο­ντας το χρόνο πίσω, θυμάμαι να τρέχω σε ηλικία 16-17 ετών απέ­να­ντι σε μεγάλα ονόματα του χώρου, όπως οι Ρηγού­τσος, Τζώλης, Ντα­λί­πης, Μου­στά­κης, Καρα­μα­νί­δης, Ντα­ου­σα­νά­κης, Ραφτό­που­λος, Ξύκης, Πρίφτης και πολλούς άλλους. Φυσικά ξεχω­ρι­στό κομμάτι πέρα από το αγω­νι­στικό, είναι οι φιλίες που δια­τη­ρού­νται μέχρι και σήμερα».

2) Ποια είναι η καλύ­τερη στιγμή της ποδη­λα­τι­κής σας πορείας;

«Ήταν πολλές. Τερ­μά­τισα δεύ­τε­ρος στη δια­δρομή Αθήνα- Καμένα Βούρλα το 1968. Την ίδια χρονιά τερ­μά­τισα δεύ­τε­ρος στα 200 μέτρα σπριντ στο πανελ­λή­νιο πρω­τά­θλημα της Ρόδου και συμ­με­τείχα στο διεθνή γύρο αρχαιο­τή­των, όπου τιμή­θηκα στην Σπάρτη ως ο καλύ­τε­ρος διεθνής Έλληνας. Το 1973 με τον Κολοσσό κερ­δί­σαμε την Α.Ε.Κ. και πήραμε το χρυσό μετάλ­λιο στο ομαδικό μαζί με τους Κούντρα, Πανάγο και Χατζη­ιω­άν­νου. Το 1975 κερ­δί­σαμε πάλι με τον Κολοσσό τον Πανα­θη­ναϊκό και πήραμε το χρυσό στο πουρ­σουίτ».

3) Από τους αγώνες στη Ρόδο, τι ανα­μνή­σεις έχουν μείνει στο μυαλό σας;

«Όλος ο κόσμος γέμιζε το γήπεδο, μιλάμε για μία εκπλη­κτική ατμό­σφαιρα. Όλο το νησί γέμιζε με πανό, στα οποία γινόταν αναφορά στους αγώνες. Οι φίλα­θλοι περί­με­ναν το καλο­καίρι για τους αγώνες και η πίστα γέμιζε. Ήταν κάτι φαντα­στικό για όλους. Αυτό το ποδη­λα­το­δρό­μιο έχει μεγάλη ιστορία, έχουν ανα­δει­χθεί τερά­στιοι αθλητές».

4) Ποιον θα θέλατε να δείτε και να συνα­ντή­σετε μετά από τόσα χρόνια;

«Θέλω να συνα­ντήσω τον Βασίλη Νταλίπη και τον Αχιλλέα Ξύκη, καθώς και πολλούς ακόμη αθλητές. Το πιο σημα­ντικό με τους αγώνες στη Ρόδο, ήταν ότι όλοι γινό­μα­σταν φίλοι, μία παρέα. Τους περι­μέ­ναμε κάθε καλο­καίρι».

5) Ποια είναι η άποψη σας για την Historica;

«Είναι κάτι μονα­δικό, που θα έπρεπε να γίνει εδώ και πολλά χρόνια. Οι 40άρηδες εκείνης της εποχής δεν ζουν πια και τα ντο­κου­μέ­ντα από την ποδη­λα­σία της Ρόδου είναι πάρα πολλά. Η παρα­κα­τα­θήκη από τα στοι­χεία της εποχής είναι μεγάλη και όλα πρέπει να περά­σουν και στην επόμενη γενιά. Η Historica θα μας θυμίσει πολλές ωραίες στιγμές».