Η 15η Αυγούστου είναι μια από τις μεγαλύτερες γιορτές της Εκκλησίας μας

Η 15η Αυγού­στου είναι μια από τις μεγα­λύ­τε­ρες γιορτές της εκκλη­σίας μας και η μεγα­λύ­τερη Θεο­μη­το­ρική γιορτή του ορθο­δό­ξου εορ­το­λο­γίου.

Είναι μια μέρα αφιε­ρω­μένη στην Παναγία η οποία γιορ­τά­ζε­ται με λαμπρό­τητα σε πολλές περιο­χές της Ελλάδας.

Μάλιστα, προς τιμήν της Πανα­γίας τηρεί­ται νηστεία από την 1η μέχρι την 14η Αυγού­στου κατά την οποία νηστεύ­ουμε και το λάδι και για αυτό πολλοί χαρα­κτη­ρί­ζουν την γιορτή και ως το ‘Πάσχα του καλοκαιριού’.

Επίσης, λόγω της γιορτής, στο διά­στημα αυτό δεν γίνο­νται γάμοι από την εκκλη­σία μας.

Τι γιορ­τά­ζουμε

τον Δεκα­πε­νταύ­γου­στο

Σύμφωνα με την παρά­δοση, όταν η Θεο­τό­κος έμαθε από τον Θεό για τον επι­κεί­μενο θάνατό της, ανέβηκε στο όρος των Ελαιών, έναν ορεινό όγκο στα ανα­το­λικά της παλαιάς πόλης της Ιερου­σα­λήμ, για να προ­σευ­χη­θεί και να ετοι­μα­στεί. Από εκεί ειδο­ποί­ησε τους Απο­στό­λους να είναι έτοιμοι για το γεγονός. Όμως επειδή κατά την ημέρα της κοί­μη­σης (του θανάτου Της) ορι­σμέ­νοι Από­στο­λοι δεν βρί­σκο­νταν στα Ιερο­σό­λυμα, λέγεται ότι μια νεφέλη τους έφερε κοντά Της.

Η Κοίμηση της Θεο­τό­κου

Η Παναγία ετάφη στο μνήμα της Γεσθη­μα­νής. Τρεις μέρες μετά τον θάνατό Της, το σώμα της ανε­λή­φθη στους ουρα­νούς, καθώς ο τάφος βρέθηκε άδειος.

Η Κοίμηση της Θεο­τό­κου γιορ­τά­ζε­ται κάθε χρόνο στις 15 Αυγού­στου από όλους τους χρι­στια­νούς.

Ο Μητρο­πο­λί­της Κύριλ­λος

για τον Δεκα­πε­νταύ­γου­στο στην Ρόδο

Μιλώ­ντας στην «δημο­κρα­τική» ο Σεβα­σμιώ­τα­τος Μητρο­πο­λί­της κ. Κύριλ­λος, έδωσε την θεο­λο­γική ερμη­νεία, της μεγάλης αυτής χρι­στια­νι­κής εορτής ενώ ανα­φέρ­θηκε στις ‘Παναγιές’ της Ρόδου και στην προ­σω­πική σχέση του κάθε χρι­στια­νού με την Θεοτόκο:

«Ο λαός μας, το ονο­μά­ζει ‘Πάσχα του καλοκαιριού’. Την 15η Αυγού­στου γιορ­τά­ζουμε την Κοίμηση της Υπε­ρα­γίας Θεο­τό­κου. Στους ναούς έχει επι­κρα­τή­σει τα τελευ­ταία χρόνια, να τελεί­ται και η ακο­λου­θία του Επι­τα­φίου της Πανα­γίας. Όλο αυτό το λει­τουρ­γικό κλίμα, ευνοεί αυτή την ονο­μα­σία. Κι αν λάβουμε υπόψη ότι ο μήνας αυτός, ο Αύγου­στος, είναι ο μήνας των δια­κο­πών, μετα­κι­νού­νται τόσοι άνθρω­ποι και έχουν την δυνα­τό­τητα να επι­σκε­φθούν τα προ­σκυ­νή­ματά μας, τότε μπο­ρούμε να κατα­λά­βουμε καλύ­τερα την έκφραση της ευλά­βειας του κόσμου στο πρόσωπο της Υπε­ρα­γίας Θεο­τό­κου και την κοσμο­συρ­ροή που παρα­τη­ρεί­ται όλη αυτή την περίοδο στους ναούς μας. είναι μια ιδιαί­τερη λει­τουρ­γική περί­ο­δος ο Δεκα­πε­νταύ­γου­στος, είναι η πιο μεγάλη Θεο­μη­το­ρική εορτή. Το ποίμνιο ευλα­βεί­ται την Παναγία και του δίνεται η ευκαι­ρία να εκφρά­σει την ευλά­βειά του στο πρόσωπό της. Είναι μια από τις τρεις περιό­δους της Εκκλη­σίας μας, με νηστείες, που καλεί­ται ο πιστός να νηστέ­ψει, να κάνει την αυτο­κρι­τική του, να μετα­νο­ή­σει, να εξο­μο­λο­γη­θεί και να προ­σέλ­θει στην Θεία Κοι­νω­νία. Είναι δηλαδή μια κορυ­φαία γιορτή και ευρύ­τερα, τονώνει μπο­ρούμε να πούμε το θρη­σκευ­τικό συναί­σθημα του κάθε Έλληνα. Όπως το Πάσχα πηγαί­νουμε στην Εκκλη­σία κάτι παρό­μοιο συμ­βαί­νει και τον Δεκα­πε­νταύ­γου­στο. Οι πιστοί θα περά­σουν είτε για να εκκλη­σια­στούν, είτε για να κοι­νω­νή­σουν, είτε για να ανάψουν ένα κερί στους ναούς και στα προ­σκυ­νή­ματα της Υπε­ρα­γίας Θεο­τό­κου.

Στο νησί της Ρόδου, έχουμε την ιδιαί­τερη ευλογία να δια­θέ­τουμε πολλά Θεο­μη­το­ρικά προ­σκυ­νή­ματα ενώ ξεχω­ρι­στή θέση έχουν όσα εορ­τά­ζουν την 15η Αυγού­στου.

Την Παναγία Καθο­λική της Κρε­μα­στής, την Παναγία της Ιαλυσού, την Παναγία της Λίνδου, του Ασκλη­πειού, την Καθο­λική του Αφάντου, την Μονή της Καλό­πε­τρας, το Καθο­λικό στον Έμπωνα, στην Σάλακο και πολλές ακόμη, μικρό­τε­ρες εκκλη­σίες.

Ο κεντρι­κός εορ­τα­σμός την 15η Αυγού­στου, επι­κε­ντρώ­νε­ται στην Ιαλυσό και την 23η που είναι απόδοση της εορτής στο ναό της Καθο­λι­κής στην Κρε­μα­στή. Σε κάποιους ναούς γίνεται κανο­νικά η ακο­λου­θία του Επι­τα­φίου της Πανα­γίας (στην Ιαλυσό γίνεται στις 13 του μηνός, στην Κρε­μα­στή 14 προς 15 μέσα στον Εσπε­ρινό κ.λπ.) δίνο­ντάς μας την ευκαι­ρία να εκφρά­σουμε αυτό που αισθα­νό­μα­στε προς την Παναγία και να την παρα­κα­λέ­σουμε για τις μικρές και μεγάλες δυσκο­λίες της καθη­με­ρι­νό­τητά μας, τους πόνους μας, τα βάσανά μας. Οι χρι­στια­νοί έχουμε στο υπο­συ­νεί­δητό μας ριζω­μένη αυτή την πρα­κτική, να κατα­θέ­τουμε στην Παναγία τα αιτή­ματά μας, σαν να τα λέγαμε στην μάνα μας.

Αυτή είναι και η ιδιαί­τερη σχέση που έχει ο χρι­στια­νός με την Μητέρα του Χριστού. Γι αυτό και την θεωρεί ‘Μητέρα’ του, την φωνάζει σε κάθε στιγμή που συμ­βαί­νει κάτι, καλό ή κακό. Ήταν Μάνα και μάλιστα πονε­μένη και γι αυτό μπορεί να κατα­λά­βει κάθε άνθρωπο πολύ καλά».

Και το γεγονός πως υπάρ­χουν πολλές ‘Παναγιές’ σε όλο τον χρι­στια­νικό κόσμο και στον ορθό­δοξο πώς εξη­γεί­ται;

«Στα χρι­στια­νικά δόγματα το συνα­ντάμε αυτό εκτός από τους Προ­τε­στά­ντες. Υπάρ­χουν πολλά προ­σκυ­νή­ματα και πολλά προ­σω­νύ­μια της Πανα­γίας –και σε άλλες χώρες και στην Ελλάδα. Εμείς π.χ. στην Ρόδο έχουμε την Υψενή, την Καθο­λική, την Καλό­πε­τρα κ.λπ. καθώς και στα υπό­λοιπα νησιά. Οι ‘Παναγιές’ σχε­τί­ζο­νται με μια θαυ­μα­τουργή εικόνα, με θαύματα που έχουν γίνει σε κάποιον τόπο κι εκεί οικο­δο­μή­θη­καν οι ναοί. Και οι εφέ­στιες αυτές εικόνες, βλέ­πουμε ότι έρχο­νται από τους βυζα­ντι­νούς χρόνους. Είναι σημα­ντικό το πόσο δια­χρο­νικά κρατάει αυτή η τιμή προς το πρόσωπο της Πανα­γίας και προς ορι­σμένα σεβά­σματα» δηλώνει ο Μητρο­πο­λί­της Κύριλ­λος.

Εν κατα­κλείδι, ο Μητρο­πο­λί­της Ρόδου, καλεί τους πιστούς ‘να αξιο­ποι­ή­σουν την ωραία πνευ­μα­τική περίοδο που δια­νύ­ουμε, να προ­σέλ­θουν στους ναούς, να ακού­σουν τις παρα­κλή­σεις, να προ­ε­τοι­μα­στούν σωμα­τικά με τη νηστεία, πνευ­μα­τικά και ψυχο­λο­γικά για την μεγάλη εορτή της Πανα­γίας, το ‘Πάσχα του καλοκαιριού’ και να κοι­νω­νή­σουν ώστε να απο­κα­τα­στή­σουν την σχέση τους με την πίστη και την Θεοτόκο’ –όπως υπο­γράμ­μισε.