Στις 20 Απριλίου 2026 κρίνεται η αίτηση ακυρώσεως του 59χρονου για απόπειρες βιασμού σε νεκροταφείο

Σε νέα δικα­στική φάση εισέρ­χε­ται η υπόθεση των δύο από­πει­ρων βιασμού που φέρεται να τελέ­στη­καν στο νεκρο­τα­φείο της Κω, καθώς προσ­διο­ρί­στηκε η ημε­ρο­μη­νία εκδί­κα­σης της αίτησης ακυ­ρώ­σεως δια­δι­κα­σίας που κατέ­θεσε 59χρονος ημε­δα­πός κατη­γο­ρού­με­νος.

Η συζή­τηση της αίτησης έχει οριστεί για τις 20 Απρι­λίου 2026, με τον κατη­γο­ρού­μενο να εκπρο­σω­πεί­ται από τον δικη­γόρο κ. Στέλιο Αλε­ξαν­δρή.

Πρό­κει­ται για μια υπόθεση που έχει δια­νύ­σει ήδη πολυετή δικα­στική δια­δρομή, με την κύρια δίκη να έχει ολο­κλη­ρω­θεί πρω­το­δί­κως και το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο να έχει πρό­σφατα απορ­ρί­ψει την έφεση του κατη­γο­ρου­μέ­νου ως ανυ­πο­στή­ρι­κτη.

Η αίτηση ακυ­ρώ­σεως δια­δι­κα­σίας απο­τε­λεί το επόμενο δικο­νο­μικό βήμα του κατη­γο­ρου­μέ­νου, έπειτα από την απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου που εκδό­θηκε στη Ρόδο στις 2 Μαρτίου 2026. Με την εν λόγω απόφαση απορ­ρί­φθηκε ως ανυ­πο­στή­ρι­κτη η έφεση που είχε ασκηθεί κατά της πρω­τό­δι­κης κατα­δί­κης, γεγονός που είχε ως απο­τέ­λε­σμα την επι­κύ­ρωση, σε επίπεδο δικο­νο­μι­κής κατά­λη­ξης, της ποινής που είχε επι­βλη­θεί στον πρώτο βαθμό.

Στον πρώτο βαθμό, ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε κριθεί ένοχος για από­πειρα βιασμού κατ’ εξα­κο­λού­θηση και του επι­βλή­θηκε ποινή κάθειρ­ξης 7 ετών.

Η κατα­δίκη αφορά δύο περι­στα­τικά που, σύμφωνα με τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά όπως απο­τυ­πώ­θη­καν στις δικα­στι­κές απο­φά­σεις, έλαβαν χώρα στο νεκρο­τα­φείο της Κω σε διά­στημα λίγων ημερών, με παρό­μοιο τρόπο δράσης.

Αξίζει να σημειω­θεί ότι από τη συνο­λική ποινή αφαι­ρέ­θηκε ο χρόνος προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης του κατη­γο­ρου­μέ­νου, από τις 17 Ιουλίου 2020 έως τις 14 Ιουνίου 2021, οπότε και αφέθηκε ελεύ­θε­ρος με περιο­ρι­στι­κούς όρους, σύμφωνα με σχετικό βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Εφετών Δωδε­κα­νή­σου.

Τα δύο περι­στα­τικά που οδή­γη­σαν στην κατα­δίκη

Το πρώτο περι­στα­τικό τοπο­θε­τεί­ται χρονικά στις 17 Ιανουα­ρίου 2019 και περί ώρα 14:30. Σύμφωνα με τα όσα έγιναν δεκτά από το δικα­στή­ριο, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να επι­χεί­ρησε να εξα­να­γκά­σει με σωμα­τική βία το θύμα σε ανοχή γενε­τή­σιας πράξης, μετα­φέ­ρο­ντάς το σε χωράφι δίπλα στο νεκρο­τα­φείο και προ­βαί­νο­ντας σε ενέρ­γειες που περι­γρά­φο­νται ως προ­σπά­θεια ολο­κλή­ρω­σης συνου­σίας, ενώ το θύμα αντι­στε­κό­ταν και φώναζε. Η εκτέ­λεση της πράξης δεν ολο­κλη­ρώ­θηκε, καθώς εμφα­νί­στηκε τρίτο άτομο και ο κατη­γο­ρού­με­νος ανα­γκά­στηκε να απο­χω­ρή­σει.

Το δεύτερο περι­στα­τικό τοπο­θε­τεί­ται στις 21 Ιανουα­ρίου 2019 και περί ώρα 14:00, στον ίδιο τόπο. Όπως προ­κύ­πτει από το σκε­πτικό των δικα­στι­κών απο­φά­σεων, κατά την απο­χώ­ρηση του θύματος από το νεκρο­τα­φείο, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να το πλη­σί­ασε, να το τράβηξε από τα χέρια και να επι­χεί­ρησε να το εισα­γά­γει στο όχημά του, με σκοπό, όπως έγινε δεκτό, να ολο­κλη­ρώ­σει αυτό που είχε αφήσει ημι­τε­λές λίγες ημέρες νωρί­τερα. Η πράξη δια­κό­πηκε όταν το θύμα έβαλε τις φωνές και εμφα­νί­στηκε τρίτο άτομο, οπότε και ο κατη­γο­ρού­με­νος ανα­γκά­στηκε να το αφήσει ελεύ­θερο.

Η απο­λο­γη­τική γραμμή του κατη­γο­ρου­μέ­νου

Καθ’ όλη τη δικα­στική δια­δι­κα­σία, ο 59χρονος ημε­δα­πός έχει αρνηθεί την κατη­γο­ρία της από­πει­ρας βιασμού. Κατά την απο­λο­γία του, ισχυ­ρί­στηκε ότι υπήρξε μόνο φίλημα, υπο­στη­ρί­ζο­ντας παράλ­ληλα ότι η καταγ­γε­λία εις βάρος του απο­τε­λεί μεθό­δευση, η οποία συν­δέ­ε­ται με ζήλια για σχέση που, όπως δια­τεί­νε­ται, δια­τη­ρούσε με υπήκοο Βουλ­γα­ρίας. Επι­πλέον, φέρεται να επι­κα­λέ­στηκε περι­στα­τικό κατά το οποίο υπήρξε προ­σπά­θεια εκμαί­ευ­σης χρη­μα­τι­κού ποσού από μάρτυρα κατη­γο­ρίας, προ­κει­μέ­νου να μην κατα­θέ­σει εις βάρος του, με ανα­φο­ρές σε ποσά 3.000€ και, σε μετα­γε­νέ­στερη συνά­ντηση, 1.000€.

Ο ίδιος συνε­χί­ζει να υπο­στη­ρί­ζει την αθω­ό­τητά του.

Από τα στοι­χεία της υπό­θε­σης προ­κύ­πτει ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε βρεθεί αντι­μέ­τω­πος με ανάλογη κατη­γο­ρία και στο παρελ­θόν. Συγκε­κρι­μένα, φέρεται να είχε κατη­γο­ρη­θεί για βιασμό σε υπόθεση για την οποία αθω­ώ­θηκε αμε­τά­κλητα στον πρώτο βαθμό, με απόφαση που εκδό­θηκε στις 3 Ιουνίου 2013 από το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο Ρόδου. Η αναφορά στο προη­γού­μενο αυτό δικα­στικό επει­σό­διο απο­τε­λεί μέρος του ιστο­ρι­κού της υπό­θε­σης, όπως αυτό παρα­τί­θε­ται στη σχετική δικο­γρα­φία.

Τι σημαί­νει η αίτηση ακυ­ρώ­σεως δια­δι­κα­σίας

Η αίτηση ακυ­ρώ­σεως δια­δι­κα­σίας απο­τε­λεί έκτακτο δικο­νο­μικό μέσο και δεν λει­τουρ­γεί ως νέος βαθμός ουσια­στι­κής κρίσης της υπό­θε­σης. Συν­δέ­ε­ται με λόγους που αφορούν στη νομι­μό­τητα της ίδιας της δια­δι­κα­σίας βάσει της οποίας κρίθηκε ανυ­πο­στή­ρι­κτη η έφεση, και όχι με επα­νε­ξέ­ταση της ενοχής ή της επι­βλη­θεί­σας ποινής.

Η τυχόν αποδοχή της θα σημάνει την ακύρωση της από­φα­σης του δευ­τε­ρο­βάθ­μιου δικα­στη­ρίου και την εκ νέου συζή­τηση της έφεσης, ενώ η απόρ­ριψή της αφήνει ανέπαφη την απορ­ρι­πτική κρίση του εφε­τείου. Η έκβαση της αιτή­σεως ανα­μέ­νε­ται να κρίνει καθο­ρι­στικά την πορεία της υπό­θε­σης από νομικής πλευράς.