Κρίνεται η τύχη Ροδίτη για το σκάνδαλο της Siemens

Με περισ­σό­τε­ρους από 75 κατη­γο­ρού­με­νους –ανάμεσά τους «βαριά» ονόματα του πολι­τι­κού κόσμου, όπως αυτό του Θεό­δω­ρου Τσου­κά­του, του άλλοτε «στρα­τη­γού» του ΠΑΣΟΚ, καθώς και άλλων υψη­λό­βαθ­μων κρα­τι­κών αξιω­μα­τού­χων– κλείνει η πολυ­θρύ­λητη έρευνα της ελλη­νι­κής Δικαιο­σύ­νης για το σκάν­δαλο των «μαύρων ταμείων» της Siemens.

Η ογκω­δέ­στατη δικο­γρα­φία, που περι­λαμ­βά­νει και έναν Ροδίτη, έφυγε πλέον από τα χέρια των ειδικών ανα­κρι­τών κ.κ. Μαρίας Νικο­λα­κέα, Νίκου Πιπι­λί­γκα και Ιωάννη Φιοράκη και οδεύει προς το αρμόδιο δικα­στικό συμ­βού­λιο για την έκδοση βου­λεύ­μα­τος, με το οποίο η ελλη­νική Δικαιο­σύνη θα απο­φαί­νε­ται για το ποιοι από τους κατη­γο­ρού­με­νους θα παρα­πεμ­φθούν –αν παρα­πεμ­φθούν– σε δίκη και με ποιες κατη­γο­ρίες.

Η αυλαία, ωστόσο, των ερευνών «πέφτει» με μόνο δύο πρόσωπα να έχουν ομο­λο­γή­σει στις ελλη­νι­κές δικα­στι­κές αρχές ότι πράγ­ματι δωρο­δο­κή­θη­καν από τη Siemens. Και αυτό, ενώ η ελλη­νική Δικαιο­σύνη χρειά­στηκε περίπου οκτώ χρόνια για να ερευ­νή­σει το μεγάλο αυτό σκάν­δαλο «λαδώ­μα­τος» και χρη­μα­τι­σμού Ελλήνων πολι­τι­κών και στε­λε­χών δημό­σιων οργα­νι­σμών, όπως ο ΟΤΕ, από τη γερ­μα­νική εται­ρεία Siemens, σύμφωνα του­λά­χι­στον με τα όσα έχουν κατα­θέ­σει στη Γερ­μα­νία στελέχη της μητρι­κής εται­ρείας.

Όπως απο­κα­λύ­φθηκε από τις κατα­θέ­σεις αυτές, Έλληνες αξιω­μα­τού­χοι δωρο­δο­κή­θη­καν με περισ­σό­τερα από 100 εκα­τομ­μύ­ρια μάρκα, προ­κει­μέ­νου να υλο­ποι­ή­σουν συμ­βά­σεις προ­μή­θειας υλικών, υπη­ρε­σιών και συστη­μά­των στο ελλη­νικό Δημόσιο που έφεραν την υπο­γραφή της Siemens.

Η πρώτη δίκη

Το άλλο πρόσωπο που μίλησε και παρα­δέ­χθηκε τον στενό του… ενα­γκα­λι­σμό με τα στελέχη της Siemens στην Αθήνα είναι ο πρώην υπουρ­γός του ΠΑΣΟΚ κ. Τάσσος Μαντέ­λης, ο οποίος δικά­ζε­ται στο Τρι­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των της Αθήνας. Το σκέλος αυτό της υπό­θε­σης έφτασε στο ακρο­α­τή­ριο, καθώς δια­χω­ρί­στηκε από τη μεγάλη δικο­γρα­φία δεδο­μέ­νου του κιν­δύ­νου τα αδι­κή­ματα να παρα­γρα­φούν. Το αίτημα για τον δια­χω­ρι­σμό της δικο­γρα­φίας είχαν υπο­βά­λει προς το αρμόδιο δικα­στικό συμ­βού­λιο η κα Νικο­λα­κέα και οι δύο συνά­δελ­φοί της, που διε­νήρ­γη­σαν την ανά­κριση.

Σύμφωνα, με το παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα ο κ. Μαντέ­λης έλαβε από τα «μαύρα ταμεία» της γερ­μα­νι­κής εται­ρείας το συνο­λικό ποσό των 450.000 γερ­μα­νι­κών μάρκων. Τα χρήματα είχαν εμβα­στεί σε δόσεις σε λογα­ρια­σμό στη Γενεύη τον οποίο είχε ανοίξει ο κ. Γιώργος Τσου­γκρά­νης, «κου­μπά­ρος» του Τ. Μαντέλη, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας την κωδική ονο­μα­σία ROCOS.

Κατη­γο­ρού­με­νοι στη δίκη εκτός από τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ είναι ακόμη οι κ.κ. Γιώργος Τσου­γκρά­νης, Αντωνία Μάρκου εφο­ρια­κός, Ηλίας Γεωρ­γίου πρώην στέ­λε­χος της Siemens, και Αρι­στεί­δης Μαντάς συνερ­γά­της του πρώην υπουρ­γού.

Η έρευνα

Η πολύ­κροτη έρευνα της ελλη­νι­κής Δικαιο­σύ­νης για το σκάν­δαλο της Siemens ξεκί­νησε το 2005 με αφορμή δημο­σιεύ­ματα του Τύπου και η υπόθεση χρε­ώ­θηκε στον τότε εισαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών και σήμερα οικο­νο­μικό εισαγ­γε­λέα κ. Πανα­γιώτη Αθα­να­σίου.

Έπειτα από πολύ­μηνη προ­κα­ταρ­κτική εξέταση, ο κ. Αθα­να­σίου έκλεισε ένα μεγάλο σκέλος της έρευνάς του (συμ­βά­σεις Siemens με ΟΤΕ και C4I) με την άσκηση ποι­νι­κών διώξεων κατά παντός υπευ­θύ­νου, για τέσσερα κακουρ­γή­ματα. Στη συνέ­χεια, η δικο­γρα­φία πέρασε στα χέρια του ανα­κριτή κ. Νίκου Ζαγο­ρια­νού και τότε ήταν που κατη­γο­ρού­με­νοι στην υπόθεση οδη­γού­ντο μετά τις απο­λο­γίες τους στη φυλακή.

Πλην όμως, η ανά­κριση που διε­νήρ­γησε ο κ. Ζαγο­ρια­νός στιγ­μα­τί­στηκε από διά­φο­ρες δυσά­ρε­στες εξε­λί­ξεις, με πιο σημα­ντική αυτή της δια­φυ­γής του Μιχάλη Χρι­στο­φο­ρά­κου αλλά και του άλλου επίσης βασικού κατη­γο­ρου­μέ­νου Χρήστου Καρα­βέλα, στο εξω­τε­ρικό.

Ο Ροδίτης κατη­γο­ρού­με­νος

Ο κατα­γό­με­νος από τη Ρόδο πρώην τεχνι­κός διευ­θυ­ντής της Siemens Hellas κ. Εμμα­νουήλ Σταυ­ρια­νού ήταν ένας εκ των κατη­γο­ρού­με­νων που προ­φυ­λα­κί­στη­καν για το σκάν­δαλο.

Ο κ. Σταυ­ρια­νού είχε αρνηθεί να κατα­θέ­σει στο στάδιο της προ­κα­ταρ­κτι­κής έρευνας επι­κα­λού­με­νος αορι­στία του κατη­γο­ρη­τη­ρίου και προ­χώ­ρησε στην παντελή άρνηση του κατη­γο­ρη­τη­ρίου.

Σημειώ­νε­ται ότι ο κ. Σταυ­ρια­νού, κατά­γε­ται από το Παρα­δείσι και σπού­δασε στο Πολυ­τε­χνείο του Γκρατς και της Βιέννης (Αυστρίας).

Χαρα­κτή­ρισε τις απο­δι­δό­με­νες σε αυτόν πράξεις ανυ­πό­στα­τες, αόρι­στες και ασαφείς καθώς, όπως επε­σή­μανε, δεν προσ­διο­ρί­ζε­ται πώς, πότε, γιατί και ποιος δωρο­δό­κησε ποιον. Διευ­κρί­νισε ότι οι κατη­γο­ρίες που του απο­δί­δο­νται αφορούν την περίοδο από το Δεκέμ­βριο του 1998 μέχρι τον Σεπτέμ­βριο του 2003, ενώ εκείνος απο­χώ­ρησε από την εται­ρεία τον Απρίλιο του 1999 και, όπως επε­σή­μανε, ήδη από τον Οκτώ­βριο του 1998 δεν είχε καμία ουσια­στική αρμο­διό­τητα.

Ο κ. Σταυ­ρια­νού αρνή­θηκε το αδίκημα της δωρο­δο­κίας, παρα­δέ­χτηκε ότι ο λογα­ρια­σμός με την κωδική ονο­μα­σία «Νίκος» ανήκει στον ίδιο και επι­ση­μαί­νει ότι το 1 εκατ. μάρκα που εμβά­στη­καν σ’ αυτόν το 1999 είναι μπόνους, που προ­έρ­χε­ται από τη μητρική Siemens.

Ανα­φε­ρό­με­νος σε σύμβαση για την ψηφιο­ποί­ηση του ΟΤΕ ο κ. Σταυ­ρια­νού διευ­κρί­νισε ότι δεν συμ­με­τείχε στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και επε­σή­μανε ότι δικαί­ωμα υπο­γρα­φής είχε μία σειρά ατόμων μεταξύ των οποίων και οι συγκα­τη­γο­ρού­με­νοί του κ.κ. Μιχάλης Χρι­στο­φο­ρά­κος, Ηλίας Γεωρ­γίου, Αλέ­ξαν­δρος Αθα­να­σιά­δης, Χρήστος Καρα­βέ­λας. Διευ­κρί­νισε ακόμη ότι δικαί­ωμα υπο­γρα­φής είχε και ο ίδιος ωστόσο από την έρευνα που έγινε στη Γερ­μα­νία ουδείς «εξέ­φρασε υπόνοια ότι εγώ είχα ωφε­λή­ματα».

Ο Ροδίτης κατη­γο­ρού­με­νος αμφι­σβή­τησε το ύψος της ζημίας, που κατά την κατη­γο­ρία υπέστη ο ΟΤΕ και υπο­στή­ριξε ότι η εκτί­μησή της από τον ανα­κριτή είναι υπε­ρα­πλου­στευ­τική και δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Υπο­στή­ριξε ακόμη ότι η σύμβαση ήταν άκρως επω­φε­λής για τον οργα­νι­σμό, καθώς αυξή­θη­καν θεα­μα­τικά τα έσοδά του και υπο­γράμ­μισε ότι η συμ­φω­νία εγκρί­θηκε από τον τότε αρμόδιο υπουργό Ανα­στά­σιο Μαντέλη και ότι σε περί­πτωση που αυτή δεν είχε υπο­γρα­φεί η κατα­στροφή του ΟΤΕ ήταν βέβαιη.

Ο κ. Σταυ­ρια­νός μετα­φέρ­θηκε στο νοσο­κο­μείο των φυλακών Κορυ­δαλ­λού, καθώς υπέστη καρ­διακό επει­σό­διο.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Αθηνών διέταξε τον Ιούλιο του 2009 την άρση της κρά­τη­σής του και την αντι­κα­τά­στασή της με περιο­ρι­στι­κούς όρους.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο αντι­κα­τέ­στησε την κράτησή του με τους περιο­ρι­στι­κούς όρους της κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης ύψους 30.000 ευρώ, της απα­γό­ρευ­σης εξόδου του από τη χώρα και της εμφά­νι­σής του σε τακτά χρονικά δια­στή­ματα σε αστυ­νο­μικό τμήμα.

Το σκε­πτικό του βου­λεύ­μα­τος με το οποίο έγινε δεκτή η προ­σφυγή του κ. Σταυ­ρια­νού παρου­σιά­ζει ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον καθώς το δικα­στικό συμ­βού­λιο επι­ση­μαί­νει μεταξύ άλλων ότι: «Μόνο η κατά τον νόμο βαρύ­τητα της πράξης δεν αρκεί για την επιβολή προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης».