A-τυπος και υπογραμμός: Δυστυχώς (νέο)πτωχεύσαμε

Νε­ό­πτω­χος (ο) ετυ­μο­λο­γία: αυτός που ξαφ­νι­κά έχασε την πε­ριου­σία του λόγω δυ­σμε­νών συν­θη­κών και βρί­σκε­ται κάτω από το όριο της φτώ­χειας.

Οι νε­ό­πτω­χοι στην Ελ­λά­δα του 2018 ανή­κουν εκ­παι­δευ­τι­κά και οι­κο­γε­νεια­κά στη με­σαία τάξη (που έχει πλέον εξαϋ­λω­θεί) και είτε δια­θέ­τουν πολύ χα­μη­λό ει­σό­δη­μα, είτε είναι άνερ­γοι.

Σε τι δια­φέ­ρουν οι νε­ό­πτω­χοι από τους πτω­χούς; Επί της ου­σί­ας σε τί­πο­τα.

Φτω­χός είσαι όταν παίρ­νεις τη σύ­ντα­ξη των 300 και 400 ευρώ και θα πρέ­πει από αυτά τα χρή­μα­τα να πλη­ρώ­σεις ενοί­κιο, φως, νερό, τη­λέ­φω­νο, φάρ­μα­κα, να εξα­σφα­λί­σεις το φα­γη­τό σου, να βά­λεις βεν­ζί­νη στο αυ­το­κί­νη­το. Οσο για εκεί­να τα πα­πού­τσια στη βι­τρί­να, ούτε λόγος…

Φτω­χός είσαι όταν με τον μισθό των 500 ευρώ πρέ­πει να κα­λύ­ψεις τις υπο­χρε­ώ­σεις μιας ολό­κλη­ρης οι­κο­γέ­νειας και αγω­νιάς μην τύχει και λεί­ψει τί­πο­τα από τα παι­διά σου και ντρα­πούν στο σχο­λείο που δεν έχουν και­νού­ρια ρούχα ή επει­δή δεν σου πε­ρισ­σεύ­ουν ούτε πέντε ευρώ για το χαρ­τζι­λί­κι τους.

Φτω­χός είσαι, όταν δεν μπο­ρείς να στεί­λεις το παιδί σου να σπου­δά­σει, κι ας πέ­ρα­σε στις πα­νελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις. Πού λεφτά για τόσα έξοδα…

Φτω­χός είσαι, όταν δεν έχεις πολ­λές επι­λο­γές για το φα­γη­τό που θα πρέ­πει να υπάρ­χει στο οι­κο­γε­νεια­κό τρα­πέ­ζι.

Φτω­χός είσαι όταν όλη μέρα κά­νεις μα­θη­μα­τι­κές πρά­ξεις για το πώς θα βο­λέ­ψεις τις οι­κο­νο­μι­κές σου υπο­χρε­ώ­σεις με το πε­νι­χρό επί­δο­μα ανερ­γί­ας.

Φτω­χός είσαι όταν δεν μπο­ρείς να πας στο σού­περ μάρ­κετ αλλά πε­ριο­ρί­ζε­σαι με τα βα­σι­κά από τον μπα­κά­λη της γει­το­νιάς που ίσως σου κάνει την χάρη να στα γρά­ψει στο τε­φτέ­ρι.

Φτω­χός είσαι όταν δεν μπο­ρείς να απο­δε­χθείς μια πρό­σκλη­ση έστω για έναν καφέ, γιατί δεν σου πε­ρισ­σεύ­ουν ούτε αυτά τα τρία ευρώ.

Φτω­χός είσαι όταν τα χρή­μα­τα που (δεν) έχεις δεν σου επι­τρέ­πουν για να χα­ρείς την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά σου.

Φτω­χός είσαι όταν δεν μπο­ρείς να είσαι ευ­τυ­χι­σμέ­νος γιατί μαζί με τα χρή­μα­τα σού πήραν και το χα­μό­γε­λο.

Και μια χώρα με φτω­χούς κα­τοί­κους είναι μια (νέο)πτω­χευ­μέ­νη χώρα. Κι αυτή είναι η αλή­θεια, όσο κι αν παί­ζου­με με τις λέ­ξεις, όσο κι αν προ­σπα­θού­με να «μα­κι­γιά­ρου­με» την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.

Υ.Γ. Να μην ξε­χά­σου­με να πα­νη­γυ­ρί­σου­με την έξοδο από το μνη­μό­νιο στις 20 Αυ­γού­στου.