Εγγραφα ΕΕ: Παγίδα στο χρέος στήνει η Γερμανία

Οπως απο­κα­λύ­πτει εμπι­στευ­τικό υπό­μνημα τεσ­σά­ρων σελίδων που έχει στην κατοχή του το Euro2day.gr το Βερο­λίνο θέλει να επι­κρα­τή­σει σε όλες τις απο­φά­σεις, να μην δώσει ουσια­στική ελά­φρυνση του χρέους, να «δέσει» τη χώρα μας σε σφικτή επι­τή­ρηση και να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει το όνομα του ΔΝΤ μόνο ως… σφρα­γίδα ώστε να μην μπορεί να εκδίδει από μόνο του εκθέ­σεις για την βιω­σι­μό­τητα του ελλη­νι­κού χρέους.

Σύμφωνα με το «υπόμνημα- φωτιά», Γαλλία, Κομι­σιόν, Ιταλία, Ισπανία, καθώς και ο πρό­ε­δρος του Eurogroup, Μάριο Σεντένο, συμ­φω­νούν για μια σειρά από εμπρο­σθο­βαρή και μεσο­πρό­θε­σμα μέτρα με επι­μη­κύν­σεις που να ξεπερ­νούν τα 7 έτη για τα δάνεια του EFSF, καθώς και σε κίνητρα ανά έτος, μέσω της απο­δέ­σμευ­σης των κερδών από τα ελλη­νικά ομόλογα (SMPs και ANFAs) για να παρα­μέ­νει η Αθήνα πιστή στις δεσμεύ­σεις της.

Ολα τα μπλο­κά­ρει η Γερ­μα­νία και η Αγγελα Μέρκελ, η οποία φέρεται να είπε σε κλειστή συνά­ντηση στον Καναδά, στο περι­θώ­ριο των G7, ότι η βάση του κόμ­μα­τος της δεν δίνει περι­θώ­ρια ελιγμών και ελα­στι­κό­τη­τας.

Δικαιο­λο­γία ή αλήθεια; Κατά τους κκ Μακρόν και Γιούν­κερ, η κ. Μερκελ χρη­σι­μο­ποιεί και θα χρη­σι­μο­ποιεί αυτή την στρα­τη­γική όχι μόνο για να περάσει στην σκληρή γραμμή στη χώρα μας, αλλά και για να δια­σφα­λί­σει τις θέσεις της ανα­φο­ρικά με την εμβά­θυνση της ευρω­ζώ­νης και βεβαίως την κάλυψη κρί­σι­μων κενών θέσεων σε αυτή που θα ανοί­ξουν μαζικά το 2019.

Τι λένε τα έγγραφα

Οσον αφορά στα μέτρα για το χρέος και τις δια­φω­νίες τα έγγραφα ανα­φέ­ρουν:

«Τα μεσο­πρό­θε­σμα μέτρα για το χρέος συμπε­ρι­λαμ­βά­νουν:

1. Επα­να­γορά των δανείων του ΔΝΤ μερικώς ή ολό­κληρα με την χρη­σι­μο­ποί­ηση των κον­δυ­λίων που απέ­μει­ναν από το παρόν πρό­γραμμα, καθώς η χρη­μα­το­δό­τηση μέσω του προ­γράμ­μα­τος είναι λιγό­τερο «ακριβή» για την Ελλάδα. Αυτός ο παρά­γο­ντας θα έχει την μεγα­λύ­τερη επί­πτωση στην έκθεση βιω­σι­μό­τη­τας του χρέους για κάτι που θα θεω­ρεί­ται ως δια­χει­ρί­σιμο ύψος (χρέους)»

Συνε­χί­ζει το έγγραφο:

«2. Την επα­να­σύ­σταση της δια­νο­μής στην Ελλάδα των κερδών του ευρω­συ­στή­μα­τος από τα προ­γράμ­ματα ελλη­νι­κών ομο­λό­γων «SMP/ANFAs». Αυτό το ποσό μπορεί να δοθεί σε δόσεις κατά την περίοδο 2018-2013. Αυτή η ιδέα έχει ομο­φω­νία.

Eρχόμαστε τώρα στο «παρα­σύν­θημα» και στα δάνεια του EFSF. Τα έγγραφα λένε ότι η πλειο­νό­τητα των χωρών μελών της ευρω­ζώ­νης υπο­στη­ρί­ζουν την βελ­τί­ωση των όρων της επα­να­γο­ράς χρέους από τον EFSF και μάλιστα με «καλές» επι­μη­κύν­σεις, στις οποίες βάζει φρένο το Βερο­λίνο.

«Η ανα­διά­ταξη (reprofiling) των δανείων του EFSF με την επι­μή­κυνση τους μετά το 2023 (beginning of the first repayment obligations). Η συζή­τηση (debate) είναι η διάρ­κεια των ωρι­μάν­σεων (maturities) που πρέπει να υιο­θε­τη­θεί. Αυτό που έχει συμ­φω­νη­θεί από το Eurogroup είναι από 0 μέχρι 15 χρόνια. Οτι­δή­ποτε κάτω από το μίνι­μουμ των επτά ετών δεν θα είναι αξιό­πι­στο για τις αγορές κατά την άποψη μας. (Anything inferior to a minimum of seven years would not be credible to the markets from our point of view”)

«H Γερ­μα­νία εξα­κο­λου­θεί να σπρώ­χνει για περίπου τρία χρόνια, ενώ το ΔΝΤ και άλλες χώρες σπρώ­χνουν για 15 χρόνια. Αυτό το αγκάθι είναι ιδιαί­τερα ευαί­σθητο», ανα­φέ­ρουν τα έγγραφα.

«Τέλος, ο μηχα­νι­σμός για τις απο­πλη­ρω­μές που θα συν­δέ­ο­νται με την ανά­πτυξη(mechanism foradjusting growth-related repayments) υπο­στη­ρί­ζε­ται από τους περισ­σό­τε­ρους παίχτες (players) συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του ΔΝΤ. Αυτό χρειά­ζε­ται για να δια­τη­ρή­σει την ελα­στι­κό­τητα που χρειά­ζε­ται ώστε να αντι­με­τω­πι­στούν νέες μακρο­οι­κο­νο­μι­κές αβε­βαιό­τη­τες στο μέλλον, ενώ δίνει και ένα αξιό­πι­στο όργανο απο­πλη­ρω­μής. Αυτό το όργανο υπο­στη­ρί­ζε­ται σθεναρά από τους Γάλλους και έχει λάβει την στήριξη όλων εκτός της Γερ­μα­νίας».

Συνε­χί­ζει το υπό­μνημα:

« Η Γερ­μα­νία λέει ότι αυτός ο μηχα­νι­σμός δεν μπορεί να λει­τουρ­γή­σει αυτό­ματακαι το δικαιο­λο­γεί με την ανάγκη να υπάρχει ετήσια επα­νέ­γκριση (ώστε μάλλον τα εθνικά κοι­νο­βού­λια να μπορούν να τον ακυ­ρώ­σουν).

Ομως η έλλειψη αυτο­μα­τι­σμού δημιουρ­γεί αβε­βαιό­τητα: θα υπο­σκά­πτει την αξιο­πι­στία του ίδιου του μηχα­νι­σμού και συνεπώς την αξιο­πι­στία προς τις αγορές».

«Προ­βλέ­πε­ται συμ­βι­βα­σμός ώστε να ικα­νο­ποι­η­θούν οι ανη­συ­χίες της Γερ­μα­νίας όμως δεν είναι σίγουρο ότι ο συμ­βι­βα­σμός αυτός θα γίνει απο­δε­κτός», λέει το υπό­μνημα. Τα έγγραφα υπο­στη­ρί­ζουν ότι είναι ανα­γκαίο οποια­δή­ποτε απόφαση για το χρέος να συνο­δεύ­ε­ται με μια μορφή δεσμεύ­σεων (conditionality).

«Οι χώρες μέλη έχουν ζητήσει δια­σφα­λί­σεις (assurances) για να απο­φύ­γουν το ρίσκο του ηθικού κιν­δύ­νου (moral hazard) και να δια­τη­ρή­σουν τα οικο­νο­μικά κίνητρα για την Ελλάδα ώστε να παρα­μεί­νει στους στόχους μετά το πρό­γραμμα. Παρόλα αυτά, οποιεσ­δή­ποτε δεσμεύ­σεις πρέπει να απο­φύ­γουν την σύγκριση με ένα «τέταρτο» πρό­γραμμα και (οι δεσμεύ­σεις) πρέπει να είναι περιο­ρι­σμέ­νες, αντι­κει­με­νι­κές και λεπτο­με­ρείς. Για παρά­δειγμα τα κέρδη από SMP/AΝFA μπορεί θα θεω­ρη­θεί ως μια από τις δεσμεύ­σεις.

Ποιοι είναι υπέρ και ποιοι κατά…

Τα έγγραφα είναι απο­κα­λυ­πτικά ως προς την διαμάχη που έχει ξεσπά­σει με το Βερο­λίνο.«Ο πρό­ε­δρος του eurogroup, οι θεσμοί και η πλειο­νό­τητα των χωρών μελών (συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και της Γαλλίας, της Ιταλία και της Ισπα­νίας) είναι ευθυ­γραμ­μι­σμέ­νες στα κύρια στοι­χεία της τελικής συμ­φω­νίας για το χρέος».

«Οι δια­φο­ρές παρα­μέ­νουν, όμως, ιδιαί­τερα για το reprofiling και τον μηχα­νι­σμό ανά­πτυ­ξης μεταξύ:

1. Της Γερ­μα­νίας από την μία που δια­τη­ρεί ακραία γραμμή για την ελά­φρυνση του χρέους και την ίδια στιγμή, παρά τις δια­φο­ρές επι­μέ­νει στην πλήρη συμ­με­τοχή του ΔΝΤ».

2. «Το ΔΝΤ από την άλλη επι­μέ­νει σε μεγάλης κλί­μα­κας μέτρων ελά­φρυν­σης του χρέους. Εδώ πρέπει να σημειω­θεί ότι το ΔΝΤ έχει κάνει σημα­ντικά βήματα συμ­βι­βα­σμού τις τελευ­ταίες εβδο­μά­δες για να γεφυ­ρώ­σει τις δια­φο­ρές με τα ευρω­παικά ινστι­τούτα και στο χρέος και στην ανάλυση βιω­σι­μό­τη­τας του. Αυτό ερμη­νεύ­ε­ται ως ένδειξη ότι επι­θυ­μεί να ανοίξει δικό του πρό­γραμμα με την Ελλάδα».

«Από την άποψη της συντρι­πτι­κής πλειο­ψη­φίας των συμ­με­τε­χό­ντων οι δηλώ­σεις (declarations) του Eurogroup τον Μάιο 2016 και Ιούνιο 2017 πρέπει να γίνουν πράξη. Σε αυτό το στάδιο, ένα σημα­ντικό θέμα είναι να δια­σφα­λι­στεί ότι υπάρ­χουν άνευ όρων και επαρκή εμπρο­σθο­βαρή μέτρα ελά­φρυν­σης του χρέους που πρέπει να εφαρ­μο­στούν πριν το τέλος του 2018».

Τι λέει αξιω­μα­τού­χος της ΕΕ

Υπουρ­γός οικο­νο­μι­κών του Eurogroup επι­βε­βαιώ­νει στο Euro2day.gr τα όσα λένε τα εμπι­στευ­τικά έγγραφα και συμπλη­ρώ­νει ότι «μόνο το Βερο­λίνο ξέρει πραγ­μα­τικά τι θα γίνει με τις απο­φά­σεις αφού η επι­κρά­τηση της Γερ­μα­νίας είναι κάτι παρα­πάνω από εμφανής».

«Οι προ­τά­σεις και οι ενστά­σεις της Γερ­μα­νίας είναι απα­ρά­δε­κτες και μπορώ να τις δικαιο­λο­γήσω στο πλαίσιο του παι­χνι­διού της γάτας με το ποντίκι (cat and mouse) με το ΔΝΤ», τονίζει και συμπλη­ρώ­νει ότι κατά την άποψη του, η απόφαση για τη συμ­με­τοχή του ΔΝΤ δεν έχει ξεκα­θα­ρί­σει ακόμα.

«Μπορεί να προ­ε­τοι­μα­ζό­μα­στε όλοι για συμ­με­τοχή του ΔΝΤ μόνο ως τεχνι­κός σύμ­βου­λος στα πλαίσια της αυξη­μέ­νης επο­πτείας, όμως την τελική απόφαση θα πάρουν Λαγκάρντ και Μέρκελ. Τα πάντα ανα­τρέ­πο­νται σε λίγες ώρες».

Οσο για τις αυξη­μέ­νες προσ­δο­κίες που καλ­λιερ­γού­νται για το Εurogroup της 21ης Ιουνίου, ο αξιω­μα­τού­χος ανα­φέ­ρει ότι τίποτα δεν έχει κλείσει ακόμα, αλλά και ότι κάποιου είδους προ­σύμ­φωνο μπορεί να υπάρξει στην χει­ρό­τερη των περι­πτώ­σεων, καθώς το Βερο­λίνο θέλει συμ­φω­νία «για όλα μαζί».

«Το ιδεατό είναι να υπάρχει συμ­φω­νία σε όλα και μια επι­κύ­ρωση από τους αρχη­γούς κρατών της Ευρω­ζώ­νης στη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου στις 27».

Πού το πάει το Βερο­λίνο

Διπλω­μα­τι­κές πηγές από τη Γερ­μα­νία, δήλωσαν στο Euro2day.gr ότι η κομ­μα­τική μηχανή της κυρίας Μέρκελ δεν θα αφήσει τίποτα που να μην απο­σα­φη­νι­στεί. Εάν το ΔΝΤ δεν κάνει πίσω στον αυτό­ματο μηχα­νι­σμό και στις επι­μη­κύν­σεις, τότε η Γερ­μα­νία θα δηλώσει πρόθεση να συνε­χί­σει η Ευρω­ζώνη μόνη της, με την συμβολή του Ταμείου στην επι­τή­ρηση χωρίς ωστόσο να έχει δικαί­ωμα να κάνει δικές του εκθέ­σεις. Θα πρέπει δηλαδή το ΔΝΤ να συμ­φω­νεί με την ευρω­ζώνη χωρίς το δικαί­ωμα βέτο.

Με άλλα λόγια, η Γερ­μα­νία προωθεί αυξη­μένη επο­πτεία και υπό όρους (conditionality) στην ελά­φρυνση του χρέους, συμ­φω­νεί με τα κίνητρα για να παρα­μεί­νει η Ελλάδα στους στόχους της ετησίως, θέλει επα­νέ­γκριση του μηχα­νι­σμού ανά­πτυ­ξης και όχι αυτο­μα­τι­σμό, θέλει να δώσει μια υπερ­δόση στην Ελλάδα για να εξα­γο­ρά­σει μόνη της μέρος ή ολό­κληρα τα δάνεια του ΔΝΤ και αυτό να θεω­ρη­θεί ως ελά­φρυνση χρέους, ενώ για τα δάνεια του EFSF προ­τεί­νει επι­μή­κυνση μόνο 3 έτη….