M. Kαρχιμάκης: «Τα κόμματα δεν είναι τσιφλίκια των εκάστοτε στελεχών»

Κύριε Καρ­χι­μάκη, πώς βλέπετε τις εξε­λί­ξεις στο ΚΙΝΑΛ μετά τις απο­χω­ρή­σεις των Θεο­δω­ράκη και Ραγκούση; Είστε αισιό­δο­ξος ότι θα ακο­λου­θή­σει μια πιο ανοδική πορεία μέχρι τις επι­κεί­με­νες εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις (ευρω­ε­κλο­γές, εκλογές στην Τοπική Αυτο­διοί­κηση, εθνικές εκλογές);

Αυτό είναι ένα πολύ καλό ερώτημα. Νομίζω ότι η απά­ντηση που θα μπο­ρού­σατε να λάβετε, ποι­κί­λει ανάλογα με την άποψη του καθενός για τις κομ­μα­τι­κές διερ­γα­σίες.

Προ­σω­πική μου άποψη είναι ότι τα κόμματα δεν είναι τσι­φλί­κια των εκά­στοτε στε­λε­χών, αλλά είναι συλ­λο­γικό κτήμα των μελών τους.

Αυτός άλλωστε ήταν και ο στόχος της όλης προ­σπά­θειας συνά­ντη­σης του προ­ο­δευ­τι­κού χώρου, μέσα από την δημο­κρα­τική συμ­με­τοχή των πολιτών. Επο­μέ­νως δεν με προ­βλη­μα­τί­ζουν οι όποιες στε­λε­χια­κές απο­χω­ρή­σεις, η δύναμη του κινή­μα­τος μας είναι το μωσαϊκό του κόσμου που το απαρ­τί­ζει.

Το ΚΙΝΑΛ είναι το συλ­λο­γικό υπο­κεί­μενο που προ­έ­κυψε από την γενιά της μεγάλης αλλαγής του Ανδρέα Παπαν­δρέου, από την γενιά του 90’ που διέ­πρεψε στον οικο­νο­μικό και επι­στη­μο­νικό τομέα, αλλά και την σημε­ρινή νεολαία που ζητάει μια νέα μεγάλη προ­ο­δευ­τική αλλαγή, για να μην είναι η πρώτη γενιά μετά το Β’ Παγκό­σμιο πόλεμο που θα ζήσει χει­ρό­τερα από τους γονείς της.

Με ένα τέτοιο ανθρώ­πινο δυνα­μικό, με μια δια­χρο­νική προ­σφορά στον ελλη­νικό λαό από την παρά­ταξη μας, αλλά και με προ­τά­σεις και πρω­το­βου­λίες για το μέλλον των ανθρώ­πων και της χώρας, ναι είμαι αισιό­δο­ξος.

Θα ήθελα το σχόλιό σας για τις δημο­σκο­πή­σεις. Αισιο­δο­ξείτε, ότι θα λάβετε στις εκλογές, περισ­σό­τερα απ’ αυτά που δεί­χνουν οι δημο­σκο­πή­σεις, διψήφιο ποσοστό; Εν τέλει, ποιος είναι ο στόχος σας;

Θεωρώ ότι υπάρχει ένα βουβό για τις δημο­σκο­πή­σεις, αλλά αρκετά εμφανές στην κοι­νω­νία ρεύμα υπέρ της προ­σπά­θειάς μας.

Μπο­ρείτε να το δείτε να απο­τυ­πώ­νε­ται θεσμικά στις εκπρο­σω­πή­σεις σε χώρους δου­λειάς, συν­δι­κα­λι­στι­κούς φορείς κ.ο.κ.

Βασικά όμως είναι εμφανές στις καθη­με­ρι­νές κου­βέ­ντες που ανταλ­λάσ­σει ο κόσμος στα καφε­νεία, σε χώρους εργα­σίας και στις παρέες του,έχοντας μέτρο σύγκρι­σης δια­χρο­νικά, ποιος υπη­ρέ­τησε τα συμ­φέ­ρο­ντα του παρά τα λάθη και τις όποιες αστο­χίες..

Ο στόχος μας δεν είναι άλλος από το να κατα­στή­σουμε σαφές πως ο προ­ο­δευ­τι­κός, δημο­κρα­τι­κός χώρος στην Ελλάδα με όραμα και σχέδιο για το μέλλον είναι το ΚΙΝΑΛ.

Μετά από τόσα χρόνια θεω­ρείτε ότι η πολι­τική που ακο­λού­θησε ο Γιώργος Παπαν­δρέου, έχει δικαιω­θεί σε κάποια σημεία;

Δεν έχει σημασία τι θεωρώ εγώ ή οποιοσ­δή­ποτε άλλος, γιατί δεν χωρεί υπο­κει­με­νική κρίση. Η αντι­κει­με­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι αμεί­λι­κτη απέ­να­ντι στα Ζάππεια κάθε τύπου και στους έμπο­ρους ψεύ­τι­κης ελπίδας.

Ο Γιώργος Παπαν­δρέου, παρέ­λαβε μια κατά­σταση μη δια­χει­ρί­σιμη, ενώ οι τότε επί­ση­μοι φορείς (κυβέρ­νηση Καρα­μανλή και ΤτΕ) που όφειλαν να έχουν ενη­με­ρώ­σει για το μέγεθος της κρίσης όχι μόνο δεν έπραξαν σχετικά, αλλά στην επίσημη ενη­μέ­ρωση πριν τις εκλογές παρου­σί­α­ζαν οικο­νο­μικά στοι­χεία παρα­σάγ­γας δια­φο­ρε­τικά από αυτά που παρέ­λαβε η κυβέρ­νηση του Γιώργου Παπαν­δρέου.

Παρόλα αυτά, η κυβέρ­νηση Παπαν­δρέου ήταν υπεύ­θυνη για τις μικρό­τε­ρες περι­κο­πές από όλες τις κυβερ­νή­σεις της κρίσης,αλλά και τις περισ­σό­τε­ρες προ­ο­δευ­τι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις όπως η ηλε­κτρο­νική συντα­γο­γρά­φηση,που απέ­τρεψε πάνω από 3 δις κλοπές δημο­σίου πλούτου απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι λεφτά υπάρ­χουν,η διαύ­γεια, η άρση του απορ­ρή­του των κατα­θέ­σεων,το λαθρε­μπό­ριο καυ­σί­μων,το λαθρε­μπό­ριο τσι­γά­ρων,οι τρι­γω­νι­κές συναλ­λα­γές,η κατο­χύ­ρωση του ακα­τά­σχε­του, της πρώτης κατοι­κίας, που η τωρινή κυβέρ­νηση έχει άρει κ.λπ.

Αν λοιπόν δεν υπήρχε η ανα­γκα­στική απο­μά­κρυνση της κυβέρ­νη­σης του 44% από εσω­τε­ρι­κούς και εξω­τε­ρι­κούς παρά­γο­ντες, αν υπήρχε πολι­τική συνεν­νό­ηση και κάποιοι δεν είχαν ως προ­τε­ραιό­τητα την καρέκλα, αλλά το συμ­φέ­ρον του ελλη­νι­κού λαού, θα είχαμε βγει από την κρίση πολύ νωρί­τερα και με πολύ λιγό­τε­ρες θυσίες του ελλη­νι­κού λαού.

Η κυβέρ­νηση εκφρά­ζει ικα­νο­ποί­ηση, για την πορεία στα οικο­νο­μικά. Εκτι­μάτε ότι θα κατα­φέ­ρει η χώρα μας, να σταθεί στα πόδια της και να βγει από τα μνη­μό­νια, όπως λέει ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας -ο οποίος ανα­μέ­νε­ται να έρθει τον Αύγου­στο στο Καστε­λό­ριζο για εξαγ­γε­λίες;

Δεν ανήκω σε εκεί­νους τους πολι­τι­κούς που ελπί­ζουν στο ατύχημα των αντι­πά­λων τους, για να κάνουν “πολι­τική” πάνω στον πόνο του Ελλη­νι­κού Λαού. Μακάρι, για την χώρα, τους πολίτες, τα παιδιά μας να να στα­θούμε στα πόδια μας…

Παρόλα αυτά τα μέχρι τώρα στοι­χεία δεν είναι ενθαρ­ρυ­ντικά, η ενι­σχυ­μένη σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης επο­πτεία θα συνε­χι­στεί, τα περι­θώ­ρια για μη περι­κοπή των συντά­ξεων φαί­νε­ται να μην είναι ρεα­λι­στικά, ενώ νέα μέτρα φαί­νο­νται στον ορί­ζο­ντα.

Πρα­κτικά δηλαδή θα μιλάμε για συνέ­χιση του λεγό­με­νου μνη­μο­νίου χωρίς χρήματα, και με μια στάσιμη ανά­πτυξη,που δεν θα οδηγεί στα­διακά έστω, στην έξοδο από την κρίση.

Κατά την άποψή σας, ποιοι βρί­σκο­νται πίσω από την δικα­στική σας περι­πέ­τεια που σας ταλαι­πω­ρεί εδώ και αρκετό καιρό;

Όργανο τής ενα­ντίον μου δίωξης είναι ένας παρα­κρα­τι­κός του κοινού ποι­νι­κού δικαίου, ο οποίος διώ­κε­ται σε βαθμό κακουρ­γή­μα­τος για συγκρό­τηση εγκλη­μα­τι­κής οργά­νω­σης με σκοπό την ανθρω­πο­κτο­νία, για παρά­βαση του νόμου περί ναρ­κω­τι­κών, για εκβιά­σεις, πλα­στο­γρα­φία και απάτη. Ο συγκε­κρι­μέ­νος μάλιστα για να πετύχει τους σκοπούς του δεν δίστασε να στη­ρί­ξει την συκο­φα­ντία του σε ανύ­παρ­κτη διαρροή εγγρά­φων της ΕΥΠ.

Έχω πει όμως πολ­λά­κις ότι η δίωξη μου είναι πολι­τική και την άποψη αυτή την βασίζω σε δύο λόγους:

Πρώτον η ενα­ντίον μου σκευω­ρία στήθηκε ταυ­τό­χρονα (ακριβώς την ίδια ημέρα 13-4-2013), με την κατά­θεσή μου στον εισαγ­γε­λέα κ. Πεπονή για το σκάν­δαλο της PROTONBANK.

Κάποιοι φαί­νε­ται θεω­ρού­σαν ότι θα έκαμ­πταν τον αγώνα μου ενάντια στην δια­φθορά και θα με φόβιζαν κατα­σκευά­ζο­ντας μια τέτοια υπόθεση.

Δεύ­τε­ρον, η δίωξη είναι πολι­τική γιατί βασί­ζε­ται σε μία νομικά και πολι­τικά έωλη επιμονή στην ποι­νι­κο­ποί­ηση του ύψιστου και συνταγ­μα­τικά κατο­χυ­ρω­μέ­νου μέσου εκπρο­σώ­πη­σης του λαού που είναι η άσκηση κοι­νο­βου­λευ­τι­κού ελέγχου.

Η δίωξη λοιπόν για ερώτηση που κατέ­θεσα στο κοι­νο­βού­λιο ως εκλεγ­μέ­νος βου­λευ­τής και σκιώδης υπουρ­γός Άμυνας της αντι­πο­λί­τευ­σης που αφο­ρούσε τον κίνδυνο για την ζωή στε­λε­χών των ενόπλων δυνά­μεων, θα έχει σαν απο­τέ­λε­σμα τον εκφο­βι­σμό και άλλων συνα­δέλ­φων που πλέον θα διστά­ζουν να συγκρου­σθούν με την αδια­φά­νεια και την δια­φθορά, καθώς το ενδε­χό­μενο μιας πιθανής διωξής τους, θα θεωρούν ότι είναι υπαρκτό.

Κλεί­νο­ντας, θα μου επι­τρέ­ψετε να κάνω κι ένα σχόλιο για τις φονικές πυρ­κα­γιές που έπληξαν την Αττική. Σε τέτοιες στιγμές δεν χωράνε πολλά λόγια, δεν βοηθάνε ούτως ή άλλως. Αυτό όμως που μπο­ρούμε και πρέπει να κάνουμε είναι να εκφρά­σουμε πρώτα απ όλα την λύπη μας για τους ανθρώ­πους που χάθηκαν σε αυτή την τρα­γω­δία και να είμαστε αλλη­λέγ­γυοι στην πράξη, να βοη­θή­σουμε με όποιο τρόπο μπο­ρούμε και σήμερα και αύριο, και όσο χρεια­στεί ώστε να ξανα­στα­θούν στα πόδια τους, οι συμπο­λί­τες μας που σήμερα βλέπουν τους κόπους μιας ζωής να χάνο­νται. Αυτό που μπο­ρούμε και πρέπει να κάνουμε όλοι μας και με όλες μας τις δυνά­μεις,είναι να αγω­νι­στούμε να απο­κα­τα­στή­σουμε την φύση που σήμερα κατα­στρέ­φε­ται, ώστε ο ζωτικός χώρος στον οποίο μεγα­λώ­νουν τα παιδιά και τα εγγόνια μας να είναι αντά­ξιός τους.