«Στο Μάτι δεν υπήρχε διέξοδος προς την παραλία γιατί είχαν γίνει μάντρες»

«Στην πε­ριο­χή στο Μάτι, που έγινε η τρα­γω­δία, από ό,τι φαί­νε­ται δεν υπήρ­χε καμία διέ­ξο­δος προς την πα­ρα­λία γιατί είχαν γίνει μά­ντρες»: στην κα­ταγ­γε­λία αυτή για την οι­κι­στι­κή ανά­πτυ­ξη στο Μάτι προ­χώ­ρη­σε η πρώην Ει­δι­κή Γραμ­μα­τέ­ας Επι­θε­ω­ρη­τών Πε­ρι­βάλ­λο­ντος Μαρ­γα­ρί­τα Κα­ρα­βα­σί­λη.

Μι­λώ­ντας στον ρ/σ realfm 97,8 η κ. Κα­ρα­βα­σί­λη κα­τήγ­γει­λε -όπως ανα­φέ­ρε­ται στην ιστο­σε­λί­δα του σταθ­μού- «δυ­στυ­χώς το κρά­τος είναι ‘λα­δω­μέ­νο’, όλες οι αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες δυ­στυ­χώς. Εγώ το 1992, εάν είχα υπο­χω­ρή­σει και είχα βάλει τη γραμ­μή λίγο πιο εκεί για να εντά­ξω κά­ποια ‘φι­λέ­τα’, θα ήμουν τώρα με πε­ριου­σία. Αυτό γι­νό­ταν, θα πά­ρεις οι­κό­πε­δο και θα μο­σχο­που­λή­σεις, βάλε τη γραμ­μή πιο εκεί, αυτές ήταν οι πιέ­σεις. Το έχω δε­χτεί επα­νει­λημ­μέ­να αυτό. Έκανα το Γε­νι­κό Πο­λε­ο­δο­μι­κό (Σχέ­διο) Κη­φι­σιάς, αντί­στοι­χες οι πιέ­σεις. Κά­ποιοι κρα­τού­σαν “Θερ­μο­πύ­λες”, κά­ποιοι δεν το έκα­ναν, κά­ποιοι άρ­χι­σαν να ξε­χει­λώ­νουν τα πράγ­μα­τα και μετά άρ­χι­σαν οι νόμοι να ξε­χει­λώ­νουν, πα­ρά­θυ­ρα και πόρ­τες για να μπο­ρεί ο κα­θέ­νας το αυ­θαί­ρε­το του να το νο­μι­μο­ποι­ή­σει. Αυτό γί­νε­ται συ­νέ­χεια, ποτέ δεν υπήρ­ξε πο­λι­τι­κή βού­λη­ση. Ποτέ δεν θα υπάρ­ξει όσο το σύ­στη­μα στη­ρί­ζε­ται στην ψη­φο­θη­ρία», τό­νι­σε η αρ­χι­τέ­κτων-πο­λε­ο­δό­μος, ανα­φε­ρό­με­νη στην εκ­πό­νη­ση του Γε­νι­κού Πο­λε­ο­δο­μι­κού Σχε­δί­ου του Δήμου Νέας Μά­κρης, στον οποίο ανή­κει διοι­κη­τι­κά και η πλη­γεί­σα πε­ριο­χή στο Μάτι.

«Ο Δήμος της Νέας Μά­κρης ήταν ένας από αυ­τούς τους δή­μους που είχε ανά­πτυ­ξη από την εποχή του ’80 – ’90 και έπρε­πε να μπουν κα­νό­νες. Ο πο­λε­ο­δο­μι­κός σχε­δια­σμός και η νο­μο­θε­σία έδι­ναν ακρι­βώς αυτά που πρέ­πει να προ­βλέ­ψει κα­νείς προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σει βιώ­σι­μους οι­κι­σμούς, ασφα­λείς οι­κι­σμούς. Ολο­κλη­ρώ­θη­κε το γε­νι­κό πο­λε­ο­δο­μι­κό πε­ρί­που το 1992, από εμένα την ίδια, σε μία πε­ριο­χή που το 80% ήταν δα­σι­κή, που ση­μαί­νει ότι βάσει της νο­μο­θε­σί­ας δεν μπο­ρού­σαν να μπουν στο σχέ­διο. Ένας από αυ­τούς ήταν και η πε­ριο­χή στο Μάτι, στα όρια δη­λα­δή με τον δήμο Ρα­φή­νας», τό­νι­σε η κ. Κα­ρα­βα­σί­λη.

«Αυτή η πε­ριο­χή δεν μπήκε ποτέ στο σχέ­διο, παρά το γε­γο­νός ότι μετά το 1992 ακο­λού­θη­σαν και πο­λε­ο­δο­μι­κές με­λέ­τες, έγι­ναν αρ­κε­τές τρο­πο­ποι­ή­σεις στον σχε­δια­σμό με στόχο να μπει στο σχέ­διο και το υπό­λοι­πο κομ­μά­τι. Με πιέ­σεις με­γά­λων που είχαν συμ­φέ­ρο­ντα πάνω στη γη. Εγώ είχα δε­χτεί απί­στευ­τες πιέ­σεις για να βάλω στο σχέ­διο κάτι που θα έπε­φτε έτσι και αλ­λιώς από το ΣτΕ το οποίο ήταν ο τε­λι­κός νο­μο­θέ­της. Το Μάτι ανή­κει στον δήμο Νέας Μά­κρης, που ση­μαί­νει ότι αυτό το κομ­μά­τι δεν μπο­ρού­σε ποτέ να μπει στο σχέ­διο. Ήταν στο γε­νι­κό πο­λε­ο­δο­μι­κό ως προ­στα­τευό­με­νη πε­ριο­χή, δα­σι­κή έκτα­ση», πρό­σθε­σε.

«Από το 2006 – 2008 άρ­χι­σαν ξανά οι πιέ­σεις σε μία πε­ριο­χή που είχε ήδη οι­κο­δο­μη­θεί πάρα πολύ έντο­να με τα γνω­στά αυ­θαί­ρε­τα, ταυ­τό­χρο­να η οι­κο­δό­μη­ση είχε φτά­σει μέχρι την πα­ρα­λία έχο­ντας κλεί­σει είτε με κα­τοι­κί­ες, είτε με κέ­ντρα, είτε με ξε­νο­δο­χεία την πα­ρα­λία σε όλο το μήκος. Στην πε­ριο­χή στο Μάτι, που έγινε η τρα­γω­δία, από ό,τι φαί­νε­ται δεν υπήρ­χε καμία διέ­ξο­δος προς την πα­ρα­λία γιατί είχαν γίνει μά­ντρες», κα­τήγ­γει­λε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά η πρώην Ει­δι­κή Γραμ­μα­τέ­ας.

^{Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ}