T. Mοροπούλου: «Επιβάλλεται η κατάθεση ενός σχεδίου αειφόρου διαχείρισης και διατήρησης της Μεσαιωνικής Πόλης, με δεσμεύσεις»

Παρέμ­βαση με στόχο την προ­στα­σία της Μεσαιω­νι­κής Πόλης, η οποία πρέπει να δια­σφα­λι­στεί με ορί­ζο­ντα 50 ετών, είχε κάνει τον περα­σμένο Απρίλιο η κα Τόνια Μορο­πού­λου, στο πλαίσιο του Ανα­πτυ­ξια­κού Περι­φε­ρεια­κού Συνε­δρίου του ΣΥΡΙΖΑ που έγινε στην Ρόδο, για να μείνει η Ρόδος στη λίστα της Ουνέσκο.

Όπως δήλωσε χτες στην «δημο­κρα­τική» η κυρία Μορο­πού­λου:

«Θα ήθελα να ξεκι­νήσω με το εξής: κλεί­νουμε φέτος το φθι­νό­πωρο, 30 χρόνια από το 1988 που ανα­γο­ρεύ­τηκε η Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου ως Μνημείο Παγκό­σμιας Πολι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς από την ΟΥΝΕΣΚΟ. Η δια­δι­κα­σία προς ανα­γό­ρευση ξεκί­νησε από το 1982 όταν υπέβαλα στο πλαίσιο των πρω­το­βου­λιών το αίτημα, στο όραμα να ανα­δει­χθεί η Μ. Πόλη της Ρόδου ως ένα κέντρο ανά­πτυ­ξης και πολι­τι­σμού, δίπλα σε ένα άλλο πρό­γραμμα –πάλι της ΟΥΝΕΣΚΟ- το νησί ειρήνης και φιλίας, την Χάλκη συν­δέ­ο­ντας δύο δια­φο­ρε­τι­κές κλί­μα­κες ανά­πτυ­ξης με την ίδια λογική: του σεβα­σμού του περι­βάλ­λο­ντος και της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς και της ανά­δει­ξής τους, ως πόλου ανά­πτυ­ξης, προ­α­σπί­ζο­ντας ταυ­τό­χρονα τον διεθνή χαρα­κτήρα και της Μ. Πόλης της Ρόδου, και των νησιών μας, της Ελλάδας και του Αιγαίου. Ήταν μια μακρό­χρονη δια­δι­κα­σία έξι ετών που ακο­λού­θησε με την υποβολή όλων των ιστο­ρι­κών και τεχνι­κών στοι­χείων που απαι­τούσε και από την Εφορεία Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου και από το Γραφείο της Μ. Πόλης της Ρόδου, που φτιά­χτηκε τότε με βάση την Προ­γραμ­μα­τική Σύμβαση ανάμεσα στο Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού και τον Δήμο Ρόδου. Ήταν μια ιστο­ρική σύμβαση που συνέ­βαλε στην δια­τή­ρηση και ανά­δειξη της Μ. Πόλης και ήταν συνέ­χεια των πρω­το­βου­λιών του Υπουρ­γείου Νέας Γενιάς. Ήταν λοιπόν μια δια­δι­κα­σία που κράτησε πολύ γιατί έπρεπε να συν­δε­θεί με συγκε­κρι­μέ­νες πρω­το­βου­λίες και σχε­δια­σμούς τόσο προ­στα­σίας, όσο και ανά­πτυ­ξης και ανά­δει­ξης.

Έτσι και σήμερα, 30 χρόνια μετά και με βάση και τις διε­θνείς εξε­λί­ξεις η επέ­τειος αυτή δεν μπορεί να έχει μόνο πανη­γυ­ρικό χαρα­κτήρα. Οφείλει να έχει ένα χαρα­κτήρα μιας απο­φα­σι­στι­κής διευ­θέ­τη­σης της δια­τή­ρη­σης για την Μ. Πόλη στο πλαίσιο της ΟΥΝΕΣΚΟ του μνη­μείου της παγκό­σμιας πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς. Και κάτι τέτοιο απαιτεί με βάση τις προ­δια­γρα­φές της ΟΥΝΕΣΚΟ την κατά­θεση ενός σχεδίου αει­φό­ρου δια­χεί­ρι­σης και δια­τή­ρη­σης της Μ. Πόλης με δεσμεύ­σεις από την ελλη­νική πλευρά για το πώς θα γίνει αυτό. Είναι ωστόσο φανερό, ότι η πρώτη υπο­χρέ­ωση και της πόλης αλλά και της χώρας είναι αυτή –πριν από τον επε­τειακό πανη­γυ­ρι­σμό».

Τι περι­λαμ­βά­νει

η πρόταση ανα­λυ­τικά

«Η πρόταση την οποία είχα παρου­σιά­σει στο Ανα­πτυ­ξιακό Συνέ­δριο τον Απρίλιο, ήταν μια πρόταση στην οποία κατα­λή­ξαμε από κοινού μετά από αρκετά επίπονη δουλειά, η επι­τροπή στην οποία είχε εμπι­στευ­θεί η υπουρ­γός Πολι­τι­σμού το αντι­κεί­μενο αυτό και απο­τε­λείτο από τον δήμαρχο Ρόδου, την Έφορο Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου, εμένα ως εκπρό­σωπο του Πολυ­τε­χνείου αλλά και με την ιδιό­τητά μου της ιστο­ρι­κής συμ­βο­λής στο αντι­κεί­μενο αυτό, την γενική διευ­θύ­ντρια Αρχαιο­τή­των του ΥΠΠΟ και τον διευ­θυ­ντή του γρα­φείου της Υπουρ­γού Πολι­τι­σμού ο οποίος και συντό­νιζε τις εργα­σίες της Επι­τρο­πής. Κατα­λή­ξαμε λοιπόν, σε έναν βασικό σχε­δια­σμό και όλα αυτά τα οποία πρό­τεινε, έλεγαν ότι στην βάση της επα­νά­χρη­σης του μεγάλου δυνα­μι­κού των ιστο­ρι­κών κτηρίων της Μ. Πόλης, μπο­ρούμε να βρούμε και να μεγε­θύ­νουμε την επι­στροφή κεφα­λαίων που θα επι­τρέ­ψουν την προ­στα­σία της Μ. Πόλης σε μεγάλη κλίμακα. Όλα αυτά λοιπόν, πρέπει σήμερα, να τα επε­ξερ­γα­στούμε αφενός για να δημιουρ­γη­θεί η βάση της υλο­ποί­η­σης του σχεδίου και αφε­τέ­ρου να ληφθούν πολι­τι­κές απο­φά­σεις και να κινη­θούν οι μηχα­νι­σμοί για την Προ­γραμ­μα­τική Σύμβαση που θα απο­τε­λέ­σει το βασικό εργα­λείο για την υλο­ποί­ηση του προ­γράμ­μα­τος. Επο­μέ­νως, βρι­σκό­μα­στε σε ένα σημείο αιχμής. Σε ένα σημείο όπου οφεί­λουν όλοι να ανα­λά­βουν τις υπο­χρε­ώ­σεις τους. Το ΥΠΠΟ σε κεντρικό επίπεδο να ενερ­γο­ποι­ή­σει αυτά που το ίδιο αντε­λή­φθη, υπο­στή­ριξε και δρο­μο­λό­γησε, ο Δήμος Ρόδου να στη­ρί­ξει και να προ­ε­τοι­μα­στεί για την δια­δι­κα­σία αυτή, το Πολυ­τε­χνείο τόσο σε συνερ­γα­σία με την Εφορεία Αρχαιο­τή­των όσο και με τον δήμο Ρόδου και το γραφείο Μεσαιω­νι­κής Πόλης να μπο­ρέ­σει να επε­ξερ­γα­στεί περαι­τέρω όλη την τεχνική βάση υλο­ποί­η­σης –γιατί υπάρ­χουν πολλά ζητή­ματα που πρέπει να δια­σφα­λι­στούν και δεν έχουμε τα έξι χρόνια που είχαμε το 1982 για να προ­ε­τοι­μά­σουμε τον φάκελο- και βεβαίως, όλες οι δυνά­μεις να ξεκι­νή­σουν αυτό που απαι­τεί­ται να γίνει και είναι το επόμενο βήμα μετά από αυτά που πρέπει να ανα­λη­φθούν πολι­τικά από την κυβέρ­νηση και την Τοπική Αυτο­διοί­κηση. Μετά την υπο­γραφή της Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης, την δημο­σιο­ποί­ηση της πρό­τα­σης όχι μόνον στην ΟΥΝΕΣΚΟ αλλά και στην διεθνή κοι­νό­τητα διότι στη­ρί­ζε­ται η πρόταση αυτή, στην προ­σέλ­κυση ιδιω­τι­κών κεφα­λαίων, επεν­δυ­τών, οι οποίοι επεν­δύ­ο­ντας στην του­ρι­στική, εμπο­ρική ή άλλη επα­νά­χρηση των ιστο­ρι­κών κτηρίων της Μ. Πόλης θα δώσουν την δυνα­τό­τητα στην ανα­πτυ­ξιακή εται­ρεία του Δήμου Ρόδου με εμπράγ­ματη ασφά­λεια αυτές τις συμ­βά­σεις μακρο­χρό­νιας μίσθω­σης να πραγ­μα­το­ποι­ή­σουν χαμη­λό­το­κους δανει­σμούς από διε­θνείς οργα­νι­σμούς που δια­τί­θε­νται προς τούτο ώστε να χρη­μα­το­δο­τή­σουν την μεγάλης κλί­μα­κας επέν­δυ­σης προ­στα­σίας από το ΥΠΠΟ μια προ­στα­σία που συνεχώς πραγ­μα­το­ποιεί­ται αλλά που πλέον πρέπει να την δούμε μακρο­πρό­θε­σμα. Αυτή η πρό­σκληση στην Διεθνή Κοι­νό­τητα, απαιτεί να έχουν ολο­κλη­ρω­θεί όλες οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Συνεπώς, οι καιροί ού μενετοί, ας ανα­λά­βουμε όλοι τις υπο­χρε­ώ­σεις μας και θεωρώ ότι το πρώτο βήμα γι αυτό είναι η ενη­μέ­ρωση της ροδια­κής αλλά και δωδε­κα­νη­σια­κής κοι­νω­νίας, γιατί αυτή την ιστορία, αυτή την Πόλη και αυτές τις αξίες δεν μπο­ρούμε να τα αφή­σουμε να παρα­μέ­νουν ως δια­κύ­βευμα. Πρέπει να τα δια­σφα­λί­σουμε».

Σε ερώτηση εάν και πόσο είναι αισιό­δοξη για την υπο­γραφή της Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης η κα Μορο­πού­λου δήλωσε:

«Η έννοια της αισιο­δο­ξίας για μένα συν­δέ­ε­ται με την δυνα­μική μιας παρέμ­βα­σης. Είναι γεγονός ότι τα τελευ­ταία τρία χρόνια και με τις δηλώ­σεις Ξυδάκη στην Ρόδο το 2015 στο πλαίσιο μιας συνά­ντη­σης για την πολι­τι­στική κλη­ρο­νο­μιά που είχα οργα­νώ­σει και είχε δηλώσει ότι θα προ­χω­ρή­σει η Προ­γραμ­μα­τική με σύγ­χρονο περιε­χό­μενο και με την πράξη της ΥΠΠΟ που ήρθε πέρσι τον Αύγου­στο στην Ρόδο και στην συνέ­χεια συγκρό­τησε αυτή την Επι­τροπή και με το έργο της Επι­τρο­πής, έχουν γίνει κάποια βήματα. Αυτά όμως δεν αρκούν. Πρέπει η κυβέρ­νηση να πάρει τις πολι­τι­κές της απο­φά­σεις πλέον να προ­χω­ρή­σει την Προ­γραμ­μα­τική, πρέπει ο Δήμος Ρόδου να υπο­στη­ρί­ξει με όλες του τις δυνά­μεις τις δράσεις που χρειά­ζε­ται αυτή η Προ­γραμ­μα­τική, πρέπει τα πολι­τικά κόμματα να συνερ­γα­στούν –δεν είναι πεδίο μικρο­κομ­μα­τι­κών δια­γκω­νι­σμών μπροστά σε ένα έτος προεκλογικό- πρέπει όλοι να αρθούν στο επίπεδο των ευθυνών τους. Και βεβαίως πρέπει και το Πολυ­τε­χνείο να συντο­νί­σουμε τις δυνά­μεις μας και σε συνερ­γα­σία με την Εφορεία Αρχαιο­τή­των και την Διεύ­θυνση Μ. Πόλης της Ρόδου να εκπο­νή­σουμε τα απα­ραί­τητα τεχνικά σχέδια για να μπορεί αυτό το όραμα να γίνει πράξη».