“Μακεδονική Εκτροπή” : Γιατί Τσίπρας- Κοτζιάς διαβαίνουν το Ρουβίκωνα της αλλοίωσης του Πολιτεύματος”

“Ο ρόλος του ΠτΔ στην λύση του γόρδιου μακε­δο­νι­κού δεσμού”

*Γράφει ο Πεταλάς Σάββας

Με βάση τις “διαρ­ροές” της Συγκυ­βέρ­νη­σης, η συμ­φω­νία με την ΠΓΔΜ δεν μπορεί να χαρα­κτη­ρί­ζε­ται απλά κακή. Η προ­πα­γάνδα της κυβέρ­νη­σης για αστε­ρί­σκους και νομικές επε­ξη­γή­σεις εντός της συμ­φω­νίας, δεν αναιρεί το γεγονός ότι  γλώσσα απο­κα­λεί­ται Μακε­δο­νική όπως και οι Σκο­πια­νοί “Μακε­δό­νες”.

Παρόλα αυτά πρό­κει­ται καταρ­χήν για θεσμική και συνταγ­μα­τική εκτροπή, χωρίς εξε­τα­στεί  καν το εθνικά επι­ζή­μιο περιε­χό­μενο της. Πως αλλιώς άραγε μπορεί να περι­γρα­φεί ότι ο Πρω­θυ­πουρ­γός “καπε­λώ­νει” θεσμικά την Βουλή η οποία θεω­ρη­τικά είναι το όργανο επι­κύ­ρω­σης διεθνών συμ­φω­νιών (άρθρο 28 του Συντάγ­μα­τος). Ουσια­στικά πρό­κει­ται για υπο­γραφή οδικού χάρτη πρό­σκλη­σης στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε της ΠΓΔΜ,  που παράγει αμε­τά­κλητα τετε­λε­σμένα εάν οι Σκο­πια­νοί τηρή­σουν τα περι­γρα­φό­μενα στάδια, ανε­ξάρ­τητα αν επι­κυ­ρω­θεί από την Ελλη­νική Βουλή.!!!

Το ζήτημα λοιπόν είναι γιατί η πολι­τική παρέα που κυβερνά υπό τον κ Τσίπρα επι­μέ­νει να υλο­ποι­ή­σει με κάθε μέσο μία εθνικά επι­ζή­μια συμ­φω­νία. Γιατί αγνοεί τις σφοδρές αντι­δρά­σεις του λαού και κυρίως που απο­σκο­πεί. Με μία πιο ψύχραιμη ματιά, κατα­λή­γουμε ότι ο κ Τσίπρας δεν θεωρεί ότι “αυτο­κτο­νεί” πολι­τικά  αλλά αντί­θετα ότι εξυ­πη­ρε­τεί πολ­λα­πλούς στόχους που  αφορούν:

1ον) Να ικα­νο­ποι­ή­σει τους ξένους παρά­γο­ντες που τον έφεραν στην εξουσία και τον στη­ρί­ζουν, για να συνε­χί­σουν να το κάνουν, δίνο­ντας του παρά­ταση σε  μέτρα περι­κο­πών συντά­ξεων και διευ­κο­λύν­σεις για το χρέος, κτλ. Αυτό άλλωστε υπο­στή­ρι­ζαν δημο­σιεύ­ματα Ελλη­νι­κών όσο και Γερ­μα­νι­κών Εφη­με­ρί­δων, ήδη από τον Απρίλιο. Θεω­ρη­τικά η κυβέρ­νηση με την ανοχή του Βερο­λί­νου θα μετα­θέ­σει τις περι­κο­πές συντά­ξεων για το δεύτερο εξάμηνο του 2019 και θα επι­διώ­ξει τριπλές εκλογές το Μάιο του ίδιου έτους. Δηλαδή ταυ­τό­χρονη διε­ξα­γωγή εθνικών, αυτο­διοι­κη­τι­κών και ευρω­ε­κλο­γών. Πρό­κει­ται για στρα­τή­γημα που κατά το επι­τε­λείο του ΣΥΡΙΖΑ θα βλάψει την Ν.Δ. αφού εκτι­μούν ότι ο θυμός των ψηφο­φό­ρων θα εκτο­νω­θεί στις ευρω­ε­κλο­γές. Ταυ­τό­χρονα θεωρούν ότι η απλή ανα­λο­γική θα αυξήσει τον αριθμό των αυτο­διοι­κη­τι­κών συν­δυα­σμών, γεγονός που λογικά θα βλάψει περισ­σό­τερο τη Ν.Δ. Με δεδο­μένο ότι η κεντρο­δε­ξιά  δια­θέ­τει μεγα­λύ­τερη δεξα­μενή στε­λε­χών από το ΣΥΡΙΖΑ, θα προ­κύ­ψουν όχι μόνο αυξη­μέ­νες τοπικές έριδες αλλά και μεγα­λύ­τε­ρος αριθμός αυτο­διοι­κη­τι­κών υπο­ψη­φίων. Κατά συνέ­πεια τα στελέχη αυτά θα δώσουν βάρος στην προ­σω­πική εκλο­γική τους ευδο­κί­μηση σε Δήμους και Περι­φέ­ρειες οπότε θεω­ρη­τικά η Ν.Δ. θα απο­λέ­σει μέρος της εκλο­γι­κής επιρ­ροής, στις εθνικές εκλογές.

2ον) Να φου­σκώ­σει τα πανιά της ακρο­δε­ξιάς ακόμα και με νέα κόμματα. Είναι προ­φα­νές ότι πυρο­δο­τώ­ντας ένα εγχώριο διχασμό Βορρά-Νότου ευνοεί τη δημιουρ­γία νέου κόμ­μα­τος τύπου Λέγκας, αλλά Ιταλικά, αδυ­να­τί­ζο­ντας την Αξ αντι­πο­λί­τευση.  Παράλ­ληλα πιστεύει, αν κρί­νουμε και από δημο­σιεύ­ματα του φιλο­κυ­βερ­νη­τι­κού τύπου ( Αυγής και  ΕφΣυν),  ότι διασπά το ΚΙΝΑΛ θεω­ρώ­ντας τους κκ Θεο­δω­ράκη και Παπαν­δρέου ως εν δυνάμει δεκα­νί­κια ή χρή­σι­μους πολι­τι­κούς “ηλί­θιους”.

3ον) Να φέρει προ του διλήμ­μα­τος, αφού τα Σκόπια θα έχουν μπει στο ΝΑΤΟ,  τη Βουλή και τον Ελλη­νικό Λαό να επι­κυ­ρω­θεί μία κακή συμ­φω­νία ή να απορ­ρι­φθεί και πλέον οι Σκο­πια­νοί να μην δεσμεύ­ο­νται από τίποτα.

4ον) Να δια­τη­ρη­θεί η συγκυ­βέρ­νηση μέχρι το Μάιο του 2019 οπότε σε χρόνο βολικό να επι­τρέ­ψει στον κ Καμμένο, να κατα­ψη­φί­σει την συμ­φω­νία , ρίχνο­ντας τάχα την συγκυ­βέρ­νηση. Έτσι ο κ Καμ­μέ­νος θα συνε­χί­σει να παρι­στά­νει το “Μακε­δο­νο­μάχο” αφού προη­γου­μέ­νως έχει στη­ρί­ξει όλη αυτή την αντε­θνική μεθό­δευση Τσίπρα. Προσ­δοκά λοιπόν να φου­σκώ­σει τα πανιά των ΑΝΕΛ  και να τους δια­σώ­σει πολι­τικά, στε­ρώ­ντας έδρες από τη Ν.Δ σκη­νο­θε­τώ­ντας σε χρόνο προ­α­πο­φα­σι­σμένο το πολι­τικό δια­ζύ­γιο με τον Υπ Άμυνας.

5ον) Να “δικαιώ­σει” και να ξεπλύ­νει ιστο­ρικά το προ­πα­το­ρικό εθνικό αμάρ­τημα της προ­πο­λε­μι­κής και εμφυ­λια­κής αρι­στε­ράς, που ανα­γνώ­ρισε “μακε­δο­νικό” έθνος. Μία εθνικά επι­ζή­μια πράξη, που απο­τέ­λεσε την θρυαλ­λίδα για την δημιουρ­γία δήθεν “Μακε­δο­νι­κού”  κράτους που θα απο­σπούσε όλη τη Βόρειο Ελλάδα από την πατρίδα. Όλα αυτά βέβαια προ­κει­μέ­νου να εξυ­πη­ρε­τη­θεί ο σχε­δια­σμός του Τίτο και του  “Παπ­πούλη “Στάλιν με την Σλαβική έξοδο στην Μεσό­γειο. Άλλωστε η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν κρύβει ότι αρέ­σκε­ται και βολεύ­ε­ται πολι­τικά στην ανα­μό­χλευση των “εμφυ­λια­κών” και “μετεμ­φυ­λια­κών” παθών. Είναι πλέον η μόνιμη επι­κοι­νω­νιακή συνταγή, δεδο­μέ­νου ότι μετά την μνη­μο­νική μετα­μόρ­φωση, στε­ρεί­ται αρι­στε­ρού πολι­τι­κού αφη­γή­μα­τος. Έτσι εξη­γεί­ται πως τόσο ανώδυνα η ομάδα των “53” και τα λοιπά ακρο­α­ρι­στερά στοι­χεία του ΣΥΡΙΖΑ αν και αντι­τί­θε­νται στο ΝΑΤΟ, εντού­τοις στη­ρί­ζουν πρόθυμα την ένταξη της ΠΓΔΜ ως “Βόρεια Μακε­δο­νία” στο ΝΑΤΟ.!!!

6ον) Να ξεπλη­ρώ­σει την δια­χρο­νική υπο­χρέ­ωση και τα άγνωστα πολι­τικά γραμ­μά­τια στους Σκο­πια­νούς που φιλο­ξέ­νη­σαν το γραφείο του ΚΚΕ Εσω­τε­ρι­κού, Πολι­τι­κού προ­γό­νου του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι γνωστό αν και έχει απο­σιω­πη­θεί ότι  μέχρι το 1974, οπότε νομι­μο­ποι­ή­θηκε από τον Κων­στα­ντίνο Καρα­μανλή , το ΚΚΕ εσω­τε­ρι­κού δια­τη­ρούσε τη διεθνή του έδρα στα Σκόπια υπό την προ­στα­σία του Τίτο και των Μυστι­κών Υπη­ρε­σιών των Σκοπίων. Το αρχείο δε με όλα τα ντο­κου­μέ­ντα είχε παρα­κρα­τη­θεί από το Κομ­μου­νι­στικό καθε­στώς μέχρι τη δεκα­ε­τία του 80 οπότε με πιθα­νο­λο­γού­μενη παρέμ­βαση ΠΑΣΟΚ επέ­στρεψε στην Ελλάδα “λεη­λα­τη­μένο” με πολλά “καυτά” έγγραφα ….. να λείπουν.

Με βάση τα ανωτέρω πρό­κει­ται λοιπόν για μία συνει­δητή προ­σπά­θεια του κ Τσίπρα και των συνο­δοι­πό­ρων του να εργα­λειο­ποι­ή­σουν με “μακια­βε­λικό” τρόπο την εξω­τε­ρική πολι­τική. Μόνος στόχος τους η παρα­μονή στην εξουσία με κάθε τίμημα, γεγονός που τους καθιστά επι­κίν­δυ­νους απέ­να­ντι στη χώρα και το πολί­τευμα.

Θα θεω­ρη­θεί λοιπόν του­λά­χι­στον ατυχές η αντι­πο­λί­τευση, να μην συμπε­ρι­λαμ­βά­νει στο δημόσιο διάλογο τη μεθό­δευση Τσίπρα, ως ζήτημα διε­ρεύ­νη­σης από εξε­τα­στική επι­τροπή και παρα­πο­μπής σε ειδικό δικα­στή­ριο.  Δεν μπορεί άλλωστε ορθά να έχει δεσμευ­τεί η Αξ Αντι­πο­λί­τευση για διε­ρεύ­νηση ευθυνών σε ότι αφορά τα 40 δις ζημιά από το κλεί­σιμο των τρα­πε­ζών, αλλά να εξαι­ρε­θεί ο χει­ρι­σμός του διδύμου Κοτζιά & Τσίπρα για το λεγό­μενο “Μακε­δο­νικό”.

Τα  κόμματα της Αντι­πο­λί­τευ­σης με προ­ε­ξέ­χουσα τη Ν.Δ. έχουν τη ιστο­ρική ευθύνη να θέσουν το ζήτημα στην σωστή Συνταγ­μα­τική, Πολι­τειακή και  Εθνική διά­σταση.

Ο Πρό­ε­δρος της Ν.Δ. κ Κυριά­κος Μητσο­τά­κης και το σύνολο των πολι­τι­κών αρχηγών,  οφείλει να προει­δο­ποι­ή­σει αρχικά ανε­πί­σημα και εάν απαι­τη­θεί δημόσια τους κκ Τσίπρα και Κοτζιά.  Οι μεθο­δεύ­σεις τους, για παρά­καμψη της βουλής, απο­τε­λούν ορισμό της εσχάτης προ­δο­σίας. Όποιος δε θεω­ρή­σει υπερ­βο­λικό τον χαρα­κτη­ρι­σμό δεν έχει παρά να ανα­τρέ­ξει στο άρθρο 134 του Ποι­νι­κού Κώδικα και ειδικά στις παρα­γρά­φους 2α & 2β, όπου φωτο­γρα­φί­ζε­ται ο χει­ρι­σμός του πολι­τι­κού Διδύμου Πρωθυπουργού-ΥΠΕΞ . Δηλαδή σφε­τε­ρι­σμός της ιδιό­τη­τάς ως οργάνου του Κράτους για να αλλοιώ­σει θεσμούς του πολι­τεύ­μα­τος, αλλά και να επι­χει­ρή­σει με τόπο πρό­σφορο να απο­στε­ρή­σει η να παρα­κω­λύ­σει τη Βουλή από την ενά­σκηση της εξου­σίας που τους παρέχει το Σύνταγμα ή να τους εξα­να­γκά­σει να εκτε­λέ­σουν ή να παρα­λεί­ψουν πράξεις που απορ­ρέ­ουν από την εξουσία αυτή.

Επίσης οι πολι­τι­κοί αρχηγοί των κομ­μά­των της αντι­πο­λί­τευ­σης πρέπει να προ­α­ναγ­γεί­λουν άμεση προ­σφυγή στο ΣΤΕ σύμφωνα με το άρθρο 95 παρ α) του Συντάγ­μα­τος  που προ­βλέ­πει αίτηση ακύρωση των εκτε­λε­στών πράξεων των διοι­κη­τι­κών αρχών για υπέρ­βαση εξου­σίας ή για παρά­βαση νόμου.

Η αξιο­ποί­ηση  ακόμα και πρό­τα­σης μομφής κατά της συγκυ­βέρ­νη­σης απο­τε­λεί μέρος των δια­θέ­σι­μων προ­λη­πτι­κών  πολι­τι­κών ενερ­γειών. Μία κίνηση ενδε­χο­μέ­νως επι­βε­βλη­μένη διότι ακόμα και αν δεν “ρίξει” την κυβέρ­νηση θα ξεκα­θα­ρί­σει το πολι­τικό τοπίο. Η πρόταση μομφής θα πρέπει να αφορά όχι μόνο στο περιε­χό­μενο της συμ­φω­νίας (ονο­μα­το­λο­γικό, πρό­νοιες για γλώσσα,  εθνι­κό­τητα κτλ)  αλλά στον εμπαιγμό της βουλής και το σφε­τε­ρι­σμό του πολι­τεύ­μα­τος.  Θα  απο­κα­λύ­ψει τόσο το ρόλου του κ  Καμ­μέ­νου σε συμπαι­γνία  με τον κ Τσίπρα αλλά και τις φημο­λο­γού­με­νες κρυφές εφε­δρείες στα έδρανα της βουλής.  Το σύνολο των βου­λευ­τών και των κομ­μά­των  της βουλής θα  έρθουν προ των ευθυνών τους, χωρίς το φύλλο συκής, της κατα­ψή­φι­σης της συμ­φω­νίας, κατόπιν εορτής.

Τέλος η αντι­πο­λί­τευση πρέπει σύσσωμη να καλέσει τον κ Παυ­λό­πουλο ως ανώτατο πολι­τειακό άρχοντα της Χώρας να ανα­λά­βει τις ευθύνες του. Παρά τις όποιες περιο­ρι­σμέ­νες εξου­σίες, το ενδε­χό­μενο παραί­τη­σης του, απο­τε­λεί σίγουρα ένα υπέρ­τατο μέσο για να απο­τρέ­ψει το εθνικό έγκλημα του κ Τσίπρα. Η προ­κή­ρυξη εκλογών όχι μόνο θα οδη­γή­σει στην απο­σύν­θεση του πολι­τι­κού εκτρώ­μα­τος ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αλλά θα δημιουρ­γή­σει και τις συν­θή­κες για ανα­ζή­τηση ευθυνών. Έστω και παρα­σκη­νιακά ο ΠτΔ μπορεί να ανα­γκά­σει τον κ Τσίπρα να ανα­βά­λει την υπο­γραφή της συμ­φω­νίας ώστε να προη­γη­θεί η ψήφιση της από την Ελλη­νική Βουλή. Ενώ κατ’ ελά­χι­στον η κύρωση από τη βουλή θα μπο­ρούσε να γίνει σε χρόνο προ­γε­νέ­στερο πριν την πρό­σκληση των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.

Σε όσους δε υπο­στη­ρί­ξουν ότι η παραί­τηση του ΠτΔ αγγίζει τα όρια του συντάγ­μα­τος, οφείλω να επι­ση­μάνω ότι ο κ Τσίπρας δείχνει απο­φα­σι­σμέ­νος αυτή τη φορά, να διαβεί ορι­στικά και αμε­τά­κλητα το Ρου­βί­κωνα της αλλοί­ω­σης του πολι­τεύ­μα­τος. Ενα­πό­κει­ται τελικά στον κ Παυ­λό­πουλο εμπνε­ό­με­νος από τον Μέγα Αλέ­ξαν­δρο, να λύσει τον γόρδιο πολι­τικό δεσμό, που ο κ Τσίπρας απερ­γά­ζε­ται για να αδρα­νο­ποι­ή­σει την Δημο­κρα­τία μας.

Πεταλάς Σάββας

* Ο Σάββας Πεταλάς είναι Πτυ­χιού­χος Περι­βαλ­λο­ντο­λό­γος Παν. Αιγαίου, εργά­ζε­ται ως Ελεύ­θε­ρος Επαγγελματίας- Μελε­τη­τής ενώ έχει συνερ­γα­στεί στο παρελ­θόν ως Ειδικός Επι­στη­μο­νι­κός Σύμ­βου­λος με φορείς Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης. Έχει δια­τε­λέ­σει Διοι­κη­τής και Πρό­ε­δρος των Προ­νοια­κών Ιδρυ­μά­των της Ρόδου την περίοδο 2012-2015.